हैंహైHaindavamஹிહિં
📍
Font Size:
സകല ജനനീ സ്തവഃ
അജാനന്തോ യാന്തി ക്ഷയമവശമന്യോന്യകലഹൈരമീ
മായാഗ്രന്ഥൗ തവ പരിലുഠന്തഃ സമയിനഃ ।
ജഗന്മാതർജന്മജ്വരഭയതമഃ കൗമുദി വയം
നമസ്തേ കുർവാണാഃ ശരണമുപയാമോ ഭഗവതീം ॥ 1 ॥
വചസ്തർകാഗമ്യസ്വരസപരമാനന്ദവിഭവ-
-പ്രബോധാകാരായ ദ്യുതിതുലിതനീലോത്പലരുചേ ।
ശിവാദ്യാരാധ്യായ സ്തനഭരവിനമ്രായ സതതം
നമസ്തസ്മൈ കസ്മൈചന ഭവതു മുഗ്ധായ മഹസേ ॥ 2 ॥
അനാദ്യന്താഭേദപ്രണയരസികാപി പ്രണയിനീ
ശിവസ്യാസീര്യത്ത്വം പരിണയവിധൗ ദേവി ഗൃഹിണീ ।
സവിത്രീ ഭൂതാനാമപി യദുദഭൂഃ ശൈലതനയാ
തദേതത്സംസാരപ്രണയനമഹാനാടകമുഖം ॥ 3 ॥
ബ്രുവന്ത്യേകേ തത്ത്വം ഭഗവതി സദന്യേ വിദുരസ-
-ത്പരേ മാതഃ പ്രാഹുസ്തവ സദസദന്യേ സുകവയഃ ।
പരേ നൈതത്സർവം സമഭിദധതേ ദേവി സുധിയ-
-സ്തദേതത്ത്വന്മായാവിലസിതമശേഷം നനു ശിവേ ॥ 4 ॥
ലുഠദ്ഗുഞ്ജാഹാരസ്തനഭരനമന്മധ്യലതികാ-
-മുദഞ്ചദ്ധർമാംഭഃ കണഗുണിതവക്ത്രാംബുജരുചം ।
ശിവം പാർഥത്രാണപ്രവണമൃഗയാകാരഗുണിതം
ശിവാമന്വഗ്യാന്തീം ശരണമഹമന്വേമി ശബരീം ॥ 5 ॥
മിഥഃ കേശാകേശിപ്രഥനനിധനാസ്തർകഘടനാഃ
ബഹുശ്രദ്ധാഭക്തിപ്രണതിവിഷയാഃ ശാസ്ത്രവിധയഃ ।
പ്രസീദ പ്രത്യക്ഷീഭവ ഗിരിസുതേ ദേഹി ശരണം
നിരാലംബം ചേതഃ പരിലുഠതി പാരിപ്ലവമിദം ॥ 6 ॥
ശുനാം വാ വഹ്നേർവാ ഖഗപരിഷദോ വാ യദശനം
കദാ കേന ക്വേതി ക്വചിദപി ന കശ്ചിത്കലയതി ।
അമുഷ്മിന്വിശ്വാസം വിജഹിഹി മമാഹ്നായ വപുഷി
പ്രപദ്യേഥാശ്ചേതഃ സകലജനനീമേവ ശരണം ॥ 7 ॥
തടിത്കോടിജ്യോതിർദ്യുതിദലിതഷഡ്ഗ്രന്ഥിഗഹനം
പ്രവിഷ്ടം സ്വാധാരം പുനരപി സുധാവൃഷ്ടിവപുഷാ ।
കിമപ്യഷ്ടാവിംശത്കിരണസകലീഭൂതമനിശം
ഭജേ ധാമ ശ്യാമം കുചഭരനതം ബർബരകചം ॥ 8 ॥
ചതുഷ്പത്രാന്തഃ ഷഡ്ദലപുടഭഗാന്തസ്ത്രിവലയ-
-സ്ഫുരദ്വിദ്യുദ്വഹ്നിദ്യുമണിനിയുതാഭദ്യുതിലതേ ।
ഷഡശ്രം ഭിത്ത്വാദൗ ദശദലമഥ ദ്വാദശദലം
കലാശ്രം ച ദ്വ്യശ്രം ഗതവതി നമസ്തേ ഗിരിസുതേ ॥ 9 ॥
കുലം കേചിത്പ്രാഹുർവപുരകുലമന്യേ തവ ബുധാഃ
പരേ തത്സംഭേദം സമഭിദധതേ കൗലമപരേ ।
ചതുർണാമപ്യേഷാമുപരി കിമപി പ്രാഹുരപരേ
മഹാമായേ തത്ത്വം തവ കഥമമീ നിശ്ചിനുമഹേ ॥ 10 ॥
