जय योगीश्वर दत्त दयाल । तु ज एक जगमां प्रतिपाल ॥ 1॥ अत्र्यनसूया करी निमित्त । प्रगट्यो जगकारण निश्चित ॥ 2॥ ब्रह्माहरिहरनो अवतार । शरणागतनो तारणहार ॥ 3॥ अन्तर्यामि सतचितसुख । बहार सद्गुरु द्विभुज सुमुख् ॥ 4॥ झोली अन्नपुर्णा करमाह्य । शान्ति कमन्डल कर सोहाय ॥ 5॥ क्याय चतुर्भुज षडभुज सार । अनन्तबाहु तु निर्धार ॥ 6॥ आव्यो शरणे बाल अजाण । उठ दिगम्बर चाल्या प्राण ॥ 7॥ सुणी अर्जुण केरो साद । रिझ्यो पुर्वे तु साक्शात ॥ 8॥ दिधी रिद्धि सिद्धि अपार । अन्ते मुक्ति महापद सार ॥ 9॥ किधो आजे केम विलम्ब । तुजविन मुजने ना आलम्ब ॥ 10॥ विष्णुशर्म द्विज तार्यो एम । जम्यो श्राद्ध्मां देखि प्रेम ॥ 11॥ जम्भदैत्यथी त्रास्या देव । किधि म्हेर ते त्यां ततखेव ॥ 12॥ विस्तारी माया दितिसुत । इन्द्र करे हणाब्यो तुर्त ॥ 13॥ एवी लीला क इ क इ सर्व । किधी वर्णवे को ते शर्व ॥ 14॥ दोड्यो आयु सुतने काम । किधो एने ते निष्काम ॥ 15॥ बोध्या यदुने परशुराम । साध्यदेव प्रह्लाद अकाम ॥ 16॥ एवी तारी कृपा अगाध । केम सुने ना मारो साद ॥ 17॥ दोड अन्त ना देख अनन्त । मा कर अधवच शिशुनो अन्त ॥ 18॥ जोइ द्विज स्त्री केरो स्नेह । थयो पुत्र तु निसन्देह ॥ 19॥ स्मर्तृगामि कलिकाल कृपाल । तार्यो धोबि छेक गमार ॥ 20॥ पेट पिडथी तार्यो विप्र । ब्राह्मण शेठ उगार्यो क्षिप्र ॥ 21॥ करे केम ना मारो व्हार । जो आणि गम एकज वार ॥ 22॥ शुष्क काष्ठणे आंण्या पत्र । थयो केम उदासिन अत्र ॥ 23॥ जर्जर वन्ध्या केरां स्वप्न । कर्या सफल ते सुतना कृत्स्ण ॥ 24॥ करि दुर ब्राह्मणनो कोढ । किधा पुरण एना कोड ॥ 25॥ वन्ध्या भैंस दुझवी देव । हर्यु दारिद्र्य ते ततखेव ॥ 26॥ झालर खायि रिझयो एम । दिधो सुवर्ण घट सप्रेम ॥ 27॥ ब्राह्मण स्त्रिणो मृत भरतार । किधो सञ्जीवन ते निर्धार ॥ 28॥ पिशाच पिडा किधी दूर । विप्रपुत्र उठाड्यो शुर ॥ 29॥ हरि विप्र मज अन्त्यज हाथ । रक्षो भक्ति त्रिविक्रम तात ॥ 30॥ निमेष मात्रे तन्तुक एक । पहोच्याडो श्री शैल देख ॥ 31॥ एकि साथे आठ स्वरूप । धरि देव बहुरूप अरूप ॥ 32॥ सन्तोष्या निज भक्त सुजात । आपि परचाओ साक्षात ॥ 33॥ यवनराजनि टाली पीड । जातपातनि तने न चीड ॥ 34॥ रामकृष्णरुपे ते एम । किधि लिलाओ की तेम ॥ 35॥ तार्या पत्थर गणिका व्याध । पशुपङ्खिपण तुजने साध ॥ 36॥ अधम ओधारण तारु नाम । गात सरे न शा शा काम ॥ 37॥ आधि व्याधि उपाधि सर्व । टले स्मरणमात्रथी शर्व ॥ 38॥ मुठ चोट ना लागे जाण । पामे नर स्मरणे निर्वाण ॥ 39॥ डाकण शाकण भेंसासुर । भुत पिशाचो जन्द असुर ॥ 40॥ नासे मुठी दीने तुर्त । दत्त धुन साम्भालता मुर्त ॥ 41॥ करी धूप गाये जे एम । दत्तबावनि आ सप्रेम ॥ 42॥ सुधरे तेणा बन्ने लोक । रहे न तेने क्यांये शोक ॥ 43॥ दासि सिद्धि तेनि थाय । दुःख दारिद्र्य तेना जाय ॥ 44॥ बावन गुरुवारे नित नेम । करे पाठ बावन सप्रेम ॥ 45॥ यथावकाशे नित्य नियम । तेणे कधि ना दण्डे यम ॥ 46॥ अनेक रुपे एज अभङ्ग । भजता नडे न माया रङ्ग ॥ 47॥ सहस्र नामे नामि एक । दत्त दिगम्बर असङ्ग छेक ॥ 48॥ वन्दु तुजने वारंवार । वेद श्वास तारा निर्धार ॥ 49॥ थाके वर्णवतां ज्यां शेष । कोण राङ्क हुं बहुकृत वेष ॥ 50॥ अनुभव तृप्तिनो उद्गार । सुणि हंशे ते खाशे मार ॥ 51॥ तपसि तत्त्वमसि ए देव । बोलो जय जय श्री गुरुदेव ॥ 52॥ इति श्रीदत्तबवनी ।