लोकानाहूय सर्वान् डमरुकनिनदैर्घोरसंसारमग्नान् दत्वाभीतिं दयालुः प्रणतभयहरं कुञ्चितं वामपादम् । उद्धृत्येदं विमुक्तेरयनमिति कराद्दर्शयन् प्रत्ययार्थं बिभ्रद्वह्निं सभायां कलयति नटनं यः स पायान्नटेशः ॥ 1 ॥ दिगीशादि वन्द्यं गिरीशानचापं मुराराति बाणं पुरत्रासहासम् । करीन्द्रादि चर्माम्बरं वेदवेद्यं महेशं सभेशं भजेऽहं नटेशम् ॥ 2 ॥ समस्तैश्च भूतैः सदा नम्यमाद्यं समस्तैकबन्धुं मनोदूरमेकम् । अपस्मारनिघ्नं परं निर्विकारं महेशं सभेशं भजेऽहं नटेशम् ॥ 3 ॥ दयालुं वरेण्यं रमानाथवन्द्यं महानन्दभूतं सदानन्दनृत्तम् । सभामध्यवासं चिदाकाशरूपं महेशं सभेशं भजेऽहं नटेशम् ॥ 4 ॥ सभानाथमाद्यं निशानाथभूषं शिवावामभागं पदाम्भोज लास्यम् । कृपापाङ्गवीक्षं ह्युमापाङ्गदृश्यं महेशं सभेशं भजेऽहं नटेशम् ॥ 5 ॥ दिवानाथरात्रीशवैश्वानराक्षं प्रजानाथपूज्यं सदानन्दनृत्तम् । चिदानन्दगात्रं परानन्दसौधं महेशं सभेशं भजेऽहं नटेशम् ॥ 6 ॥ करेकाहलीकं पदेमौक्तिकालिं गलेकालकूटं तलेसर्वमन्त्रम् । मुखे मन्दहासं भुजे नागराजं महेशं सभेशं भजेऽहं नटेशम् ॥ 7 ॥ त्वदन्यं शरण्यं न पश्यामि शम्भो मदन्यः प्रपन्नोस्ति किन्तेतिदीनः । मदर्थेह्युपेक्षा तवासीत्किमर्थं महेशं सभेशं भजेऽहं नटेशम् ॥ 8 ॥ भवत्पादयुग्मं करेणावलम्बे सदा नृत्तकारिन् सभामध्यदेशे । सदा भावये त्वां तदा दास्यसीष्टं महेशं सभेशं भजेऽहं नटेशम् ॥ 9 ॥ भूयः स्वामिन् जनिर्मे मरणमपि तथा मास्तु भूयः सुराणां साम्राज्यं तच्छ तावत्सुखलवरहितं दुःखदं नार्थये त्वाम् । सन्तापघ्नं पुरारे धुरि च तवसभा मन्दिरे सर्वदा त्व- -न्नृत्तं पश्यन्वसेयं प्रमथगणवरैः साकमेतद्विधेहि ॥ 10 ॥ इति श्री ज्ञानसम्बन्ध कृत श्री नटेश्वर भुजङ्ग स्तुतिः ।