हैंदवम्
हैं
హై
हैंदवम्
ஹி
હિં
English
हिंदी
മലയാളം
తెలుగు
தமிழ்
ಕನ್ನಡ
📍
𖦏
Auto Detect Location
Font Size:
a
a
a
अरुण प्रश्नः
(तै
।
आ
।
1
।
0
।
0)
ओं
भ॒द्रं
कर्णे॑भिः
शृणु॒याम॑
देवाः
।
भ॒द्रं
प॑श्येमा॒क्षभि॒र्यज॑त्राः
।
स्थि॒रैरङ्गै᳚स्तुष्टु॒वाग्ंस॑स्त॒नूभि॑:
।
व्यशे॑म
दे॒वहि॑तं॒
यदायु॑:
।
स्व॒स्ति
न॒
इन्द्रो॑
वृ॒द्धश्र॑वाः
।
स्व॒स्ति
न॑:
पू॒षा
वि॒श्ववे॑दाः
।
स्व॒स्ति
न॒स्तार्क्ष्यो॒
अरि॑ष्टनेमिः
।
स्व॒स्ति
नो॒
बृह॒स्पति॑र्दधातु
॥
ओं
शान्ति॒:
शान्ति॒:
शान्ति॑:
॥
1-0-0
ओं
भ॒द्रं
कर्णे॑भिः
शृणु॒याम॑
देवाः
।
भ॒द्रं
प॑श्येमा॒क्षभि॒र्यज॑त्राः
।
स्थि॒रैरङ्गै᳚स्तुष्टु॒वाग्ंस॑स्त॒नूभि॑:
।
व्यशे॑म
दे॒वहि॑तं॒
यदायु॑:
।
स्व॒स्ति
न॒
इन्द्रो॑
वृ॒द्धश्र॑वाः
।
स्व॒स्ति
न॑:
पू॒षा
वि॒श्ववे॑दाः
।
स्व॒स्ति
न॒स्तार्क्ष्यो॒
अरि॑ष्टनेमिः
।
स्व॒स्ति
नो॒
बृह॒स्पति॑र्दधातु
।
आप॑मापाम॒पः
सर्वा᳚:
।
अ॒स्माद॒स्मादि॒तोऽमुत॑:
॥
1
॥
1-1-1
अ॒ग्निर्वा॒युश्च॒
सूर्य॑श्च
।
स॒ह
स॑ञ्चरस्क॒रर्द्धि॑या
।
वा॒य्वश्वा॑
रश्मि॒पत॑यः
।
मरी᳚च्यात्मानो॒
अद्रु॑हः
।
दे॒वीर्भु॑वन॒सूव॑रीः
।
पु॒त्र॒व॒त्वाय॑
मे
सुत
।
महानाम्नीर्म॑हामा॒नाः
।
म॒ह॒सो
म॑हस॒स्स्व॑:
।
दे॒वीः
प॑र्जन्य॒सूव॑रीः
।
पु॒त्र॒व॒त्वाय॑
मे
सुत
॥
2
॥
1-1-2
अ॒पाश्न्यु॑ष्णिम॒पा
रक्ष॑:
।
अ॒पाश्न्यु॑ष्णिम॒पारघम्᳚
।
अपा᳚घ्रा॒मप॑
चा॒वर्तिम्᳚
।
अप॑दे॒वीरि॒तो
हि॑त
।
वज्रं॑
दे॒वीरजी॑ताग्श्च
।
भुव॑नं
देव॒सूव॑रीः
।
आ॒दि॒त्यानदि॑तिं
दे॒वीम्
।
योनि॑नोर्ध्वमु॒दीष॑त
।
शि॒वान॒श्शन्त॑मा
भवन्तु
।
दि॒व्या
आप॒
ओष॑धयः
।
सु॒मृ॒डी॒का
सर॑स्वति
।
मा
ते॒
व्यो॑म
स॒न्दृशि॑
॥
3
॥
1-1-3
स्मृति॑:
प्र॒त्यक्ष॑मैति॒ह्यम्᳚
।
अनु॑मानश्चतुष्ट॒यम्
।
ए॒तैरादि॑त्यमण्डलम्
।
सर्वै॑रेव॒
विधा᳚स्यते
।
सूर्यो॒
मरी॑चि॒माद॑त्ते
।
सर्वस्मा᳚द्भुव॑नाद॒धि
।
तस्याः
पाकवि॑शेषे॒ण
।
स्मृ॒तं
का॑लवि॒शेष॑णम्
।
न॒दीव॒
प्रभ॑वात्का॒चित्
।
अ॒क्षय्या᳚त्स्यन्द॒ते
य॑था
॥
4
॥
1-2-1
तान्नद्योऽभिस॑माय॒न्ति
।
सो॒रुस्सती॑
न
नि॒वर्त॑ते
।
ए॒वन्ना॒नास॑मुत्था॒नाः
।
का॒लास्सं॑वत्स॒रग्ग्
श्रि॑ताः
।
अणुशश्च
म॑हश॒श्च
।
सर्वे॑
समव॒यन्त्रि॑तम्
।
सतै᳚स्स॒र्वैस्स॑मावि॒ष्टः
।
ऊ॒रुस्स॑न्न
नि॒वर्त॑ते
।
अधिसंवत्स॑रं
वि॒द्यात्
।
तदेव॑
लक्ष॒णे
॥
5
॥
1-2-2
अणुभिश्च
म॑हद्भि॒श्च
।
स॒मारू॑ढः
प्र॒दृश्य॑ते
।
संवत्सरः
प्र॑त्यक्षे॒ण
।
ना॒धिस॑त्वः
प्र॒दृश्य॑ते
।
प॒टरो॑
विक्लि॑धः
पि॒ङ्गः
।
ए॒तद्व॑रुण॒लक्ष॑णम्
।
यत्रैत॑दुप॒दृश्य॑ते
।
स॒हस्रं॑
तत्र॒
नीय॑ते
।
एकग्ंहि
शिरो
ना॑ना
मु॒खे
।
कृ॒त्स्नं
त॑दृतु॒लक्ष॑णम्
॥
6
॥
1-2-3
उभयतस्सप्ते᳚न्द्रिया॒णि
।
ज॒ल्पितं॑
त्वेव॒
दिह्य॑ते
।
शुक्लकृष्णे
संव॑त्सर॒स्य
।
दक्षिणवाम॑योः
पा॒र्श्वयोः
।
तस्यै॒षा
भव॑ति
।
शु॒क्रं
ते॑
अ॒न्यद्य॑ज॒तं
ते॑
अ॒न्यत्
।
विषु॑रूपे॒
अह॑नी॒
द्यौरि॑वासि
।
विश्वा॒
हि
मा॒या
अव॑सि
स्वधावः
।
भ॒द्रा
ते॑
पूषन्नि॒ह
रा॒तिर॒स्त्विति॑
।
नात्र॒
भुव॑नम्
।
न
पू॒षा
।
न
प॒शव॑:
।
नादित्यस्संवत्सर
एव
प्रत्यक्षेण
प्रियत॑मं
वि॒द्यात्
।
एतद्वै
संवत्सरस्य
प्रियत॑मग्ं
रू॒पम्
।
योऽस्य
महानर्थ
उत्पत्स्यमा॑नो
भ॒वति
।
इदं
पुण्यं
कु॑रुष्वे॒ति
।
तमाहर॑णं
द॒द्यात्
॥
7
॥
1-2-4
सा॒क॒ञ्जानाग्ं॑
स॒प्तथ॑माहुरेक॒जम्
।
षडु॑द्य॒मा
ऋष॑यो
देव॒जा
इति॑
।
तेषा॑मि॒ष्टानि॒
विहि॑तानि
धाम॒शः
।
स्था॒त्रे
रे॑जन्ते॒
विकृ॑तानि
रूप॒शः
।
को
नु॑
मर्या॒
अमि॑थितः
।
सखा॒
सखा॑यमब्रवीत्
।
जहा॑को
अ॒स्मदी॑षते
।
यस्ति॒त्याज॑
सखि॒विद॒ग्ं॒
सखा॑यम्
।
न
तस्य॑
वा॒च्यपि॑
भा॒गो
अ॑स्ति
।
यदीग्ं॑
शृ॒णोत्य॒लकग्ं॑
शृणोति
॥
8
॥
1-3-1
न
हि
प्र॒वेद॑
सुकृ॒तस्य॒
पन्था॒मिति॑
।
ऋ॒तुरृ॑तुना
नु॒द्यमा॑नः
।
विन॑नादा॒भिधा॑वः
।
षष्टिश्च
त्रिग्ंश॑का
व॒ल्गाः
।
शु॒क्लकृ॑ष्णौ
च॒
षाष्टि॑कौ
।
सा॒रा॒ग॒व॒स्त्रैर्ज॒रद॑क्षः
।
व॒स॒न्तो
वसु॑भिस्स॒ह
।
सं॒व॒त्स॒रस्य॑
सवि॒तुः
।
प्रै॒ष॒कृत्प्र॑थ॒मः
स्मृ॑तः
।
अ॒मूना॒दय॑तेत्य॒न्यान्
॥
9
॥
1-3-2
अ॒मूग्श्च॑
परि॒रक्ष॑तः
।
ए॒ता
वा॒चः
प्र॑युज्य॒न्ते
।
यत्रैत॑दुप॒दृश्य॑ते
।
ए॒तदे॒व
वि॑जानी॒यात्
।
प्र॒माणं॑
काल॒पर्य॑ये
।
वि॒शे॒ष॒णं
तु॑
वक्ष्या॒मः
।
ऋ॒तूनां᳚
तन्नि॒बोध॑त
।
शुक्लवासा॑
रुद्र॒गणः
।
ग्री॒ष्मेणा॑ऽऽवर्त॒ते
स॑ह
।
नि॒जह॑न्पृथि॑वीग्ं
स॒र्वाम्
॥
10
॥
1-3-3
ज्यो॒तिषा᳚ऽप्रति॒ख्येन॑
सः
।
वि॒श्व॒रू॒पाणि॑
वासा॒ग्ं॒सि
।
आ॒दि॒त्यानां᳚
नि॒बोध॑त
।
संवत्सरीणं॑
कर्म॒फलम्
।
वर्षाभिर्द॑दता॒ग्ं॒
सह
।
अदुःखो॑
दुःखच॑क्षुरि॒व
।
तद्मा॑
पीत
इव॒
दृश्य॑ते
।
शीतेना᳚व्यथ॑यन्नि॒व
।
रु॒रुद॑क्ष
इव॒
दृश्य॑ते
।
ह्लादयते᳚
ज्वल॑तश्चै॒व
।
शा॒म्यत॑श्चास्य॒
चक्षु॑षी
।
या
वै
प्रजा
भ्र॑ग्ग्श्य॒न्ते
।
संवत्सरात्ता
भ्र॑ग्ग्श्य॒न्ते
।
या॒:
प्रति॑तिष्ठ॒न्ति
।
संवत्सरे
ताः
प्रति॑तिष्ठ॒न्ति
।
व॒र्षाभ्य॑
इत्य॒र्थः
॥
11
॥
1-3-4
अक्षि॑दु॒:खोत्थि॑तस्यै॒व
।
वि॒प्रस॑न्ने
