ओं अस्य श्रीबगलामुखीस्तोत्रस्य-नारदऋषिः श्री बगलामुखी देवता- मम सन्निहितानां विरोधिनां वाङ्मुख-पदबुद्धीनां स्तम्भनार्थे स्तोत्रपाठे विनियोगः मध्येसुधाब्धि मणिमण्टप रत्नवेदि सिंहासनोपरिगतां परिपीतवर्णां । पीताम्बराभरण माल्यविभूषिताङ्गीं देवीं भजामि धृतमुद्गरवैरि जिह्वाम् ॥ 1 ॥ जिह्वाग्रमादाय करेण देवीं वामेन शत्रून् परिपीडयन्तीं । गदाभिघातेन च दक्षिणेन पीताम्बराढ्यां द्विभुजां भजामि ॥ 2 ॥ चलत्कनककुण्डलोल्लसितचारुगण्डस्थलां लसत्कनकचम्पक द्युतिमदिन्दुबिम्बाननां । गदाहत विपक्षकां कलितलोलजिह्वाञ्चलां स्मरामि बगलामुखीं विमुखवाङ्मनस्स्तम्भिनीम् ॥ 3 ॥ पीयूषो दधिमध्यचारु विलस द्रक्तोत्पले मण्टपे सत्सिंहासन मौलिपातितरिपुं प्रेतासनाध्यासिनीं । स्वर्णाभां करपीडितारिरसनां भ्राम्यद्गदां विभ्रमां इत्थं ध्यायति यान्ति तस्य विलयं सद्योथ सर्वापदः ॥ 4 ॥ देवित्त्वच्चरणाम्बुजार्चनकृते यः पीत पुष्पाञ्जलीन् भक्त्या वामकरे निधाय च मनुं मन्त्री मनोज्ञाक्षरं । पीठध्यानपरोऽथ कुम्भकवशाद्बीजं स्मरेत्पार्थिव- स्तस्यामित्रमुखस्य वाचि हृदये जाड्यं भवेत्तत्‍क्षणात् ॥ 5 ॥ वादी मूकति कङ्कति क्षितिपतिर्वैश्वानरश्शीतिति क्रोधीशाम्यति दुर्जनस्सुजनति क्षिप्रानुगः खञ्जति । गर्वी खर्वति सर्वविच्च जडति त्वद्यन्त्रणा यन्त्रितः श्रीनित्ये बगलामुखि प्रतिदिनं कल्याणि तुभ्यं नमः ॥ 6 ॥ मन्त्रस्तावदयं विपक्षदलने स्तोत्रं पवित्रं च ते यन्त्रं वादिनियन्त्रणं त्रिजगतां जैत्रं च चित्रं च ते । मातः श्रीबगलेति नाम ललितं यस्यास्ति जन्तोर्मुखे त्वन्नामग्रहणेन संसदि मुख स्तम्भो भवेद्वादिनाम् ॥ 7 ॥ दुष्टस्तम्भनमुग्रविघ्नशमनं दारिद्र्यविद्रावणं भूभृद्भीशमनं चलन्मृगदृशां चेतस्समाकर्षणं । सौभाग्यैकनिकेतनं समदृशः कारुण्यपूर्णामृतं मृत्योर्मारणमाविरस्तु पुरतो मातस्त्वदीयं वपुः ॥ 8 ॥ मातर्भञ्जय मे विपक्षवदनां जिह्वां च सङ्कीलय ब्राह्मीं मुद्रय नाशयाशुधिषणामुग्रां गतिं स्तम्भय । शत्रूम्श्चूर्णय देवि तीक्ष्णगदया गौराङ्गि पीताम्बरे विघ्नौघं बगले हर प्रणमतां कारुण्यपूर्णेक्षणे ॥ 9 ॥ मातर्भैरवि भद्रकालि विजये वाराहि विश्वाश्रये श्रीविद्ये समये महेशि बगले कामेशि रामे रमे । मातङ्गि त्रिपुरे परात्परतरे स्वर्गापवर्गप्रदे दासोऽहं शरणागतः करुणया विश्वेश्वरि त्राहिमाम् ॥ 10 ॥ संरम्भे सौरसङ्घे प्रहरणसमये बन्धनेवारिमध्ये विद्यावादेविवादे प्रतिकृतिनृपतौ दिव्यकाले निशायाम् । वश्ये वा स्तम्भने वा रिपुवधसमये निर्जने वा वने वा गच्छंस्तिष्ठंस्त्रिकालं यदि पठति शिवं प्राप्नुयादाशु धीरः ॥ 11 ॥ त्वं विद्या परमा त्रिलोकजननी विघ्नौघसञ्छेदिनी योषाकर्षणकारिणी त्रिजगतामानन्दसंवर्धिनी । दुस्फोटोच्चाटनकारिणी जनमनस्संमोहसन्दायिनी जिह्वाकीलनभैरवी विजयते ब्रह्मास्त्रमन्त्रो यथा ॥ 12 ॥ विद्यालक्ष्मीस्सर्वसौभाग्यमायुः पुत्रैः पौत्रैः सर्वसाम्राज्यसिद्धिः । मानो भोगो वश्यमारोग्यसौख्यं प्राप्तं तत्तद्भूतलेऽस्मिन्नरेण ॥ 13 ॥ यत्कृतं च जपं होमं गदितं परमेश्वरी । दुष्टानां निग्रहार्थाय तद्गृहाण नमोऽस्तु ते ॥ 14 ॥ पीताम्बरां तां द्विभुजां त्रिनेत्रां गात्रगोज्ज्वलां । शिलामुद्गरहस्तां च स्मरेत्तां बगलामुखीम् ॥ 15 ॥ ब्रह्मास्त्रमिति विख्यातं त्रिषु लोकेषु विश्रुतं । गुरुभक्ताय दातव्यं नदेयं यस्य कस्यचित् ॥ 16 ॥ नित्यं स्तोत्रमिदं पवित्रमिह यो देव्याः पठत्यादरात् धृत्वायन्त्रमिदं तथैव समरे बाहौ करे वा गले । राजानोऽप्यरयो मदान्धकरिणस्सर्पा मृगेन्द्रादिकाः ते वै यान्ति विमोहिता रिपुगणा लक्ष्मीः स्थिरास्सिद्धयः ॥ 17 ॥ इति श्री रुद्रयामले तन्त्रे श्री बगलामुखी स्तोत्रम् ॥