ഹൈന്ദവം
हैं
హై
ഹൈന്ദവം
ஹி
હિં
English
हिंदी
മലയാളം
తెలుగు
தமிழ்
ಕನ್ನಡ
📍
𖦏
Auto Detect Location
Font Size:
a
a
a
സകല ജനനീ സ്തവഃ
അജാനന്തോ
യാന്തി
ക്ഷയമവശമന്യോന്യകലഹൈരമീ
മായാഗ്രന്ഥൗ
തവ
പരിലുഠന്തഃ
സമയിനഃ
।
ജഗന്മാതർജന്മജ്വരഭയതമഃ
കൗമുദി
വയം
നമസ്തേ
കുർവാണാഃ
ശരണമുപയാമോ
ഭഗവതീം
॥
1
॥
വചസ്തർകാഗമ്യസ്വരസപരമാനന്ദവിഭവ-
-പ്രബോധാകാരായ
ദ്യുതിതുലിതനീലോത്പലരുചേ
।
ശിവാദ്യാരാധ്യായ
സ്തനഭരവിനമ്രായ
സതതം
നമസ്തസ്മൈ
കസ്മൈചന
ഭവതു
മുഗ്ധായ
മഹസേ
॥
2
॥
അനാദ്യന്താഭേദപ്രണയരസികാപി
പ്രണയിനീ
ശിവസ്യാസീര്യത്ത്വം
പരിണയവിധൗ
ദേവി
ഗൃഹിണീ
।
സവിത്രീ
ഭൂതാനാമപി
യദുദഭൂഃ
ശൈലതനയാ
തദേതത്സംസാരപ്രണയനമഹാനാടകമുഖം
॥
3
॥
ബ്രുവന്ത്യേകേ
തത്ത്വം
ഭഗവതി
സദന്യേ
വിദുരസ-
-ത്പരേ
മാതഃ
പ്രാഹുസ്തവ
സദസദന്യേ
സുകവയഃ
।
പരേ
നൈതത്സർവം
സമഭിദധതേ
ദേവി
സുധിയ-
-സ്തദേതത്ത്വന്മായാവിലസിതമശേഷം
നനു
ശിവേ
॥
4
॥
ലുഠദ്ഗുഞ്ജാഹാരസ്തനഭരനമന്മധ്യലതികാ-
-മുദഞ്ചദ്ധർമാംഭഃ
കണഗുണിതവക്ത്രാംബുജരുചം
।
ശിവം
പാർഥത്രാണപ്രവണമൃഗയാകാരഗുണിതം
ശിവാമന്വഗ്യാന്തീം
ശരണമഹമന്വേമി
ശബരീം
॥
5
॥
മിഥഃ
കേശാകേശിപ്രഥനനിധനാസ്തർകഘടനാഃ
ബഹുശ്രദ്ധാഭക്തിപ്രണതിവിഷയാഃ
ശാസ്ത്രവിധയഃ
।
പ്രസീദ
പ്രത്യക്ഷീഭവ
ഗിരിസുതേ
ദേഹി
ശരണം
നിരാലംബം
ചേതഃ
പരിലുഠതി
പാരിപ്ലവമിദം
॥
6
॥
ശുനാം
വാ
വഹ്നേർവാ
ഖഗപരിഷദോ
വാ
യദശനം
കദാ
കേന
ക്വേതി
ക്വചിദപി
ന
കശ്ചിത്കലയതി
।
അമുഷ്മിന്വിശ്വാസം
വിജഹിഹി
മമാഹ്നായ
വപുഷി
പ്രപദ്യേഥാശ്ചേതഃ
സകലജനനീമേവ
ശരണം
॥
7
॥
തടിത്കോടിജ്യോതിർദ്യുതിദലിതഷഡ്ഗ്രന്ഥിഗഹനം
പ്രവിഷ്ടം
സ്വാധാരം
പുനരപി
സുധാവൃഷ്ടിവപുഷാ