क॒नीनि॑के
।
आङ्क्ते
चाद्ग॑णं
ना॒स्ति
।
ऋ॒भूणां᳚
तन्नि॒बोध॑त
।
क॒न॒का॒भानि॑
वासा॒ग्ं॒सि
।
अ॒हता॑नि
नि॒भोद॑त
।
अन्नमश्नीत॑
मृज्मी॒त
।
अ॒हं
वो॑
जीव॒नप्र॑दः
।
ए॒ता
वा॒चः
प्र॑युज्य॒न्ते
।
श॒रद्य॑त्रोप॒दृश्य॑ते
॥
12
॥
1-4-1
अभिधून्वन्तोऽभिघ्न॑न्त
इ॒व
।
वा॒तव॑न्तो
म॒रुद्ग॑णाः
।
अमुतो
जेतुमिषुमु॑खमि॒व
।
सन्नद्धास्सह
द॑दृशे॒
ह
।
अपध्वस्तैर्वस्तिव॑र्णैरि॒व
।
वि॒शि॒खास॑:
कप॒र्दिनः
।
अक्रुद्धस्य
योत्स्य॑मान॒स्य
।
क्रु॒द्धस्ये॑व॒
लोहि॑नी
।
हेमतश्चक्षु॑षी
वि॒द्यात्
।
अ॒क्ष्णयो᳚:
क्षिप॒णोरि॑व
॥
13
॥
1-4-2
दुर्भिक्षं
देव॑लोके॒षु
।
म॒नूना॑मुद॒कं
गृ॑हे
।
ए॒ता
वा॒चः
प्र॑वद॒न्तीः
।
वै॒द्युतो॑
यान्ति॒
शैशि॑रीः
।
ता
अ॒ग्निः
पव॑माना॒
अन्वै᳚क्षत
।
इ॒ह
जी॑वि॒कामप॑रिपश्यन्
।
तस्यै॒षा
भव॑ति
।
इ॒हेहव॑स्स्वत॒पसः
।
मरु॑त॒स्सूर्य॑त्वचः
।
शर्म॑
स॒प्रथा॒
आवृ॑णे
॥
14
॥
1-4-3
अति॑ता॒म्राणि॑
वासा॒ग्ं॒सि
।
अ॒ष्टिव॑ज्रिश॒तघ्नि॑
च
।
विश्वे
देवा
विप्र॑हर॒न्ति
।
अ॒ग्निजि॑ह्वा
अ॒सश्च॑त
।
नैव
देवो॑
न
म॒र्त्यः
।
न
राजा
व॑रुणो॒
विभुः
।
नाग्निर्नेन्द्रो
न
प॑वमा॒नः
।
मा॒तृक्क॑च्चन॒
विद्य॑ते
।
दि॒व्यस्यैका॒
धनु॑रार्त्निः
।
पृ॒थि॒व्यामप॑रा
श्रि॒ता
॥
15
॥
1-5-1
तस्येन्द्रो
वम्रि॑रूपे॒ण
।
ध॒नुर्ज्या॑मच्छि॒नथ्स्व॑यम्
।
तदि॑न्द्र॒धनु॑रित्य॒ज्यम्
।
अ॒भ्रव॑र्णेषु॒
चक्ष॑ते
।
एतदेव
शम्योर्बार्ह॑स्पत्य॒स्य
।
ए॒तद्रु॑द्रस्य॒
धनुः
।
रु॒द्रस्य॑
त्वेव॒
धनु॑रार्त्निः
।
शिर॒
उत्पि॑पेष
।
स
प्र॑व॒र्ग्यो॑ऽभवत्
।
तस्मा॒द्यस्सप्र॑व॒र्ग्येण॑
य॒ज्ञेन॒
यज॑ते
।
रु॒द्रस्य॒
स
शिर॒:
प्रति॑दधाति
।
नैनग्ं॑
रु॒द्र
आरु॑को
भवति
।
य
ए॒वं
वेद॑
॥
16
॥
1-5-2
अ॒त्यू॒र्ध्वा॒क्षोऽति॑रश्चात्
।
शिशि॑रः
प्र॒दृश्य॑ते
।
नैव
रूपं
न॑
वासा॒ग्ं॒सि
।
न
चक्षु॑:
प्रति॒दृश्य॑ते
।
अ॒न्योन्यं॒
तु
न॑
हिग्ग्
स्रा॒तः
।
स॒तस्त॑द्देव॒लक्ष॑णम्
।
लोहितोऽक्ष्णि
शा॑रशी॒र्ष्णिः
।
सू॒र्यस्यो॑दय॒नं
प्र॑ति
।
त्वं
करोषि॑न्यञ्ज॒लिकाम्
।
त्वं॒
करो॑षि
नि॒जानु॑काम्
॥
17
॥
1-6-1
निजानुका
मे᳚न्यञ्ज॒लिका
।
अमी
वाचमुपास॑तामि॒ति
।
तस्मै
सर्व
ऋतवो॑
नम॒न्ते
।
मर्यादाकरत्वात्प्र॑पुरो॒धाम्
।
ब्राह्मण॑
आप्नो॒ति
।
य
ए॑वं
वे॒द
।
स
खलु
संवत्सर
एतैस्सेनानी॑भिस्स॒ह
।
इन्द्राय
सर्वान्कामान॑भिव॒हति
।
स
द्र॒प्सः
।
तस्यै॒षा
भव॑ति
॥
18
॥
1-6-2
अव॑द्र॒प्सो
अग्ं॑शु॒मती॑मतिष्ठत्
।
इ॒या॒नः
कृ॒ष्णो
द॒शभि॑:
स॒हस्रै᳚:
।
आव॒र्तमिन्द्र॒:
शच्या॒
धम॑न्तम्
।
उपस्नुहि
तं
नृमणामथ॑द्रामि॒ति
।
एतयैवेन्द्रः
सलावृ॑क्या
स॒ह
।
असुरान्प॑रिवृ॒श्चति
।
पृथि॑व्य॒ग्ं॒शुम॑ती
।
ताम॒न्वव॑स्थितः
संवत्स॒रो
दि॒वं
च॑
।
नैवं
विदुषाऽऽचार्या᳚न्तेवा॒सिनौ
।
अन्योन्यस्मै᳚
द्रुह्या॒ताम्
।
यो
द्रु॒ह्यति
।
भ्रश्यते
स्व॑र्गाल्लो॒कात्
।
इत्यृतुम॑ण्डला॒नि
।
सूर्यमण्डला᳚न्याख्या॒यिकाः
।
अत
ऊर्ध्वग्ं
स॑निर्व॒चनाः
॥
19
॥
1-6-3
आरोगो
भ्राजः
पटर॑:
पत॒ङ्गः
।
स्वर्णरो
ज्योतिषीमान्॑
विभा॒सः
।
ते
अस्मै
सर्वे
दिवमा॑तप॒न्ति
।
ऊर्जं
दुहाना
अनपस्फुर॑न्त
इ॒ति
।
कश्य॑पोऽष्ट॒मः
।
स
महामेरुं
न॑
जहा॒ति
।
तस्यै॒षा
भव॑ति
।
यत्ते॒
शिल्पं॑
कश्यप
रोच॒नाव॑त्
।
इ॒न्द्रि॒याव॑त्पुष्क॒लं
चि॒त्रभा॑नु
।
यस्मि॒न्त्सूर्या॒
अर्पि॑तास्स॒प्त
सा॒कम्
॥
20
॥
1-7-1
तस्मिन्राजानमधिविश्रये॑ममि॒ति
।
ते
अस्मै
सर्वे
कश्यपाज्ज्योति॑र्लभ॒न्ते
।
तान्सोमः
कश्यपादधि॑निर्द्ध॒मति
।
भ्रस्ताकर्मकृ॑दिवै॒वम्
।
प्राणो
जीवानीन्द्रिय॑जीवा॒नि
।
सप्त
शीर्ष॑ण्याः
प्रा॒णाः
।
सूर्या
इ॑त्याचा॒र्याः
।
अपश्यमहमेतान्त्सप्त
सू᳚र्यानि॒ति
।
पञ्चकर्णो॑
वात्स्या॒यनः
।
सप्तकर्ण॑श्च
प्ला॒क्षिः
॥
21
॥
1-7-2
[16*33]
आनुश्रविक
एव
नौ
कश्य॑प
इ॒ति
।
उभौ॑
वेद॒यिते
।
न
हि
शेकुमिव
महामे॑रुं
ग॒न्तुम्
।
अपश्यमहमेतत्सूर्यमण्डलं
परिव॑र्तमा॒नम्
।
गा॒र्ग्यः
प्रा॑णत्रा॒तः
।
गच्छन्त
म॑हामे॒रुम्
।
एकं॑
चाज॒हतम्
।
भ्राजपटरपत॑ङ्गा
नि॒हने
।
तिष्ठन्ना॑तप॒न्ति
।
तस्मा॑दि॒ह
तप्त्रि॑तपाः
॥
22
॥
1-7-3
अ॒मुत्रे॒तरे
।
तस्मा॑दि॒हातप्त्रि॑तपाः
।
तेषा॑मेषा॒
भव॑ति
।
स॒प्त
सूर्या॒
दिव॒मनु॒प्रवि॑ष्टाः
।
तान॒न्वेति॑
प॒थिभि॑र्दक्षि॒णावान्॑
।
ते
अस्मै
सर्वे
घृतमा॑तप॒न्ति
।
ऊर्जं
दुहाना
अनपस्फुर॑न्त
इ॒ति
।
सप्तर्त्विजस्सूर्या
इ॑त्याचा॒र्याः
।
तेषा॑मेषा॒
भव॑ति
।
स॒प्त
दिशो॒
नाना॑सूर्याः
॥
23
॥
1-7-4
स॒प्त
होता॑र
ऋ॒त्विज॑:
।
देवा
आदित्या॑
ये
स॒प्त
।
तेभिस्सोमाभीरक्ष॑ण
इ॒ति
।
तद॑प्याम्ना॒यः
।
दिग्भ्राजः
ऋतू᳚न्
करो॒ति
।
एत॑यैवा॒वृता
सहस्रसूर्यताया
इति
वै॑शम्पा॒यनः
।
तस्यै॒षा
भव॑ति
।
यद्द्याव॑
इन्द्र
ते
श॒तग्ंश॒तं
भूमी᳚:
।
उ॒त
स्युः
।
नत्वा॑
वज्रिन्स॒हस्र॒ग्ं॒
सूर्या᳚:
॥
24
॥
1-7-5
अनुनजातमष्ट
रोद॑सी
इ॒ति
।
नानालिङ्गत्वादृतूनां
नाना॑सूर्य॒त्वम्
।
अष्टौ
तु
व्यवसि॑ता
इ॒ति
।
सूर्यमण्डलान्यष्टा॑त
ऊ॒र्ध्वम्
।
तेषा॑मेषा॒
भव॑ति
।
चि॒त्रं
