ഹൈന്ദവം
हैं
హై
ഹൈന്ദവം
ஹி
હિં
English
हिंदी
മലയാളം
తెలుగు
தமிழ்
ಕನ್ನಡ
📍
𖦏
Auto Detect Location
Font Size:
a
a
a
ശിവ മഹിമ്നാ സ്തോത്രം
മഹിമ്നഃ
പാരം
തേ
പരമവിദുഷോ
യദ്യസദൃശീ
സ്തുതിർബ്രഹ്മാദീനാമപി
തദവസന്നാസ്ത്വയി
ഗിരഃ
।
അഥാഽവാച്യഃ
സർവഃ
സ്വമതിപരിണാമാവധി
ഗൃണൻ
മമാപ്യേഷ
സ്തോത്രേ
ഹര
നിരപവാദഃ
പരികരഃ
॥
1
॥
അതീതഃ
പന്ഥാനം
തവ
ച
മഹിമാ
വാങ്മനസയോഃ
അതദ്വ്യാവൃത്ത്യാ
യം
ചകിതമഭിധത്തേ
ശ്രുതിരപി
।
സ
കസ്യ
സ്തോതവ്യഃ
കതിവിധഗുണഃ
കസ്യ
വിഷയഃ
പദേ
ത്വർവാചീനേ
പതതി
ന
മനഃ
കസ്യ
ന
വചഃ
॥
2
॥
മധുസ്ഫീതാ
വാചഃ
പരമമമൃതം
നിർമിതവതഃ
തവ
ബ്രഹ്മൻ
കിം
വാഗപി
സുരഗുരോർവിസ്മയപദം
।
മമ
ത്വേതാം
വാണീം
ഗുണകഥനപുണ്യേന
ഭവതഃ
പുനാമീത്യർഥേഽസ്മിൻ
പുരമഥന
ബുദ്ധിർവ്യവസിതാ
॥
3
॥
തവൈശ്വര്യം
യത്തജ്ജഗദുദയരക്ഷാപ്രലയകൃത്
ത്രയീവസ്തു
വ്യസ്തം
തിസ്രുഷു
ഗുണഭിന്നാസു
തനുഷു
।
അഭവ്യാനാമസ്മിൻ
വരദ
രമണീയാമരമണീം
വിഹന്തും
വ്യാക്രോശീം
വിദധത
ഇഹൈകേ
ജഡധിയഃ
॥
4
॥
കിമീഹഃ
കിങ്കായഃ
സ
ഖലു
കിമുപായസ്ത്രിഭുവനം
കിമാധാരോ
ധാതാ
സൃജതി
കിമുപാദാന
ഇതി
ച
।
അതർക്യൈശ്വര്യേ
ത്വയ്യനവസര
ദുഃസ്ഥോ
ഹതധിയഃ
കുതർകോഽയം
കാംശ്ചിത്
മുഖരയതി
മോഹായ
ജഗതഃ
॥
5
॥
അജന്മാനോ
ലോകാഃ
കിമവയവവന്തോഽപി
ജഗതാം
അധിഷ്ഠാതാരം
കിം
ഭവവിധിരനാദൃത്യ
ഭവതി
।
അനീശോ
വാ
കുര്യാദ്
ഭുവനജനനേ
കഃ
പരികരോ
യതോ
മന്ദാസ്ത്വാം
പ്രത്യമരവര
സംശേരത
ഇമേ
॥
6
॥
ത്രയീ
സാംഖ്യം
യോഗഃ
പശുപതിമതം
വൈഷ്ണവമിതി
പ്രഭിന്നേ
പ്രസ്ഥാനേ
പരമിദമദഃ
പഥ്യമിതി
ച
।
രുചീനാം
വൈചിത്ര്യാദൃജുകുടില
നാനാപഥജുഷാം
നൃണാമേകോ
ഗമ്യസ്ത്വമസി
പയസാമർണവ
ഇവ
॥
7
॥
മഹോക്ഷഃ
ഖട്വാംഗം
പരശുരജിനം
ഭസ്മ
ഫണിനഃ
കപാലം
ചേതീയത്തവ
വരദ
തന്ത്രോപകരണം
।
സുരാസ്താം
താമൃദ്ധിം
ദധതി
തു
