कुवलयनिभा कौशेयार्धोरुका मुकुटोज्ज्वला हलमुसलिनी सद्भक्तेभ्यो वराभयदायिनी । कपिलनयना मध्ये क्षामा कठोरघनस्तनी जयति जगतां मातः सा ते वराहमुखी तनुः ॥ 1 ॥ तरति विपदो घोरा दूरात्परिह्रियते भयं स्खलितमतिभिर्भूतप्रेतैः स्वयं व्रियते श्रिया । क्षपयति रिपूनीष्टे वाचां रणे लभते जयं वशयति जगत्सर्वं वाराहि यस्त्वयि भक्तिमान् ॥ 2 ॥ स्तिमितगतयः सीदद्वाचः परिच्युतहेतयः क्षुभितहृदयाः सद्यो नश्यद्दृशो गलितौजसः । भयपरवशा भग्नोत्साहाः पराहतपौरुषाः भगवति पुरस्त्वद्भक्तानां भवन्ति विरोधिनः ॥ 3 ॥ किसलयमृदुर्हस्तः क्लिश्येत कन्दुकलीलया भगवति महाभारः क्रीडासरोरुहमेव ते । तदपि मुसलं धत्से हस्ते हलं समयद्रुहां हरसि च तदाघातैः प्राणानहो तव साहसम् ॥ 4 ॥ जननि नियतस्थाने त्वद्वामदक्षिणपार्श्वयो- -र्मृदुभुजलतामन्दोक्षेपप्रवातितचामरे । सततमुदिते गुह्याचारद्रुहां रुधिरासवै- -रुपशमयतां शत्रून् सर्वानुभे मम दैवते ॥ 5 ॥ हरतु दुरितं क्षेत्राधीशः स्वशासनविद्विषां रुधिरमदिरामत्तः प्राणोपहारबलिप्रियः । अविरतचटत्कुर्वद्दंष्ट्रास्थिकोटिरटन्मुखो भगवति स ते चण्डोच्चण्डः सदा पुरतः स्थितः ॥ 6 ॥ क्षुभितमकरैर्वीचीहस्तोपरुद्धपरस्परै- -श्चतुरुदधिभिः क्रान्ता कल्पान्तदुर्ललितोदकैः । जननि कथमुत्तिष्ठेत् पातालसर्पबिलादिला तव तु कुटिले दंष्ट्राकोटी न चेदवलम्बनम् ॥ 7 ॥ तमसि बहुले शून्याटव्यां पिशाचनिशाचर- -प्रमथकलहे चोरव्याघ्रोरगद्विपसङ्कटे । क्षुभितमनसः क्षुद्रस्यैकाकिनोऽपि कुतो भयं सकृदपि मुखे मातस्त्वन्नाम सन्निहितं यदि ॥ 8 ॥ विदितविभवं हृद्यैः पद्यैर्वराहमुखीस्तवं सकलफलदं पूर्णं मन्त्राक्षरैरिममेव यः । पठति स पटुः प्राप्नोत्यायुश्चिरं कवितां प्रियां सुतसुखधनारोग्यं कीर्तिं श्रियं जयमुर्वराम् ॥ 9 ॥ इति श्री वराहमुखी स्तवः ।