देव्युवाच । देवेश भुवनेश्वर्या या या विद्याः प्रकाशिताः । श्रुताश्चाधिगताः सर्वाः श्रोतुमिच्छामि साम्प्रतम् ॥ 1 ॥ त्रैलोक्यमङ्गलं नाम कवचं यत्पुरोदितम् । कथयस्व महादेव मम प्रीतिकरं परम् ॥ 2 ॥ ईश्वर उवाच । शृणु पार्वति वक्ष्यामि सावधानावधारय । त्रैलोक्यमङ्गलं नाम कवचं मन्त्रविग्रहम् ॥ 3 ॥ सिद्धविद्यामयं देवि सर्वैश्वर्यप्रदायकम् । पठनाद्धारणान्मर्त्यस्त्रैलोक्यैश्वर्यभाग्भवेत् ॥ 4 ॥ [ त्रैलोक्यमङ्गलस्यास्य कवचस्य ऋषिश्शिवः । छन्दो विराट् जगद्धात्री देवता भुवनेश्वरी । धर्मार्थकाममोक्षेषु विनियोगः प्रकीर्तितः ॥ ] ह्रीं बीजं मे शिरः पातु भुवनेशी ललाटकम् । ऐं पातु दक्षनेत्रं मे ह्रीं पातु वामलोचनम् ॥ 1 ॥ श्रीं पातु दक्षकर्णं मे त्रिवर्णाख्या महेश्वरी । [त्रिवर्णात्मा] वामकर्णं सदा पातु ऐं घ्राणं पातु मे सदा ॥ 2 ॥ ह्रीं पातु वदनं देवि ऐं पातु रसनां मम । वाक्पुटं च त्रिवर्णात्मा कण्ठं पातु पराम्बिका ॥ 3 ॥ श्रीं स्कन्धौ पातु नियतं ह्रीं भुजौ पातु सर्वदा । क्लीं करौ त्रिपुटा पातु त्रिपुरैश्वर्यदायिनी ॥ 4 ॥ [त्रिपुटेशानि] ओं पातु हृदयं ह्रीं मे मध्यदेशं सदाऽवतु । क्रौं पातु नाभिदेशं मे त्र्यक्षरी भुवनेश्वरी ॥ 5 ॥ सर्वबीजप्रदा पृष्ठं पातु सर्ववशङ्करी । ह्रीं पातु गुह्यदेशं मे नमो भगवती कटिम् ॥ 6 ॥ माहेश्वरी सदा पातु सक्थिनी जानुयुग्मकम् । अन्नपूर्णा सदा पातु स्वाहा पातु पदद्वयम् ॥ 7 ॥ सप्तदशाक्षरी पायादन्नपूर्णात्मिका परा । तारं माया रमाकामः षोडशार्णा ततः परम् ॥ 8 ॥ शिरःस्था सर्वदा पातु विंशत्यर्णात्मिका परा । तारं दुर्गेयुगं रक्षेत् स्वाहेति च दशाक्षरी ॥ 9 ॥ जयदुर्गा घनश्यामा पातु मां सर्वतो मुदा । मायाबीजादिका चैषा दशार्णा च परा तथा ॥ 10 ॥ उत्तप्तकाञ्चनाभासा जयदुर्गाऽऽननेऽवतु । तारं ह्रीं दुं च दुर्गायै नमोऽष्टार्णात्मिका परा ॥ 11 ॥ शङ्खचक्रधनुर्बाणधरा मां दक्षिणेऽवतु । महिषामर्दिनी स्वाहा वसुवर्णात्मिका परा ॥ 12 ॥ नैरृत्यां सर्वदा पातु महिषासुरनाशिनी । माया पद्मावती स्वाहा सप्तार्णा परिकीर्तिता ॥ 13 ॥ पद्मावती पद्मसंस्था पश्चिमे मां सदाऽवतु । पाशाङ्कुशपुटे माये ह्रीं परमेश्वरि स्वाहा ॥ 14 ॥ त्रयोदशार्णा ताराद्या अश्वारुढाऽनलेऽवतु । सरस्वती पञ्चशरे नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ॥ 15 ॥ स्वाहारव्यक्षरी विद्या मामुत्तरे सदाऽवतु । तारं माया तु कवचं खे रक्षेत्सततं वधूः ॥ 16 ॥ ह्रूं क्षं ह्रीं फट् महाविद्या द्वादशार्णाखिलप्रदा । त्वरिताष्टाहिभिः पायाच्छिवकोणे सदा च माम् ॥ 17 ॥ ऐं क्लीं सौः सततं बाला मूर्धदेशे ततोऽवतु । बिन्द्वन्ता भैरवी बाला भूमौ च मां सदाऽवतु ॥ 18 ॥ इति ते कथितं पुण्यं त्रैलोक्यमङ्गलं परम् । सारं सारतरं पुण्यं महाविद्यौघविग्रहम् ॥ 19 ॥ अस्यापि पठनात्सद्यः कुबेरोऽपि धनेश्वरः । इन्द्राद्याः सकला देवाः पठनाद्धारणाद्यतः ॥ 20 ॥ सर्वसिद्धीश्वराः सन्तः सर्वैश्वर्यमवाप्नुयुः । पुष्पाञ्जल्यष्टकं दत्वा मूलेनैव पठेत्सकृत् ॥ 21 ॥ संवत्सरकृतायास्तु पूजायाः फलमाप्नुयात् । प्रीतिमन्योऽन्यतः कृत्वा कमला निश्चला गृहे ॥ 22 ॥ वाणी च निवसेद्वक्त्रे सत्यं सत्यं न संशयः । यो धारयति पुण्यात्मा त्रैलोक्यमङ्गलाभिधम् ॥ 23 ॥ कवचं परमं पुण्यं सोऽपि पुण्यवतां वरः । सर्वैश्वर्ययुतो भूत्वा त्रैलोक्यविजयी भवेत् ॥ 24 ॥ पुरुषो दक्षिणे बाहौ नारी वामभुजे तथा । बहुपुत्रवती भूत्वा वन्ध्यापि लभते सुतम् ॥ 25 ॥ ब्रह्मास्त्रादीनि शस्त्राणि नैव कृन्तन्ति तं जनम् । एतत्कवचमज्ञात्वा यो जपेद्भुवनेश्वरीम् । दारिद्र्यं परमं प्राप्य सोऽचिरान्मृत्युमाप्नुयात् ॥ 26 ॥ इति श्री रुद्रयामले तन्त्रे देवीश्वर संवादे त्रैलोक्यमङ्गलं नाम भुवनेश्वरीकवचं समाप्तम् ।