कैलासाचलमध्यगं पुरवहं शान्तं त्रिनेत्रं शिवं वामस्था कवचं प्रणम्य गिरिजा भूतिप्रदं पृच्छति । देवी श्रीबगलामुखी रिपुकुलारण्याग्निरूपा च या तस्याश्चापविमुक्त मन्त्रसहितं प्रीत्याऽधुना ब्रूहि माम् ॥ 1 ॥ श्रीशङ्कर उवाच । देवी श्रीभववल्लभे शृणु महामन्त्रं विभूतिप्रदं देव्या वर्मयुतं समस्तसुखदं साम्राज्यदं मुक्तिदम् । तारं रुद्रवधूं विरिञ्चिमहिला विष्णुप्रिया कामयु- -क्कान्ते श्रीबगलानने मम रिपून्नाशाय युग्मन्त्विति ॥ 2 ॥ ऐश्वर्याणि पदं च देहि युगलं शीघ्रं मनोवाञ्छितं कार्यं साधय युग्मयुक्छिववधू वह्निप्रियान्तो मनुः । कंसारेस्तनयं च बीजमपराशक्तिश्च वाणी तथा कीलं श्रीमिति भैरवर्षिसहितं छन्दो विराट् सम्युतम् ॥ 3 ॥ स्वेष्टार्थस्य परस्य वेत्ति नितरां कार्यस्य सम्प्राप्तये नानासाध्यमहागदस्य नियतन्नाशाय वीर्याप्तये । ध्यात्वा श्रीबगलाननामनुवरं जप्त्वा सहस्राख्यकं दीर्घैः षट्कयुतैश्च रुद्रमहिलाबीजैर्विन्यास्याङ्गके ॥ 4 ॥ ध्यानम् । सौवर्णासनसंस्थितां त्रिनयनां पीतांशुकोलासिनीं हेमाभाङ्गरुचिं शशाङ्कमुकुटां स्रक्चम्पकस्रग्युताम् । हस्तैर्मद्गरपाशबद्धरसनां सम्बिभ्रतीं भूषण- -व्याप्ताङ्गीं बगलामुखीं त्रिजगतां संस्तम्भिनीं चिन्तये ॥ 5 ॥ विनियोगः । ओं अस्य श्रीबगलामुखी ब्रह्मास्त्रमन्त्र कवचस्य भैरव ऋषिः विराट् छन्दः श्रीबगलामुखी देवता क्लीं बीजं ऐं शक्तिः श्रीं कीलकं मम परस्य च मनोभिलषितेष्टकार्यसिद्धये विनियोगः । ऋष्यादिन्यासः । भैरव ऋषये नमः शिरसि । विराट् छन्दसे नमः मुखे । श्री बगलामुखी देवतायै नमः हृदि । क्लीं बीजाय नमः गुह्ये । ऐं शक्तये नमः पादयोः । श्रीं कीलकाय नमः सर्वाङ्गे । करन्यासः । ओं ह्रां अङ्गुष्ठाभ्यां नमः । ओं ह्रीं तर्जनीभ्यां नमः । ओं ह्रूं मध्यमाभ्यां नमः । ओं ह्रैं अनामिकाभ्यां नमः । ओं ह्रौं कनिष्ठिकाभ्यां नमः । ओं ह्रः करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः । अङ्गन्यासः । ओं ह्रां हृदयाय नमः । ओं ह्रीं शिरसे स्वाहा । ओं ह्रूं शिखायै वषट् । ओं ह्रैं कवचाय हुम् । ओं ह्रौं नेत्रत्रयाय वौषट् । ओं ह्रः अस्त्राय फट् । भूर्भुवस्सुवरोमिति दिग्बन्धः । मन्त्रोद्धारः । ओं ह्रीं ऐं श्रीं क्लीं श्रीबगलानने मम रिपून्नाशय नाशय ममैश्वर्याणि देहि देहि शीघ्रं मनोवाञ्छितकार्यं साधयः साधयः ह्रीं स्वाहा । कवचम् । शिरो मे पातु ओं ह्रीं ऐं श्रीं क्लीं पातु ललाटकम् । सम्बोधनपदं पातु नेत्रे श्रीबगलानने ॥ 