।
കിമപ്യഷ്ടാവിംശത്കിരണസകലീഭൂതമനിശം
ഭജേ
ധാമ
ശ്യാമം
കുചഭരനതം
ബർബരകചം
॥
8
॥
ചതുഷ്പത്രാന്തഃ
ഷഡ്ദലപുടഭഗാന്തസ്ത്രിവലയ-
-സ്ഫുരദ്വിദ്യുദ്വഹ്നിദ്യുമണിനിയുതാഭദ്യുതിലതേ
।
ഷഡശ്രം
ഭിത്ത്വാദൗ
ദശദലമഥ
ദ്വാദശദലം
കലാശ്രം
ച
ദ്വ്യശ്രം
ഗതവതി
നമസ്തേ
ഗിരിസുതേ
॥
9
॥
കുലം
കേചിത്പ്രാഹുർവപുരകുലമന്യേ
തവ
ബുധാഃ
പരേ
തത്സംഭേദം
സമഭിദധതേ
കൗലമപരേ
।
ചതുർണാമപ്യേഷാമുപരി
കിമപി
പ്രാഹുരപരേ
മഹാമായേ
തത്ത്വം
തവ
കഥമമീ
നിശ്ചിനുമഹേ
॥
10
॥
ഷഡധ്വാരണ്യാനീം
പ്രലയരവികോടിപ്രതിരുചാ
രുചാ
ഭസ്മീകൃത്യ
സ്വപദകമലപ്രഹ്വശിരസാം
।
വിതന്വാനഃ
ശൈവം
കിമപി
വപുരിന്ദീവരരുചിഃ
കുചാഭ്യാമാനമ്രസ്തവ
പുരുഷകാരോ
വിജയതേ
॥
11
॥
പ്രകാശാനന്ദാഭ്യാമവിദിതചരീം
മധ്യപദവീം
പ്രവിശ്യൈതദ്ദ്വന്ദ്വം
രവിശശിസമാഖ്യം
കബലയൻ
।
പ്രപദ്യോർധ്വം
നാദം
ലയദഹനഭസ്മീകൃതകുലഃ
പ്രസാദാത്തേ
ജന്തുഃ
ശിവമകുലമംബ
പ്രവിശതി
॥
12
॥
മനുഷ്യാസ്തിര്യഞ്ചോ
മരുത
ഇതി
ലോകത്രയമിദം
ഭവാംഭോധൗ
മഗ്നം
ത്രിഗുണലഹരീകോടിലുഠിതം
।
കടാക്ഷശ്ചേദ്യത്ര
ക്വചന
തവ
മാതഃ
കരുണയാ
ശരീരീ
സദ്യോഽയം
വ്രജതി
പരമാനന്ദതനുതാം
॥
13
॥
പ്രിയംഗുശ്യാമാംഗീമരുണതരവാസം
കിസലയാം
സമുന്മീലന്മുക്താഫലവഹലനേപഥ്യസുഭഗാം
।
സ്തനദ്വന്ദ്വസ്ഫാരസ്തബകനമിതാം
കല്പലതികാം
സകൃദ്ധ്യായന്തസ്ത്വാം
ദധതി
ശിവചിന്താമണിപദം
॥
14
॥
ഷഡാധാരാവർതൈരപരിമിതമന്ത്രോർമിപടലൈഃ
ലസന്മുദ്രാഫേനൈർബഹുവിധലസദ്ദൈവതഝഷൈഃ
।
ക്രമസ്രോതോഭിസ്ത്വം
വഹസി
പരനാദാമൃതനദീ
ഭവാനി
പ്രത്യഗ്രാ
ശിവചിദമൃതാബ്ധിപ്രണയിനീ
॥
15
॥
മഹീപാഥോവഹ്നിശ്വസനവിയദാത്മേന്ദുരവിഭി-
-ര്വപുർഭിഗ്രസ്താശൈരപി
തവ
കിയാനംബ
മഹിമാ
।
