ഗജേന്ദ്ര മോക്ഷ സ്തോത്ര

ശ്രീശുക ഉവാച ഏവം വ്യവസിതോ ബുദ്ധ്യാ സമാധായ മനോഹൃദി । ജജാപ പരമം ജാപ്യം പ്രാഗ്ജന്മന്യനുശിക്ഷിതം ॥ 1॥ ഗജേന്ദ്ര ഉവാച നമോ ഭഗവതേ തസ്മൈ യത ഏതച്ചിദാത്മകം । പുരുഷായാദിബീജായ പരേശായാഭിധീമഹി ॥ 2॥ യസ്മിന്നിദം യതശ്ചേദം യേനേദം യ ഇദം സ്വയം । യോഽസ്മാത്പരസ്മാച്ച പരസ്തം പ്രപദ്യേ സ്വയംഭുവം ॥ 3॥ യഃ സ്വാത്മനീദം നിജമായയാർപിതം ക്വചിദ്വിഭാതം ക്വ ച തത്തിരോഹിതം । അവിദ്ധദൃക് സാക്ഷ്യുഭയം തദീക്ഷതേ സ ആത്മമൂലോഽവതു മാം പരാത്പരഃ ॥ 4॥ കാലേന പഞ്ചത്വമിതേഷു കൃത്സ്നശോ ലോകേഷു പാലേഷു ച സർവഹേതുഷു । തമസ്തദാഽഽസീദ്ഗഹനം ഗഭീരം യസ്തസ്യ പാരേഽഭിവിരാജതേ വിഭുഃ ॥ 5॥ ന യസ്യദേവാ ഋഷയഃപദം വിദു- ര്ജന്തുഃ പുനഃ കോഽർഹതി ഗന്തുമീരിതും । യഥാ നടസ്യാകൃതിഭിർവിചേഷ്ടതോ ദുരത്യയാനുക്രമണഃ സ മാവതു ॥ 6॥ ദിദൃക്ഷവോ യസ്യ പദം സുമംഗലം വിമുക്ത സംഗാ മുനയഃ സുസാധവഃ । ചരന്ത്യലോകവ്രതമവ്രണം വനേ ഭൂതാത്മഭൂതാഃ സുഹൃദഃ സ മേ ഗതിഃ ॥ 7॥ ന വിദ്യതേ യസ്യ ച ജന്മ കർമ വാ ന നാമരൂപേ ഗുണദോഷ ഏവ വാ । തഥാപി ലോകാപ്യയസംഭവായ യഃ സ്വമായയാ താന്യനുകാലമൃച്ഛതി ॥ 8॥ തസ്മൈ നമഃ പരേശായ ബ്രഹ്മണേഽനന്തശക്തയേ । അരൂപായോരുരൂപായ നമ ആശ്ചര്യകർമണേ ॥ 9॥ നമ ആത്മപ്രദീപായ സാക്ഷിണേ പരമാത്മനേ । നമോ ഗിരാം വിദൂരായ മനസശ്ചേതസാമപി ॥ 10॥ സത്ത്വേന പ്രതിലഭ്യായ നൈഷ്കർമ്യേണ വിപശ്ചിതാ । നമഃ കൈവല്യനാഥായ നിർവാണസുഖസംവിദേ ॥ 11॥ നമഃ ശാന്തായ ഘോരായ മൂഢായ ഗുണധർമിണേ । നിർവിശേഷായ സാമ്യായ നമോ ജ്ഞാനഘനായ ച ॥ 12॥ ക്ഷേത്രജ്ഞായ നമസ്തുഭ്യം സർവാധ്യക്ഷായ സാക്ഷിണേ । പുരുഷായാത്മമൂലായ മൂലപ്രകൃതയേ നമഃ ॥ 13॥ സർവേന്ദ്രിയഗുണദൃഷ്ടേ സർവ പ്രത്യയ ഹേതവേ । അസതാച്ഛായയോക്തായ സദാഭാസായ തേ നമഃ ॥ 14॥ നമോ നമസ്തേഽഖിലകാരണായ നിഷ്കാരണായാദ്ഭുതകാരണായ । സർവാഗമാമ്നായമഹാർണവായ നമോഽപവർഗായ പരായണായ ॥ 15॥ ഗുണാരണിച്ഛന്നചിദൂഷ്മപായ തത്ക്ഷോഭവിസ്ഫൂർജിതമാനസായ । നൈഷ്കർമ്യഭാവേന വിവർജിതാഗമ- സ്വയമ്പ്രകാശായ നമസ്കരോമി ॥ 16॥ മാദൃക്പ്രപന്നപശുപാശവിമോക്ഷണായ മുക്തായ ഭൂരികരുണായ നമോഽലയായ ॥ സ്വാംശേന സർവതനുഭൃന്മനസി പ്രതീത- പ്രത്യഗ്ദൃശേ ഭഗവതേ ബൃഹതേ നമസ്തേ ॥ 17॥ ആത്മാഽഽത്മജാപ്തഗൃഹവിത്തജനേഷു സക്തൈ- ര്ദുഷ്പ്രാപണായ ഗുണസംഗവിവർജിതായ । മുക്താത്മഭിഃ സ്വഹൃദയേ പരിഭാവിതായ ജ്ഞാനാത്മനേ ഭഗവതേ നമ ഈശ്വരായ ॥ 18॥ യം ധർമകാമാർഥവിമുക്തികാമാ ഭജന്ത ഇഷ്ടാം ഗതിമാപ്നുവന്തി । കിം ത്വാശിഷോ രാത്യപി ദേഹമവ്യയം കരോതു മേഽദഭ്രദയോ വിമോക്ഷണം ॥ 