ശ്രീദേവ്യുവാച – ദേവദേവ മഹാബാഹോ ഭക്താനാം സുഖവർധന । കേന സിദ്ധിം ദദാത്യാശു കാലീ ത്രൈലോക്യമോഹന ॥ 1 ॥ തന്മേ വദ ദയാഽഽധാര സാധകാഭീഷ്ടസിദ്ധയേ । കൃപാം കുരു ജഗന്നാഥ വദ വേദവിദാം വര ॥ 2 ॥ ശ്രീഭൈരവ ഉവാച – ഗോപനീയം പ്രയത്നേന തത്ത്വാത് തത്ത്വം പരാത്പരം । ഏഷ സിദ്ധികരഃ സമ്യക് കിമഥോ കഥയാമ്യഹം ॥ 3 ॥ മഹാകാലമഹം വന്ദേ സർവസിദ്ധിപ്രദായകം । ദേവദാനവഗന്ധർവകിന്നരപരിസേവിതം ॥ 4 ॥ കവചം തത്ത്വദേവസ്യ പഠനാദ് ഘോരദർശനേ । സത്യം ഭവതി സാന്നിധ്യം കവചസ്തവനാന്തരാത് ॥ 5 ॥ സിദ്ധിം ദദാതി സാ തുഷ്ടാ കൃത്വാ കവചമുത്തമം । സാമ്രാജ്യത്വം പ്രിയം ദത്വാ പുത്രവത് പരിപാലയേത് ॥ 6 ॥ കവചസ്യ ഋഷിർദേവീ കാലികാ ദക്ഷിണാ തഥാ വിരാട്ഛന്ദഃ സുവിജ്ഞേയം മഹാകാലസ്തു ദേവതാ । കാലികാ സാധനേ ചൈവ വിനിയോഗഃ പ്രകീർത്തിതഃ ॥ 7 ॥ ഓം ശ്മശാനസ്ഥോ മഹാരുദ്രോ മഹാകാലോ ദിഗംബരഃ । കപാലകർതൃകാ വാമേ ശൂലം ഖട്വാംഗം ദക്ഷിണേ ॥ 8 ॥ ഭുജംഗഭൂഷിതേ ദേവി ഭസ്മാസ്ഥിമണിമണ്ഡിതഃ । ജ്വലത്പാവകമധ്യസ്ഥോ ഭസ്മശയ്യാവ്യവസ്ഥിതഃ ॥ 9 ॥ വിപരീതരതാം തത്ര കാലികാം ഹൃദയോപരി । പേയം ഖാദ്യം ച ചോഷ്യം ച തൗ കൃത്വാ തു പരസ്പരം । ഏവം ഭക്ത്യാ യജേദ് ദേവം സർവസിദ്ധിഃ പ്രജായതേ ॥ 10 ॥ പ്രണവം പൂർവമുച്ചാര്യ മഹാകാലായ തത്പദം । നമഃ പാതു മഹാമന്ത്രഃ സർവശാസ്ത്രാർഥപാരഗഃ ॥ 11 ॥ അഷ്ടക്ഷരോ മഹാ മന്ത്രഃ സർവാശാപരിപൂരകഃ । സർവപാപക്ഷയം യാതി ഗ്രഹണേ ഭക്തവത്സലേ ॥ 12 ॥ കൂർചദ്വന്ദ്വം മഹാകാല പ്രസീദേതി പദദ്വയം । ലജ്ജായുഗ്മം വഹ്നിജായാ സ തു രാജേശ്വരോ മഹാൻ ॥ 13 ॥ മന്ത്രഗ്രഹണമാത്രേണ ഭവേത സത്യം മഹാകവിഃ । ഗദ്യപദ്യമയീ വാണീ ഗംഗാനിർഝരിതാ തഥാ ॥ 14 ॥ തസ്യ നാമ തു ദേവേശി ദേവാ ഗായന്തി ഭാവുകാഃ । ശക്തിബീജദ്വയം ദത്വാ കൂർചം സ്യാത് തദനന്തരം ॥ 15 ॥ മഹാകാലപദം ദത്വാ മായാബീജയുഗം തഥാ । കൂർചമേകം സമുദ്ധൃത്യ മഹാമന്ത്രോ ദശാക്ഷരഃ ॥ 