അമൂന്യാലോക്യന്തേ
ഭഗവതി
ന
കുത്രാപ്യണുതമാ-
-മവസ്ഥാം
പ്രാപ്താനി
ത്വയി
തു
പരമവ്യോമവപുഷി
॥
16
॥
കലാമാജ്ഞാം
പ്രജ്ഞാം
സമയമനുഭൂതിം
സമരസം
ഗുരും
പാരമ്പര്യം
വിനയമുപദേശം
ശിവപദം
।
പ്രമാണം
നിർവാണം
പ്രകൃതിമഭിഭൂതിം
പരഗുഹാം
വിധിം
വിദ്യാമാഹുഃ
സകലജനനീമേവ
മുനയഃ
॥
17
॥
പ്രലീനേ
ശബ്ദൗഘേ
തദനു
വിരതേ
ബിന്ദുവിഭവേ
തതസ്തത്ത്വേ
ചാഷ്ടധ്വനിഭിരനപായിന്യധിഗതേ
।
ശ്രിതേ
ശാക്തേ
പർവണ്യനുകലിതചിന്മാത്ര
ഗഹനാം
സ്വസംവിത്തിം
യോഗീ
രസയതി
ശിവാഖ്യാം
ഭഗവതീം
॥
18
॥
പരാനന്ദാകാരാം
നിരവധിശിവൈശ്വര്യവപുഷം
നിരാകാരാം
ജ്ഞാനപ്രകൃതിമപരിച്ഛിന്നകരുണാം
।
സവിത്രീം
ലോകാനാം
നിരതിശയധാമാസ്പദപദാം
ഭവോ
വാ
മോക്ഷോ
വാ
ഭവതു
ഭവതീമേവ
ഭജതാം
॥
19
॥
ജഗത്കായേ
കൃത്വാ
തദപി
ഹൃദയേ
തച്ച
പുരുഷേ
പുമാംസം
ബിന്ദുസ്ഥം
തദപി
വിയദാഖ്യേ
ച
ഗഹനേ
।
തദേതദ്ജ്ഞാനാഖ്യേ
തദപി
പരമാനന്ദഗഹനേ
മഹാവ്യോമാകാരേ
ത്വദനുഭവശീലോ
വിജയതേ
॥
20
॥
വിധേ
വേദ്യേ
വിദ്യേ
വിവിധസമയേ
വേദഗുലികേ
വിചിത്രേ
വിശ്വാദ്യേ
വിനയസുലഭേ
വേദജനനി
।
ശിവജ്ഞേ
ശൂലസ്ഥേ
ശിവപദവദാന്യേ
ശിവനിധേ
ശിവേ
മാതർമഹ്യം
ത്വയി
വിതര
ഭക്തിം
നിരുപമാം
॥
21
॥
വിധേർമുണ്ഡം
ഹൃത്വാ
യദകുരുത
പാത്രം
കരതലേ
ഹരിം
ശൂലപ്രോതം
യദഗമയദംസാഭരണതാം
।
അലഞ്ചക്രേ
കണ്ഠം
യദപി
ഗരലേനാംബ
ഗിരിശഃ
ശിവസ്ഥായാഃ
ശക്തേസ്തദിദമഖിലം
തേ
വിലസിതം
॥
22
॥
വിരിഞ്ച്യാഖ്യാ
മാതഃ
സൃജസി
ഹരിസഞ്ജ്ഞാ
ത്വമവസി
ത്രിലോകീം
രുദ്രാഖ്യാ
ഹരസി
വിദധാസീശ്വരദശാം
।
ഭവന്തീ
നാദാഖ്യാ
വിഹരസി
ച
പാശൗഘദലനീ
ത്വമേവൈകാഽനേകാ
ഭവസി
കൃതിഭേദൈർഗിരിസുതേ
॥
23
॥
മുനീനാം
ചേതോഭിഃ
പ്രമൃദിതകഷായൈരപി
മനാ-
-ഗശക്യം
സംസ്പ്രഷ്ടും
ചകിതചകിതൈരംബ
