पत्रिग्राम समुद्भूतं द्वारकामायि वासिनम् । भक्ताभीष्टप्रदं देवं सायिनाथं नमाम्यहम् ॥ 1 ॥ महोन्नत कुलेजातं क्षीराम्बुधि समे शुभे । द्विजराजं तमोघ्नं तं सायिनाथं नमाम्यहम् ॥ 2 ॥ जगदुद्धारणार्थं यो नररूप धरो विभुः । योगिनं च महात्मानं सायिनाथं नमाम्यहम् ॥ 3 ॥ साक्षात्कारे जये लाभे स्वात्मारामो गुरोर्मुखात् । निर्मलं मम गात्रं च सायिनाथं नमाम्यहम् ॥ 4 ॥ यस्य दर्शन मात्रेण नश्यन्ति व्याधि कोटयः । सर्वे पापाः प्रणश्यन्ति सायिनाथं नमाम्यहम् ॥ 5 ॥ नरसिंहादि शिष्याणां ददौ योऽनुग्रहं गुरुः । भवबन्धापहर्तारं सायिनाथं नमाम्यहम् ॥ 6 ॥ धनाढ्यान् च दरिद्रान्यः समदृष्ट्येव पश्यति । करुणासागरं देवं सायिनाथं नमाम्यहम् ॥ 7 ॥ समाधिस्थोपि यो भक्त्या समतीर्थार्थदानतः । अचिन्त्य महिमानन्तं सायिनाथं नमाम्यहम् ॥ 8 ॥ इति श्री सायिनाथ अष्टकम् ॥