ഭവദ്ഭൂപ്രണിഹിതാം
ന
ഹി
സ്വാത്മാരാമം
വിഷയമൃഗതൃഷ്ണാ
ഭ്രമയതി
॥
8
॥
ധ്രുവം
കശ്ചിത്
സർവം
സകലമപരസ്ത്വധ്രുവമിദം
പരോ
ധ്രൗവ്യാഽധ്രൗവ്യേ
ജഗതി
ഗദതി
വ്യസ്തവിഷയേ
।
സമസ്തേഽപ്യേതസ്മിൻ
പുരമഥന
തൈർവിസ്മിത
ഇവ
സ്തുവൻ
ജിഹ്രേമി
ത്വാം
ന
ഖലു
നനു
ധൃഷ്ടാ
മുഖരതാ
॥
9
॥
തവൈശ്വര്യം
യത്നാദ്
യദുപരി
വിരിഞ്ചിർഹരിരധഃ
പരിച്ഛേതും
യാതാവനലമനലസ്കന്ധവപുഷഃ
।
തതോ
ഭക്തിശ്രദ്ധാ-ഭരഗുരു-ഗൃണദ്ഭ്യാം
ഗിരിശ
യത്
സ്വയം
തസ്ഥേ
താഭ്യാം
തവ
കിമനുവൃത്തിർന
ഫലതി
॥
10
॥
അയത്നാദാസാദ്യ
ത്രിഭുവനമവൈരവ്യതികരം
ദശാസ്യോ
യദ്ബാഹൂനഭൃത
രണകണ്ഡൂ-പരവശാൻ
।
ശിരഃപദ്മശ്രേണീ-രചിതചരണാംഭോരുഹ-ബലേഃ
സ്ഥിരായാസ്ത്വദ്ഭക്തേസ്ത്രിപുരഹര
വിസ്ഫൂർജിതമിദം
॥
11
॥
അമുഷ്യ
ത്വത്സേവാ-സമധിഗതസാരം
ഭുജവനം
ബലാത്
കൈലാസേഽപി
ത്വദധിവസതൗ
വിക്രമയതഃ
।
അലഭ്യാ
പാതാലേഽപ്യലസചലിതാംഗുഷ്ഠശിരസി
പ്രതിഷ്ഠാ
ത്വയ്യാസീദ്
ധ്രുവമുപചിതോ
മുഹ്യതി
ഖലഃ
॥
12
॥
യദൃദ്ധിം
സുത്രാമ്ണോ
വരദ
പരമോച്ചൈരപി
സതീം
അധശ്ചക്രേ
ബാണഃ
പരിജനവിധേയത്രിഭുവനഃ
।
ന
തച്ചിത്രം
തസ്മിൻ
വരിവസിതരി
ത്വച്ചരണയോഃ
ന
കസ്യാപ്യുന്നത്യൈ
ഭവതി
ശിരസസ്ത്വയ്യവനതിഃ
॥
13
॥
അകാണ്ഡ-ബ്രഹ്മാണ്ഡ-ക്ഷയചകിത-ദേവാസുരകൃപാ
വിധേയസ്യാഽഽസീദ്
യസ്ത്രിനയന
വിഷം
സംഹൃതവതഃ
।
സ
കല്മാഷഃ
കണ്ഠേ
തവ
ന
കുരുതേ
ന
ശ്രിയമഹോ
വികാരോഽപി
ശ്ലാഘ്യോ
ഭുവന-ഭയ-
ഭംഗ-
വ്യസനിനഃ
॥
14
॥
അസിദ്ധാർഥാ
നൈവ
ക്വചിദപി
സദേവാസുരനരേ
നിവർതന്തേ
നിത്യം
ജഗതി
ജയിനോ
യസ്യ
വിശിഖാഃ
।
സ
പശ്യന്നീശ
ത്വാമിതരസുരസാധാരണമഭൂത്
സ്മരഃ
സ്മർതവ്യാത്മാ
ന
ഹി
വശിഷു
പഥ്യഃ
പരിഭവഃ
॥
15
॥
മഹീ
പാദാഘാതാദ്
വ്രജതി
സഹസാ
സംശയപദം
പദം
വിഷ്ണോർഭ്രാമ്യദ്
ഭുജ-പരിഘ-രുഗ്ണ-ഗ്രഹ-
ഗണം
।
മുഹുർദ്യൗർദൗസ്ഥ്യം
യാത്യനിഭൃത-ജടാ-താഡിത-തടാ
