ദുര്യോധന ഉവാച ।
ഗോപീഭ്യഃ കവചം ദത്തം ഗർഗാചാര്യേണ ധീമതാ ।
സർവരക്ഷാകരം ദിവ്യം ദേഹി മഹ്യം മഹാമുനേ ॥ 1 ॥
പ്രാഡ്വിപാക ഉവാച ।
സ്നാത്വാ ജലേ ക്ഷൗമധരഃ കുശാസനഃ
പവിത്രപാണിഃ കൃതമന്ത്രമാർജനഃ ।
സ്മൃത്വാഥ നത്വാ ബലമച്യുതാഗ്രജം
സന്ധാരയേദ്ധർമസമാഹിതോ ഭവേത് ॥ 2 ॥
ഗോലോകധാമാധിപതിഃ പരേശ്വരഃ
പരേഷു മാം പാതു പവിത്രകീർതനഃ ।
ഭൂമണ്ഡലം സർഷപവദ്വിലക്ഷ്യതേ
യന്മൂർധ്നി മാം പാതു സ ഭൂമിമണ്ഡലേ ॥ 3 ॥
സേനാസു മാം രക്ഷതു സീരപാണിഃ
യുദ്ധേ സദാ രക്ഷതു മാം ഹലീ ച ।
ദുർഗേഷു ചാവ്യാന്മുസലീ സദാ മാം
വനേഷു സങ്കർഷണ ആദിദേവഃ ॥ 4 ॥
കലിന്ദജാവേഗഹരോ ജലേഷു
നീലാംബരോ രക്ഷതു മാം സദാഗ്നൗ ।
വായൗ ച രാമോഽവതു ഖേ ബലശ്ച
മഹാർണവേഽനന്തവപുഃ സദാ മാം ॥ 5 ॥
ശ്രീവാസുദേവോഽവതു പർവതേഷു
സഹസ്രശീർഷാ ച മഹാവിവാദേ ।
രോഗേഷു മാം രക്ഷതു രൗഹിണേയോ
മാം കാമപാലോഽവതു വാ വിപത്സു ॥ 6 ॥
കാമാത്സദാ രക്ഷതു ധേനുകാരിഃ
ക്രോധാത്സദാ മാം ദ്വിവിദപ്രഹാരീ ।
ലോഭാത്സദാ രക്ഷതു ബല്വലാരിഃ
മോഹാത്സദാ മാം കില മാഗധാരിഃ ॥ 7 ॥
പ്രാതഃ സദാ രക്ഷതു വൃഷ്ണിധുര്യഃ
പ്രാഹ്ണേ സദാ മാം മഥുരാപുരേന്ദ്രഃ ।
മധ്യന്ദിനേ ഗോപസഖഃ പ്രപാതു
സ്വരാട് പരാഹ്ണേഽവതു മാം സദൈവ ॥ 8 ॥
സായം ഫണീന്ദ്രോഽവതു മാം സദൈവ
പരാത്പരോ രക്ഷതു മാം പ്രദോഷേ ।
പൂർണേ നിശീഥേ ച ദുരന്തവീര്യഃ
പ്രത്യൂഷകാലേഽവതു മാം സദൈവ ॥ 9 ॥
വിദിക്ഷു മാം രക്ഷതു രേവതീപതിഃ
ദിക്ഷു പ്രലംബാരിരധോ യദൂദ്വഹഃ ।
ഊർധ്വം സദാ മാം ബലഭദ്ര ആരാ-
-ത്തഥാ സമന്താദ്ബലദേവ ഏവ ഹി ॥ 10 ॥
അന്തഃ സദാവ്യാത്പുരുഷോത്തമോ ബഹി-
-ര്നാഗേന്ദ്രലീലോഽവതു മാം മഹാബലഃ ।
സദാന്തരാത്മാ ച വസൻ ഹരിഃ സ്വയം
പ്രപാതു പൂർണഃ പരമേശ്വരോ മഹാൻ ॥ 11 ॥
ദേവാസുരാണാം ഭയനാശനം ച
ഹുതാശനം പാപചയേന്ധനാനാം ।
വിനാശനം വിഘ്നഘടസ്യ വിദ്ധി
സിദ്ധാസനം വർമവരം ബലസ്യ ॥ 12 ॥
ഇതി ശ്രീഗർഗസംഹിതായാം ബലഭദ്രഖണ്ഡേ ബലരാമകവചം ।