पार्वत्युवाच । नमस्तेऽस्तु त्रयीनाथ परमानन्दकारक । कवचं दक्षिणामूर्तेः कृपया वद मे प्रभो ॥ 1 ॥ ईश्वर उवाच । वक्ष्येऽहं देवदेवेशि दक्षिणामूर्तिरव्ययम् । कवचं सर्वपापघ्नं वेदान्तज्ञानगोचरम् ॥ 2 ॥ अणिमादि महासिद्धिविधानचतुरं शुभम् । वेदशास्त्रपुराणानि कविता तर्क एव च ॥ 3 ॥ बहुधा देवि जायन्ते कवचस्य प्रभावतः । ऋषिर्ब्रह्मा समुद्दिष्टश्छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् ॥ 4 ॥ देवता दक्षिणामूर्तिः परमात्मा सदाशिवः । बीजं वेदादिकं चैव स्वाहा शक्तिरुदाहृता । सर्वज्ञत्वेऽपि देवेशि विनियोगं प्रचक्षते ॥ 5 ॥ ध्यानम् – अद्वन्द्वनेत्रममलेन्दुकलावतंसं हंसावलम्बित समान जटाकलापम् । आनीलकण्ठमुपकण्ठमुनिप्रवीरान् अध्यापयन्तमवलोकय लोकनाथम् ॥ कवचम् – ओम् । शिरो मे दक्षिणामूर्तिरव्यात् फालं महेश्वरः । दृशौ पातु महादेवः श्रवणे चन्द्रशेखरः ॥ 1 ॥ कपोलौ पातु मे रुद्रो नासां पातु जगद्गुरुः । मुखं गौरीपतिः पातु रसनां वेदरूपधृत् ॥ 2 ॥ दशनां त्रिपुरध्वंसी चोष्ठं पन्नगभूषणः । अधरं पातु विश्वात्मा हनू पातु जगन्मयः ॥ 3 ॥ चुबुकं देवदेवस्तु पातु कण्ठं जटाधरः । स्कन्धौ मे पातु शुद्धात्मा करौ पातु यमान्तकः ॥ 4 ॥ कुचाग्रं करमध्यं च नखरान् शङ्करः स्वयम् । हृन्मे पशुपतिः पातु पार्श्वे परमपूरुषः ॥ 5 ॥ मध्यमं पातु शर्वो मे नाभिं नारायणप्रियः । कटिं पातु जगद्भर्ता सक्थिनी क्ष्च मृडः स्वयम् ॥ 6 ॥ कृत्तिवासाः स्वयं गुह्यामूरू पातु पिनाकधृत् । जानुनी त्र्यम्बकः पातु जङ्घे पातु सदाशिवः ॥ 7 ॥ स्मरारिः पातु मे पादौ पातु सर्वाङ्गमीश्वरः । इतीदं कवचं देवि परमानन्ददायकम् ॥ 8 ॥ ज्ञानवागर्थदं वीर्यमणिमादिविभूतिदम् । आयुरारोग्यमैश्वर्यमपमृत्युभयापहम् ॥ 9 ॥ प्रातः काले शुचिर्भूत्वा त्रिवारं सर्वदा जपेत् । नित्यं पूजासमायुक्तः संवत्सरमतन्द्रितः ॥ 10 ॥ जपेत् त्रिसन्ध्यं यो विद्वान् वेदशास्त्रार्थपारगः । गद्यपद्यैस्तथा चापि नाटकाः स्वयमेव हि । निर्गच्छन्ति मुखाम्भोजात्सत्यमेतन्न संशयः ॥ 11 ॥ इति रुद्रयामले उमामहेश्वरसंवादे श्री दक्षिणामूर्ति कवचम् ॥