സതതം
।
ശ്രുതീനാം
മൂർധാനഃ
പ്രകൃതികഠിനാഃ
കോമലതരേ
കഥം
തേ
വിന്ദന്തേ
പദകിസലയേ
പാർവതി
പദം
॥
24
॥
തടിദ്വല്ലീം
നിത്യാമമൃതസരിതം
പാരരഹിതാം
മലോത്തീർണാം
ജ്യോത്സ്നാം
പ്രകൃതിമഗുണഗ്രന്ഥിഗഹനാം
।
ഗിരാം
ദൂരാം
വിദ്യാമവിനതകുചാം
വിശ്വജനനീ-
-മപര്യന്താം
ലക്ഷ്മീമഭിദധതി
സന്തോ
ഭഗവതീം
॥
25
॥
ശരീരം
ക്ഷിത്യംഭഃ
പ്രഭൃതിരചിതം
കേവലമചിത്
സുഖം
ദുഃഖം
ചായം
കലയതി
പുമാംശ്ചേതന
ഇതി
।
സ്ഫുടം
ജാനാനോഽപി
പ്രഭവതി
ന
ദേഹീ
രഹയിതും
ശരീരാഹങ്കാരം
തവ
സമയബാഹ്യോ
ഗിരിസുതേ
॥
26
॥
പിതാ
മാതാ
ഭ്രാതാ
സുഹൃദനുചരഃ
സദ്മ
ഗൃഹിണീ
വപുഃ
ക്ഷേത്രം
മിത്രം
ധനമപി
യദാ
മാം
വിജഹതി
।
തദാ
മേ
ഭിന്ദാനാ
സപദി
ഭയമോഹാന്ധതമസം
മഹാജ്യോത്സ്നേ
മാതർഭവ
കരുണയാ
സന്നിധികരീ
॥
27
॥
സുതാ
ദക്ഷസ്യാദൗ
കില
സകലമാതസ്ത്വമുദഭൂഃ
സദോഷം
തം
ഹിത്വാ
തദനു
ഗിരിരാജസ്യ
ദുഹിതാ
।
അനാദ്യന്താ
ശംഭോരപൃഥഗപി
ശക്തിർഭഗവതീ
വിവാഹാജ്ജായാസീത്യഹഹ
ചരിതം
വേത്തി
തവ
കഃ
॥
28
॥
കണാസ്ത്വദ്ദീപ്തീനാം
രവിശശികൃശാനുപ്രഭൃതയഃ
പരം
ബ്രഹ്മ
ക്ഷുദ്രം
തവ
നിയതമാനന്ദകണികാ
।
ശിവാദി
ക്ഷിത്യന്തം
ത്രിവലയതനോഃ
സർവമുദരേ
തവാസ്തേ
ഭക്തസ്യ
സ്ഫുരസി
ഹൃദി
ചിത്രം
ഭഗവതി
॥
29
॥
പുരഃ
പശ്ചാദന്തർബഹിരപരിമേയം
പരിമിതം
പരം
സ്ഥൂലം
സൂക്ഷ്മം
സകലമകുലം
ഗുഹ്യമഗുഹം
।
ദവീയോ
നേദീയഃ
സദസദിതി
വിശ്വം
ഭഗവതീ
സദാ
പശ്യന്ത്യാഖ്യാം
വഹസി
ഭുവനക്ഷോഭജനനീം
॥
30
॥
പ്രവിശ്യ
ത്വന്മാർഗം
സഹജദയയാ
ദേശികദൃശാ
ഷഡധ്വധ്വാന്തൗഘച്ഛിദുരഗണനാതീതകരുണാം
।
പരാമാജ്ഞാകാരാം
സപദി
ശിവയന്തീം
ശിവതനും
സ്വമാത്മാനം
ധന്യാശ്ചിരമുപലഭന്തേ
ഭഗവതീം
॥
31
॥
മയൂഖാഃ
പൂഷ്ണീവ
ജ്വലന
ഇവ
തദ്ദീപ്തികണികാഃ
