हैंహైHaindavamஹிહિં
📍
Font Size:
ശ്രീ ഗായത്രീ ലഹരീ
അമന്ദാനന്ദേനാമരവരഗൃഹേ വാസനിരതാം
നരം ഗായന്തം യാ ഭുവി ഭവഭയാത്ത്രായത ഇഹ ।
സുരേശൈഃ സമ്പൂജ്യാം മുനിഗണനുതാം താം സുഖകരീം
നമാമോ ഗായത്രീം നിഖിലമനുജാഘൗഘശമനീം ॥ 1 ॥
അവാമാ സമ്യുക്തം സകലമനുജൈർജാപ്യമഭിതീ
ഹ്യപായാത്പായാദ്ഭൂരഥ ഭുവി ഭുവഃ സ്വഃ പദമിതി ।
പദം തന്മേ പാദാവവതു സവിതുശ്ചൈവ ജഘനേ
വരേണ്യം ശ്രോണിം മേ സതതമവതാന്നാഭിമപി ച ॥ 2 ॥
പദം ഭർഗോ ദേവസ്യ മമ ഹൃദയം ധീമഹി തഥാ
ഗലം പായാന്നിത്യം ധിയ ഇഹ പദം ചൈവ രസനാം ।
തഥാ നേത്രേ യോഽവ്യാദലകമവതാന്നഃ പദമിതി
ശിരോദേശം പായാന്മമ തു പരിതശ്ചാന്തിമപദം ॥ 3 ॥
അയേ ദിവ്യേ ദേവി ത്രിദശനിവഹൈർവന്ദിതപദേ
ന ശേകുസ്ത്വാം സ്തോതും ഭഗവതി മഹാന്തോഽപി മുനയഃ ।
കഥങ്കാരം തർഹിസ്തുതിതതിരിയം മേ ശുഭതരാ
തഥാ പൂർണാ ഭൂയാത് ത്രുടിപരിയുതാ ഭാവരഹിതാ ॥ 4 ॥
ഭജന്തം നിർവ്യാജം തവ സുഖദമന്ത്രം വിജയിനം
ജനം യാവജ്ജീവം ജപതി ജനനി ത്വം സുഖയസി ।
ന വാ കാമം കാചിത് കലുഷകണികാഽപി സ്പൃശതി തം
സംസാരം സംസാരം സരതി സഹസാ തസ്യ സതതം ॥ 5 ॥
ദധാനാം ഹ്യാധാനം സിതകുവലയാസ്ഫാലനരുചാം
സ്വയം വിഭ്രാജന്തീം ത്രിഭുവനജനാഹ്ലാദനകരീം ।
അലം ചാലം ചാലം മമ ചകിതചിത്തം സുചപലം
ചലച്ചന്ദ്രാസ്യേ ത്വദ്വദനരുചമാചാമയ ചിരം ॥ 6 ॥
ലലാമേ ഭാലേ തേ ബഹുതര വിശാലേഽതി വിമലേ
കലാ ചഞ്ചച്ചാന്ദ്രീ രുചിരതിലകാവേന്ദുകലയാ ।
നിതാന്തം ഗോമായാ നിവിഡ തമസോ നാശ വ്യസനാ
തമോ മേ ഗാഢം ഹി ഹൃദയസദനസ്ഥം ഗ്ലപയതു ॥ 7 ॥
അയേ മാതഃ കിം തേ ചരണ ശരണം സംശ്രയവതാം
ജനാനാമന്തസ്ഥോ വൃജിന ഹുതഭുക് പ്രജ്വലതി യഃ ।
തദസ്യാശു സമ്യക് പ്രശമനഹിതായൈവ വിധൃതം
കരേ പാത്രം പുണ്യം സലിലഭരിതം കാഷ്ഠരചിതം ॥ 8 ॥
അഥാഹോസ്വിന്മാതഃ സരിദധിപതേഃ സാരമഖിലം
സുധാരൂപം കൂപം ലഘുതരമനൂപം കലയതി ।
സ്വഭക്തേഭ്യോ നിത്യം വിതരസി ജനോദ്ധാരിണി ശുഭേ