दे॒वाना॒मुद॑गा॒दनी॑कम्
।
चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒
वरु॑णस्या॒ग्नेः
।
आप्रा॒
द्यावा॑पृथि॒वी
अ॒न्तरि॑क्षम्
।
सूर्य
आत्मा
जगतस्तस्थु॑षश्चे॒ति
॥
25
॥
1-7-6
क्वेदमभ्र॑न्निवि॒शते
।
क्वायग्ं॑
संवत्स॒रो
मि॑थः
।
क्वाहः
क्वेयन्दे॑व
रा॒त्री
।
क्व
मासा
ऋ॑तव॒:
श्रिताः
।
अर्धमासा॑
मुहू॒र्ताः
।
निमेषास्तु॑टिभि॒स्सह
।
क्वेमा
आपो
नि॑विश॒न्ते
।
य॒दीतो॑
यान्ति॒
सम्प्र॑ति
।
काला
अप्सु
नि॑विश॒न्ते
।
आ॒पस्सूर्ये॑
स॒माहि॑ताः
॥
26
॥
1-8-1
अभ्रा᳚ण्य॒पः
प्र॑पद्य॒न्ते
।
वि॒द्युत्सूर्ये॑
स॒माहि॑ता
।
अनवर्णे
इ॑मे
भू॒मी
।
इ॒यं
चा॑सौ
च॒
रोद॑सी
।
किग्ग्स्विदत्रान्त॑रा
भू॒तम्
।
ये॒नेमे
वि॑धृते॒
उभे
।
वि॒ष्णुना॑
विधृ॑ते
भू॒मी
।
इ॒ति
व॑त्सस्य॒
वेद॑ना
।
इरा॑वती
धेनु॒मती॒
हि
भू॒तम्
।
सू॒य॒व॒सिनी॒
मनु॑षे
दश॒स्ये᳚
॥
27
॥
1-8-2
व्य॑ष्टभ्ना॒द्रोद॑सी॒
विष्ण॑वे॒ते
।
दा॒धर्थ॑
पृथि॒वीम॒भितो॑
म॒यूखै᳚:
।
किं
तद्विष्णोर्ब॑लमा॒हुः
।
का॒
दीप्ति॑:
किं
प॒राय॑णम्
।
एको॑
य॒द्धार॑यद्दे॒वः
।
रे॒जती॑
रोद॒सी
उ॑भे
।
वाताद्विष्णोर्ब॑लमा॒हुः
।
अ॒क्षरा᳚द्दीप्ति॒रुच्य॑ते
।
त्रि॒पदा॒द्धार॑यद्दे॒वः
।
यद्विष्णो॑रेक॒मुत्त॑मम्
॥
28
॥
1-8-3
अ॒ग्नयो॑
वाय॑वश्चै॒व
।
ए॒तद॑स्य
प॒राय॑णम्
।
पृच्छामि
त्वा
प॑रं
मृ॒त्युम्
।
अ॒वमं॑
मध्य॒मञ्च॑तुम्
।
लो॒कञ्च॒
पुण्य॑पापा॒नाम्
।
ए॒तत्पृ॑च्छामि॒
सम्प्र॑ति
।
अ॒मुमा॑हुः
प॑रं
मृ॒त्युम्
।
प॒वमा॑नं
तु॒
मध्य॑मम्
।
अ॒ग्निरे॒वाव॑मो
मृ॒त्युः
।
च॒न्द्रमा᳚श्चतु॒रुच्य॑ते
॥
29
॥
1-8-4
अ॒ना॒भो॒गाः
प॑रं
मृ॒त्युम्
।
पा॒पास्स॑म्यन्ति॒
सर्व॑दा
।
आभोगास्त्वेव॑
सम्य॒न्ति
।
य॒त्र
पु॑ण्यकृ॒तो
ज॑नाः
।
ततो॑
म॒ध्यम॑माय॒न्ति
।
च॒तुम॑ग्निं
च॒
सम्प्र॑ति
।
पृच्छामि
त्वा॑
पाप॒कृतः
।
य॒त्र
या॑तय॒ते
य॑मः
।
त्वं
नस्तद्ब्रह्म॑न्
प्रबू॒हि
।
य॒दि
वे᳚त्थाऽस॒तो
गृ॑हान्
॥
30
॥
1-8-5
क॒श्यपा॑दुदि॑तास्सू॒र्याः
।
पा॒पान्नि॑र्घ्नन्ति॒
सर्व॑दा
।
रोदस्योरन्त॑र्देशे॒षु
।
तत्र
न्यस्यन्ते॑
वास॒वैः
।
तेऽशरीराः
प्र॑पद्य॒न्ते
।
य॒थाऽपु॑ण्यस्य॒
कर्म॑णः
।
अपा᳚ण्य॒पाद॑केशा॒सः
।
त॒त्र
ते॑ऽयोनि॒जा
ज॑नाः
।
मृत्वा
पुनर्मृत्युमा॑पद्य॒न्ते
।
अ॒द्यमा॑नास्स्व॒कर्म॑भिः
॥
31
॥
1-8-6
आशातिकाः
क्रिम॑य
इ॒व
।
ततः
पूयन्ते॑
वास॒वैः
।
अपै॑तं
मृ॒त्युं
ज॑यति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
स
खल्वैवं॑
विद्ब्रा॒ह्मणः
।
दी॒र्घश्रु॑त्तमो॒
भव॑ति
।
कश्य॑प॒स्याति॑थि॒स्सिद्धग॑मन॒स्सिद्धाग॑मनः
।
तस्यै॒षा
भव॑ति
।
आ
यस्मि᳚न्थ्स॒प्त
वा॑स॒वाः
।
रोह॑न्ति
पू॒र्व्या॑
रुह॑:
॥
32
॥
1-8-7
ऋषि॑र्ह
दीर्घ॒श्रुत्त॑मः
।
इन्द्रस्य
घर्मो
अति॑थिरि॒ति
।
कश्यपः
पश्य॑को
भ॒वति
।
यत्सर्वं
परिपश्यती॑ति
सौ॒क्ष्म्यात्
।
अथाग्ने॑रष्टपु॑रुष॒स्य
।
तस्यै॒षा
भव॑ति
।
अग्ने॒
नय॑
सु॒पथा॑
रा॒ये
अ॒स्मान्
।
विश्वा॑नि
देव
व॒युना॑नि
वि॒द्वान्
।
यु॒यो॒ध्य॑स्मज्जु॑हुरा॒णमेन॑:
।
भूयिष्ठान्ते
नम
उक्तिं
वि॑धेमे॒ति
॥
33
॥
1-8-8
अग्निश्च
जात॑वेदा॒श्च
।
सहोजा
अ॑जिरा॒प्रभुः
।
वैश्वानरो
न॑र्यापा॒श्च
।
प॒ङ्क्तिरा॑धाश्च॒
सप्त॑मः
विसर्पेवाऽष्ट॑मोऽग्नी॒नाम्
।
एतेऽष्टौ
वसवः
क्षि॑ता
इ॒ति
।
यथर्त्वेवाग्नेरर्चिर्वर्ण॑विशे॒षाः
।
नीलार्चिश्च
पीतका᳚र्चिश्चे॒ति
।
अथ
वायोरेकादशपुरुषस्यैकादश॑स्त्रीक॒स्य
।
प्रभ्राजमाना
व्य॑वदा॒ताः
॥
34
॥
1-9-1
याश्च
वासु॑किवै॒द्युताः
।
रजताः
परु॑षाः
श्या॒माः
।
कपिला
अ॑तिलो॒हिताः
।
ऊर्ध्वा
अवप॑तन्ता॒श्च
।
वैद्युत
इ॑त्येका॒दश
।
नैनं
वैद्युतो॑
हिन॒स्ति
।
य
ए॑वं
वे॒द
।
स
होवाच
व्यासः
पा॑राश॒र्यः
।
विद्युद्वधमेवाहं
मृत्युमै᳚च्छमि॒ति
।
न
त्वका॑मग्ं
ह॒न्ति
॥
35
॥
1-9-2
य
ए॑वं
वे॒द
।
अथ
ग॑न्धर्व॒गणाः
।
स्वान॒भ्राट्
।
अङ्घा॑रि॒र्बम्भा॑रिः
।
हस्त॒स्सुह॑स्तः
।
कृशा॑नुर्वि॒श्वाव॑सुः
।
मूर्धन्वान्थ्सू᳚र्यव॒र्चाः
।
कृतिरित्येकादश
ग॑न्धर्व॒गणाः
।
देवाश्च
म॑हादे॒वाः
।
रश्मयश्च
देवा॑
गर॒गिरः
॥
36
॥
1-9-3
नैनं
गरो॑
हिन॒स्ति
।
य
ए॑वं
वे॒द
।
गौ॒रीमि॑माय
सलि॒लानि॒
तक्ष॑ती
।
एक॑पदी
द्वि॒पदी॒
सा
चतु॑ष्पदी
।
अ॒ष्टापदी॒
नव॑पदी
बभू॒वुषी᳚
।
सहस्राक्षरा
परमे
व्यो॑मन्नि॒ति
।
वाचो॑
विशे॒षणम्
।
अथ
निगद॑व्याख्या॒ताः
।
ताननुक्र॑मिष्या॒मः
।
व॒राहव॑स्सवत॒पसः
॥
37
॥
1-9-4
वि॒द्युन्म॑हसो॒
धूप॑यः
।
श्वापयो
गृहमेधा᳚श्चेत्ये॒ते
।
ये॒
चेमेऽशि॑मिवि॒द्विषः
।
पर्जन्यास्सप्त
पृथिवीमभिव॑र्ष॒न्ति
।
वृष्टि॑भिरि॒ति
।
एतयैव
विभक्तिवि॑परी॒ताः
।
स॒प्तभि॒र्वातै॑रुदी॒रिताः
।
अमूँल्लोकानभिव॑र्ष॒न्ति
।
तेषा॑मेषा॒
भव॑ति
।
स॒मा॒नमे॒तदुद॑कम्
॥
38
॥
1-9-5
उ॒च्चैत्य॑व॒चाह॑भिः
।
भूमिं॑
प॒र्जन्या॒
जिन्व॑न्ति
।
दिवं
जिन्वन्त्यग्न॑य
इ॒ति
।
यदक्ष॑रं
भू॒तकृ॑तम्
।
विश्वे॑
देवा
उ॒पास॑ते
।
म॒हर्षि॑मस्य
गो॒प्तारम्᳚
।
ज॒मद॑ग्नि॒मकु॑र्वत
।
ज॒मद॑ग्नि॒राप्या॑यते
।
छन्दो॑भिश्चतुरुत्त॒रैः
।
राज्ञ॒स्सोम॑स्य