ഷഡധ്വാരണ്യാനീം പ്രലയരവികോടിപ്രതിരുചാ
രുചാ ഭസ്മീകൃത്യ സ്വപദകമലപ്രഹ്വശിരസാം ।
വിതന്വാനഃ ശൈവം കിമപി വപുരിന്ദീവരരുചിഃ
കുചാഭ്യാമാനമ്രസ്തവ പുരുഷകാരോ വിജയതേ ॥ 11 ॥
പ്രകാശാനന്ദാഭ്യാമവിദിതചരീം മധ്യപദവീം
പ്രവിശ്യൈതദ്ദ്വന്ദ്വം രവിശശിസമാഖ്യം കബലയൻ ।
പ്രപദ്യോർധ്വം നാദം ലയദഹനഭസ്മീകൃതകുലഃ
പ്രസാദാത്തേ ജന്തുഃ ശിവമകുലമംബ പ്രവിശതി ॥ 12 ॥
മനുഷ്യാസ്തിര്യഞ്ചോ മരുത ഇതി ലോകത്രയമിദം
ഭവാംഭോധൗ മഗ്നം ത്രിഗുണലഹരീകോടിലുഠിതം ।
കടാക്ഷശ്ചേദ്യത്ര ക്വചന തവ മാതഃ കരുണയാ
ശരീരീ സദ്യോഽയം വ്രജതി പരമാനന്ദതനുതാം ॥ 13 ॥
പ്രിയംഗുശ്യാമാംഗീമരുണതരവാസം കിസലയാം
സമുന്മീലന്മുക്താഫലവഹലനേപഥ്യസുഭഗാം ।
സ്തനദ്വന്ദ്വസ്ഫാരസ്തബകനമിതാം കല്പലതികാം
സകൃദ്ധ്യായന്തസ്ത്വാം ദധതി ശിവചിന്താമണിപദം ॥ 14 ॥
ഷഡാധാരാവർതൈരപരിമിതമന്ത്രോർമിപടലൈഃ
ലസന്മുദ്രാഫേനൈർബഹുവിധലസദ്ദൈവതഝഷൈഃ ।
ക്രമസ്രോതോഭിസ്ത്വം വഹസി പരനാദാമൃതനദീ
ഭവാനി പ്രത്യഗ്രാ ശിവചിദമൃതാബ്ധിപ്രണയിനീ ॥ 15 ॥
മഹീപാഥോവഹ്നിശ്വസനവിയദാത്മേന്ദുരവിഭി-
-ര്വപുർഭിഗ്രസ്താശൈരപി തവ കിയാനംബ മഹിമാ ।
അമൂന്യാലോക്യന്തേ ഭഗവതി ന കുത്രാപ്യണുതമാ-
-മവസ്ഥാം പ്രാപ്താനി ത്വയി തു പരമവ്യോമവപുഷി ॥ 16 ॥
കലാമാജ്ഞാം പ്രജ്ഞാം സമയമനുഭൂതിം സമരസം
ഗുരും പാരമ്പര്യം വിനയമുപദേശം ശിവപദം ।
പ്രമാണം നിർവാണം പ്രകൃതിമഭിഭൂതിം പരഗുഹാം
വിധിം വിദ്യാമാഹുഃ സകലജനനീമേവ മുനയഃ ॥ 17 ॥
പ്രലീനേ ശബ്ദൗഘേ തദനു വിരതേ ബിന്ദുവിഭവേ
തതസ്തത്ത്വേ ചാഷ്ടധ്വനിഭിരനപായിന്യധിഗതേ ।
ശ്രിതേ ശാക്തേ പർവണ്യനുകലിതചിന്മാത്ര ഗഹനാം
സ്വസംവിത്തിം യോഗീ രസയതി ശിവാഖ്യാം ഭഗവതീം ॥ 18 ॥
പരാനന്ദാകാരാം നിരവധിശിവൈശ്വര്യവപുഷം
നിരാകാരാം ജ്ഞാനപ്രകൃതിമപരിച്ഛിന്നകരുണാം ।
സവിത്രീം ലോകാനാം നിരതിശയധാമാസ്പദപദാം
ഭവോ വാ മോക്ഷോ വാ ഭവതു ഭവതീമേവ ഭജതാം ॥ 19 ॥
ജഗത്കായേ കൃത്വാ തദപി ഹൃദയേ തച്ച പുരുഷേ
പുമാംസം ബിന്ദുസ്ഥം തദപി വിയദാഖ്യേ ച ഗഹനേ ।
തദേതദ്ജ്ഞാനാഖ്യേ തദപി പരമാനന്ദഗഹനേ