വിഹീനേ ദീനേഽസ്മിൻ മയ്യപി സകരുണാം കുരു കൃപാം ॥ 9 ॥
സദൈവ ത്വത്പാണൗ വിധൃതമരവിന്ദം ദ്യുതികരം
ത്വിദം ദർശം ദർശം രവിശശിസമം നേത്രയുഗലം ।
വിചിന്ത്യ സ്വാം വൃത്തിം ഭ്രമവിഷമജാലേഽസ്തി പതിതം
ഇദം മന്യേ നോ ചേത് കഥമിതി ഭവേദർധവികചം ॥ 10 ॥
സ്വയം മാതഃ കിം വാ ത്വമസി ജലജാനാമപി ഖനി-
-ര്യതസ്തേ സർവാംഗം കമലമയമേവാസ്തി കിമു നോ ।
തഥാ ഭീത്യാ തസ്മാച്ഛരണമുപയാതഃ കമലരാട്
പ്രയുഞ്ജാനോഽശ്രാന്തം ഭവതി തദിഹൈവാസനവിധൗ ॥ 11 ॥
ദിവൗകോഭിർവന്ദ്യേ വികസിത സരോജാക്ഷി സുഖദേ
കൃപാദൃഷ്ടേർവൃഷ്ടിഃ സുനിപതതി യസ്യോപരി തവ ।
തദീയാം വാഞ്ഛാം ഹി ദ്രുതമനു വിദധാസി സഫലാം
അതോമന്തോസ്തന്തൂൻ മമ സപദി ഛിത്വാഽമ്ബ സുഖയ ॥ 12 ॥
കരേഽക്ഷാണാം മാലാ പ്രവിലസതി യാ തേഽതിവിമലേ
കിമർഥം സാ കാൻ വാ ഗണയസി ജനാൻ ഭക്തി നിരതാൻ ।
ജപന്തീ കം മന്ത്രം പ്രശമയസി ദുഃഖം ജനിജുഷാ
മയേ കാ വാ വാഞ്ഛാ ഭവതി തവ ത്വത്ര സുവരദേ ॥ 13 ॥
ന മന്യേ ധന്യേഽഹം ത്വവിതഥമിദം ലോകഗദിതം
മമാത്രോക്തിർമത്വാ കമലപതി ഫുല്ലം തവ കരം ।
വിജൃംഭാ സമ്യുക്ത ദ്യുതിമിദമഭി കോകനദമി-
-ത്യരം ജാനാനേയം മധുകരതതി സംവിലസതി ॥ 14 ॥
മഹാമോഹാംഭോധൗ മമ നിപതിതാ ജീവനതരി-
-ര്നിരാലംബാ ദോലാ ചലതി ദുരവസ്ഥാമധിഗതാ ।
ജലാവർത വ്യാലോ ഗ്രസിതുമഭിതോ വാഞ്ഛതി ച താം
കരാലംബം ദത്വാ ഭഗവതി ദ്രുതം താരയ ശിവേ ॥ 15 ॥
ദധാനാസിത്വം യത് സ്വവപുഷി പയോധാര യുഗല-
-മിതി ശ്രുത്വാ ലോകൈർമമ മനസി ചിന്താ സമഭവത് ।
കഥം സ്യാത് സാ തസ്മാദലക ലതികാ മസ്തക ഭുവി
ശിരോദ്യൗ ഹൃദ്യേയം ജലദപടലീ ഖേലതി കില ॥ 16 ॥
തഥാ തത്രൈവോപസ്ഥിതമപി നിശീഥിന്യധിപതേഃ
പ്രപശ്യാമി ശ്യാമേ സഹ സഹചരൈസ്താരക ഗണൈഃ ।
അഹോരാത്ര ക്രീഡാ പരവശമിതാസ്തേഽപി ചകിതാ-
-ശ്ചിരം ചിക്രീഡന്തേ തദപി മഹദാശ്ചര്യചരിതം ॥ 17 ॥
യദാഹുസ്തം മുക്താ പടല ജടിതം രത്നമുകുടം