तृ॒प्तास॑:
॥
39
॥
1-9-6
ब्रह्म॑णा
वी॒र्या॑वता
।
शि॒वा
न॑:
प्र॒दिशो॒
दिश॑:
।
तच्छ॒म्योरावृ॑णीमहे
।
गा॒तुं
य॒ज्ञाय॑
।
गा॒तुं
य॒ज्ञप॑तये
।
दैवी᳚स्व॒स्तिर॑स्तु
नः
।
स्व॒स्तिर्मानु॑षेभ्यः
।
ऊ॒र्ध्वं
जि॑गातु
भेष॒जम्
।
शन्नो॑
अस्तु
द्वि॒पदे᳚
।
शम्
चतु॑ष्पदे
।
सोमपा
3
असोमपा
3
इति
निगद॑व्याख्या॒ताः
॥
40
॥
1-9-7
स॒ह॒स्र॒वृदि॑यं
भू॒मिः
।
प॒रं
व्यो॑म
स॒हस्र॑वृत्
।
अ॒श्विना॑
भुज्यू॑
नास॒त्या
।
वि॒श्वस्य॑
जग॒तस्प॑ती
।
जाया
भूमिः
प॑तिर्व्यो॒म
।
मि॒थुन॑न्ता
अ॒तुर्य॑थुः
।
पुत्रो
बृहस्प॑ती
रु॒द्रः
।
स॒रमा॑
इति॑
स्त्रीपु॒मम्
।
शु॒क्रं
वा॑म॒न्यद्य॑ज॒तं
वा॑म॒न्यत्
।
विषु॑रूपे॒
अह॑नी॒
द्यौरि॑व
स्थः
॥
41
॥
1-10-1
विश्वा॒
हि
मा॒या
अव॑थः
स्वधावन्तौ
।
भ॒द्रा
वां᳚
पूषणावि॒ह
रा॒तिर॑स्तु
।
वासा᳚त्यौ
चि॒त्रौ
जग॑तो
नि॒धानौ᳚
।
द्यावा॑भूमी
च॒रथ॑:
स॒ग्ं॒
सखा॑यौ
।
ताव॒श्विना॑
रा॒सभा᳚श्वा॒
हवं॑
मे
।
शु॒भ॒स्प॒ती॒
आ॒गतग्ं॑
सू॒र्यया॑
स॒ह
।
त्युग्रो॑ह
भु॒ज्युम॑श्विनोदमे॒घे
।
र॒यिन्न
कश्चि॑न्ममृ॒वां
2
अवा॑हाः
।
तमू॑हथुर्नौ॒भिरा᳚त्म॒न्वती॑भिः
।
अ॒न्त॒रि॒क्ष॒प्रुड्भि॒रपो॑दकाभिः
॥
42
॥
1-10-2
ति॒स्रः
क्षप॒स्त्रिरहा॑ऽति॒व्रज॑द्भिः
।
नास॑त्या
भु॒ज्युमू॑हथुः
पत॒ङ्गैः
।
स॒मु॒द्रस्य॒
धन्व॑न्ना॒र्द्रस्य॑
पा॒रे
।
त्रि॒भीरथै᳚श्श॒तप॑द्भि॒:
षड॑श्वै॒:
।
स॒वि॒तारं॒
वित॑न्वन्तम्
।
अनु॑बध्नाति
शाम्ब॒रः
।
आपपूरुषम्ब॑रश्चै॒व
।
स॒विता॑ऽरेप॒सो॑
भवत्
।
त्यग्ं
सुतृप्तं
वि॑दित्वै॒व
।
ब॒हुसो॑म
गि॒रं
व॑शी
॥
43
॥
1-10-3
अन्वेति
तुग्रो
व॑क्रिया॒न्तम्
।
आयसूयान्त्सोम॑तृप्सु॒षु
।
स
सङ्ग्रामस्तमो᳚द्योऽत्यो॒तः
।
वाचो
गाः
पि॑पाति॒
तत्
।
स
तद्गोभिस्स्त्वा᳚ऽत्येत्य॒न्ये
।
र॒क्षसा॑ऽनन्वि॒ताश्च॑
ये
।
अ॒न्वेति॒
परि॑वृत्या॒ऽस्तः
।
ए॒वमे॒तौ
स्थो॑
अश्विना
।
ते
ए॒ते
द्यु॑:पृथि॒व्योः
।
अह॑रह॒र्गर्भ॑न्दधाथे
॥
44
॥
1-10-4
तयो॑रे॒तौ
व॒त्साव॑होरा॒त्रे
।
पृ॒थि॒व्या
अह॑:
।
दि॒वो
रात्रि॑:
।
ता
अवि॑सृष्ठौ
।
दम्प॑ती
ए॒व
भ॑वतः
।
तयो॑रे॒तौ
व॒त्सौ
।
अ॒ग्निश्चा॑दित्य॒श्च॑
।
रा॒त्रेर्व॒त्सः
।
श्वे॒त
आ॑दि॒त्यः
।
अह्नो॒ऽग्निः
॥
45
॥
1-10-5
ता॒म्रो
अ॑रु॒णः
।
ता
अवि॑सृष्टौ
।
दम्प॑ती
ए॒व
भ॑वतः
।
तयो॑रे॒तौ
व॒त्सौ
।
वृ॒त्रश्च॑
वैद्यु॒तश्च॑
।
अ॒ग्नेर्वृ॒त्रः
।
वै॒द्युत॑
आदि॒त्यस्य॑
।
ता
अवि॑सृष्टौ
।
दम्प॑ती
ए॒व
भ॑वतः
।
तयो॑रे॒तौ
व॒त्सौ
॥
46
॥
1-10-6
उ॒ष्मा
च॑
नीहा॒रश्च॑
।
वृ॒त्रस्यो॒ष्मा
।
वै॒द्यु॒तस्य॑
नीहा॒रः
।
तौ
तावे॒व
प्रति॑पद्येते
।
सेयग्ं
रात्री॑
ग॒र्भिणी॑
पु॒त्रेण॒
संव॑सति
।
तस्या॒
वा
ए॒तदु॒ल्बणम्᳚
।
यद्रात्रौ॑
र॒श्मय॑:
।
यथा॒
गोर्ग॒र्भिण्या॑
उ॒ल्बणम्᳚
।
ए॒वमे॒तस्या॑
उ॒ल्बणम्᳚
।
प्रजयिष्णुः
प्रजया
च
पशुभि॑श्च
भ॒वति
।
य
ए॑वं
वे॒द
।
एतमुद्यन्तमपिय॑न्तं
चे॒ति
।
आदित्यः
पुण्य॑स्य
व॒त्सः
।
अथ
पवि॑त्राङ्गि॒रसः
॥
47
॥
1-10-7
प॒वित्र॑वन्त॒:
परि॒वाज॒मास॑ते
।
पि॒तैषां᳚
प्र॒त्नो
अ॒भिर॑क्षति
व्र॒तम्
।
म॒हस्स॑मुद्रं
वरु॑णस्ति॒रोद॑धे
।
धीरा॑
इच्छेकु॒र्धरु॑णेष्वा॒रभम्᳚
।
प॒वि॑त्रं
ते॒
वित॑तं॒
ब्रह्म॑ण॒स्पते᳚
।
प्रभु॒र्गात्रा॑णि॒
पर्ये॑षि
वि॒श्वत॑:
।
अत॑प्ततनू॒र्न
तदा॒मो
अ॑श्नुते
।
शृ॒तास॒
इद्वह॑न्त॒स्तत्समा॑शत
।
ब्र॒ह्मा
दे॒वाना᳚म्
।
अस॑तस्स॒द्ये
तत॑क्षुः
॥
48
॥
1-11-1
ऋष॑यस्स॒प्तात्रि॑श्च॒
यत्
।
सर्वेऽत्रयो
अ॑गस्त्य॒श्च
।
नक्ष॑त्रै॒श्शङ्कृ॑तोऽवसन्
।
अथ॑
सवितु॒:
श्यावाश्व॒स्याऽवर्ति॑कामस्य
।
अ॒मी
य
ऋक्षा॒
निहि॑तास
उ॒च्चा
।
नक्तं॒
ददृ॑श्रे॒
कुहा॑चि॒द्दिवे॑युः
।
अद॑ब्धानि॒
वरु॑णस्य
व्र॒तानि॑
।
वि॒चा॒कश॑च्च॒न्द्रमा॒
नक्ष॑त्रमेति
।
तत्स॑वि॒तुर्वरे᳚ण्यम्
।
भर्गो॑
दे॒वस्य॑
धीमहि
॥
49
॥
1-11-2
धियो॒
यो
न॑:
प्रचो॒दया᳚त्
।
तत्स॑वि॒तुर्वृ॑णीमहे
।
व॒यन्दे॒वस्य॒
भोज॑नम्
।
श्रेष्ठग्ं॑सर्व॒धात॑मम्
।
तुरं॒
भग॑स्य
धीमहि
।
अपा॑गूहत
सविता॒
तृभीन्॑
।
सर्वा᳚न्दि॒वो
अन्ध॑सः
।
नक्त॒न्यान्य॑भवन्दृ॒शे
।
अस्थ्य॒स्थ्ना
सम्भ॑विष्यामः
।
नाम॒
नामै॒व
ना॒म
मे᳚
॥
50
॥
1-11-3
नपुग्ंस॑कं॒
पुमा॒ग्॒ंस्त्र्य॑स्मि
।
स्थाव॑रोऽस्म्यथ॒
जङ्ग॑मः
।
य॒जेऽयक्षि॒
यष्टा॒हे
च॑
।
मया॑
भू॒तान्य॑यक्षत
।
प॒शवो॑
मम॑
भूता॒नि
।
अनूबन्ध्योऽस्म्य॑हं
वि॒भुः
।
स्त्रिय॑स्स॒तीः
।
ता
उ॑
मे
पु॒ग्॒ंस
आ॑हुः
।
पश्य॑दक्ष॒ण्वान्नविचे॑तद॒न्धः
।
क॒विर्यः
पु॒त्रस्स
इ॒मा
चि॑केत
॥
51
॥
1-11-4
यस्ता
वि॑जा॒नाथ्स॑वि॒तुः
पि॒ता
स॑त्
।
अ॒न्धो
मणिम॑विन्दत्
।
तम॑नङ्गुलि॒राव॑यत्
।
अ॒ग्री॒वः
प्रत्य॑मुञ्चत्
।
तमजि॑ह्वा
अ॒सश्च॑त
।
ऊर्ध्वमूलम॑वाक्छा॒खम्
।
वृ॒क्षं
यो॑
वेद॒
सम्प्र॑ति
।
न
स
जातु
जन॑:
श्रद्द॒ध्यात्
।
मृ॒त्युर्मा॑
मार॒यादि॑तिः
।
हसितग्ं
रुदि॑तङ्गी॒तम्
॥
52
॥
1-11-5
वीणा॑पणव॒लासि॑तम्
।
मृ॒तञ्जी॒वं
च॑
यत्कि॒ञ्चित्
।
अ॒ङ्गानि॑
स्नेव॒
विद्धि॑
तत्
।
अतृ॑ष्य॒ग्ग्॒स्तृष्य॑
ध्यायत्
।
अ॒स्माज्जा॒ता
मे॑
मिथू॒
चरन्॑
।
पुत्रो
निरृत्या॑