1 ॥ श्रुतौ मम रिपुं पातु नासिकान्नाशय द्वयम् । पातु गण्डौ सदा मामैश्वर्याण्यं तं तु मस्तकम् ॥ 2 ॥ देहि द्वन्द्वं सदा जिह्वां पातु शीघ्रं वचो मम । कण्ठदेशं मनः पातु वाञ्छितं बाहुमूलकम् ॥ 3 ॥ कार्यं साधय द्वन्द्वन्तु करौ पातु सदा मम । मायायुक्ता तथा स्वाहा हृदयं पातु सर्वदा ॥ 4 ॥ अष्टाधिकचत्वारिंशद्दण्डाढ्या बगलामुखी । रक्षां करोतु सर्वत्र गृहेऽरण्ये सदा मम ॥ 5 ॥ ब्रह्मास्त्राख्यो मनुः पातु सर्वाङ्गे सर्वसन्धिषु । मन्त्रराजः सदा रक्षां करोतु मम सर्वदा ॥ 6 ॥ ओं ह्रीं पातु नाभिदेशं कटिं मे बगलाऽवतु । मुखी वर्णद्वयं पातु लिङ्गं मे मुष्कयुग्मकम् ॥ 7 ॥ जानुनी सर्वदुष्टानां पातु मे वर्णपञ्चकम् । वाचं मुखं तथा पदं षड्वर्णा परमेश्वरी ॥ 8 ॥ जङ्घायुग्मे सदा पातु बगला रिपुमोहिनी । स्तम्भयेति पदं पृष्ठं पातु वर्णत्रयं मम ॥ 9 ॥ जिह्वां वर्णद्वयं पातु गुल्फौ मे कीलयेति च । पादोर्ध्वं सर्वदा पातु बुद्धिं पादतले मम ॥ 10 ॥ विनाशय पदं पातु पादाङ्गुल्योर्नखानि मे । ह्रीं बीजं सर्वदा पातु बुद्धीन्द्रियवचांसि मे ॥ 11 ॥ सर्वाङ्गं प्रणवः पातु स्वाहा रोमाणि मेऽवतु । ब्राह्मी पूर्वदले पातु चाग्नेयां विष्णुवल्लभा ॥ 12 ॥ माहेशी दक्षिणे पातु चामुण्डा राक्षसेऽवतु । कौमारी पश्चिमे पातु वायव्ये चापराजिता ॥ 13 ॥ वाराही चोत्तरे पातु नारसिंही शिवेऽवतु । ऊर्ध्वं पातु महालक्ष्मीः पाताले शारदाऽवतु ॥ 14 ॥ इत्यष्टौ शक्तयः पान्तु सायुधाश्च सवाहनाः । राजद्वारे महादुर्गे पातु मां गणनायकः ॥ 15 ॥ श्मशाने जलमध्ये च भैरवश्च सदाऽवतु । द्विभुजा रक्तवसनाः सर्वाभरणभूषिताः ॥ 16 ॥ योगिन्यः सर्वदा पातु महारण्ये सदा मम । इति ते कथितं देवि कवचं परमाद्भुतम् ॥ 17 ॥ श्रीविश्वविजयन्नाम कीर्तिश्रीविजयप्रदम् । अपुत्रो लभते पुत्रं धीरं शूरं शतायुषम् ॥ 18 ॥ निर्धनो धनमाप्नोति कवचस्यास्य पाठतः । जपित्वा मन्त्रराजं तु ध्यात्वा श्रीबगलामुखीम् ॥ 19 ॥ पठेदिदं हि कवचं निशायां नियमात्तु यः । यद्यत्कामयते कामं साध्यासाध्ये महीतले ॥ 