ധ്യാനം । ഓം പ്രത്യാലീഢപദാർചിതാംഘ്രിശവഹൃദ് ഘോരാട്ടഹാസാ പരാ ഖഡ്ഗേന്ദീവരകർത്രികർപരഭുജാ ഹുങ്കാര ബീജോദ്ഭവാ । സർവാ നീലവിശാലപിംഗലജടാജൂടൈക നാഗൈര്യുതാ ജാഡ്യന്യസ്യ കപാലകേ ത്രിജഗതാം ഹന്ത്യുഗ്രതാരാ സ്വയം ॥ ശൂന്യസ്ഥാമതിതേജസാം ച ദധതീം ശൂലാബ്ജ ഖഡ്ഗം ഗദാം മുക്താഹാരസുബദ്ധ രത്ന രസനാം കർപൂര കുന്ദോജ്വലാം । വന്ദേ വിഷ്ണുസുരേന്ദ്രരുദ്രനമിതാം ത്രൈലോക്യ രക്ഷാപരാം നീലാം താമഹിഭൂഷണാധിവലയാമത്യുഗ്രതാരാം ഭജേ ॥ സ്തോത്രം । മാതർനീലസരസ്വതി പ്രണമതാം സൗഭാഗ്യസമ്പത്പ്രദേ പ്രത്യാലീഢപദസ്ഥിതേ ശവഹൃദി സ്മേരാനനാംഭോരുഹേ । ഫുല്ലേന്ദീവരലോചനേ ത്രിനയനേ കർത്രീകപാലോത്പലേ ഖഡ്ഗം ചാദധതീ ത്വമേവ ശരണം ത്വാമീശ്വരീമാശ്രയേ ॥ 1 ॥ വാചാമീശ്വരി ഭക്തികല്പലതികേ സർവാർഥസിദ്ധീശ്വരി ഗദ്യപ്രാകൃതപദ്യജാതരചനാസർവാർഥസിദ്ധിപ്രദേ । നീലേന്ദീവരലോചനത്രയയുതേ കാരുണ്യവാരാന്നിധേ സൗഭാഗ്യാമൃതവർധനേന കൃപയാസിഞ്ച ത്വമസ്മാദൃശം ॥ 2 ॥ ഖർവേ ഗർവസമൂഹപൂരിതതനോ സർപാദിവേഷോജ്വലേ വ്യാഘ്രത്വക്പരിവീതസുന്ദരകടിവ്യാധൂതഘണ്ടാങ്കിതേ । സദ്യഃകൃത്തഗലദ്രജഃപരിമിലന്മുണ്ഡദ്വയീമൂർധജേ ഗ്രന്ഥിശ്രേണിനൃമുണ്ഡദാമലലിതേ ഭീമേ ഭയം നാശയ ॥ 3 ॥ മായാനംഗവികാരരൂപലലനാബിന്ദ്വർധചന്ദ്രാംബികേ ഹുംഫട്കാരമയി ത്വമേവ ശരണം മന്ത്രാത്മികേ മാദൃശഃ । മൂർതിസ്തേ ജനനി ത്രിധാമഘടിതാ സ്ഥൂലാതിസൂക്ഷ്മാ പരാ വേദാനാം നഹി ഗോചരാ കഥമപി പ്രാജ്ഞൈർനുതാമാശ്രയേ ॥ 4 ॥ ത്വത്പാദാംബുജസേവയാ സുകൃതിനോ ഗച്ഛന്തി സായുജ്യതാം തസ്യാഃ ശ്രീപരമേശ്വരത്രിനയനബ്രഹ്മാദിസാമ്യാത്മനഃ । സംസാരാംബുധിമജ്ജനേ പടുതനുർദേവേന്ദ്രമുഖ്യാസുരാൻ മാതസ്തേ പദസേവനേ ഹി വിമുഖാൻ കിം മന്ദധീഃ സേവതേ ॥ 5 ॥ മാതസ്ത്വത്പദപങ്കജദ്വയരജോമുദ്രാങ്കകോടീരിണസ്തേ ദേവാ ജയസംഗരേ വിജയിനോ നിശ്ശങ്കമങ്കേ ഗതാഃ । ദേവോഽഹം ഭുവനേ ന മേ സമ ഇതി സ്പർധാം വഹന്തഃ പരേ തത്തുല്യാം നിയതം യഥാ ശശിരവീ നാശം വ്രജന്തി സ്വയം ॥ 6 ॥ ത്വന്നാമസ്മരണാത്പലായനപരാന്ദ്രഷ്ടും ച ശക്താ ന തേ ഭൂതപ്രേതപിശാചരാക്ഷസഗണാ യക്ഷശ്ച നാഗാധിപാഃ । ദൈത്യാ ദാനവപുംഗവാശ്ച ഖചരാ വ്യാഘ്രാദികാ ജന്തവോ ഡാകിന്യഃ കുപിതാന്തകശ്ച മനുജാൻ മാതഃ ക്ഷണം ഭൂതലേ ॥ 7 ॥ ലക്ഷ്മീഃ സിദ്ധിഗണശ്ച പാദുകമുഖാഃ സിദ്ധാസ്തഥാ വൈരിണാം സ്തംഭശ്ചാപി വരാംഗനേ ഗജഘടാസ്തംഭസ്തഥാ മോഹനം । മാതസ്ത്വത്പദസേവയാ ഖലു നൃണാം സിദ്ധ്യന്തി തേ തേ ഗുണാഃ ക്ലാന്തഃ കാന്തമനോഭവോഽത്ര ഭവതി ക്ഷുദ്രോഽപി വാചസ്പതിഃ ॥ 8 ॥ താരാഷ്ടകമിദം പുണ്യം ഭക്തിമാൻ യഃ പഠേന്നരഃ । പ്രാതർമധ്യാഹ്നകാലേ ച സായാഹ്നേ നിയതഃ ശുചിഃ ॥ 9 ॥ ലഭതേ കവിതാം വിദ്യാം സർവശാസ്ത്രാർഥവിദ്ഭവേത് ലക്ഷ്മീമനശ്വരാം പ്രാപ്യ ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന്യഥേപ്സിതാൻ । കീർതിം കാന്തിം ച നൈരുജ്യം പ്രാപ്ത്യാന്തേ മോക്ഷമാപ്നുയാത് ॥ 10 ॥