उषःकालगम्यामुदात्त स्वरूपां अकारप्रविष्टामुदाराङ्गभूषाम् । अजेशादि वन्द्यामजार्चाङ्गभाजां अनौपम्यरूपां भजाम्यादिसन्ध्याम् ॥ 1 ॥ सदा हंसयानां स्फुरद्रत्नवस्त्रां वराभीतिहस्तां खगाम्नायरूपाम् । स्फुरत्स्वाधिकामक्षमालां च कुम्भं दधनामहं भावये पूर्वसन्ध्याम् ॥ 2 ॥ प्रवाल प्रकृष्टाङ्ग भूषोज्ज्वलन्तीं किरीटोल्लसद्रत्नराजप्रभाताम् । विशालोरुभासां कुचाश्लेषहारां भजे बालकां ब्रह्मविद्यां विनोदाम् ॥ 3 ॥ स्फुरच्चन्द्रकान्तां शरच्चन्द्रवक्त्रां महाचन्द्रकान्ताद्रि पीनस्तनाढ्याम् । त्रिशूलाक्षहस्तां त्रिनेत्रस्य पत्नीं वृषारूढपादां भजे मध्यसन्ध्याम् ॥ 4 ॥ षडाधाररूपां षडाधारगम्यां षडध्वातिशुद्धां यजुर्वेदरूपाम् । हिमाद्रेः सुतां कुन्ददन्तावभासां महेशार्धदेहां भजे मध्यसन्ध्याम् ॥ 5 ॥ सुषुम्नान्तरस्थां सुधासेव्यमाना- -मुकारान्तरस्थां द्वितीयस्वरूपाम् । सहस्रार्करश्मि प्रभासत्रिनेत्रां सदा यौवनाढ्यां भजे मध्यसन्ध्याम् ॥ 6 ॥ सदासामगानां प्रियां श्यामलाङ्गीं अकारान्तरस्थां करोल्लासिचक्राम् । गदापद्महस्तां ध्वनत्पाञ्चजन्यां खगेशोपविष्टां भजेमास्तसन्ध्याम् ॥ 7 ॥ प्रगल्भस्वरूपां स्फुरत्कङ्कणाढ्यां अहंलम्बमानस्तनप्रान्तहारम् । महानीलरत्नप्रभाकुण्डलाभ्यां स्फुरत्स्मेरवक्त्रां भजे तुर्यसन्ध्याम् ॥ 8 ॥ सदातत्त्वमस्यादि वाक्यैकगम्यां महामोक्षमार्गैक पाथेयरूपाम् । महासिद्धविद्याधरैः सेव्यमानां भजेऽहं भवोत्तारणीं तुर्यसन्ध्याम् ॥ 9 ॥ हृदम्भोजमध्ये पराम्नायमीडे सुखासीनसद्राजहंसां मनोज्ञाम् । सदा हेमभासां त्रयीविद्यमध्यां भजाम स्तुवामो वदाम स्मरामः ॥ 10 ॥ सदा तत्पदैस्तूयमानां सवित्रीं वरेण्यां महाभर्गरूपां त्रिनेत्राम् । सदा देवदेवादि देवस्य पत्नीं अहं धीमहीत्यादि पादैक जुष्टाम् ॥ 11 ॥ अनाथं दरिद्रं दुराचारयुक्तं शठं स्थूलबुद्धिं परं धर्महीनम् । त्रिसन्ध्यां जपध्यानहीनं महेशीं परं चिन्तयामि प्रसीद त्वमेव ॥ 12 ॥ इतीदं भुजङ्गं पठेद्यस्तु भक्त्या समाधाय चित्ते सदा श्रीभवानीम् । त्रिसन्ध्यस्वरूपां त्रिलोकैकवन्द्यां स मुक्तो भवेत्सर्वपापैरजस्रम् ॥ 13 ॥ इति श्री गायत्री भुजङ्ग स्तोत्रम् ।