20 ॥ तत्तत्काममवाप्नोति सप्तरात्रेण शङ्करी । गुरुं ध्यात्वा सुरां पीत्वा रात्रौ शक्तिसमन्वितः ॥ 21 ॥ कवचं यः पठेद्देवि तस्याऽसाध्यं न किञ्चन । यं ध्यात्वा प्रजपेन्मन्त्रं सहस्रं कवचं पठेत् ॥ 22 ॥ त्रिरात्रेण वशं याति मृत्युं तं नात्र संशयः । लिखित्वा प्रतिमां शत्रोः सतालेन हरिद्रया ॥ 23 ॥ लिखित्वा ह्यदि तं नाम तं ध्यात्वा प्रजपेन्मनुम् । एकविंशद्दिनं यावत्प्रत्यहं च सहस्रकम् ॥ 24 ॥ जप्त्वा पठेत्तु कवचं चतुर्विंशतिवारकम् । संस्तम्भं जायते शत्रोर्नात्र कार्या विचारणा ॥ 25 ॥ विवादे विजयं तस्य सङ्ग्रामे जयमाप्नुयात् । श्मशाने च भयं नास्ति कवचस्य प्रभावतः ॥ 26 ॥ नवनीतं चाभिमन्त्र्य स्त्रीणां दद्यान्महेश्वरि । वन्ध्यायां जायते पुत्रो विद्याबलसमन्वितः ॥ 27 ॥ श्मशानाङ्गारमादाय भौमे रात्रौ शनावथ । पादोदकेन स्पृष्ट्वा च लिखेल्लोहशलाकया ॥ 28 ॥ भूमौ शत्रोः स्वरूपं च हृदि नाम समालिखेत् । हस्तं तद्धृदये दत्वा कवचं तिथिवारकम् ॥ 29 ॥ ध्यात्वा जपेन्मन्त्रराजं नवरात्रं प्रयत्नतः । म्रियते ज्वरदाहेन दशमेऽह्नि न संशयः ॥ 30 ॥ भूर्जपत्रेष्विदं स्तोत्रमष्टगन्धेन संलिखेत् । धारयेद्दक्षिणे बाहौ नारी वामभुजे तथा ॥ 31 ॥ सङ्ग्रामे जयमाप्नोति नारी पुत्रवती भवेत् । ब्रह्मास्त्रादीनि शस्त्राणि नैव कृन्तन्ति तं जनम् ॥ 32 ॥ सम्पूज्य कवचं नित्यं पूजायाः फलमालभेत् । बृहस्पतिसमो वापि विभवे धनदोपमः ॥ 33 ॥ कामतुल्यश्च नारीणां शत्रूणां च यमोपमः । कवितालहरी तस्य भवेद्गङ्गाप्रवाहवत् ॥ 34 ॥ गद्यपद्यमयी वाणी भवेद्देवीप्रसादतः । एकादशशतं यावत्पुरश्चरणमुच्यते ॥ 35 ॥ पुरश्चर्याविहीनं तु न चेदं फलदायकम् । न देयं परशिष्येभ्यो दुष्टेभ्यश्च विशेषतः ॥ 36 ॥ देयं शिष्याय भक्ताय पञ्चत्वं चाऽन्यथाप्नुयात् । इदं कवचमज्ञात्वा भजेद्यो बगलामुखीम् । शतकोटि जपित्वा तु तस्य सिद्धिर्न जायते ॥ 37 ॥ दाराढ्यो मनुजोस्य लक्षजपतः प्राप्नोति सिद्धिं परां विद्यां श्रीविजयं तथा सुनियतं धीरं च वीरं वरम् । ब्रह्मास्त्राख्यमनुं विलिख्य नितरां भूर्जेष्टगन्धेन वै धृत्वा राजपुरं व्रजन्ति खलु ये दासोऽस्ति तेषां नृपः ॥ 38 ॥ इति विश्वसारोद्धारतन्त्रे पार्वतीश्वरसंवादे बगलामुखीकवचं सम्पूर्णम् ।