ശ്രീ ശിവ ഉവാച । ശൃണു പാർവതി ഭദ്രം തേ ലോകാനാം ഹിതകാരകം । കഥ്യതേ സർവദാ ഗോപ്യം താരാഹൃദയമുത്തമം ॥ 1 ॥ ശ്രീ പാർവത്യുവാച । സ്തോത്രം കഥം സമുത്പന്നം കൃതം കേന പുരാ പ്രഭോ । കഥ്യതാം സർവവൃത്താന്തം കൃപാം കൃത്വാ മമോപരി ॥ 2 ॥ ശ്രീ ശിവ ഉവാച । രണേദേവാസുരേ പൂർവം കൃതമിന്ദ്രേണ സുപ്രിയേ । ദുഷ്ടശത്രുവിനാശാർഥം ബല വൃദ്ധി യശസ്കരം ॥ 3 ॥ ഓം അസ്യ ശ്രീമദുഗ്രതാരാ ഹൃദയ സ്തോത്ര മന്ത്രസ്യ – ശ്രീ ഭൈരവ ഋഷിഃ – അനുഷ്ടുപ്ഛന്ദഃ – ശ്രീമദുഗ്രതാരാദേവതാ – സ്ത്രീം ബീജം – ഹൂമ്ശക്തിഃ – നമഃ കീലകം – സകലശത്രുവിനാശാർഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ । കരന്യാസഃ – ഓം സ്ത്രീം അംഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ । ഓം ഹ്രീം തർജനീഭ്യാം നമഃ । ഓം ഹൂം മധ്യമാഭ്യാം നമഃ । ഓം ത്രീം അനാമികാഭ്യാം നമഃ । ഓം ഐം കനിഷ്ഠകാഭ്യാം നമഃ । ഓം ഹംസഃ കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ । അംഗന്യാസഃ – ഓം സ്ത്രീം ഹൃദയായ നമഃ । ഓം ഹ്രീം ശിരസേ സ്വാഹാ । ഓം ഹൂം ശിഖായൈ വഷട് । ഓം ത്രീം കവചായ ഹും । ഓം ഐം നേത്രത്രയായ വൗഷട് । ഓം ഹംസഃ അസ്ത്രായഫട് । ധ്യാനം । ധ്യായേത്കോടിദിവാകരദ്യുതിനിഭാം ബാലേന്ദുയുക്ഛേഖരാം രക്താംഗീം വികടാം സുരക്തവസനാം പൂർണേന്ദുബിംബാനനാം । പാശംഖഡ്ഗമഹാങ്കുശാദി ദധതീം ദോർഭിശ്ചതുർഭിര്യുതാം നാനാഭൂഷണഭൂഷിതാം ഭഗവതീം താരാം ജഗത്താരിണീം ॥ 4 ॥ ഏവം ധ്യാത്വാ ശുഭാം താരാം തതസ്തു ഹൃദയം പഠേത് । താരിണീ തത്ത്വനിഷ്ഠാനാം സർവതത്ത്വപ്രകാശികാ ॥ 5 ॥ രാമാഭിന്നാപദാശക്തിശ്ശത്രുനാശം കരോതു മേ । സർവദാശത്രുസംരംഭേ താരാ മേ കുരുതാം ജയം ॥ 6 ॥ സ്ത്രീം ത്രീം സ്വരൂപിണീ ദേവീ ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതാ । തവ സ്നേഹാന്മയാഖ്യാതം ന പശൂനാം പ്രകാശയേത് ॥ 7 ॥ ശൃണു ദേവി തവസ്നേഹാത്താരാനാമാനി തത്വതഃ । വർണയിഷ്യാമി ഗുപ്താനി ദുർലഭാനി ജഗത്ത്രയേ ॥ 8 ॥ താരിണീ തരലാ താരാ ത്രിരൂപാ തരണീപ്രഭാ । തത്ത്വരൂപാ മഹാസാധ്വീ സർവസജ്ജനപാലികാ ॥ 9 ॥ രമണീയാ രജോരൂപാ ജഗത്സൃഷ്ടികരീ പരാ । തമോരൂപാ മഹാമായാ ഘോരാരാവാ ഭയാനകാ ॥ 10 ॥ കാലരൂപാ കാലികാഖ്യാ ജഗദ്വിധ്വംസകാരിണീ । തത്ത്വജ്ഞാനാ പരാനന്താ തത്ത്വജ്ഞാനപ്രദാഽനഘാ ॥ 11 ॥ രക്താംഗീ രക്തവസ്ത്രാ ച രക്തമാലാസുശോഭിതാ । സിദ്ധിലക്ഷ്മീശ്ച ബ്രഹ്മാണി മഹാകാലീ മഹാലയാ ॥ 12 ॥ നാമാന്യേതാനി യേ മർത്യാസ്സർവദൈകാഗ്രമാനസാഃ । പ്രപഠന്തി പ്രിയേ തേഷാം കിങ്കരത്വം കരോമ്യഹം ॥ 13 ॥ താരാം താരപരാന്ദേവീം താരകേശ്വരപൂജിതാം । താരിണീം ഭവപാഥോധേരുഗ്രതാരാം ഭജാമ്യഹം ॥ 14 ॥ സ്ത്രീം ഹ്രീം ഹൂം ത്രീം ഫണ്മന്ത്രേണ ജലം ജപ്ത്വാഽഭിഷേചയേത് । സർവരോഗാഃ പ്രണശ്യന്തി സത്യം സത്യം വദാമ്യഹം ॥ 15 ॥ ത്രീം സ്വാഹാന്തൈർമഹാമന്ത്രൈശ്ചന്ദനം സാധയേത്തതഃ । തിലകം കുരുതേ പ്രാജ്ഞോ ലോകോവശ്യോഭവേത്പ്രിയേ ॥ 16 ॥ സ്ത്രീം ഹ്രീം ത്രീം സ്വാഹാ മന്ത്രേണ ശ്മശാനം ഭസ്മ മന്ത്രയേത് । ശത്രോർഗൃഹേ പ്രതിക്ഷിപ്തേ ശത്രോർമൃത്യുർഭവിഷ്യതി ॥ 17 ॥ ഹ്രീം ഹൂം സ്ത്രീം ഫഡന്തമന്ത്രൈഃ പുഷ്പം സമ്ശോധ്യസപ്തധാ । ഉച്ചാടനം കരോത്യാശു രിപൂണാം നൈവ സമ്ശയഃ ॥ 18 ॥ സ്ത്രീം ത്രീം ഹ്രീം മന്ത്രവര്യേണ അക്ഷതാശ്ചാഭി മന്ത്രിതാഃ । തത്പ്രതിക്ഷേപമാത്രേണ ശീഘ്രമായാതി മാനിനീ ॥ 19 ॥ ഹംസഃ ഓം ഹ്രീം സ്ത്രീം ഹൂം ഹംസഃ । ഇതി മന്ത്രേണ ജപ്തേന ശോധിതം കജ്ജലം പ്രിയേ । തസ്യൈവ തിലകം കൃത്വാ ജഗന്മോഹം സ വശം നയേത് ॥ 20 ॥ താരായാ ഹൃദയം ദേവി സർവപാപപ്രണാശനം । രാജപേയാദി യജ്ഞാനാം കോടി കോടി ഗുണോത്തരം ॥ 21 ॥ ഗംഗാദി സർവതീർഥാനാം ഫലം കോടിഗുണം സ്മൃതം । മഹാദുഃഖേ മഹാരോഗേ സങ്കടേ പ്രാണസമ്ശയേ ॥ 22 ॥ മഹാഭയേ മഹാഘോരേ പഠേത് സ്തോത്രം മഹോത്തമം । സത്യം സത്യം മയോക്തന്തേ പാർവതി പ്രാണവല്ലഭേ ॥ 23 ॥ ഗോപനീയം പ്രയത്നേന ന പ്രകാശ്യമിദം ക്വചിത് ॥ 24 ॥ ഇതി ശ്രീ ഭൈരവീതന്ത്രേ ശിവപാർവതീ സംവാദേ ശ്രീമദുഗ്രതാരാഹൃദയം ।