ജഗദ്രക്ഷായൈ
ത്വം
നടസി
നനു
വാമൈവ
വിഭുതാ
॥
16
॥
വിയദ്വ്യാപീ
താരാ-ഗണ-ഗുണിത-ഫേനോദ്ഗമ-രുചിഃ
പ്രവാഹോ
വാരാം
യഃ
പൃഷതലഘുദൃഷ്ടഃ
ശിരസി
തേ
।
ജഗദ്ദ്വീപാകാരം
ജലധിവലയം
തേന
കൃതമിതി
അനേനൈവോന്നേയം
ധൃതമഹിമ
ദിവ്യം
തവ
വപുഃ
॥
17
॥
രഥഃ
ക്ഷോണീ
യന്താ
ശതധൃതിരഗേന്ദ്രോ
ധനുരഥോ
രഥാംഗേ
ചന്ദ്രാർകൗ
രഥ-ചരണ-പാണിഃ
ശര
ഇതി
।
ദിധക്ഷോസ്തേ
കോഽയം
ത്രിപുരതൃണമാഡംബര-വിധിഃ
വിധേയൈഃ
ക്രീഡന്ത്യോ
ന
ഖലു
പരതന്ത്രാഃ
പ്രഭുധിയഃ
॥
18
॥
ഹരിസ്തേ
സാഹസ്രം
കമല
ബലിമാധായ
പദയോഃ
യദേകോനേ
തസ്മിൻ
നിജമുദഹരന്നേത്രകമലം
।
ഗതോ
ഭക്ത്യുദ്രേകഃ
പരിണതിമസൗ
ചക്രവപുഷഃ
ത്രയാണാം
രക്ഷായൈ
ത്രിപുരഹര
ജാഗർതി
ജഗതാം
॥
19
॥
ക്രതൗ
സുപ്തേ
ജാഗ്രത്
ത്വമസി
ഫലയോഗേ
ക്രതുമതാം
ക്വ
കർമ
പ്രധ്വസ്തം
ഫലതി
പുരുഷാരാധനമൃതേ
।
അതസ്ത്വാം
സമ്പ്രേക്ഷ്യ
ക്രതുഷു
ഫലദാന-പ്രതിഭുവം
ശ്രുതൗ
ശ്രദ്ധാം
ബധ്വാ
ദൃഢപരികരഃ
കർമസു
ജനഃ
॥
20
॥
ക്രിയാദക്ഷോ
ദക്ഷഃ
ക്രതുപതിരധീശസ്തനുഭൃതാം
ഋഷീണാമാർത്വിജ്യം
ശരണദ
സദസ്യാഃ
സുര-ഗണാഃ
।
ക്രതുഭ്രംശസ്ത്വത്തഃ
ക്രതുഫല-വിധാന-വ്യസനിനഃ
ധ്രുവം
കർതുഃ
ശ്രദ്ധാ-വിധുരമഭിചാരായ
ഹി
മഖാഃ
॥
21
॥
പ്രജാനാഥം
നാഥ
പ്രസഭമഭികം
സ്വാം
ദുഹിതരം
ഗതം
രോഹിദ്
ഭൂതാം
രിരമയിഷുമൃഷ്യസ്യ
വപുഷാ
।
ധനുഷ്പാണേര്യാതം
ദിവമപി
സപത്രാകൃതമമും
ത്രസന്തം
തേഽദ്യാപി
ത്യജതി
ന
മൃഗവ്യാധരഭസഃ
॥
22
॥
സ്വലാവണ്യാശംസാ
ധൃതധനുഷമഹ്നായ
തൃണവത്
പുരഃ
പ്ലുഷ്ടം
ദൃഷ്ട്വാ
പുരമഥന
പുഷ്പായുധമപി
।
യദി
സ്ത്രൈണം
ദേവീ
യമനിരത-ദേഹാർധ-ഘടനാത്
അവൈതി
ത്വാമദ്ധാ
ബത
വരദ
മുഗ്ധാ
യുവതയഃ
॥
23
॥
ശ്മശാനേഷ്വാക്രീഡാ
സ്മരഹര
പിശാചാഃ
സഹചരാഃ
ചിതാ-ഭസ്മാലേപഃ
സ്രഗപി
നൃകരോടീ-പരികരഃ
।
അമംഗല്യം
ശീലം
തവ
ഭവതു
നാമൈവമഖിലം
തഥാപി
സ്മർതൄണാം
വരദ