മഹാവ്യോമാകാരേ ത്വദനുഭവശീലോ വിജയതേ ॥ 20 ॥
വിധേ വേദ്യേ വിദ്യേ വിവിധസമയേ വേദഗുലികേ
വിചിത്രേ വിശ്വാദ്യേ വിനയസുലഭേ വേദജനനി ।
ശിവജ്ഞേ ശൂലസ്ഥേ ശിവപദവദാന്യേ ശിവനിധേ
ശിവേ മാതർമഹ്യം ത്വയി വിതര ഭക്തിം നിരുപമാം ॥ 21 ॥
വിധേർമുണ്ഡം ഹൃത്വാ യദകുരുത പാത്രം കരതലേ
ഹരിം ശൂലപ്രോതം യദഗമയദംസാഭരണതാം ।
അലഞ്ചക്രേ കണ്ഠം യദപി ഗരലേനാംബ ഗിരിശഃ
ശിവസ്ഥായാഃ ശക്തേസ്തദിദമഖിലം തേ വിലസിതം ॥ 22 ॥
വിരിഞ്ച്യാഖ്യാ മാതഃ സൃജസി ഹരിസഞ്ജ്ഞാ ത്വമവസി
ത്രിലോകീം രുദ്രാഖ്യാ ഹരസി വിദധാസീശ്വരദശാം ।
ഭവന്തീ നാദാഖ്യാ വിഹരസി ച പാശൗഘദലനീ
ത്വമേവൈകാഽനേകാ ഭവസി കൃതിഭേദൈർഗിരിസുതേ ॥ 23 ॥
മുനീനാം ചേതോഭിഃ പ്രമൃദിതകഷായൈരപി മനാ-
-ഗശക്യം സംസ്പ്രഷ്ടും ചകിതചകിതൈരംബ സതതം ।
ശ്രുതീനാം മൂർധാനഃ പ്രകൃതികഠിനാഃ കോമലതരേ
കഥം തേ വിന്ദന്തേ പദകിസലയേ പാർവതി പദം ॥ 24 ॥
തടിദ്വല്ലീം നിത്യാമമൃതസരിതം പാരരഹിതാം
മലോത്തീർണാം ജ്യോത്സ്നാം പ്രകൃതിമഗുണഗ്രന്ഥിഗഹനാം ।
ഗിരാം ദൂരാം വിദ്യാമവിനതകുചാം വിശ്വജനനീ-
-മപര്യന്താം ലക്ഷ്മീമഭിദധതി സന്തോ ഭഗവതീം ॥ 25 ॥
ശരീരം ക്ഷിത്യംഭഃ പ്രഭൃതിരചിതം കേവലമചിത്
സുഖം ദുഃഖം ചായം കലയതി പുമാംശ്ചേതന ഇതി ।
സ്ഫുടം ജാനാനോഽപി പ്രഭവതി ന ദേഹീ രഹയിതും
ശരീരാഹങ്കാരം തവ സമയബാഹ്യോ ഗിരിസുതേ ॥ 26 ॥
പിതാ മാതാ ഭ്രാതാ സുഹൃദനുചരഃ സദ്മ ഗൃഹിണീ
വപുഃ ക്ഷേത്രം മിത്രം ധനമപി യദാ മാം വിജഹതി ।
തദാ മേ ഭിന്ദാനാ സപദി ഭയമോഹാന്ധതമസം
മഹാജ്യോത്സ്നേ മാതർഭവ കരുണയാ സന്നിധികരീ ॥ 27 ॥
സുതാ ദക്ഷസ്യാദൗ കില സകലമാതസ്ത്വമുദഭൂഃ
സദോഷം തം ഹിത്വാ തദനു ഗിരിരാജസ്യ ദുഹിതാ ।
അനാദ്യന്താ ശംഭോരപൃഥഗപി ശക്തിർഭഗവതീ
വിവാഹാജ്ജായാസീത്യഹഹ ചരിതം വേത്തി തവ കഃ ॥ 28 ॥
കണാസ്ത്വദ്ദീപ്തീനാം രവിശശികൃശാനുപ്രഭൃതയഃ
പരം ബ്രഹ്മ ക്ഷുദ്രം തവ നിയതമാനന്ദകണികാ ।
ശിവാദി ക്ഷിത്യന്തം ത്രിവലയതനോഃ സർവമുദരേ
തവാസ്തേ ഭക്തസ്യ സ്ഫുരസി ഹൃദി ചിത്രം ഭഗവതി ॥ 29 ॥
പുരഃ പശ്ചാദന്തർബഹിരപരിമേയം പരിമിതം
