महाकाल उवाच । अथ वक्ष्ये महेशानि देव्याः स्तोत्रमनुत्तमम् । यस्य स्मरणमात्रेण विघ्ना यान्ति पराङ्मुखाः ॥ 1 ॥ विजेतुं प्रतस्थे यदा कालकस्या- -सुरान् रावणो मुञ्जमालिप्रवर्हान् । तदा कामकालीं स तुष्टाव वाग्भि- -र्जिगीषुर्मृधे बाहुवीर्येण सर्वान् ॥ 2 ॥ महावर्तभीमासृगब्ध्युत्थवीची- -परिक्षालिता श्रान्तकन्थश्मशाने । चितिप्रज्वलद्वह्निकीलाजटाले- -शिवाकारशावासने सन्निषण्णाम् ॥ 3 ॥ महाभैरवीयोगिनीडाकिनीभिः करालाभिरापादलम्बत्कचाभिः । भ्रमन्तीभिरापीय मद्यामिषास्रा- -न्यजस्रं समं सञ्चरन्तीं हसन्तीम् ॥ 4 ॥ महाकल्पकालान्तकादम्बिनीत्विट्- परिस्पर्धिदेहद्युतिं घोरनादाम् । स्फुरद्द्वादशादित्यकालाग्निरुद्र- -ज्वलद्विद्युदोघप्रभादुर्निरीक्ष्याम् ॥ 5 ॥ लसन्नीलपाषाणनिर्माणवेदि- -प्रभश्रोणिविम्बां चलत्पीवरोरुम् । समुत्तुङ्गपीनायतोरोजकुम्भां कटिग्रन्थितद्वीपिकृत्युत्तरीयाम् ॥ 6 ॥ स्रवद्रक्तवल्गन्नृमुण्डावनद्धा- -सृगावद्धनक्षत्रमालैकहाराम् । मृतब्रह्मकुल्योपक्लुप्ताङ्गभूषां महाट्‍टाट्‍टहासैर्जगत्त्रासयन्तीम् ॥ 7 ॥ निपीताननान्तामितोद्वृत्तरक्तो- -च्छलद्धारया स्नापितोरोजयुग्माम् । महादीर्घदंष्ट्रायुगन्यञ्चदञ्च- -ल्ललल्लेलिहानोग्रजिह्वाग्रभागाम् ॥ 8 ॥ चलत्पादपद्मद्वयालम्बिमुक्त- -प्रकम्पालिसुस्निग्धसम्भुग्नकेशाम् । पदन्याससम्भारभीताहिराजा- -ननोद्गच्छदात्मस्तुतिव्यस्तकर्णाम् ॥ 9 ॥ महाभीषणां घोरविंशार्धवक्त्रै- -स्तथासप्तविंशान्वितैर्लोचनैश्च । पुरोदक्षवामे द्विनेत्रोज्ज्वलाभ्यां तथान्यानने त्रित्रिनेत्राभिरामाम् ॥ 10 ॥ लसद्द्वीपिहर्यक्षफेरुप्लवङ्ग- -क्रमेलर्क्षतार्क्षद्विपग्राहवाहैः । मुखैरीदृशाकारितैर्भ्राजमानां महापिङ्गलोद्यज्जटाजूटभाराम् ॥ 11 ॥ भुजैः सप्तविंशाङ्कितैर्वामभागे युतां दक्षिणे चापि तावद्भिरेव । क्रमाद्रत्नमालां कपालं च शुष्कं ततश्चर्मपाशं सुदीर्घं दधानाम् ॥ 12 ॥ ततः शक्तिखट्वाङ्गमुण्डं भुशुण्डीं धनुश्चक्रघण्टाशिशुप्रेतशैलान् । ततो नारकङ्कालबभ्रूरगोन्मा- -दवंशीं तथा मुद्गरं वह्निकुण्डम् ॥ 13 ॥ अधो डम्मरुं पारिघं भिन्दिपालं तथा मौशलं पट्‍टिशं प्राशमेवम् । शतघ्नीं शिवापोतकं चाथ दक्षे महारत्नमालां तथा कर्तृखड्गौ ॥ 14 ॥ चलत्तर्जनीमङ्कुशं दण्डमुग्रं लसद्रत्नकुम्भं त्रिशूलं तथैव । शरान् पाशुपत्यांस्तथा पञ्च कुन्तं पुनः पारिजातं छुरीं तोमरं च ॥ 15 ॥ प्रसूनस्रजं डिण्डिमं गृध्रराजं ततः कोरकं मांसखण्डं श्रुवं च । फलं बीजपूराह्वयं चैव सूचीं तथा पर्शुमेवं गदां यष्टिमुग्राम् ॥ 16 ॥ ततो वज्रमुष्टिं कुणप्पं सुघोरं तथा लालनं धारयन्तीं भुजैस्तैः । जवापुष्परोचिष्फणीन्द्रोपक्लुप्त- -क्वणन्नूपुरद्वन्द्वसक्ताङ्घ्रिपद्माम् ॥ 17 ॥ महापीतकुम्भीनसावद्धनद्ध स्फुरत्सर्वहस्तोज्ज्वलत्कङ्कणां च । महापाटलद्योतिदर्वीकरेन्द्रा- -वसक्ताङ्गदव्यूहसंशोभमानाम् ॥ 18 ॥ महाधूसरत्त्विड्भुजङ्गेन्द्रक्लुप्त- -स्फुरच्चारुकाटेयसूत्राभिरामाम् । चलत्पाण्डुराहीन्द्रयज्ञोपवीत- -त्विडुद्भासिवक्षःस्थलोद्यत्कपाटाम् ॥ 19 ॥ पिषङ्गोरगेन्द्रावनद्धावशोभा- -महामोहबीजाङ्गसंशोभिदेहाम् । महाचित्रिताशीविषेन्द्रोपक्लुप्त- -स्फुरच्चारुताटङ्कविद्योतिकर्णाम् ॥ 20 ॥ वलक्षाहिराजावनद्धोर्ध्वभासि- -स्फुरत्पिङ्गलोद्यज्जटाजूटभाराम् । महाशोणभोगीन्द्रनिस्यूतमूण्डो- -ल्लसत्किङ्कणीजालसंशोभिमध्याम् ॥ 21 ॥ सदा संस्मरामीदृशों कामकालीं जयेयं सुराणां हिरण्योद्भवानाम् । स्मरेयुर्हि येऽन्येऽपि ते वै जयेयु- -र्विपक्षान्मृधे नात्र सन्देहलेशः ॥ 22 ॥ पठिष्यन्ति ये मत्कृतं स्तोत्रराजं मुदा पूजयित्वा सदा कामकालीम् । न शोको न पापं न वा दुःखदैन्यं न मृत्युर्न रोगो न भीतिर्न चापत् ॥ 23 ॥ धनं दीर्घमायुः सुखं बुद्धिरोजो यशः शर्मभोगाः स्त्रियः सूनवश्च । श्रियो मङ्गलं बुद्धिरुत्साह आज्ञा लयः सर्व विद्या भवेन्मुक्तिरन्ते ॥ 24 ॥ इति श्री महाकालसंहितायां दशम पटले रावण कृत श्री कामकला काली भुजङ्ग प्रयात स्तोत्रम् ॥