अस्य श्रीबालादेव्या हृदयमहामन्त्रस्य, सदाशिवः ऋषिः, अनुष्टुप्छन्दः, बालात्रिपुरसुन्दरी देवता, मम बालात्रिपुरसुन्दरी देवता प्रीत्यर्थे जपे विनियोगः । ध्यानम् – वन्दे देवीं शिवां बालां भास्वन्मण्डलमध्यगाम् । चञ्चच्चन्द्राननां तप्तचामीकरसमप्रभाम् ॥ 1 ॥ नृत्यत्खञ्जननेत्रस्य लोचनात्यन्तवल्लभाम् । मध्यभागे लसत्काञ्ची मणिमुक्ताविनिर्मिताम् ॥ 2 ॥ पदविन्यस्तहंसालीं शुकनासाविराजिताम् । करिशुण्डोरुयुगलां मत्तकोकिलनिःस्वनाम् ॥ 3 ॥ पुस्तकं जपमालां च वरदाऽभयपाणिनीम् । कुमारीवेशशोभाढ्यां कुमारीवृन्दमण्डिताम् ॥ 4 ॥ विद्रुमाधरशोभाढ्यां विद्रुमालिनखालिकाम् । क्वणत्काञ्चीं कलानाथसमानरुचिराननाम् ॥ 5 ॥ मृणालबाहुलतिकां नानारत्नविराजिताम् । करपद्मसमानाभां पादपद्मविराजिताम् ॥ 6 ॥ चारुचाम्पेयवसनां देवदेवनमस्कृताम् । चन्दनेन्दुविलिप्ताङ्गीं रोमराजीविचित्रिताम् ॥ 7 ॥ तिलपुष्पसमानाभां नासारत्नसमन्विताम् । गजगण्डनितम्बाभां रम्भाजङ्घाविराजिताम् ॥ 8 ॥ हरविष्णुमहेन्द्राद्यैः पूज्यश्रीपादपङ्कजाम् । कल्याणीं कमलां कालीं कुञ्चिकां कमलेश्वरीम् ॥ 9 ॥ पावनीं परमां शक्तिं पवित्रां पावनीं शिवाम् । भवानीं भवपाशघ्नीं भीतिहां भुवनेश्वरीम् ॥ 10 ॥ भवानीं भवशक्तिं च भेरुण्डां मुण्डमालिनीम् । जलन्धरगिर्युत्सङ्गां पूर्णगिर्यनुरागिणीम् ॥ 11 ॥ कामरूपां च कामाख्यां देवीकोटकृतालयाम् । ओङ्कारपीठनिलयां महामायां महेश्वरीम् ॥ 12 ॥ विश्वेश्वरीं च मधुरां नानारूपाकृतापुरीम् । ऐं क्लीं सौः त्र्यक्षरां बालां तद्विलोमां कुमारिकाम् ॥ 13 ॥ हौः ऐं हंसः नमो देवि त्रिपुरां जीवभैरवीम् । नारदो यस्य देवर्षिः महाशान्तिफलप्रदाम् ॥ 14 ॥ ओं नमो श्रीमहालक्ष्म्यै लक्ष्मीं त्रिपुरभैरवीम् । ओं ह्रीं जूं सः प्राणग्रन्थिः द्विधार्गकवचद्वयम् ॥ 15 ॥ इयं सञ्जीविनी देवी मृतान् जीवत्वदायिनी । फ्रेः फ्रं न फ ल व र यूं श्रों श्रों अमृतमावदेत् ॥ 16 ॥ स्रावय स्रावय तथा व्रीं व्रीं मृत्युञ्जयाभिधा । ओं नमो प्रथमाभाष्य कालीबीजं द्विधा पठेत् ॥ 17 ॥ कूर्चद्वयं तथा माया आगामिपदमावदेत् । मृत्युं छिन्दि तथा भिन्दि महामृत्युञ्जयो भवेत् ॥ 18 ॥ तव शब्दं ममाभाष्य खड्गेन च विदारय । द्विधा भाष्य महेशानि तदन्ते वह्निसुन्दरी ॥ 19 ॥ इयं देवी महाविद्या आगामि कालवञ्चिनी । प्रातर्दीपदलाकारं वाग्भवं रसनातले ॥ 20 ॥ विचिन्त्य प्रजपेत्तच्च महाकविर्भवेद्ध्रुवम् । मध्याह्ने कामराजाख्यं जपाकुसुमसन्निभम् ॥ 21 ॥ विचिन्त्य हृदि मध्ये तु तच्च मन्त्रं जपेत्प्रिये । धर्मार्थकाममोक्षाणां भाजनो जायते ध्रुवम् ॥ 22 ॥ तार्तीयं चन्द्रसङ्काशं सायङ्काले विचिन्त्य च । प्रजपेत्तत्र देवेशि जायते मदनोपमः ॥ 23 ॥ वाग्भवं कामराजं तु तार्तीयं वह्निवल्लभाम् । अयुतं प्रजपेन्नित्यं आगामी कालो वञ्च्यते ॥ 24 ॥ त्रिकोणं चक्रमालिख्य मायायुक्तं महेश्वरि । तस्योपरि लिखेत्पद्मं मातृका मन्त्रगर्भितम् ॥ 25 ॥ तस्योपरि समास्तीर्य चासनं रक्तवर्णकम् । तस्योपरि विशेद्देवि साधकः प्राङ्मुखो निशि ॥ 26 ॥ क्रमेण प्रजपेद्वर्णान् वागादि नियतः शुचिः । मण्डलत्रितये देवि प्राप्यते सिद्धिरुत्तमा ॥ 27 ॥ नवयोन्यात्मकं चक्रं पूजयेच्छास्त्रवर्त्मना । प्रजपेद्द्व्यक्षरीं बालां सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ॥ 28 ॥ यं यं चिन्तयते कामं तं तं प्राप्नोति सर्वशः । इदं तु हृदयं देवि तवाग्रे कथितं मया ॥ 29 ॥ मम भाग्यं च सर्वस्वं ब्रह्मादीनां च दुर्लभम् । गोपनीयं त्वया भद्रे स्वयोनिरिव पार्वति ॥ 30 ॥ शतावर्तेन देवेशि मानुषी वशमाप्नुयात् । सहस्रावर्तनाद्देवि देवा वै वशमाप्नुयुः ॥ 31 ॥ लक्षमावर्तनाद्देवि शुनासीरः स्वकासनात् । क्षणाच्च्यवति तत्र वै किं पुनः क्षुद्रजन्तवः ॥ 32 ॥ तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ज्ञात्वा देवि जपेन्मनुम् । सर्वसिद्धिमवाप्नोति सर्वदा सुखवान्भवेत् ॥ 33 ॥ इति जालशम्बरमहातन्त्रे श्री बाला त्रिपुर सुन्दरी हृदयम् ।