ന ധത്തേ തേഷാം സാ വചനരചനാ സാധുപദവീം ।
നിശൈഷാ കേശാസ്തു നഹി വിഗത വേശാ ധ്രുവമിതി
പ്രസന്നാഽധ്യാസന്നാ വിധുപരിഷദേഷാ വിലസതി ॥ 18 ॥
ത്രിബീജേ ഹേ ദേവി ത്രിപ്രണവസഹിതേ ത്ര്യക്ഷരയുതേ
ത്രിമാത്രാ രാജന്തേ ഭുവനവിഭവേ ഹ്യോമിതിപദേ ।
ത്രികാലം സംസേവ്യേ ത്രിഗുണവതി ച ത്രിസ്വരമയി
ത്രിലോകേശൈഃ പൂജ്യേ ത്രിഭുവനഭയാത്ത്രാഹി സതതം ॥ 19 ॥
ന ചന്ദ്രോ നൈവേമേ നഭസി വിതതാ താരകഗണാഃ
ത്വിഷാം രാശീ രമ്യാ തവ ചരണയോരംബുനിചയേ ।
പതിത്വാ കല്ലോലൈഃ സഹ പരിചയാദ്വിസ്തൃതിമിതാ
പ്രഭാ സൈവാഽനന്താ ഗഗനമുകുരേ ദീവ്യതി സദാ ॥ 20 ॥
ത്വമേവ ബ്രഹ്മാണീ ത്വമസി കമലാ ത്വം നഗസുതാ
ത്രിസന്ധ്യം സേവന്തേ ചരണയുഗലം യേ തവ ജനാഃ ।
ജഗജ്ജാലേ തേഷാം നിപതിത ജനാനാമിഹ ശുഭേ
സമുദ്ധാരാർഥം കിം മതിമതി മതിസ്തേ ന ഭവതി ॥ 21 ॥
അനേകൈഃ പാപൗഘൈർലുലിത വപുഷം ശോക സഹിതം
ലുഠന്തം ദീനം മാം വിമല പദയോ രേണുഷു തവ ।
ഗലദ്ബാഷ്പം ശശ്വദ് ജനനി സഹസാശ്വാസനവചോ
ബ്രുവാണോത്തിഷ്ഠ ത്വം അമൃതകണികാം പാസ്യസി കദാ ॥ 22 ॥
ന വാ മാദൃക് പാപീ ന ഹി തവ സമാ പാപഹരണീ
ന ദുർബുദ്ധിർമാദൃക് ന ച തവ സമാ ധീ വിതരിണീ ।
ന മാദൃഗ് ഗർവിഷ്ഠോ ന ഹി തവ സമാ ഗർവഹരണീ
ഹൃദി സ്മൃത്വാ ഹ്യേവം മയി കുരു യഥേച്ഛാ തവ യഥാ ॥ 23 ॥
ദരീധർതി സ്വാന്തേഽക്ഷര വര ചതുർവിംശതിമിതം
ത്വദന്തർമന്ത്രം യത്ത്വയി നിഹിത ചേതോ ഹി മനുജഃ ।
സമന്താദ്ഭാസ്വന്തം ഭവതി ഭുവി സഞ്ജീവനവനം
ഭവാംഭോധേഃ പാരം വ്രജതി സ നിതരാം സുഖയുതഃ ॥ 24 ॥
ഭഗവതി ലഹരീയം രുദ്രദേവ പ്രണീതാ
തവ ചരണസരോജേ സ്ഥാപ്യതേ ഭക്തിഭാവൈഃ ।
കുമതിതിമിരപങ്കസ്യാങ്കമഗ്നം സശങ്കം
അയി ഖലു കുരു ദത്വാ വീതശങ്കം സ്വമങ്കം ॥ 25 ॥
ഇതി ശ്രീ രുദ്രദേവ വിരചിത ശ്രീ ഗായത്രീ ലഹരീ ॥
Recite with devotion and pure heart
Regular practice brings spiritual benefits