ത്വത്തീരേ മണികർണികേ ഹരിഹരൗ സായുജ്യമുക്തിപ്രദൗ വാദന്തൗ കുരുതഃ പരസ്പരമുഭൗ ജന്തോഃ പ്രയാണോത്സവേ । മദ്രൂപോ മനുജോഽയമസ്തു ഹരിണാ പ്രോക്തഃ ശിവസ്തത്ക്ഷണാ- ത്തന്മധ്യാദ്ഭൃഗുലാഞ്ഛനോ ഗരുഡഗഃ പീതാംബരോ നിർഗതഃ ॥ 1 ॥ ഇന്ദ്രാദ്യാസ്ത്രിദശാഃ പതന്തി നിയതം ഭോഗക്ഷയേ യേ പുന- ര്ജായന്തേ മനുജാസ്തതോപി പശവഃ കീടാഃ പതംഗാദയഃ । യേ മാതർമണികർണികേ തവ ജലേ മജ്ജന്തി നിഷ്കല്മഷാഃ സായുജ്യേഽപി കിരീടകൗസ്തുഭധരാ നാരായണാഃ സ്യുർനരാഃ ॥ 2 ॥ കാശീ ധന്യതമാ വിമുക്തനഗരീ സാലങ്കൃതാ ഗംഗയാ തത്രേയം മണികർണികാ സുഖകരീ മുക്തിർഹി തത്കിങ്കരീ । സ്വർലോകസ്തുലിതഃ സഹൈവ വിബുധൈഃ കാശ്യാ സമം ബ്രഹ്മണാ കാശീ ക്ഷോണിതലേ സ്ഥിതാ ഗുരുതരാ സ്വർഗോ ലഘുത്വം ഗതഃ ॥ 3 ॥ ഗംഗാതീരമനുത്തമം ഹി സകലം തത്രാപി കാശ്യുത്തമാ തസ്യാം സാ മണികർണികോത്തമതമാ യേത്രേശ്വരോ മുക്തിദഃ । ദേവാനാമപി ദുർലഭം സ്ഥലമിദം പാപൗഘനാശക്ഷമം പൂർവോപാർജിതപുണ്യപുഞ്ജഗമകം പുണ്യൈർജനൈഃ പ്രാപ്യതേ ॥ 4 ॥ ദുഃഖാംഭോധിഗതോ ഹി ജന്തുനിവഹസ്തേഷാം കഥം നിഷ്കൃതിഃ ജ്ഞാത്വാ തദ്ധി വിരിഞ്ചിനാ വിരചിതാ വാരാണസീ ശർമദാ । ലോകാഃസ്വർഗസുഖാസ്തതോഽപി ലഘവോ ഭോഗാന്തപാതപ്രദാഃ കാശീ മുക്തിപുരീ സദാ ശിവകരീ ധർമാർഥമോക്ഷപ്രദാ ॥ 5 ॥ ഏകോ വേണുധരോ ധരാധരധരഃ ശ്രീവത്സഭൂഷാധരഃ യോഽപ്യേകഃ കില ശങ്കരോ വിഷധരോ ഗംഗാധരോ മാധവഃ । യേ മാതർമണികർണികേ തവ ജലേ മജ്ജന്തി തേ മാനവാഃ രുദ്രാ വാ ഹരയോ ഭവന്തി ബഹവസ്തേഷാം ബഹുത്വം കഥം ॥ 6 ॥ ത്വത്തീരേ മരണം തു മംഗലകരം ദേവൈരപി ശ്ലാഘ്യതേ ശക്രസ്തം മനുജം സഹസ്രനയനൈർദ്രഷ്ടും സദാ തത്പരഃ । ആയാന്തം സവിതാ സഹസ്രകിരണൈഃ പ്രത്യുദ്ഗതോഽഭൂത്സദാ പുണ്യോഽസൗ വൃഷഗോഽഥവാ ഗരുഡഗഃ കിം മന്ദിരം യാസ്യതി ॥ 7 ॥ മധ്യാഹ്നേ മണികർണികാസ്നപനജം പുണ്യം ന വക്തും ക്ഷമഃ സ്വീയൈരബ്ധശതൈശ്ചതുർമുഖധരോ വേദാർഥദീക്ഷാഗുരുഃ । യോഗാഭ്യാസബലേന ചന്ദ്രശിഖരസ്തത്പുണ്യപാരംഗത- സ്ത്വത്തീരേ പ്രകരോതി സുപ്തപുരുഷം നാരായണം വാ ശിവം ॥ 8 ॥ കൃച്ഛ്രൈ കോടിശതൈഃ സ്വപാപനിധനം യച്ചാശ്വമേധൈഃ ഫലം തത്സർവേ മണികർണികാസ്നപനജേ പുണ്യേ പ്രവിഷ്ടം ഭവേത് । സ്നാത്വാ സ്തോത്രമിദം നരഃ പഠതി ചേത്സംസാരപാഥോനിധിം തീർത്വാ പല്വലവത്പ്രയാതി സദനം തേജോമയം ബ്രഹ്മണഃ ॥ 9 ॥