वैदे॒हः
।
अ॒चेता॑
यश्च॒
चेत॑नः
।
स॒
तं
मणिम॑विन्दत्
।
सो॑ऽनङ्गुलि॒राव॑यत्
।
सो॒ऽग्री॒वः
प्रत्य॑मुञ्चत्
॥
53
॥
1-11-6
सोऽजि॑ह्वो
अ॒सश्च॑त
।
नैतमृषिं
विदित्वा
नग॑रं
प्र॒विशेत्
।
य॑दि
प्र॒विशेत्
।
मि॒थौ
चरि॑त्वा
प्र॒विशेत्
।
तथ्सम्भव॑स्य
व्र॒तम्
।
आ॒तम॑ग्ने
र॒थन्ति॑ष्ठ
।
एका᳚श्वमेक॒योज॑नम्
।
एकचक्र॑मेक॒धुरम्
।
वा॒तध्रा॑जिग॒तिं
वि॑भो
।
न॒
रि॒ष्यति॑
न
व्य॒थते
॥
54
॥
1-11-7
ना॒स्याक्षो॑
यातु॒
सज्ज॑ति
।
यच्छ्वेता᳚न्रोहि॑ताग्ंश्चा॒ग्नेः
।
र॒थे
यु॑क्त्वाऽधि॒तिष्ठ॑ति
।
एकया
च
दशभिश्च॑
स्वभू॒ते
।
द्वाभ्यामिष्टये
विग्॑ंशत्या॒
च
।
तिसृभिश्च
वहसे
त्रिग्॑ंशता॒
च
।
नियुद्भिर्वायविहिता॑
विमु॒ञ्च
॥
55
॥
1-11-8
आत॑नुष्व॒
प्रत॑नुष्व
।
उ॒द्धमाऽऽध॑म॒
सन्ध॑म
।
आदित्ये
चन्द्र॑वर्णा॒नाम्
।
गर्भ॒माधे॑हि॒
यः
पुमान्॑
।
इ॒तस्सि॒क्तग्ं
सूर्य॑गतम्
।
च॒न्द्रम॑से॒
रस॑ङ्कृधि
।
वारादञ्जन॑याग्रे॒ऽग्निम्
।
य
एको॑
रुद्र॒
उच्य॑ते
।
अ॒स॒ङ्ख्या॒तास्स॑हस्रा॒णि
।
स्म॒र्यते॑
न
च॒
दृश्य॑ते
॥
56
॥
1-12-1
ए॒वमे॒तन्नि॑बोधत
।
आम॒न्द्रैरि॑न्द्र॒
हरि॑भिः
।
या॒हि
म॒यूर॑रोमभिः
।
मा
त्वा
केचिन्नियेमुरि॑न्न
पा॒शिनः
।
द॒ध॒न्वेव॒
ता
इ॑हि
।
मा
म॒न्द्रैरि॑न्द्र॒
हरि॑भिः
।
या॒मि
म॒यूर॑रोमभिः
।
मा
मा
केचिन्न्येमुरि॑न्न
पा॒शिनः
।
नि॒ध॒न्वेव॒
तां
2
इ॑मि
।
अणुभिश्च
म॑हद्भि॒श्च
॥
57
॥
1-12-2
नि॒घृष्वै॑रस॒मायु॑तैः
।
कालैर्हरित्व॑माप॒न्नैः
।
इन्द्राया॑हि
स॒हस्र॑युक्
।
अ॒ग्निर्वि॒भ्राष्टि॑वसनः
।
वा॒युश्श्वेत॑सिकद्रु॒कः
।
सं॒व॒थ्स॒रो
वि॑षू॒वर्णै॑:
।
नित्या॒स्तेऽनुच॑रास्त॒व
।
सुब्रह्मण्योग्ं
सुब्रह्मण्योग्ं
सु॑ब्रह्म॒ण्योम्
।
इन्द्रागच्छ
हरिव
आगच्छ
मे॑धाति॒थेः
।
मेष
वृषणश्व॑स्य
मे॒ने
॥
58
॥
1-12-3
गौरावस्कन्दिन्नहल्या॑यै
जा॒र
।
कौशिकब्राह्मण
गौतम॑ब्रुवा॒ण
।
अ॒रु॒णाश्वा॑
इ॒हाग॑ताः
।
वस॑वः
पृथिवि॒क्षित॑:
।
अ॒ष्टौ
दि॒ग्वास॑सो॒ऽग्नय॑:
।
अग्निश्च
जातवेदा᳚श्चेत्ये॒ते
।
ताम्राश्वा᳚स्ताम्र॒रथाः
।
ताम्रवर्णा᳚स्तथा॒ऽसिताः
।
दण्डहस्ता᳚:
खाद॒ग्दतः
।
इतो
रुद्रा᳚:
परा॒ङ्गताः
॥
59
॥
1-12-4
उक्तग्ग्
स्थानं
प्रमाणञ्च॑
पुर॒
इत
।
बृह॒स्पति॑श्च
सवि॒ता
च॑
।
वि॒श्वरू॑पैरि॒हाग॑ताम्
।
रथे॑नोदक॒वर्त्म॑ना
।
अ॒प्सुषा॑
इति॒
तद्द्व॑योः
।
उक्तो
वेषो॑
वासा॒ग्॒ंसि
च
।
कालावयवानामित॑:
प्रती॒च्या
।
वासात्या॑
इत्य॒श्विनोः
।
कोऽन्तरिक्षे
शब्दङ्क॑रोती॒ति
।
वासिष्ठौ
रौहिणो
मीमाग्॑ंसाञ्च॒क्रे
।
तस्यै॒षा
भव॑ति
।
वा॒श्रेव॑
वि॒द्युदिति॑
।
ब्रह्म॑ण
उ॒दर॑णमसि
।
ब्रह्म॑ण
उदी॒रण॑मसि
।
ब्रह्म॑ण
आ॒स्तर॑णमसि
।
ब्रह्म॑ण
उप॒स्तर॑णमसि
॥
60
॥
1-12-5
अ॒ष्टयो॑नीम॒ष्टपु॑त्राम्
।
अ॒ष्टप॑त्नीमि॒मां
मही᳚म्
।
अ॒हं
वेद॒
न
मे॑
मृत्युः
।
नचामृ॑त्युर॒घाऽह॑रत्
।
अ॒ष्टयो᳚न्य॒ष्टपु॑त्रम्
।
अ॒ष्टप॑दि॒दम॒न्तरि॑क्षम्
।
अ॒हं
वेद॒
न
मे॑
मृत्युः
।
नचामृ॑त्युर॒घाऽह॑रत्
।
अ॒ष्टयो॑नीम॒ष्टपु॑त्राम्
।
अ॒ष्टप॑त्नीम॒मून्दिवम्᳚
॥
61
॥
1-13-1
अ॒हं
वेद॒
न
मे॑
मृत्युः
।
नचामृ॑त्युर॒घाऽऽह॑रत्
।
सु॒त्रामा॑णं
म॒हीमू॒षु
।
अदि॑ति॒र्द्यौरदि॑तिर॒न्तरि॑क्षम्
।
अदि॑तिर्मा॒ता
स
पि॒ता
स
पु॒त्रः
।
विश्वे॑
दे॒वा
अदि॑ति॒:
पञ्च॒जना᳚:
।
अदि॑तिर्जा॒तमदि॑ति॒र्जनि॑त्वम्
।
अ॒ष्टौ
पु॒त्रासो॒
अदि॑तेः
।
ये
जा॒तास्त॒न्व॑:
परि॑
।
दे॒वां
2
उप॑प्रैत्स॒प्तभि॑:
॥
62
॥
1-13-2
प॒रा॒
मा॒र्ता॒ण्डमास्य॑त्
।
स॒प्तभि॑:
पु॒त्रैरदि॑तिः
।
उप॒प्रैत्पू॒र्व्यं॑
युगम्᳚
।
प्र॒जायै॑
मृ॒त्यवे
त॑त्
।
प॒रा॒
मा॒र्ता॒ण्डमाभ॑र॒दिति॑
।
ताननुक्र॑मिष्या॒मः
।
मि॒त्रश्च॒
वरु॑णश्च
।
धा॒ता
चा᳚र्या॒मा
च॑
।
अग्ंश॑श्च॒
भग॑श्च
।
इन्द्रश्च
विवस्वाग्॑ंश्चेत्ये॒ते
।
हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भो
ह॒ग्॒ंसश्शु॑चि॒षत्
।
ब्रह्म॑जज्ञा॒नम्
तदित्प॒दमिति॑
।
ग॒र्भः
प्रा॑जाप॒त्यः
।
अथ॒
पुरु॑षः
स॒प्तपुरु॑षः
॥
63
॥
1-13-3
योऽसौ॑
त॒पन्नु॒देति॑
।
स
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णाना॒दायो॒देति॑
।
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णाना॒दायोद॑गाः
।
अ॒सौ
यो᳚ऽस्त॒मेति॑
।
स
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णाना॒दाया॒स्तमेति॑
।
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णाना॒दायाऽस्त॑ङ्गाः
।
अ॒सौ
य
आ॒पूर्य॑ति
।
स
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णैरा॒पूर्य॑ति
॥
64
॥
1-14-1
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णैरा॒पूरि॑ष्ठाः
।
अ॒सौ
यो॑ऽप॒क्षीय॑ति
।
स
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णैरप॑क्षीयति
।
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णैरप॑क्षेष्ठाः
।
अ॒मूनि॒
नक्ष॑त्राणि
।
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णैरप॑प्रसर्पन्ति॒
चोथ्स॑र्पन्ति
च
।
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णैरप॑प्रसृपत॒
