श्वर उवाच । मातर्जगद्रचननाटकसूत्रधार- -स्त्वद्रूपमाकलयितुं परमार्थतोऽयम् । ईशोऽप्यमीश्वरपदं समुपैति तादृक् कोऽन्यः स्तवं किमिव तावकमादधातु ॥ 1 ॥ नामानि किन्तु गृणतस्तव लोकतुण्डे नाडम्बरं स्पृशति दण्डधरस्य दण्डः । यल्लेशलम्बितभवाम्बुनिधिर्यतोऽयत् त्वन्नामसंस्मृतिरियं न नुनः स्तुतिस्ते ॥ 2 ॥ त्वच्चिन्तनादरसमुल्लसदप्रमेया- -ऽऽनन्दोदयात्समुदितः स्फुटरोमहर्षः । मातर्नमामि सुदिनानि सदेत्यमुं त्वा- -मभ्यर्थयेऽर्थमिति पूरयताद्दयालो ॥ 3 ॥ इन्द्रेन्दुमौलिविधिकेशवमौलिरत्न- -रोचिश्चयोज्ज्वलितपादसरोजयुग्मे । चेतो नतौ मम सदा प्रतिबिम्बिता त्वं भूया भवानि भवनाशिनि भावये त्वाम् ॥ 4 ॥ लीलोद्धृतक्षितितलस्य वराहमूर्ते- -र्वाराहमूर्तिरखिलार्थकरी त्वमेव । प्रालेयरश्मिसुकलोल्लसितावतंसा त्वं देवि वामतनुभागहरा हरस्य ॥ 5 ॥ त्वामम्ब तप्तकनकोज्ज्वलकान्तिमन्त- -र्ये चिन्तयन्ति युवतीतनु मागलान्ताम् । चक्रायुधां त्रिनयनां वरपोतृवक्त्रां तेषां पदाम्बुजयुगं प्रणमन्ति देवाः ॥ 6 ॥ त्वत्सेवनस्खलितपापचयस्य मात- -र्मोक्षोऽपि यस्य न सतो गणनामुपैति । देवासुरोरगनृपूजितपादपीठः कस्याः श्रियः स खलु भाजनतां न धत्ते ॥ 7 ॥ किं दुष्करं त्वयि मनोविषयं गतायां किं दुर्लभं त्वयि विधानुवदर्चितायाम् । किं दुर्भरं त्वयि सकृत् स्मृतिमागतायां किं दुर्जयं त्वयि कृतस्तुतिवादपुंसाम् ॥ 8 ॥ इति श्री वाराह्यनुग्रहाष्टकम् ।