गोदावर्या महानद्या उत्तरे सिंहपर्वते । सुपुण्ये माहुरपुरे सर्वतीर्थसमन्विते ॥ 1 ॥ जज्ञेऽत्रेरनसूयायां प्रदोषे बुधवासरे । मार्गशीर्ष्यां महायोगी दत्तात्रेयो दिगम्बरः ॥ 2 ॥ मालां कुण्डीं च डमरुं शूलं शङ्खं सुदर्शनम् । दधानः षड्भुजैस्त्र्यात्मा योगमार्गप्रवर्तकः ॥ 3 ॥ भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गो जटाजूटविराजितः । रुद्राक्षभूषिततनुः शाम्भवीमुद्रया युतः ॥ 4 ॥ भक्तानुग्रहकृन्नित्यं पापतापार्तिभञ्जनः । बालोन्मत्तपिशाचाभः स्मर्तृगामी दयानिधिः ॥ 5 ॥ यस्यास्ति माहुरे निद्रा निवासः सिंहपर्वते । प्रातः स्नानं च गङ्गायां ध्यानम् गन्धर्वपत्तने ॥ 6 ॥ कुरुक्षेत्रे चाचमनं धूतपापेश्वरे तथा । विभूतिधारणं प्रातःसन्ध्या च करहाटके ॥ 7 ॥ कोलापुरेऽस्य भिक्षा च पाञ्चालेऽपि च भोजनम् । दिनगो विठ्ठलपुरे तुङ्गापानं दिने दिने ॥ 8 ॥ [तिलको] पुराणश्रवणं यस्य नरनारायणाश्रमे । विश्रामो सरदे सायंसन्ध्या पश्चिमसागरे ॥ 9 ॥ [रैवते] कार्तवीर्यार्जुनायादाद्योगर्धिमुभयीं प्रभुः । स्वात्मतत्त्वं च यदवे बहुगुर्वाप्तमुत्तमम् ॥ 10 ॥ आन्वीक्षिकीमलर्काय प्रह्लादाय तगीयते । [च धीमते] आयूराजाय च वरान् साध्येभ्यो मोक्षसाधनम् ॥ 11 ॥ मन्त्रांश्च विष्णुदत्ताय सोमकान्ताय कर्म च । स एवाविरभूद्भूयः पूर्वार्णवसमीपतः ॥ 12 ॥ भाद्रे मासि सिते पक्षे चतुर्थ्यां राजविप्रतः । सुमत्यां प्राक्सिन्धुतीरे रम्ये पीठापुरे वरे ॥ 13 ॥ य आचारव्यवहृतिप्रायश्चित्तोपदेशकृत् । निजाग्रजावन्धपङ्गू विलोक्य प्रव्रजन् सुधीः ॥ 14 ॥ मातापित्रोर्मुदे दृष्टिं गतिं ताभ्यामुपानयत् । महीं प्रदक्षिणीकृत्य गोकर्णे त्र्यब्दमावसन् ॥ 15 ॥ ततः कृष्णातटं प्राप्य मर्तुकामां सपुत्रकाम् । निवर्त्य ब्राह्मणीं मन्दं प्रदोषं व्रतमादिशत् ॥ 16 ॥ तत्पुत्रं विबुधं कृत्वा तस्या जन्मान्तरे प्रभुः । पुत्रो भूत्वा नरहरिनामको देश उत्तरे ॥ 17 ॥ काञ्चने नगरेऽप्यम्बामानयद्विपदो विभुः । मासि पौषे सिते पक्षे द्वितीयायां शनेर्दिने ॥ 18 ॥ जातमात्रोऽपि चोङ्कारं पपाठाथापि मूकवत् । सप्ताब्दान् लीलया स्थित्वा नानाकौतुककृत् प्रभुः ॥ 19 ॥ उपनीतोऽपठद्वेदान् सप्तमे वत्सरे स्वयम् । आश्वास्य जननीं पुत्रद्वयदानेन बोधतः ॥ 20 ॥ काशीं गत्वाऽष्टाङ्गयोगाभ्यासी कृष्णसरस्वतीम् । कृत्वा गुरुं यतिर्भूत्वा वेदार्थान् सम्प्रकाश्य च ॥ 21 ॥ लुप्तसन्न्यासिधर्मं च तेने तुर्याश्रमं भुवि । मेरुं प्रदक्षिणीकृत्य शिष्यान् कृत्वाऽपि भूरिशः ॥ 22 ॥ पितृभ्यां दर्शनं दत्वा द्विजं शूलरुजार्दितम् । कृत्वाऽनामयमाश्वास्य सायन् देवं महामतिम् ॥ 23 ॥ अब्दं स्थित्वा वैद्यनाथक्षेत्रे कृष्णातटे ततः । भिल्लवाट्यां चतुर्मासान् विभुर्गत्वा ततोऽग्रतः ॥ 24 ॥ नृसिंहवाटिकाक्षेत्रे द्वादशाब्दान् वसन् सुधीः । तत्र स्थित्वाऽपि गन्धर्वपुरमेत्यावसन् मठे ॥ 25 ॥ जीवयित्वा मृतान् दुग्ध्वा वन्ध्यां च महिषीं हरिः । विश्वरूपं दर्शयित्वा यतये विश्वनाटकः ॥ 26 ॥ बह्वीरमानुषीर्लीलाः कृत्वा गुप्तोऽपि तत्र च । य आस्ते भगवान् दत्तः सोऽस्मान् रक्षतु सर्वदा ॥ 27 ॥ या सप्तविंशतिश्लोकैः कृता नक्षत्रमालिका । तद्भक्तेभ्योऽर्पिता भक्ताभिन्नश्रीदत्ततुष्टये ॥ 28 ॥ द्वादश्यामाश्विने कृष्णे श्रीपादस्योत्सवो महान् । माघे कृष्णे प्रतिपदि नरसिंहप्रभोस्तथा ॥ 29 ॥ इति श्री वासुदेवानन्दसरस्वतीविरचिता नक्षत्र मालिका सम्पूर्णा ।