मोथ्सृ॑पत
॥
65
॥
1-14-2
इ॒मे
मासा᳚श्चार्धमा॒साश्च॑
।
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णैरप॑प्रसर्पन्ति॒
चोथ्स॑र्पन्ति
च
।
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णैरप॑प्रसृपत॒
मोथ्सृ॑पत
।
इ॒म
ऋ॒तव॑:
।
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णैरप॑प्रसर्पन्ति॒
चोथ्स॑र्पन्ति
च
।
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णैरप॑प्रसृपत॒
मोथ्सृ॑पत
।
अ॒यग्ं
सं॑वथ्स॒रः
।
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णैरप॑प्रसर्पति॒
चोथ्स॑र्पति
च
॥
66
॥
1-14-3
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णैरप॑प्रसृप॒
मोथ्सृ॑प
।
इ॒दमह॑:
।
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णैरप॑प्रसर्पति॒
चोथ्स॑र्पति
च
।
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णैरप॑प्रसृप॒
मोथ्सृ॑प
।
इ॒यग्ंरात्रि॑:
।
सर्वे॑षां
भू॒तानां᳚
प्रा॒णैरप॑प्रसर्पति॒
चोथ्स॑र्पति
च
।
मा
मे᳚
प्र॒जया॒
मा
प॑शू॒नाम्
।
मा
मम॑
प्रा॒णैरप॑प्रसृप॒
मोथ्सृ॑प
।
ओं
भूर्भुव॒स्स्व॑:
।
एतद्वो
मिथुनं
मानो
मिथु॑नग्ं
री॒ढ्वम्
॥
67
॥
1-14-4
अथादित्यस्याष्टपु॑रुष॒स्य
।
वसूनामादित्यानाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
रुद्राणामादित्यानाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
आदित्यानामादित्यानाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
सताग्॑ंसत्या॒नाम्
।
आदित्यानाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
अभिधून्वता॑मभि॒घ्नताम्
।
वातव॑तां
म॒रुताम्
।
आदित्यानाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
ऋभूणामादित्यानाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
विश्वेषा᳚न्देवा॒नाम्
।
आदित्यानाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
संवथ्सर॑स्य
स॒वितुः
।
आदित्यस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
ओं
भूर्भुव॒स्स्व॑:
।
रश्मयो
वो
मिथुनं
मा
नो
मिथु॑नग्ं
री॒ढ्वम्
॥
68
॥
1-15-1
आरोगस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
भ्राजस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
पटरस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
पतङ्गस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
स्वर्णरस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
ज्योतिषीमतस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
विभासस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
कश्यपस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
ओं
भूर्भुव॒स्स्व॑:
।
आपो
वो
मिथुनं
मा
नो
मिथु॑नग्ं
री॒ढ्वम्
॥
69
॥
1-16-1
अथ
वायोरेकादशपुरुषस्यैकादश॑स्त्रीक॒स्य
।
प्रभ्राजमानानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
व्यवदातानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
वासुकिवैद्युतानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
रजतानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
परुषाणाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
श्यामानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
कपिलानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
अतिलोहितानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
ऊर्ध्वानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
॥
70
॥
1-17-1
अवपतन्तानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
वैद्युतानाग्ं
रुद्राणाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
प्रभ्राजमानीनाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
व्यवदातीनाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
वासुकिवैद्युतीनाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
रजतानाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
परुषाणाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
श्यामानाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
कपिलानाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
अतिलोहितीनाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
ऊर्ध्वानाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
अवपतन्तीनाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
वैद्युतीनाग्ं
रुद्राणीनाग्
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
ओं
भूर्भुव॒स्स्व॑:
।
रूपाणि
वो
मिथुनं
मा
नो
मिथु॑नग्ं
री॒ढ्वम्
॥
71
॥
1-17-2
अथाग्ने॑रष्टपु॑रुष॒स्य
।
अग्नेः
पूर्वदिश्यस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
जातवेदस
उपदिश्यस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