19॥ ഏകാന്തിനോ യസ്യ ന കഞ്ചനാർഥം വാഞ്ഛന്തി യേ വൈ ഭഗവത്പ്രപന്നാഃ । അത്യദ്ഭുതം തച്ചരിതം സുമംഗലം ഗായന്ത ആനന്ദസമുദ്രമഗ്നാഃ ॥ 20॥ തമക്ഷരംബ്രഹ്മ പരം പരേശ- മവ്യക്തമാധ്യാത്മികയോഗഗമ്യം । അതീന്ദ്രിയം സൂക്ഷ്മമിവാതിദൂര- മനന്തമാദ്യം പരിപൂർണമീഡേ ॥ 21॥ യസ്യ ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാ വേദാ ലോകാശ്ചരാചരാഃ । നാമരൂപവിഭേദേന ഫൽഗ്വ്യാ ച കലയാ കൃതാഃ ॥ 22॥ യഥാർചിഷോഽഗ്നേഃ സവിതുർഗഭസ്തയോ നിര്യാന്തി സംയാന്ത്യസകൃത്സ്വരോചിഷഃ । തഥാ യതോഽയം ഗുണസമ്പ്രവാഹോ ബുദ്ധിർമനഃ ഖാനി ശരീരസർഗാഃ ॥ 23॥ സ വൈ ന ദേവാസുരമർത്യതിര്യങ് ന സ്ത്രീ ന ഷണ്ഡോ ന പുമാന്ന ജന്തുഃ । നായം ഗുണഃ കർമ ന സന്ന ചാസൻ നിഷേധശേഷോ ജയതാദശേഷഃ ॥ 24॥ ജിജീവിഷേ നാഹമിഹാമുയാ കി- മന്തർബഹിശ്ചാവൃതയേഭയോന്യാ । ഇച്ഛാമി കാലേന ന യസ്യ വിപ്ലവ- സ്തസ്യാത്മലോകാവരണസ്യ മോക്ഷം ॥ 25॥ സോഽഹം വിശ്വസൃജം വിശ്വമവിശ്വം വിശ്വവേദസം । വിശ്വാത്മാനമജം ബ്രഹ്മ പ്രണതോഽസ്മി പരം പദം ॥ 26॥ യോഗരന്ധിതകർമാണോ ഹൃദി യോഗവിഭാവിതേ । യോഗിനോ യം പ്രപശ്യന്തി യോഗേശം തം നതോഽസ്മ്യഹം ॥ 27॥ നമോ നമസ്തുഭ്യമസഹ്യ വേഗ- ശക്തിത്രയായാഖിലധീഗുണായ । പ്രപന്നപാലായ ദുരന്തശക്തയേ കദിന്ദ്രിയാണാമനവാപ്യവർത്മനേ ॥ 28॥ നായം വേദ സ്വമാത്മാനം യച്ഛക്ത്യാഹന്ധിയാ ഹതം । തം ദുരത്യയമാഹാത്മ്യം ഭഗവന്തമിതോഽസ്മ്യഹം ॥ 29॥ ശ്രീശുക ഉവാച ഏവം ഗജേന്ദ്രമുപവർണിതനിർവിശേഷം ബ്രഹ്മാദയോ വിവിധലിംഗഭിദാഭിമാനാഃ । നൈതേ യദോപസസൃപുർനിഖിലാത്മകത്വാത് തത്രാഖിലാമരമയോ ഹരിരാവിരാസീത് ॥ 30॥ തം തദ്വദാർത്തമുപലഭ്യ ജഗന്നിവാസഃ സ്തോത്രം നിശമ്യ ദിവിജൈഃ സഹ സംസ്തുവഭിഃ । ഛന്ദോമയേന ഗരുഡേന സമുഹ്യമാന- ശ്ചക്രായുധോഽഭ്യഗമദാശു യതോ ഗജേന്ദ്രഃ ॥ 31॥ സോഽന്തസ്സരസ്യുരുബലേന ഗൃഹീത ആർത്തോ ദൃഷ്ട്വാ ഗരുത്മതി ഹരിം ഖ ഉപാത്തചക്രം । ഉത്ക്ഷിപ്യ സാംബുജകരം ഗിരമാഹ കൃച്ഛ്രാ- ന്നാരായണാഖിലഗുരോ ഭഗവൻ നമസ്തേ ॥ 32॥ തം വീക്ഷ്യ പീഡിതമജഃ സഹസാവതീര്യ സഗ്രാഹമാശു സരസഃ കൃപയോജ്ജഹാര । ഗ്രാഹാദ്വിപാടിതമുഖാദരിണാ ഗജേന്ദ്രം സമ്പശ്യതാം ഹരിരമൂമുചദുസ്ത്രിയാണാം ॥ 33॥ ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാപുരരാണേ സംഹിതായാമഷ്ടസ്കന്ധേ ശ്രീഗജേന്ദ്രമോക്ഷണം നാമ തൃതീയോഽധ്യായഃ ॥

Recite with devotion and pure heart

Regular practice brings spiritual benefits