नमामि कालिका देवीं कलिकल्मषनाशिनीम् । नमामि शम्भुपत्नीं च नमामि भवसुन्दरीम् ॥ 1 ॥ आद्यां देवी नमस्कृत्य नमस्त्रैलोक्यमोहिनीम् । नमामि सत्यसङ्कल्पां सर्वपर्वतवासिनीम् ॥ 2 ॥ पार्वतीं च नमस्कृत्य नमो नित्यं नगात्मजे ॥ 3 ॥ मातस्त्वदीय चरणं शरणं सुराणां ध्यानास्पदैर्दिशति वाञ्छितवाञ्छनीयम् । येषां हृदि स्फुरति तच्चरणारविन्दं धन्यास्त एव नियतं सुरलोकपूज्याः ॥ 4 ॥ गन्धैः शुभैः कुङ्कुम पङ्कलेपै मतिस्त्वदीयं चरणं हि भक्ताः । स्मरन्ति शृण्वन्ति लुठन्तिधीरा- -स्तेषां जरानैव भवेद्भवानि ॥ 5 ॥ तवाङ्घ्रि पद्मं शरणं सुराणां परापरा त्वं परमा प्रकृष्टिः । दिने दिने देव भवेत् करस्थः किमन्यमुच्चैः कथयन्ति सन्तः ॥ 6 ॥ कवीन्द्राणां दर्पं करकमलशोभा परिचितम् । विधुन्वज्जङ्घा मे सकलगणमेतद्गिरिसुते ॥ 7 ॥ अतस्त्वत्पादाब्जं जननि सततं चेतसि मम । हितं नारीभूतं प्रणिहितपदं शाङ्करमपि ॥ 8 ॥ ये ते दरिद्राः सततं हि मात- -स्त्वदीयपादं मनसा नमन्ति । देवासुराः सिद्धवराश्च सर्वे तव प्रसादात् सततं लुठन्ति ॥ 9 ॥ हरिस्त्वत्पादाब्जं निखिलजगतां भूतिरभवत् । शिवो ध्यात्वा ध्यात्वा किमपि परमं तत्परतरम् ॥ 10 ॥ प्रजानां नाथोऽयं तदनु जगतां सृष्टिविहितम् । किमन्यत्ते मातस्तव चरणयुग्मस्य फलता ॥ 11 ॥ इन्द्रः सुराणां शरणं शरण्ये प्रजापतिः काश्यप एव नान्यः । वरः पतिर्विष्णुभवः परेशि त्वदीयपादाब्जफलं समस्तम् ॥ 12 ॥ त्वदीयनाभी नव पल्लवेवा नवाङ्कुरैर्लोमवरैः प्रफुल्लम् । सदा वरेण्ये शरणं विधेहि किं वापरं चित्तवरैर्विभाव्यम् ॥ 13 ॥ त्वदीय पादार्चित वस्तु सम्भवः सुरासुरैः पूज्यमवाय शम्भुः । त्वदीय पादार्चन तत्परे हरिः सुदर्शनाधीश्वरतामुपालभत् ॥ 14 ॥ धरित्री गन्धरूपेण रसेन च जलं धृतम् । तेजो वह्निस्वरूपेण प्रणवे ब्रह्मरूपधृक् ॥ 15 ॥ मुखं चन्द्राकारं त्रिभुवनपदे यामसहितं त्रिनेत्रं मे मातः परिहरति यः स्यात् स तु पशुः । न सिद्धिस्तस्य स्यात् सुरतसततं विश्वमखिलं कटाक्षैस्ते मातः सफलपदपद्मं स लभते ॥ 16 ॥ ऋतुस्त्वं हरिस्त्वं शिवस्त्वं मुरारेः पुरा त्वं परा त्वं सदशीर्मुरारेः । हरस्त्वं हरिस्त्वं शिवस्त्वं शिवानां गतिस्त्वं गतिस्त्वं गतिस्त्वं भवानि ॥ 17 ॥ नवाऽहं नवा त्वं नवा वा क्रियाया वरस्त्वं चरुस्त्वं शरण्यं शरायाः । नदस्तवं नदीं त्वं गतिस्त्वं निधीनां सुतस्त्वं सुता त्वं पिता त्वं गृहीणाम् ॥ 18 ॥ त्वदीय मुण्डाख्य भवानि मालां विधाय चित्ते भव पद्मजाप्यः । सुराधिपत्वं लभते मुनीन्द्रः शरण्यमेतत् किमयीह चान्यत् ॥ 19 ॥ नरस्य मुण्डं च तथा हि खड्गं भुजद्वये ये मनसा जपन्ति । सव्येतरे देवि वराभयं च भवन्ति ते सिद्धजना मुनीन्द्राः ॥ 20 ॥ शिरोपरि त्वां हृदये निधाय जपन्ति विद्यां हृदये कदाचित् । सदा भवेत्काव्यरसस्य वेत्ता अन्ते परद्वन्द्वमुपाश्रयेत ॥ 21 ॥ दिगम्बरा त्वां मनसा विचिन्त्य जपेत्पराख्यां जगतां जनीति । जपेत्पराख्यां जगतां मतिश्च किंवा पराख्यां शरणं भवामः ॥ 22 ॥ शिवाविरावैः परिवेष्टितां त्वां निधाय चित्ते सततं जपन्ति । भवेय देवेशि परापरादि निरीशतां देवि परा वदन्ति ॥ 23 ॥ त्वदीय शृङ्गाररसं निधाय जपन्ति मन्त्रं यदि वेदमुख्या । भवन्ति ते देवि जनापवादं कविः कवीनामपि चाग्रजन्मा ॥ 24 ॥ विकीर्णवेशां मनसा निधाय जपन्ति विद्यां चकितं कदाचित् । सुधाधिपत्यं लभते नरः स किमस्ति भूम्यां शृणु कालकालि ॥ 25 ॥ त्वदीय बीजत्रयमातरेत- -ज्जपन्ति सिद्धास्तु विमुक्तिहेतोः । तदेव मातस्तवपादपद्मा भवन्ति सिद्धिश्च दिनत्रयेऽपि ॥ 26 ॥ त्वदीय कूर्चद्वयजापकत्वा- -त्सुरासुरेभ्योऽपि भवेच्च वर्णः । धनित्व पाण्डित्यमयन्ति सर्वे किं वा परान् देवि परापराख्या ॥ 27 ॥ त्वदीय लज्जाद्वय जापकत्वा- -द्भवेन्महेशानि चतुर्थसिद्धिः । त्वदीय सत्सिद्धि वरप्रसादा- -त्तवाधिपत्यं लभते नरेशः ॥ 28 ॥ ततः स्वनाम्नः शृणु मातरेत- -त्फलं चतुर्वर्ग वदन्ति सन्तः । बीजत्रयं वै पुनरप्युपास्य सुराधिपत्यं लभते मुनीन्द्रः ॥ 29 ॥ पुनस्तथा कूर्चयुगं जपन्ति नमन्ति सिद्धा नरसिंहरूपा । ततोऽपि लज्जाद्वयजापकत्वा लभन्ति सिद्धिं मनसो जनास्ते ॥ 30 ॥ त्रिपञ्चारे चक्रे जननि सततं सिद्धि सहिताम् । विचिन्वन् सञ्चिन्वन् परमममृतं दक्षिण पदम् ॥ 31 ॥ सदाकाली ध्यात्वा विधि विहित पूजापरिकरा । न तेषां संसारे विभवपरिभङ्गप्रमथने ॥ 32 ॥ त्वं श्रीस्त्वमीश्वरी काली त्वं ह्रीस्त्वं च करालिका । लज्जा लक्ष्मीः सती गौरी नित्याचिन्त्या चितिः क्रिया ॥ 33 ॥ अकुल्याद्यैश्चित्ते प्रचयपदपद्यैः पदयुतैः सदा जप्त्वा स्तुत्वा जपति हृदि मन्त्रं मनुविदा । न तेषां संसारे विभवपरिभङ्गप्रमथने क्षणं चित्तं देवि प्रभवति विरुद्धे परिकरम् ॥ 34 ॥ त्रयस्त्रिंशैः श्लोकैर्यदि जपति मन्त्रं स्तवति च नमच्चैतानेतान् परममृतकल्पं सुखकरम् । भवेत् सिद्धि शुद्धौ जगति शिरसा त्वत्पदयुगम् प्रणम्यं प्रकाम्यं वरसुरजनैः पूज्यविततिम् ॥ 35 ॥ इति श्री काली क्रम स्तवः ।