सहोजसो
दक्षिणदिश्यस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
अजिराप्रभव
उपदिश्यस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
वैश्वानरस्यापरदिश्यस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
नर्यापस
उपदिश्यस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
पङ्क्तिराधस
उदग्दिश्यस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
विसर्पिण
उपदिश्यस्य
स्थाने
स्वतेज॑सा
भा॒नि
।
ओं
भूर्भुव॒स्स्व॑:
।
दिशो
वो
मिथुनं
मा
नो
मिथु॑नग्ं
री॒ढ्वम्
॥
72
॥
1-18-1
दक्षिणपूर्वस्यान्दिशि
विस॑र्पी
न॒रकः
।
तस्मान्नः
प॑रिपा॒हि
।
दक्षिणास्यान्दिश्यविस॑र्पी
न॒रकः
।
तस्मान्नः
प॑रिपा॒हि
।
उत्तरपूर्वस्यान्दिशि
विषा॑दी
न॒रकः
।
तस्मान्नः
प॑रिपा॒हि
।
उत्तरापरस्यान्दिश्यविषा॑दी
न॒रकः
।
तस्मान्नः
प॑रिपा॒हि
।
आयस्मिन्थ्सप्त
वासवा
इन्द्रियाणि
शतक्रत॑वित्ये॒ते
॥
73
॥
1-19-1
इ॒न्द्र॒घो॒षा
वो॒
वसु॑भिः
पु॒रस्ता॒दुप॑दधताम्
।
मनो॑जवसो
वः
पि॒तृभि॑र्दक्षिण॒त
उप॑दधताम्
।
प्रचे॑ता
वो
रु॒द्रैः
प॒श्चादुप॑दधताम्
।
वि॒श्वक॑र्मा
व
आदि॒त्यैरु॑त्तर॒त
उप॑दधताम्
।
त्वष्टा॑
वो
रू॒पैरु॒परि॑ष्टा॒दुप॑दधताम्
।
सञ्ज्ञानं
वः
प॑श्चादि॒ति
।
आ॒दि॒त्यस्सर्वो॒ऽग्निः
पृ॑थि॒व्याम्
।
वा॒युर॒न्तरि॑क्षे
।
सूर्यो॑
दि॒वि
।
च॒न्द्रमा॑
दि॒क्षु
।
नक्ष॑त्राणि॒
स्वलो॒के
।
ए॒वा
ह्ये॑व
।
ए॒वा
ह्य॑ग्ने
।
ए॒वा
हि
वा॑यो
।
ए॒वा
ही᳚न्द्र
।
ए॒वा
हि
पू॑षन्
।
ए॒वा
हि
दे॑वाः
॥
74
॥
1-20-1
आप॑मापाम॒पः
सर्वा᳚:
।
अ॒स्माद॒स्मादि॒तोऽमुत॑:
।
अ॒ग्निर्वा॒युश्च॒
सूर्य॑श्च
।
स॒ह
स॑ञ्चस्क॒रर्द्धि॑या
।
वा॒य्वश्वा॑
रश्मि॒पत॑यः
।
मरी᳚च्यात्मानो॒
अद्रु॑हः
।
दे॒वीर्भु॑वन॒सूव॑रीः
।
पु॒त्र॒व॒त्त्वाय॑
मे
सुत
।
महानाम्नीर्म॑हामा॒नाः
।
म॒ह॒सो
म॑हस॒स्स्व॑:
॥
75
॥
1-21-1
दे॒वीः
प॑र्जन्य॒सूव॑रीः
।
पु॒त्र॒व॒त्त्वाय॑
मे
सुत
।
अ॒पाऽश्न्यु॑ष्णिम॒पारक्ष॑:
।
अ॒पाऽश्न्यु॑ष्णिम॒पारघम्᳚
।
अपा᳚घ्रा॒मप॑चा॒ऽवर्तिम्᳚
।
अप॑दे॒वीरि॒तो
हि॑त
।
वज्र॑न्दे॒वीरजी॑ताग्ंश्च
।
भुव॑नन्देव॒सूव॑रीः
।
आ॒दि॒त्यानदि॑तिन्दे॒वीम्
।
योनि॑नोर्ध्वमु॒दीष॑त
॥
76
॥
1-21-2
भ॒द्रं
कर्णे॑भिः
शृणु॒याम॑
देवाः
।
भ॒द्रं
प॑श्येमा॒क्षभि॒र्यज॑त्राः
।
स्थि॒रैरङ्गै᳚स्तुष्टु॒वाग्ं
स॑स्त॒नूभि॑:
।
व्यशे॑म
दे॒वहि॑तं॒
यदायु॑:
।
स्व॒स्ति
न॒
इन्द्रो॑
वृ॒द्धश्र॑वाः
।
स्व॒स्ति
न॑:
पू॒षा
वि॒श्ववे॑दाः
।
स्व॒स्ति
न॒स्तार्क्ष्यो॒
अरि॑ष्टनेमिः
।
स्व॒स्ति
नो॒
बृह॒स्पति॑र्दधातु
॥
के॒तवो॒
अरु॑णासश्च
।
ऋ॒ष॒यो
वात॑रश॒नाः
।
प्र॒ति॒ष्ठाग्ं
श॒तधा॑
हि
।
स॒माहि॑तासो
सहस्र॒धाय॑सम्
।
शि॒वा
न॒श्शन्त॑मा
भवन्तु
।
दि॒व्या
आप॒
ओष॑धयः
।
सु॒मृ॒डी॒का
सर॑स्वति
।
मा
ते॒
व्यो॑म
स॒न्दृशि॑
॥
77
॥
1-21-3
यो॑ऽपां
पुष्पं॒
वेद॑
।
पुष्प॑वान्
प्र॒जावा᳚न्
पशु॒मान्
भ॑वति
।
च॒न्द्रमा॒
वा
अ॒पां
पुष्पम्᳚
।
पुष्प॑वान्
प्र॒जावा᳚न्
पशु॒मान्
भ॑वति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
यो॑ऽपामा॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
अ॒ग्निर्वा
अ॒पामा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
यो᳚ऽग्नेरा॒यत॑नं॒
वेद॑
॥
78
॥
1-22-1
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
आपो॒
वा
अ॒ग्नेरा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
यो॑ऽपामा॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
वा॒युर्वा
अ॒पामा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
यो
वा॒योरा॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
॥
79
॥
1-22-2
आपो॒
वै
वा॒योरा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
यो॑ऽपामा॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
अ॒सौ
वै
तप॑न्न॒पामा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
यो॑ऽमुष्य॒
तप॑त
आ॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
आपो॒
वा
अ॒मुष्य॒
तप॑त
आ॒यत॑नम्
॥
80
॥
1-22-3
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
यो॑ऽपामा॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
च॒न्द्रमा॒
वा
अ॒पामा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
यश्च॒न्द्रम॑स
आ॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
आपो॒
वै
च॒न्द्रम॑स
आ॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
॥
81
॥
1-22-4
य
ए॒वं
वेद॑
।
यो॑ऽपामा॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
नक्ष॑त्राणि॒
वा
अ॒पामा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
यो
नक्ष॑त्राणामा॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
आपो॒
वै
नक्ष॑त्राणामा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
य
ए॒वं
वेद॑
॥
82
॥
1-22-5