16 ॥ രാജസ്ഥാനേ ദുർഗമേ ച പാതു മാം സർവതോ മുദാ । വേദാദിബീജമാദായ ഭഗമാൻ തദനന്തരം ॥ 17 ॥ മഹാകാലായ സമ്പ്രോച്യ കൂർചം ദത്വാ ച ഠദ്വയം । ഹ്രീങ്കാരപൂർവമുദ്ധൃത്യ വേദാദിസ്തദനന്തരം ॥ 18 ॥ മഹാകാലസ്യാന്തഭാഗേ സ്വാഹാന്തമനുമുത്തമം । ധനം പുത്രം സദാ പാതു ബന്ധുദാരാനികേതനം ॥ 19 ॥ പിംഗലാക്ഷോ മഞ്ജുയുദ്ധേ യുദ്ധേ നിത്യം ജയപ്രദഃ । സംഭാവ്യഃ സർവദുഷ്ടഘ്നഃ പാതു സ്വസ്ഥാനവല്ലഭഃ ॥ 20 ॥ ഇതി തേ കഥിതം തുഭ്യം ദേവാനാമപി ദുർലഭം । അനേന പഠനാദ് ദേവി വിഘ്നനാശോ യഥാ ഭവേത് ॥ 21 ॥ സമ്പൂജകഃ ശുചിസ്നാതഃ ഭക്തിയുക്തഃ സമാഹിതഃ । സർവവ്യാധിവിനിർമുക്തഃ വൈരിമധ്യേ വിശേഷതഃ ॥ 22 ॥ മഹാഭീമഃ സദാ പാതു സർവസ്ഥാന വല്ലഭം । കാലീപാർശ്വസ്ഥിതോ ദേവഃ സർവദാ പാതു മേ മുഖേ ॥ 23 ॥ ഫല ശ്രുതി – പഠനാത് കാലികാദേവീ പഠേത് കവചമുത്തമം । ശ്രുണുയാദ് വാ പ്രയത്നേന സദാഽഽനന്ദമയോ ഭവേത് ॥ 1 ॥ ശ്രദ്ധയാഽശ്രദ്ധയാ വാപി പഠനാത് കവചസ്യ യത് । സർവസിദ്ധിമവാപ്നോതി യദ്യന്മനസി വർതതേ ॥ 2 ॥ ബില്വമൂലേ പഠേദ് യസ്തു പഠനാദ് കവചസ്യ യത് । ത്രിസന്ധ്യം പഠനാദ് ദേവി ഭവേന്നിത്യം മഹാകവിഃ ॥ 3 ॥ കുമാരീം പൂജയിത്വാ തു യഃ പഠേദ് ഭാവതത്പരഃ । ന കിഞ്ചിദ് ദുർലഭം തസ്യ ദിവി വാ ഭുവി മോദതേ ॥ 4 ॥ ദുർഭിക്ഷേ രാജപീഡായാം ഗ്രാമേ വാ വൈരിമധ്യകേ । യത്ര യത്ര ഭയം പ്രാപ്തഃ സർവത്ര പ്രപഠേന്നരഃ ॥ 5 ॥ തത്ര തത്രാഭയം തസ്യ ഭവത്യേവ ന സംശയഃ । വാമപാർശ്വേ സമാനീയ ശോഭിതാം വരകാമിനീം ॥ 6 ॥ ശ്രദ്ധയാഽശ്രദ്ധയാ വാപി പഠനാത് കവചസ്യ തു । പ്രയത്നതഃ പഠേദ് യസ്തു തസ്യ സിദ്ധിഃ കരേ സ്ഥിതാ ॥ 7 ॥ ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ കാലം യോ ഭജതേ നരഃ । നൈവ സിദ്ധിർഭവേത് തസ്യ വിഘ്നസ്തസ്യ പദേ പദേ । ആദൗ വർമ പഠിത്വാ തു തസ്യ സിദ്ധിർഭവിഷ്യതി ॥ 8 ॥ ॥ ഇതി മഹാകാലഭൈരവകവചം സമ്പൂർണം ॥