श्रीपार्वत्युवाच । देवदेव महादेव सृष्टिसंहारकारक । मातङ्ग्याः कवचं ब्रूहि यदि स्नेहोऽस्ति ते मयि ॥ 1 ॥ शिव उवाच । अत्यन्तगोपनं गुह्यं कवचं सर्वकामदम् । तव प्रीत्या मयाऽऽख्यातं नान्येषु कथ्यते शुभे ॥ 2 ॥ शपथं कुरु मे देवि यदि किञ्चित्प्रकाशसे । अनया सदृशी विद्या न भूता न भविष्यति ॥ 3 ॥ ध्यानम् । शवासनां रक्तवस्त्रां युवतीं सर्वसिद्धिदाम् । एवं ध्यात्वा महादेवीं पठेत्कवचमुत्तमम् ॥ 4 ॥ कवचम् । उच्छिष्टं रक्षतु शिरः शिखां चण्डालिनी ततः । सुमुखी कवचं रक्षेद्देवी रक्षतु चक्षुषी ॥ 5 ॥ महापिशाचिनी पायान्नासिकां ह्रीं सदाऽवतु । ठः पातु कण्ठदेशं मे ठः पातु हृदयं तथा ॥ 6 ॥ ठो भुजौ बाहुमूले च सदा रक्षतु चण्डिका । ऐं च रक्षतु पादौ मे सौः कुक्षिं सर्वतः शिवा ॥ 7 ॥ ऐं ह्रीं कटिदेशं च आं ह्रीं सन्धिषु सर्वदा । ज्येष्ठमातङ्ग्यङ्गुलीर्मे अङ्गुल्यग्रे नमामि च ॥ 8 ॥ उच्छिष्टचाण्डालि मां पातु त्रैलोक्यस्य वशङ्करी । शिवे स्वाहा शरीरं मे सर्वसौभाग्यदायिनी ॥ 9 ॥ उच्छिष्टचाण्डालि मातङ्गि सर्ववशङ्करि नमः । स्वाहा स्तनद्वयं पातु सर्वशत्रुविनाशिनी ॥ 10 ॥ अत्यन्तगोपनं देवि देवैरपि सुदुर्लभम् । भ्रष्टेभ्यः साधकेभ्योऽपि द्रष्टव्यं न कदाचन ॥ 11 ॥ दत्तेन सिद्धिहानिः स्यात्सर्वथा न प्रकाश्यताम् । उच्छिष्टेन बलिं दत्वा शनौ वा मङ्गले निशि ॥ 12 ॥ रजस्वलाभगं स्पृष्ट्वा जपेन्मन्त्रं च साधकः । रजस्वलाया वस्त्रेण होमं कुर्यात्सदा सुधीः ॥ 13 ॥ सिद्धविद्या इतो नास्ति नियमो नास्ति कश्चन । अष्टसहस्रं जपेन्मन्त्रं दशांशं हवनादिकम् ॥ 14 ॥ भूर्जपत्रे लिखित्वा च रक्तसूत्रेण वेष्टयेत् । प्राणप्रतिष्ठामन्त्रेण जीवन्यासं समाचरेत् ॥ 15 ॥ स्वर्णमध्ये तु संस्थाप्य धारयेद्दक्षिणे करे । सर्वसिद्धिर्भवेत्तस्य अचिरात्पुत्रवान्भवेत् ॥ 16 ॥ स्त्रीभिर्वामकरे धार्यं बहुपुत्रा भवेत्तदा । वन्ध्या वा काकवन्ध्या वा मृतवत्सा च साङ्गना ॥ 17 ॥ जीवद्वत्सा भवेत्सापि समृद्धिर्भवति ध्रुवम् । शक्तिपूजां सदा कुर्याच्छिवाबलिं प्रदापयेत् ॥ 18 ॥ इदं कवचमज्ञात्वा मातङ्गी यो जपेत्सदा । तस्य सिद्धिर्न भवति पुरश्चरणलक्षतः ॥ 19 ॥ इति श्री रुद्रयामलतन्त्रे मातङ्गी सुमुखी कवचम् ।