പരമം
മംഗലമസി
॥
24
॥
മനഃ
പ്രത്യക്ചിത്തേ
സവിധമവിധായാത്ത-മരുതഃ
പ്രഹൃഷ്യദ്രോമാണഃ
പ്രമദ-സലിലോത്സംഗതി-ദൃശഃ
।
യദാലോക്യാഹ്ലാദം
ഹ്രദ
ഇവ
നിമജ്യാമൃതമയേ
ദധത്യന്തസ്തത്ത്വം
കിമപി
യമിനസ്തത്
കില
ഭവാൻ
॥
25
॥
ത്വമർകസ്ത്വം
സോമസ്ത്വമസി
പവനസ്ത്വം
ഹുതവഹഃ
ത്വമാപസ്ത്വം
വ്യോമ
ത്വമു
ധരണിരാത്മാ
ത്വമിതി
ച
।
പരിച്ഛിന്നാമേവം
ത്വയി
പരിണതാ
ബിഭ്രതി
ഗിരം
ന
വിദ്മസ്തത്തത്ത്വം
വയമിഹ
തു
യത്
ത്വം
ന
ഭവസി
॥
26
॥
ത്രയീം
തിസ്രോ
വൃത്തീസ്ത്രിഭുവനമഥോ
ത്രീനപി
സുരാൻ
അകാരാദ്യൈർവർണൈസ്ത്രിഭിരഭിദധത്
തീർണവികൃതി
।
തുരീയം
തേ
ധാമ
ധ്വനിഭിരവരുന്ധാനമണുഭിഃ
സമസ്തം
വ്യസ്തം
ത്വാം
ശരണദ
ഗൃണാത്യോമിതി
പദം
॥
27
॥
ഭവഃ
ശർവോ
രുദ്രഃ
പശുപതിരഥോഗ്രഃ
സഹമഹാൻ
തഥാ
ഭീമേശാനാവിതി
യദഭിധാനാഷ്ടകമിദം
।
അമുഷ്മിൻ
പ്രത്യേകം
പ്രവിചരതി
ദേവ
ശ്രുതിരപി
പ്രിയായാസ്മൈധാമ്നേ
പ്രണിഹിത-നമസ്യോഽസ്മി
ഭവതേ
॥
28
॥
നമോ
നേദിഷ്ഠായ
പ്രിയദവ
ദവിഷ്ഠായ
ച
നമഃ
നമഃ
ക്ഷോദിഷ്ഠായ
സ്മരഹര
മഹിഷ്ഠായ
ച
നമഃ
।
നമോ
വർഷിഷ്ഠായ
ത്രിനയന
യവിഷ്ഠായ
ച
നമഃ
നമഃ
സർവസ്മൈ
തേ
തദിദമതിസർവായ
ച
നമഃ
॥
29
॥
ബഹുല-രജസേ
വിശ്വോത്പത്തൗ
ഭവായ
നമോ
നമഃ
പ്രബല-തമസേ
തത്
സംഹാരേ
ഹരായ
നമോ
നമഃ
।
ജന-സുഖകൃതേ
സത്ത്വോദ്രിക്തൗ
മൃഡായ
നമോ
നമഃ
പ്രമഹസി
പദേ
നിസ്ത്രൈഗുണ്യേ
ശിവായ
നമോ
നമഃ
॥
30
॥
കൃശ-പരിണതി-ചേതഃ
ക്ലേശവശ്യം
ക്വ
ചേദം
ക്വ
ച
തവ
ഗുണ-സീമോല്ലംഘിനീ
ശശ്വദൃദ്ധിഃ
।
ഇതി
ചകിതമമന്ദീകൃത്യ
മാം
ഭക്തിരാധാദ്
വരദ
ചരണയോസ്തേ
വാക്യ-പുഷ്പോപഹാരം
॥
31
॥
അസിത-ഗിരി-സമം
സ്യാത്
കജ്ജലം
സിന്ധു-പാത്രേ
സുര-തരുവര-ശാഖാ
ലേഖനീ
പത്രമുർവീ
।
ലിഖതി
യദി
ഗൃഹീത്വാ
ശാരദാ
സർവകാലം
തദപി
തവ
ഗുണാനാമീശ
പാരം
ന
യാതി
॥
32
॥
അസുര-സുര-മുനീന്ദ്രൈരർചിതസ്യേന്ദു-മൗലേഃ
