ദുര്യോധന ഉവാച । ഗോപീഭ്യഃ കവചം ദത്തം ഗർഗാചാര്യേണ ധീമതാ । സർവരക്ഷാകരം ദിവ്യം ദേഹി മഹ്യം മഹാമുനേ ॥ 1 ॥ പ്രാഡ്വിപാക ഉവാച । സ്നാത്വാ ജലേ ക്ഷൗമധരഃ കുശാസനഃ പവിത്രപാണിഃ കൃതമന്ത്രമാർജനഃ । സ്മൃത്വാഥ നത്വാ ബലമച്യുതാഗ്രജം സന്ധാരയേദ്ധർമസമാഹിതോ ഭവേത് ॥ 2 ॥ ഗോലോകധാമാധിപതിഃ പരേശ്വരഃ പരേഷു മാം പാതു പവിത്രകീർതനഃ । ഭൂമണ്ഡലം സർഷപവദ്വിലക്ഷ്യതേ യന്മൂർധ്നി മാം പാതു സ ഭൂമിമണ്ഡലേ ॥ 3 ॥ സേനാസു മാം രക്ഷതു സീരപാണിഃ യുദ്ധേ സദാ രക്ഷതു മാം ഹലീ ച । ദുർഗേഷു ചാവ്യാന്മുസലീ സദാ മാം വനേഷു സങ്കർഷണ ആദിദേവഃ ॥ 4 ॥ കലിന്ദജാവേഗഹരോ ജലേഷു നീലാംബരോ രക്ഷതു മാം സദാഗ്നൗ । വായൗ ച രാമോഽവതു ഖേ ബലശ്ച മഹാർണവേഽനന്തവപുഃ സദാ മാം ॥ 5 ॥ ശ്രീവാസുദേവോഽവതു പർവതേഷു സഹസ്രശീർഷാ ച മഹാവിവാദേ । രോഗേഷു മാം രക്ഷതു രൗഹിണേയോ മാം കാമപാലോഽവതു വാ വിപത്സു ॥ 6 ॥ കാമാത്സദാ രക്ഷതു ധേനുകാരിഃ ക്രോധാത്സദാ മാം ദ്വിവിദപ്രഹാരീ । ലോഭാത്സദാ രക്ഷതു ബല്വലാരിഃ മോഹാത്സദാ മാം കില മാഗധാരിഃ ॥ 7 ॥ പ്രാതഃ സദാ രക്ഷതു വൃഷ്ണിധുര്യഃ പ്രാഹ്ണേ സദാ മാം മഥുരാപുരേന്ദ്രഃ । മധ്യന്ദിനേ ഗോപസഖഃ പ്രപാതു സ്വരാട് പരാഹ്ണേഽവതു മാം സദൈവ ॥ 8 ॥ സായം ഫണീന്ദ്രോഽവതു മാം സദൈവ പരാത്പരോ രക്ഷതു മാം പ്രദോഷേ । പൂർണേ നിശീഥേ ച ദുരന്തവീര്യഃ പ്രത്യൂഷകാലേഽവതു മാം സദൈവ ॥ 9 ॥ വിദിക്ഷു മാം രക്ഷതു രേവതീപതിഃ ദിക്ഷു പ്രലംബാരിരധോ യദൂദ്വഹഃ । ഊർധ്വം സദാ മാം ബലഭദ്ര ആരാ- -ത്തഥാ സമന്താദ്ബലദേവ ഏവ ഹി ॥ 10 ॥ അന്തഃ സദാവ്യാത്പുരുഷോത്തമോ ബഹി- -ര്നാഗേന്ദ്രലീലോഽവതു മാം മഹാബലഃ । സദാന്തരാത്മാ ച വസൻ ഹരിഃ സ്വയം പ്രപാതു പൂർണഃ പരമേശ്വരോ മഹാൻ ॥ 11 ॥ ദേവാസുരാണാം ഭയനാശനം ച ഹുതാശനം പാപചയേന്ധനാനാം । വിനാശനം വിഘ്നഘടസ്യ വിദ്ധി സിദ്ധാസനം വർമവരം ബലസ്യ ॥ 12 ॥ ഇതി ശ്രീഗർഗസംഹിതായാം ബലഭദ്രഖണ്ഡേ ബലരാമകവചം ।