अथानन्दमयीं साक्षाच्छब्दब्रह्मस्वरूपिणीम् । ईडे सकलसम्पत्त्यै जगत्कारणमम्बिकाम् ॥ 1 ॥ आद्यामशेषजननीमरविन्दयोने- -र्विष्णोः शिवस्य च वपुः प्रतिपादयित्रीम् । सृष्टिस्थितिक्षयकरीं जगतां त्रयाणां स्तुत्वा गिरं विमलयाप्यहमम्बिके त्वाम् ॥ 2 ॥ पृथ्व्या जलेन शिखिना मरुताम्बरेण होत्रेन्दुना दिनकरेण च मूर्तिभाजः । देवस्य मन्मथरिपोरपि शक्तिमत्ता- -हेतुस्त्वमेव खलु पर्वतराजपुत्रि ॥ 3 ॥ त्रिस्रोतसः सकलदेवसमर्चिताया वैशिष्ट्यकारणमवैमि तदेव मातः । त्वत्पादपङ्कजपरागपवित्रितासु शम्भोर्जटासु सततं परिवर्तनं यत् ॥ 4 ॥ आनन्दयेत्कुमुदिनीमधिपः कलानां नान्यामिनः कमलिनीमथ नेतरां वा । एकत्र मोदनविधौ परमे क ईष्टे त्वं तु प्रपञ्चमभिनन्दयसि स्वदृष्ट्या ॥ 5 ॥ आद्याप्यशेषजगतां नवयौवनासि शैलाधिराजतनयाप्यतिकोमलासि । त्रय्याः प्रसूरपि तथा न समीक्षितासि ध्येयासि गौरि मनसो न पथि स्थितासि ॥ 6 ॥ आसाद्य जन्म मनुजेषु चिराद्दुरापं तत्रापि पाटवमवाप्य निजेन्द्रियाणाम् । नाभ्यर्चयन्ति जगतां जनयित्रि ये त्वां निःश्रेणिकाग्रमधिरुह्य पुनः पतन्ति ॥ 7 ॥ कर्पूरचूर्णहिमवारिविलोडितेन ये चन्दनेन कुसुमैश्च सुजातगन्धैः । आराधयन्ति हि भवानि समुत्सुकास्त्वां ते खल्वखण्डभुवनाधिभुवः प्रथन्ते ॥ 8 ॥ आविश्य मध्यपदवीं प्रथमे सरोजे सुप्ता हि राजसदृशी विरचय्यविश्वम् । विद्युल्लतावलयविभ्रममुद्वहन्ती पद्मानि पञ्च विदलय्य समश्नुवाना ॥ 9 ॥ तन्निर्गतामृतरसैः परिषिक्तगात्र- -मार्गेण तेन विलयं पुनरप्यवाप्ता । येषां हृदि स्फुरसि जातु न ते भवेयु- -र्मातर्महेश्वरकुटुम्बिनि गर्भभाजः ॥ 10 ॥ आलम्बिकुण्डलभरामभिरामवक्त्रा- -मापीवरस्तनतटीं तनुवृत्तमध्याम् । चिन्ताक्षसूत्रकलशालिखिताढ्यहस्ता- -मावर्तयामि मनसा तव गौरि मूर्तिम् ॥ 11 ॥ आस्थाय योगमविजित्य च वैरिषट्क- -माबद्ध्यचेन्द्रियगणं मनसि प्रसन्ने । पाशाङ्कुशाभयवराढ्यकरां सुवक्त्रा- -मालोकयन्ति भुवनेश्वरि योगिनस्त्वाम् ॥ 12 ॥ उत्तप्तहाटकनिभा करिभिश्चतुर्भि- -रावर्तितामृतघटैरभिषिच्यमाना । हस्तद्वयेन नलिने रुचिरे वहन्ती पद्मापि साभयवरा भवसि त्वमेव ॥ 13 ॥ अष्टाभिरुग्रविविधायुधवाहिनीभि- -र्दोर्वल्लरीभिरधिरुह्य मृगाधिराजम् । दूर्वादलद्युतिरमार्त्यविपक्षपक्षान् न्यक्कुर्वती त्वमसि देवि भवानि दुर्गा ॥ 14 ॥ आविर्निदाघजलशीकरशोभिवक्त्रां गुञ्जाफलेन परिकल्पितहारयष्टिम् । पीतांशुकामसितकान्तिमनङ्गतन्द्रा- -माद्यां पुलिन्दतरुणीमसकृत्स्मरामि ॥ 15 ॥ हंसैर्गतिक्वणितनूपुरदूरदृष्टे मूर्तैरिवार्थवचनैरनुगम्यमानौ । पद्माविवोर्ध्वमुखरूढसुजातनालौ श्रीकण्ठपत्नि शिरसा विदधे तवाङ्घ्री ॥ 16 ॥ द्वाभ्यां समीक्षितुमतृप्तिमतेव दृग्भ्या- -मुत्पाट्य भालनयनं वृषकेतनेन । सान्द्रानुरागतरलेन निरीक्ष्यमाणे जङ्घे शुभे अपि भवानि तवानतोऽस्मि ॥ 17 ॥ ऊरू स्मरामि जितहस्तिकरावलेपौ स्थौल्येन मार्दवतया परिभूतरम्भौ । श्रेणीभरस्य सहनौ परिकल्प्य दत्तौ स्तम्भाविवाङ्गवयसा तव मध्यमेन ॥ 18 ॥ श्रोण्यौ स्तनौ च युगपत्प्रथयिष्यतोच्चै- -र्बाल्यात्परेण वयसा परिहृष्टसारौ । रोमावलीविलसितेन विभाव्य मूर्तिं मध्यं तव स्फुरतु मे हृदयस्य मध्ये ॥ 19 ॥ सख्यः स्मरस्य हरनेत्रहुताशशान्त्यै लावण्यवारिभरितं नवयौवनेन । आपाद्य दत्तमिव पल्लवमप्रविष्टं नाभिं कदापि तव देवि न विस्मरेयम् ॥ 20 ॥ ईशेऽपि गेहपिशुनं भसितं दधाने काश्मीरकर्दममनुस्तनपङ्कजे ते । स्नातोत्थितस्य करिणः क्षणलक्ष्यफेनौ सिन्दूरितौ स्मरयतः समदस्य कुम्भौ ॥ 21 ॥ कण्ठातिरिक्तगलदुज्ज्वलकान्तिधारा- -शोभौ भुजौ निजरिपोर्मकरध्वजेन । कण्ठग्रहाय रचितौ किल दीर्घपाशौ मातर्मम स्मृतिपथं न विलङ्घयेताम् ॥ 22 ॥ नात्यायतं रचितकम्बुविलासचौर्यं भूषाभरेण विविधेन विराजमानम् । कण्ठं मनोहरगुणं गिरिराजकन्ये सञ्चिन्त्य तृप्तिमुपयामि कदापि नाहम् ॥ 23 ॥ अत्यायताक्षमभिजातललाटपट्‍टं मन्दस्मितेन दरफुल्लकपोलरेखम् । बिम्बाधरं वदनमुन्नतदीर्घनासं यस्ते स्मरत्यसकृदम्ब स एव जातः ॥ 24 ॥ आविस्तुषारकरलेखमनल्पगन्ध- -पुष्पोपरिभ्रमदलिव्रजनिर्विशेषम् । यश्चेतसा कलयते तव केशपाशं तस्य स्वयं गलति देवि पुराणपाशः ॥ 25 ॥ श्रुतिसुचरितपाकं श्रीमता स्तोत्रमेत- -त्पठति य इह मर्त्यो नित्यमार्द्रान्तरात्मा । स भवति पदमुच्चैः सम्पदां पादनम्र- -क्षितिपमुकुटलक्ष्मीलक्षणानां चिराय ॥ 26 ॥ इति श्री रुद्रयामले तन्त्रे श्रीभुवनेश्वरी स्तोत्रम् ॥