श्रीनीललोहित उवाच । जगद्योनिरूपां सुवेशीं च रक्तां गुणातीतसञ्ज्ञां महागुह्यगुह्याम् । महासर्पभूषां भवेशादिपूज्यां महात्युग्रबालां भजेऽहं हि नित्याम् ॥ 1 ॥ महास्वर्णवर्णां शिवपृष्ठसंस्थां महामुण्डमालां गले शोभमानाम् । महाचर्मवस्त्रां महाशङ्खहस्तां महात्युग्रबालां भजेऽहं हि नित्याम् ॥ 2 ॥ सदा सुप्रसन्नां भृतासूक्ष्मसूक्ष्मां वराभीतिहस्तां धृतावाक्षपुस्ताम् । महाकिन्नरेशीं भगाकारविद्यां महात्युग्रबालां भजेऽहं हि नित्याम् ॥ 3 ॥ तिनीं तीकिनीनां रवां किङ्किणीनां हहाहा हहाहा महालापशब्दाम् । तथैथै तथैथै महानृत्यनृत्यां महात्युग्रबालां भजेऽहं हि नित्याम् ॥ 4 ॥ ननाना रिरीरी महागीश शम्बू हुहूवू हुहूवू पशो रक्तपानाम् । धिमिन्धीं धिमिन्धीं मृदङ्गस्य शब्दां महात्युग्रबालां भजेऽहं हि नित्याम् ॥ 5 ॥ महाचक्रसंस्थां त्रिमात्रास्वरूपां शिवार्धाङ्गभूतां महापुष्पमालाम् । महादुःखहर्त्रीं महाप्रेतसंस्थां महात्युग्रबालां भजेऽहं हि नित्याम् ॥ 6 ॥ स्फुरत्पद्मवक्त्रां हिमांशोः कलापां महाकोमलाङ्गीं सुरेशेन मान्याम् । जगत्पालनैकाग्रचित्तां सुपुष्टां महात्युग्रबालां भजेऽहं हि नित्याम् ॥ 7 ॥ महादैत्यनाशीं सुरानित्यपालीं महाबुद्धिराशिं कवीनां मुखस्थाम् । जटीनां हृदिस्थां मनूनां शिरःस्थां महात्युग्रबालां भजेऽहं हि नित्याम् ॥ 8 ॥ भुजङ्गाख्यं महास्तोत्रं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम् । महासिद्धिप्रदं दिव्यं चतुर्वर्गफलप्रदम् ॥ 9 ॥ सर्वक्रतुफलं भद्रे सर्वव्रतफलं तथा । सर्वदानोद्भवं पुण्यं लभते नात्र संशयः ॥ 10 ॥ विवादे कलहे घोरे महादुःखे पराजये । ग्रहदोषे महारोगे पठेत् स्तोत्रं विचक्षणः ॥ 11 ॥ सर्वदोषाः विनश्यन्ति लभते वाञ्छितं फलम् । दूतीयागे पठेद्देवि सर्वशत्रुक्षयो भवेत् ॥ 12 ॥ महाचक्रे पठेद्देवि लभते परमं पदम् । पूजान्ते पठते भक्त्या महाबलिफलप्रदम् ॥ 13 ॥ पितृगेहे तुर्यपथे शून्यागारे शिवालये । बिल्वमूले चैकवृक्षे रतौ मधुसमागमे ॥ 14 ॥ पठेत् स्तोत्रं महेशानि जीवन्मुक्तः स उच्यते । त्रिकालं पठते नित्यं देवीपुत्रत्वमाप्नुयात् ॥ 15 ॥ इति श्री बाला त्रिपुर सुन्दरी भुजङ्ग स्तोत्रम् ।