श्रीपार्वत्युवाच । देवदेव महादेव शङ्कर प्राणवल्लभ । कवचं श्रोतुमिच्छामि बालाया वद मे प्रभो ॥ 1 ॥ श्रीमहेश्वर उवाच । श्रीबालाकवचं देवि महाप्राणाधिकं परम् । वक्ष्यामि सावधाना त्वं शृणुष्वावहिता प्रिये ॥ 2 ॥ अथ ध्यानम् । अरुणकिरणजालैः रञ्जिताशावकाशा विधृतजपवटीका पुस्तकाभीतिहस्ता । इतरकरवराढ्या फुल्लकह्लारसंस्था निवसतु हृदि बाला नित्यकल्याणशीला ॥ अथ कवचम् । वाग्भवः पातु शिरसि कामराजस्तथा हृदि । शक्तिबीजं सदा पातु नाभौ गुह्ये च पादयोः ॥ 1 ॥ ऐं क्लीं सौः वदने पातु बाला मां सर्वसिद्धये । हसकलह्रीं सौः पातु स्कन्धे भैरवी कण्ठदेशतः ॥ 2 ॥ सुन्दरी नाभिदेशेऽव्याच्चर्चे कामकला सदा । भ्रूनासयोरन्तराले महात्रिपुरसुन्दरी ॥ 3 ॥ ललाटे सुभगा पातु भगा मां कण्ठदेशतः । भगोदया तु हृदये उदरे भगसर्पिणी ॥ 4 ॥ भगमाला नाभिदेशे लिङ्गे पातु मनोभवा । गुह्ये पातु महावीरा राजराजेश्वरी शिवा ॥ 5 ॥ चैतन्यरूपिणी पातु पादयोर्जगदम्बिका । नारायणी सर्वगात्रे सर्वकार्य शुभङ्करी ॥ 6 ॥ ब्रह्माणी पातु मां पूर्वे दक्षिणे वैष्णवी तथा । पश्चिमे पातु वाराही ह्युत्तरे तु महेश्वरी ॥ 7 ॥ आग्नेय्यां पातु कौमारी महालक्ष्मीश्च निरृतौ । वायव्यां पातु चामुण्डा चेन्द्राणी पातु चैशके ॥ 8 ॥ जले पातु महामाया पृथिव्यां सर्वमङ्गला । आकाशे पातु वरदा सर्वतो भुवनेश्वरी ॥ 9 ॥ इदं तु कवचं नाम देवानामपि दुर्लभम् । पठेत्प्रातः समुत्थाय शुचिः प्रयतमानसः ॥ 10 ॥ नामयो व्याधयस्तस्य न भयं च क्वचिद्भवेत् । न च मारीभयं तस्य पातकानां भयं तथा ॥ 11 ॥ न दारिद्र्यवशं गच्छेत्तिष्ठेन्मृत्युवशे न च । गच्छेच्छिवपुरं देवि सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ॥ 12 ॥ यदिदं कवचं ज्ञात्वा श्रीबालां यो जपेच्छिवे । स प्राप्नोति फलं सर्वं शिवसायुज्यसम्भवम् ॥ 13 ॥ इति श्रीरुद्रयामले श्री बाला कवचम् ।