एकदा कौतुकाविष्टा भैरवं भूतसेवितम् । भैरवी परिपप्रच्छ सर्वभूतहिते रता ॥ 1 ॥ श्रीभैरव्युवाच । भगवन् सर्वधर्मज्ञ भूतवात्सल्यभावन । अहं तु वेत्तुमिच्छामि सर्वभूतोपकारम् ॥ 2 ॥ केन मन्त्रेण जप्तेन स्तोत्रेण पठितेन च । सर्वथा श्रेयसां प्राप्तिर्भूतानां भूतिमिच्छताम् ॥ 3 ॥ श्रीभैरव उवाच । शृणु देवि तव स्नेहात्प्रायो गोप्यमपि प्रिये । कथयिष्यामि तत्सर्वं सुखसम्पत्करं शुभम् ॥ 4 ॥ पठतां शृण्वतां नित्यं सर्वसम्पत्तिदायकम् । विद्यैश्वर्यसुखावाप्ति मङ्गलप्रदमुत्तमम् ॥ 5 ॥ मातङ्ग्या हृदयं स्तोत्रं दुःखदारिद्र्यभञ्जनम् । मङ्गलं मङ्गलानां च ह्यस्ति सर्वसुखप्रदम् ॥ 6 ॥ अस्य श्रीमातङ्गी हृदयस्तोत्र मन्त्रस्य दक्षिणामूर्तिरृषिः विराट् छन्दः मातङ्गी देवता ह्रीं बीजं हूं शक्तिः क्लीं कीलकं सर्ववाञ्छितार्थसिद्ध्यर्थे पाठे विनियोगः ॥ ऋष्यादिन्यासः – ओं दक्षिणामूर्तिरृषये नमः शिरसि । विराट्छन्दसे नमो मुखे । मातङ्गीदेवतायै नमः हृदि । ह्रीं बीजाय नमः गुह्ये । हूं शक्तये नमः पादयोः । क्लीं कीलकाय नमो नाभौ । विनियोगाय नमः सर्वाङ्गे ॥ करन्यासः – ओं ह्रीं अङ्गुष्ठाभ्यां नमः । ओं क्लीं तर्जनीभ्यां नमः । ओं हूं मध्यमाभ्यां नमः । ओं ह्रीं अनामिकाभ्यां नमः । ओं क्लीं कनिष्ठिकाभ्यां नमः । ओं हूं करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः । अङ्गन्यासः – ओं ह्रीं हृदयाय नमः । ओं क्लीं शिरसे स्वाहा । ओं हूं शिखायै वषट् । ओं ह्रीं नेत्रत्रयाय वौषट् । ओं क्लीं कवचाय हुम् । ओं हूं अस्त्राय फट् । ध्यानम् । श्यामां शुभ्रांशुभालां त्रिकमलनयनां रत्नसिंहासनस्थां भक्ताभीष्टप्रदात्रीं सुरनिकरकरासेव्यकञ्जाङ्घ्रियुग्माम् । नीलाम्भोजांशुकान्तिं निशिचरनिकरारण्यदावाग्निरूपां मातङ्गीमावहन्तीमभिमतफलदां मोदिनीं चिन्तयामि ॥ 7 ॥ नमस्ते मातङ्ग्यै मृदुमुदिततन्वै तनुमतां परश्रेयोदायै कमलचरणध्यानमनसाम् । सदा संसेव्यायै सदसि विबुधैर्दिव्यधिषणै- -र्दयार्द्रायै देव्यै दुरितदलनोद्दण्डमनसे ॥ 8 ॥ परं मातस्ते यो जपति मनुमव्यग्रहृदयः कवित्वं कल्पानां कलयति सुकल्पः प्रतिपदम् । अपि प्रायो रम्याऽमृतमयपदा तस्य ललिता नटीं मन्या वाणी नटति रसनायां च फलिता ॥ 9 ॥ तव ध्यायन्तो ये वपुरनुजपन्ति प्रवलितं सदा मन्त्रं मातर्नहि भवति तेषां परिभवः । कदम्बानां मालाः शिरसि युञ्जन्ति सदये भवन्ति प्रायस्ते युवतिजनयूथस्ववशगाः ॥ 10 ॥ सरोजैः साहस्रैः सरसिजपदद्वन्द्वमपि ये सहस्रं नामोक्त्वा तदपि तव ङेन्तं मनुमितम् । पृथङ्नाम्ना तेनायुतकलितमर्चन्ति खलु ते सदा देवव्रातप्रणमितपदाम्भोजयुगलाः ॥ 11 ॥ तव प्रीत्यै मातर्ददति बलिमाधाय बलिना समत्स्यं मांसं वा सुरुचिरसितं राजरुचितम् । सुपुण्या ये स्वान्तस्तव चरणमोदैकरसिका अहो भाग्यं तेषां त्रिभुवनमलं वश्यमखिलम् ॥ 12 ॥ लसल्लोलश्रोत्राभरणकिरणक्रान्तिकलितं [ मितस्मित्यापन्नप्रतिभितममन्नं विकरितम् ] मितस्मेरज्योत्स्नाप्रतिफलितभाभिर्विकरितम् । मुखाम्भोजं मातस्तव परिलुठद्भ्रूमधुकरं रमा ये ध्यायन्ति त्यजति न हि तेषां सुभवनम् ॥ 13 ॥ परः श्रीमातङ्ग्या जपति हृदयाख्यः सुमनसा- -मयं सेव्यः सद्योऽभिमतफलदश्चातिललितः । नरा ये शृण्वन्ति स्तवमपि पठन्तीममनिशं न तेषां दुष्प्राप्यं जगति यदलभ्यं दिविषदाम् ॥ 14 ॥ धनार्थी धनमाप्नोति दारार्थी सुन्दरीं प्रियाम् । सुतार्थी लभते पुत्रं स्तवस्यास्य प्रकीर्तनात् ॥ 15 ॥ विद्यार्थी लभते विद्यां विविधां विभवप्रदाम् । जयार्थी पठनादस्य जयं प्राप्नोति निश्चितम् ॥ 16 ॥ नष्टराज्यो लभेद्राज्यं सर्वसम्पत्समाश्रितम् । कुबेरसमसम्पत्तिः स भवेद्धृदयं पठन् ॥ 17 ॥ किमत्र बहुनोक्तेन यद्यदिच्छति मानवः । मातङ्गीहृदयस्तोत्रपाठात्तत्सर्वमाप्नुयात् ॥ 18 ॥ इति श्री दक्षिणामूर्तिसंहितायां श्री मातङ्गी हृदय स्तोत्रम् ।