സൂത ഉവാച – ശൃണുധ്വം മുനയഃ സർവേ ഗംഗാസ്തവമനുത്തമം । ശോകമോഹഹരം പുംസാമൃഷിഭിഃ പരികീർതിതം ॥ 1 ॥ ഋഷയ ഊചുഃ – ഇയം സുരതരംഗിണീ ഭവനവാരിധേസ്താരിണീ സ്തുതാ ഹരിപദാംബുജാദുപഗതാ ജഗത്സംസദഃ । സുമേരുശിഖരാമരപ്രിയജലാമലക്ഷാലിനീ പ്രസന്നവദനാ ശുഭാ ഭവഭയസ്യ വിദ്രാവിണീ ॥ 2 ॥ ഭഗീരഥരഥാനുഗാ സുരകരീന്ദ്രദർപാപഹാ മഹേശമുകുടപ്രഭാ ഗിരിശിരഃപതാകാ സിതാ । സുരാസുരനരോരഗൈരജഭവാച്യുതൈഃ സംസ്തുതാ വിമുക്തിഫലശാലിനീ കലുഷനാശിനീ രാജതേ ॥ 3 ॥ പിതാമഹകമണ്ഡലുപ്രഭവമുക്തിബീജാ ലതാ ശ്രുതിസ്മൃതിഗണസ്തുതദ്വിജകുലാലവാലാവൃതാ । സുമേരുശിഖരാഭിദാ നിപതിതാ ത്രിലോകാവൃതാ സുധർമഫലശാലിനീ സുഖപലാശിനീ രാജതേ ॥ 4 ॥ ചരദ്വിഹഗമാലിനീ സഗരവംശമുക്തിപ്രദാ മുനീന്ദ്രവരനന്ദിനീ ദിവി മതാ ച മന്ദാകിനീ । സദാ ദുരിതനാശിനീ വിമലവാരിസന്ദർശന- പ്രണാമഗുണകീർതനാദിഷു ജഗത്സു സംരാജതേ ॥ 5 ॥ മഹാഭിഷസുതാംഗനാ ഹിമഗിരീശകൂടസ്തനാ സഫേനജലഹാസിനീ സിതമരാലസഞ്ചാരിണീ । ചലല്ലഹരിസത്കരാ വരസരോജമാലാധരാ രസോല്ലസിതഗാമിനീ ജലധികാമിനീ രാജതേ ॥ 6 ॥ ക്വചിന്മുനിഗണൈഃ സ്തുതാ ക്വചിദനന്തസമ്പൂജിതാ ക്വചിത്കലകലസ്വനാ ക്വചിദധീരയാദോഗണാ । ക്വചിദ്രവികരോജ്ജ്വലാ ക്വചിദുദഗ്രപാതാകുലാ ക്വചിജ്ജനവിഗാഹിതാ ജയതി ഭീഷ്മമാതാ സതീ ॥ 7 ॥ സ ഏവ കുശലീ ജനഃ പ്രണമതീഹ ഭാഗീരഥീം സ ഏവ തപസാം നിധിർജപതി ജാഹ്നവീമാദരാത് । സ ഏവ പുരുഷോത്തമഃ സ്മരതി സാധു മന്ദാകിനീം സ ഏവ വിജയീ പ്രഭുഃ സുരതരംഗിണീം സേവതേ ॥ 8 ॥ തവാമലജലാചിതം ഖഗസൃഗാലമീനക്ഷതം ചലല്ലഹരിലോലിതം രുചിരതീരജംഭാലിതം । കദാ നിജവപുർമുദാ സുരനരോരഗൈഃ സംസ്തുതോഽപ്യഹം ത്രിപഥഗാമിനി പ്രിയമതീവ പശ്യാമ്യഹോ ॥ 9 ॥ ത്വത്തീരേ വസതിം തവാമലജലസ്നാനം തവ പ്രേക്ഷണം ത്വന്നാമസ്മരണം തവോദയകഥാസംലാപനം പാവനം । ഗംഗേ മേ തവ സേവനൈകനിപുണോഽപ്യാനന്ദിതശ്ചാദൃതഃ സ്തുത്വാ ചോദ്ഗതപാതകോ ഭുവി കദാ ശാന്തശ്ചരിഷ്യാമ്യഹം ॥ 10 ॥ ഇത്യേതദൃഷിഭിഃ പ്രോക്തം ഗംഗാസ്തവനമുത്തമം । സ്വർഗ്യം യശസ്യമായുഷ്യം പഠനാച്ഛ്രവണാദപി ॥ 11 ॥ സർവപാപഹരം പുംസാം ബലമായുർവിവർധനം । പ്രാതർമധ്യാഹ്നസായാഹ്നേ ഗംഗാസാന്നിധ്യതാ ഭവേത് ॥ 12 ॥ ഇത്യേതദ്ഭാർഗവാഖ്യാനം ശുകദേവാന്മയാ ശ്രുതം । പഠിതം ശ്രാവിതം ചാത്ര പുണ്യം ധന്യം യശസ്കരം ॥ 13 ॥ അവതാരം മഹാവിഷ്ണോഃ കൽകേഃ പരമമദ്ഭുതം । പഠതാം ശൃണ്വതാം ഭക്ത്യാ സർവാശുഭവിനാശനം ॥ 14 ॥ ഇതി ശ്രീ കൽകിപുരാണേ ഗംഗാ സ്തവഃ ॥