പരം സ്ഥൂലം സൂക്ഷ്മം സകലമകുലം ഗുഹ്യമഗുഹം ।
ദവീയോ നേദീയഃ സദസദിതി വിശ്വം ഭഗവതീ
സദാ പശ്യന്ത്യാഖ്യാം വഹസി ഭുവനക്ഷോഭജനനീം ॥ 30 ॥
പ്രവിശ്യ ത്വന്മാർഗം സഹജദയയാ ദേശികദൃശാ
ഷഡധ്വധ്വാന്തൗഘച്ഛിദുരഗണനാതീതകരുണാം ।
പരാമാജ്ഞാകാരാം സപദി ശിവയന്തീം ശിവതനും
സ്വമാത്മാനം ധന്യാശ്ചിരമുപലഭന്തേ ഭഗവതീം ॥ 31 ॥
മയൂഖാഃ പൂഷ്ണീവ ജ്വലന ഇവ തദ്ദീപ്തികണികാഃ
പയോധൗ കല്ലോലാഃ പ്രതിഹതമഹിമ്നീവ പൃഷതഃ ।
ഉദേത്യോദേത്യാംബ ത്വയി സഹ നിജൈഃ സാത്ത്വികഗുണൈ-
-ര്ഭജന്തേ തത്ത്വൗഘാഃ പ്രശമമനുകല്പം പരവശാഃ ॥ 32 ॥
വിധുർവിഷ്ണുർബ്രഹ്മാ പ്രകൃതിരണുരാത്മാ ദിനകരഃ
സ്വഭാവോ ജൈനേന്ദ്രഃ സുഗതമുനിരാകാശമലിനഃ ।
ശിവഃ ശക്തിശ്ചേതി ശ്രുതിവിഷയതാം താമുപഗതാം
വികല്പൈരേഭിസ്ത്വാമഭിദധതി സന്തോ ഭഗവതീം ॥ 33 ॥
ശിവസ്ത്വം ശക്തിസ്ത്വം ത്വമസി സമയാ ത്വം സമയിനീ
ത്വമാത്മാ ത്വം ദീക്ഷാ ത്വമയമണിമാദിർഗുണഗണഃ ।
അവിദ്യാ ത്വം വിദ്യാ ത്വമസി നിഖിലം ത്വം കിമപരം
പൃഥക്തത്ത്വം ത്വത്തോ ഭഗവതി ന വീക്ഷാമഹ ഇമേ ॥ 34 ॥
ത്വയാസൗ ജാനീതേ രചയതി ഭവത്യൈവ സതതം
ത്വയൈവേച്ഛത്യംബ ത്വമസി നിഖിലാ യസ്യ തനവഃ ।
ജഗത്സാമ്യം ശംഭോർവഹസി പരമവ്യോമവപുഷഃ
തഥാപ്യർധം ഭൂത്വാ വിഹരസി ശിവസ്യേതി കിമിദം ॥ 35 ॥
അസംഖ്യൈഃ പ്രാചീനൈർജനനി ജനനൈഃ കർമവിലയാ-
-ത്സകൃജ്ജന്മന്യന്തേ ഗുരുവപുഷമാസാദ്യ ഗിരിശം ।
അവാപ്യാജ്ഞാം ശൈവീം ശിവതനുമപി ത്വാം വിദിതവാ-
-ന്നയേയം ത്വത്പൂജാസ്തുതിവിരചനേനൈവ ദിവസാൻ ॥ 36 ॥
യത്ഷട്പത്രം കമലമുദിതം തസ്യ യാ കർണികാഖ്യാ
യോനിസ്തസ്യാഃ പ്രഥിതമുദരേ യത്തദോങ്കാരപീഠം ।
തസ്യാപ്യന്തഃ കുചഭരനതാം കുണ്ഡലീതി പ്രസിദ്ധാം
ശ്യാമാകാരാം സകലജനനീം സന്തതം ഭാവയാമി ॥ 37 ॥
ഭുവി പയസി കൃശാനൗ മാരുതേ ഖേ ശശാങ്കേ
സവിതരി യജമാനേഽപ്യഷ്ടധാ ശക്തിരേകാ ।
വഹസി കുചഭരാഭ്യാം യാവനമ്രാപി വിശ്വം
സകലജനനി സാ ത്വം പാഹി മാമിത്യവാച്യം ॥ 38 ॥
ഇതി ശ്രീകാലിദാസ വിരചിത പഞ്ചസ്തവ്യാം പഞ്ചമഃ സകലജനനീസ്തവഃ ।
Recite with devotion and pure heart
Regular practice brings spiritual benefits