ദേവി! സുരേശ്വരി! ഭഗവതി! ഗംഗേ ത്രിഭുവനതാരിണി തരലതരംഗേ । ശങ്കരമൗലിവിഹാരിണി വിമലേ മമ മതിരാസ്താം തവ പദകമലേ ॥ 1 ॥ ഭാഗീരഥിസുഖദായിനി മാതസ്തവ ജലമഹിമാ നിഗമേ ഖ്യാതഃ । നാഹം ജാനേ തവ മഹിമാനം പാഹി കൃപാമയി മാമജ്ഞാനം ॥ 2 ॥ ഹരിപദപാദ്യതരംഗിണി ഗംഗേ ഹിമവിധുമുക്താധവലതരംഗേ । ദൂരീകുരു മമ ദുഷ്കൃതിഭാരം കുരു കൃപയാ ഭവസാഗരപാരം ॥ 3 ॥ തവ ജലമമലം യേന നിപീതം പരമപദം ഖലു തേന ഗൃഹീതം । മാതർഗംഗേ ത്വയി യോ ഭക്തഃ കില തം ദ്രഷ്ടും ന യമഃ ശക്തഃ ॥ 4 ॥ പതിതോദ്ധാരിണി ജാഹ്നവി ഗംഗേ ഖണ്ഡിത ഗിരിവരമണ്ഡിത ഭംഗേ । ഭീഷ്മജനനി ഹേ മുനിവരകന്യേ പതിതനിവാരിണി ത്രിഭുവന ധന്യേ ॥ 5 ॥ കല്പലതാമിവ ഫലദാം ലോകേ പ്രണമതി യസ്ത്വാം ന പതതി ശോകേ । പാരാവാരവിഹാരിണി ഗംഗേ വിമുഖയുവതി കൃതതരലാപാംഗേ ॥ 6 ॥ തവ ചേന്മാതഃ സ്രോതഃ സ്നാതഃ പുനരപി ജഠരേ സോപി ന ജാതഃ । നരകനിവാരിണി ജാഹ്നവി ഗംഗേ കലുഷവിനാശിനി മഹിമോത്തുംഗേ ॥ 7 ॥ പുനരസദംഗേ പുണ്യതരംഗേ ജയ ജയ ജാഹ്നവി കരുണാപാംഗേ । ഇന്ദ്രമുകുടമണിരാജിതചരണേ സുഖദേ ശുഭദേ ഭൃത്യശരണ്യേ ॥ 8 ॥ രോഗം ശോകം താപം പാപം ഹര മേ ഭഗവതി കുമതികലാപം । ത്രിഭുവനസാരേ വസുധാഹാരേ ത്വമസി ഗതിർമമ ഖലു സംസാരേ ॥ 9 ॥ അലകാനന്ദേ പരമാനന്ദേ കുരു കരുണാമയി കാതരവന്ദ്യേ । തവ തടനികടേ യസ്യ നിവാസഃ ഖലു വൈകുണ്ഠേ തസ്യ നിവാസഃ ॥ 10 ॥ വരമിഹ നീരേ കമഠോ മീനഃ കിം വാ തീരേ ശരടഃ ക്ഷീണഃ । അഥവാശ്വപചോ മലിനോ ദീനസ്തവ ന ഹി ദൂരേ നൃപതികുലീനഃ ॥ 11 ॥ ഭോ ഭുവനേശ്വരി പുണ്യേ ധന്യേ ദേവി ദ്രവമയി മുനിവരകന്യേ । ഗംഗാസ്തവമിമമമലം നിത്യം പഠതി നരോ യഃ സ ജയതി സത്യം ॥ 12 ॥ യേഷാം ഹൃദയേ ഗംഗാ ഭക്തിസ്തേഷാം ഭവതി സദാ സുഖമുക്തിഃ । മധുരാകന്താ പംഝടികാഭിഃ പരമാനന്ദകലിതലലിതാഭിഃ ॥ 13 ॥ ഗംഗാസ്തോത്രമിദം ഭവസാരം വാഞ്ഛിതഫലദം വിമലം സാരം । ശങ്കരസേവക ശങ്കര രചിതം പഠതി സുഖീഃ തവ ഇതി ച സമാപ്തഃ ॥ 14 ॥