श्रीदेव्युवाच । साधु साधु महादेव कथयस्व सुरेश्वर । मातङ्गीकवचं दिव्यं सर्वसिद्धिकरं नृणाम् ॥ 1 ॥ श्री ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि मातङ्गीकवचं शुभम् । गोपनीयं महादेवि मौनी जापं समाचरेत् ॥ 2 ॥ अस्य श्रीमातङ्गीकवचस्य दक्षिणामूर्तिरृषिः विराट् छन्दः मातङ्गी देवता चतुर्वर्गसिद्ध्यर्थे विनियोगः ॥ ओं शिरो मातङ्गिनी पातु भुवनेशी तु चक्षुषी । तोडला कर्णयुगलं त्रिपुरा वदनं मम ॥ 3 ॥ पातु कण्ठे महामाया हृदि माहेश्वरी तथा । त्रिपुष्पा पार्श्वयोः पातु गुदे कामेश्वरी मम ॥ 4 ॥ ऊरुद्वये तथा चण्डी जङ्घयोश्च हरप्रिया । महामाया पादयुग्मे सर्वाङ्गेषु कुलेश्वरी ॥ 5 ॥ अङ्गं प्रत्यङ्गकं चैव सदा रक्षतु वैष्णवी । ब्रह्मरन्ध्रे सदा रक्षेन्मातङ्गी नाम संस्थिता ॥ 6 ॥ रक्षेन्नित्यं ललाटे सा महापिशाचिनीति च । नेत्रायोः सुमुखी रक्षेद्देवी रक्षतु नासिकाम् ॥ 7 ॥ महापिशाचिनी पायान्मुखे रक्षतु सर्वदा । लज्जा रक्षतु मां दन्तान् चोष्ठौ सम्मार्जनीकरी ॥ 8 ॥ चिबुके कण्ठदेशे तु ठकारत्रितयं पुनः । सविसर्गं महादेवि हृदयं पातु सर्वदा ॥ 9 ॥ नाभिं रक्षतु मां लोला कालिकावतु लोचने । उदरे पातु चामुण्डा लिङ्गे कात्यायनी तथा ॥ 10 ॥ उग्रतारा गुदे पातु पादौ रक्षतु चाम्बिका । भुजौ रक्षतु शर्वाणी हृदयं चण्डभूषणा ॥ 11 ॥ जिह्वायां मातृका रक्षेत्पूर्वे रक्षतु पुष्टिका । विजया दक्षिणे पातु मेधा रक्षतु वारुणे ॥ 12 ॥ नैरृत्यां सुदया रक्षेद्वायव्यां पातु लक्ष्मणा । ऐशान्यां रक्षेन्मां देवी मातङ्गी शुभकारिणी ॥ 13 ॥ रक्षेत्सुरेशी चाग्नेय्यां बगला पातु चोत्तरे । ऊर्ध्वं पातु महादेवी देवानां हितकारिणी ॥ 14 ॥ पाताले पातु मा नित्यं वशिनी विश्वरूपिणी । प्रणवं च तमोमाया कामबीजं च कूर्चकम् ॥ 15 ॥ मातङ्गिनी ङेयुतास्त्रं वह्निजायावधिर्मनुः । सार्धैकादशवर्णा सा सर्वत्र पातु मां सदा ॥ 16 ॥ इति ते कथितं देवि गुह्याद्गुह्यतरं परम् । त्रैलोक्यमङ्गलं नाम कवचं देवदुर्लभम् ॥ 17 ॥ य इदं प्रपठेन्नित्यं जायते सम्पदालयम् । परमैश्वर्यमतुलं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ 18 ॥ गुरुमभ्यर्च्य विधिवत्कवचं प्रपठेद्यदि । ऐश्वर्यं सुकवित्वं च वाक्सिद्धिं लभते ध्रुवम् ॥ 19 ॥ नित्यं तस्य तु मातङ्गी महिला मङ्गलं चरेत् । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च ये देवाः सुरसत्तमाः ॥ 20 ॥ ब्रह्मराक्षसवेताला ग्रहाद्या भूतजातयः । तं दृष्ट्वा साधकं देवि लज्जायुक्ता भवन्ति ते ॥ 21 ॥ कवचं धारयेद्यस्तु सर्वसिद्धिं लभेद्ध्रुवम् । राजानोऽपि च दासाः स्युः षट्कर्माणि च साधयेत् ॥ 22 ॥ सिद्धो भवति सर्वत्र किमन्यैर्बहुभाषितैः । इदं कवचमज्ञात्वा मातङ्गीं यो भजेन्नरः ॥ 23 ॥ अल्पायुर्निर्धनो मूर्खो भवत्येव न संशयः । गुरौ भक्तिः सदा कार्या कवचे च दृढा मतिः ॥ 24 ॥ तस्मै मातङ्गिनी देवी सर्वसिद्धिं प्रयच्छति ॥ 25 ॥ इति नन्द्यावर्ते उत्तरखण्डे मातङ्गिनी कवचम् ॥