ഗ്രഥിത-ഗുണമഹിമ്നോ
നിർഗുണസ്യേശ്വരസ്യ
।
സകല-ഗണ-വരിഷ്ഠഃ
പുഷ്പദന്താഭിധാനഃ
രുചിരമലഘുവൃത്തൈഃ
സ്തോത്രമേതച്ചകാര
॥
33
॥
അഹരഹരനവദ്യം
ധൂർജടേഃ
സ്തോത്രമേതത്
പഠതി
പരമഭക്ത്യാ
ശുദ്ധ-ചിത്തഃ
പുമാൻ
യഃ
।
സ
ഭവതി
ശിവലോകേ
രുദ്രതുല്യസ്തഥാഽത്ര
പ്രചുരതര-ധനായുഃ
പുത്രവാൻ
കീർതിമാംശ്ച
॥
34
॥
മഹേശാന്നാപരോ
ദേവോ
മഹിമ്നോ
നാപരാ
സ്തുതിഃ
।
അഘോരാന്നാപരോ
മന്ത്രോ
നാസ്തി
തത്ത്വം
ഗുരോഃ
പരം
॥
35
॥
ദീക്ഷാ
ദാനം
തപസ്തീർഥം
ജ്ഞാനം
യാഗാദികാഃ
ക്രിയാഃ
।
മഹിമ്നസ്തവ
പാഠസ്യ
കലാം
നാർഹന്തി
ഷോഡശീം
॥
36
॥
കുസുമദശന-നാമാ
സർവ-ഗന്ധർവ-രാജഃ
ശശിധരവര-മൗലേർദേവദേവസ്യ
ദാസഃ
।
സ
ഖലു
നിജ-മഹിമ്നോ
ഭ്രഷ്ട
ഏവാസ്യ
രോഷാത്
സ്തവനമിദമകാർഷീദ്
ദിവ്യ-ദിവ്യം
മഹിമ്നഃ
॥
37
॥
സുരഗുരുമഭിപൂജ്യ
സ്വർഗ-മോക്ഷൈക-ഹേതും
പഠതി
യദി
മനുഷ്യഃ
പ്രാഞ്ജലിർനാന്യ-ചേതാഃ
।
വ്രജതി
ശിവ-സമീപം
കിന്നരൈഃ
സ്തൂയമാനഃ
സ്തവനമിദമമോഘം
പുഷ്പദന്തപ്രണീതം
॥
38
॥
ആസമാപ്തമിദം
സ്തോത്രം
പുണ്യം
ഗന്ധർവ-ഭാഷിതം
।
അനൗപമ്യം
മനോഹാരി
സർവമീശ്വരവർണനം
॥
39
॥
ഇത്യേഷാ
വാങ്മയീ
പൂജാ
ശ്രീമച്ഛങ്കര-പാദയോഃ
।
അർപിതാ
തേന
ദേവേശഃ
പ്രീയതാം
മേ
സദാശിവഃ
॥
40
॥
തവ
തത്ത്വം
ന
ജാനാമി
കീദൃശോഽസി
മഹേശ്വര
।
യാദൃശോഽസി
മഹാദേവ
താദൃശായ
നമോ
നമഃ
॥
41
॥
ഏകകാലം
ദ്വികാലം
വാ
ത്രികാലം
യഃ
പഠേന്നരഃ
।
സർവപാപ-വിനിർമുക്തഃ
ശിവ
ലോകേ
മഹീയതേ
॥
42
॥
ശ്രീ
പുഷ്പദന്ത-മുഖ-പങ്കജ-നിർഗതേന
സ്തോത്രേണ
കിൽബിഷ-ഹരേണ
ഹര-പ്രിയേണ
।
കണ്ഠസ്ഥിതേന
പഠിതേന
സമാഹിതേന
സുപ്രീണിതോ
ഭവതി
ഭൂതപതിർമഹേശഃ
॥
43
॥ ॥
ഇതി
ശ്രീ
പുഷ്പദന്ത
വിരചിതം
ശിവമഹിമ്നഃ
സ്തോത്രം
സമാപ്തം
॥
Recite with devotion and pure heart
Regular practice brings spiritual benefits