പയോധൗ
കല്ലോലാഃ
പ്രതിഹതമഹിമ്നീവ
പൃഷതഃ
।
ഉദേത്യോദേത്യാംബ
ത്വയി
സഹ
നിജൈഃ
സാത്ത്വികഗുണൈ-
-ര്ഭജന്തേ
തത്ത്വൗഘാഃ
പ്രശമമനുകല്പം
പരവശാഃ
॥
32
॥
വിധുർവിഷ്ണുർബ്രഹ്മാ
പ്രകൃതിരണുരാത്മാ
ദിനകരഃ
സ്വഭാവോ
ജൈനേന്ദ്രഃ
സുഗതമുനിരാകാശമലിനഃ
।
ശിവഃ
ശക്തിശ്ചേതി
ശ്രുതിവിഷയതാം
താമുപഗതാം
വികല്പൈരേഭിസ്ത്വാമഭിദധതി
സന്തോ
ഭഗവതീം
॥
33
॥
ശിവസ്ത്വം
ശക്തിസ്ത്വം
ത്വമസി
സമയാ
ത്വം
സമയിനീ
ത്വമാത്മാ
ത്വം
ദീക്ഷാ
ത്വമയമണിമാദിർഗുണഗണഃ
।
അവിദ്യാ
ത്വം
വിദ്യാ
ത്വമസി
നിഖിലം
ത്വം
കിമപരം
പൃഥക്തത്ത്വം
ത്വത്തോ
ഭഗവതി
ന
വീക്ഷാമഹ
ഇമേ
॥
34
॥
ത്വയാസൗ
ജാനീതേ
രചയതി
ഭവത്യൈവ
സതതം
ത്വയൈവേച്ഛത്യംബ
ത്വമസി
നിഖിലാ
യസ്യ
തനവഃ
।
ജഗത്സാമ്യം
ശംഭോർവഹസി
പരമവ്യോമവപുഷഃ
തഥാപ്യർധം
ഭൂത്വാ
വിഹരസി
ശിവസ്യേതി
കിമിദം
॥
35
॥
അസംഖ്യൈഃ
പ്രാചീനൈർജനനി
ജനനൈഃ
കർമവിലയാ-
-ത്സകൃജ്ജന്മന്യന്തേ
ഗുരുവപുഷമാസാദ്യ
ഗിരിശം
।
അവാപ്യാജ്ഞാം
ശൈവീം
ശിവതനുമപി
ത്വാം
വിദിതവാ-
-ന്നയേയം
ത്വത്പൂജാസ്തുതിവിരചനേനൈവ
ദിവസാൻ
॥
36
॥
യത്ഷട്പത്രം
കമലമുദിതം
തസ്യ
യാ
കർണികാഖ്യാ
യോനിസ്തസ്യാഃ
പ്രഥിതമുദരേ
യത്തദോങ്കാരപീഠം
।
തസ്യാപ്യന്തഃ
കുചഭരനതാം
കുണ്ഡലീതി
പ്രസിദ്ധാം
ശ്യാമാകാരാം
സകലജനനീം
സന്തതം
ഭാവയാമി
॥
37
॥
ഭുവി
പയസി
കൃശാനൗ
മാരുതേ
ഖേ
ശശാങ്കേ
സവിതരി
യജമാനേഽപ്യഷ്ടധാ
ശക്തിരേകാ
।
വഹസി
കുചഭരാഭ്യാം
യാവനമ്രാപി
വിശ്വം
സകലജനനി
സാ
ത്വം
പാഹി
മാമിത്യവാച്യം
॥
38
॥
ഇതി
ശ്രീകാലിദാസ
വിരചിത
പഞ്ചസ്തവ്യാം
പഞ്ചമഃ
സകലജനനീസ്തവഃ
।
Recite with devotion and pure heart
Regular practice brings spiritual benefits