यो॑ऽपामा॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
प॒र्जन्यो॒
वा
अ॒पामा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
यः
प॒र्जन्य॑स्या॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
आपो॒
वै
प॒र्जन्य॑स्या॒ऽऽयत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
यो॑ऽपामा॒यत॑नं॒
वेद॑
॥
83
॥
1-22-6
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
सं॒व॒थ्स॒रो
वा
अ॒पामा॒यत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
यस्सं॑वथ्स॒रस्या॒यत॑नं॒
वेद॑
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
आपो॒
वै
सं॑वथ्स॒रस्या॒ऽऽयत॑नम्
।
आ॒यत॑नवान्
भवति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
यो᳚ऽप्सु
नावं॒
प्रति॑ष्ठितां॒
वेद॑
।
प्रत्ये॒व
ति॑ष्ठति
॥
84
॥
1-22-7
इ॒मे
वै
लो॒का
अ॒प्सु
प्रति॑ष्ठिताः
।
तदे॒षाऽभ्यनू᳚क्ता
।
अ॒पाग्ं
रस॒मुद॑यग्ं
सन्
।
सूर्ये॑
शु॒क्रग्ं
स॒माभृ॑तम्
।
अ॒पाग्ं
रस॑स्य॒
यो
रस॑:
।
तं
वो॑
गृह्णाम्युत्त॒ममिति॑
।
इ॒मे
वै
लो॒का
अ॒पाग्ं
रस॑:
।
ते॑ऽमुष्मि॑न्नादि॒त्ये
स॒माभृ॑ताः
।
जा॒नु॒द॒घ्नीमु॑त्तरवे॒दीङ्खा॒त्वा
।
अ॒पां
पू॑रयि॒त्वा
गु॑ल्फद॒घ्नम्
॥
85
॥
1-22-8
पुष्करपर्णैः
पुष्करदण्डैः
पुष्करैश्च॑
सग्ग्स्ती॒र्य
।
तस्मि॑न्विहा॒यसे
।
अ॒ग्निं
प्र॒णीयो॑पसमा॒धाय॑
।
ब्र॒ह्म॒वा॒दिनो॑
वदन्ति
।
कस्मा᳚त्प्रणी॒तेऽयम॒ग्निश्ची॒यते᳚
।
साप्र॑णी॒तेऽयम॒प्सु
ह्यय॑ञ्ची॒यते᳚
।
अ॒सौ
भुव॑ने॒ऽप्यना॑हिताग्निरे॒ताः
।
तम॒भित॑
ए॒ता
अ॒बीष्ट॑का॒
उप॑दधाति
।
अ॒ग्नि॒हो॒त्रे
द॑र्शपूर्णमा॒सयो᳚:
।
प॒शु॒ब॒न्धे
चा॑तुर्मा॒स्येषु॑
॥
86
॥
1-22-9
अथो॑
आहुः
।
सर्वे॑षु
यज्ञक्र॒तुष्विति॑
।
ए॒तद्ध॑
स्म॒
वा
आ॑हुश्शण्डि॒लाः
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
स॒त्रि॒यम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
सं॒व॒थ्स॒रं
प्र॒त्यक्षे॑ण
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
सा॒वि॒त्रम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
अ॒मुमा॑दि॒त्यं
प्र॒त्यक्षे॑ण
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
॥
87
॥
1-22-10
ना॒चि॒के॒तम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
प्रा॒णान्प्र॒त्यक्षे॑ण
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
चा॒तु॒र्हो॒त्रि॒यम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
ब्रह्म॑
प्र॒त्यक्षे॑ण
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
वै॒श्व॒सृ॒जम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
शरी॑रं
प्र॒त्यक्षे॑ण
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
उ॒पा॒नु॒वा॒क्य॑मा॒शुम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
॥
88
॥
1-22-11
इ॒माँल्लो॒कान्प्र॒त्यक्षे॑ण
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
इ॒ममा॑रुणकेतुकम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
इति॑
।
य
ए॒वासौ
।
इ॒तश्चा॒मुत॑श्चाऽव्यतीपा॒ती
।
तमिति॑
।
यो᳚ऽग्नेर्मि॑थू॒या
वेद॑
।
मि॒थु॒न॒वान्भ॑वति
।
आपो॒
वा
अ॒ग्नेर्मि॑थू॒याः
।
मि॒थु॒न॒वान्भ॑वति
।
य
ए॒वं
वेद॑
॥
89
॥
1-22-12
आपो॒
वा
इ॒दमा॑सन्थ्सलि॒लमे॒व
।
स
प्र॒जाप॑ति॒रेक॑:
पुष्करप॒र्णे
सम॑भवत्
।
तस्यान्त॒र्मन॑सि
काम॒स्सम॑वर्तत
।
इ॒दग्ं
सृ॑जेय॒मिति॑
।
तस्मा॒द्यत्पुरु॑षो॒
मन॑साऽभि॒गच्छ॑ति
।
तद्वा॒चा
व॑दति
।
तत्कर्म॑णा
करोति
।
तदे॒षाऽभ्यनू᳚क्ता
।
काम॒स्तदग्रे॒
सम॑वर्त॒ताधि॑
।
मन॑सो॒
रेत॑:
प्रथ॒मं
यदासी᳚त्
॥
90
॥
1-23-1
स॒तो
बन्धु॒मस॑ति॒
नि॑रविन्दन्
।
हृ॒दि
प्र॒तीष्या॑
क॒वयो॑
मनी॒षेति॑
।
उपै॑न॒न्तदुप॑नमति
।
यत्का॑मो॒
भव॑ति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
स
तपो॑ऽतप्यत
।
स
तप॑स्त॒प्त्वा
।
शरी॑रमधूनुत
।
तस्य॒
यन्मा॒ग्॒ंसमासी᳚त्
।
ततो॑ऽरु॒णाः
के॒तवो॒
वात॑रश॒ना
ऋष॑य॒
उद॑तिष्ठन्
॥
91
॥
1-23-2
ये
नखा᳚:
।
ते
वै॑खान॒साः
।
ये
वाला᳚:
।
ते
वा॑लखि॒ल्याः
।
यो
रस॑:
।
सो॑ऽपाम्
।
अ॒न्त॒र॒तः
कू॒र्मं
भू॒तग्ं
सर्प॑न्तम्
।
तम॑ब्रवीत्
।
मम॒
वैत्वङ्मा॒ग्॒ंसा
।
सम॑भूत्
॥
92
॥
1-23-3
नेत्य॑ब्रवीत्
।
पूर्व॑मे॒वाहमि॒हास॒मिति॑
।
तत्पुरु॑षस्य
पुरुष॒त्वम्
।
स
स॒हस्र॑शीर्षा॒
पुरु॑षः
।
स॒ह॒स्रा॒क्षस्स॒हस्र॑पात्
।
भू॒त्वोद॑तिष्ठत्
।
तम॑ब्रवीत्
।
त्वं
वै
पूर्वग्॑ं
सम॑भूः
।
त्वमि॒दं
पूर्व॑:
कुरु॒ष्वेति॑
।
स
इ॒त
आ॒दायाप॑:
॥
93
॥
1-23-4
अ॒ञ्ज॒लिना॑
पु॒रस्ता॑दु॒पाद॑धात्
।
ए॒वाह्ये॒वेति॑
।
तत॑
आदि॒त्य
उद॑तिष्ठत्
।
सा
प्राची॒
दिक्
।
अथा॑रु॒णः
के॒तुर्द॑क्षिण॒त
उ॒पाद॑धात्
।
ए॒वाह्यग्न॒
इति॑
।
ततो॒
वा
अ॒ग्निरुद॑तिष्ठत्
।
सा
द॑क्षि॒णा
दिक्
।
अथा॑रु॒णः
के॒तुः
प॒श्चादु॒पाद॑धात्
।
ए॒वाहि
वायो॒
इति॑
॥
94
॥
1-23-5
ततो॑
वा॒युरुद॑तिष्ठत्
।
सा
प्र॒तीची॒
दिक्
।
अथा॑रु॒णः
के॒तुरु॑त्तर॒त
उ॒पाद॑धात्
।
ए॒वाहीन्द्रेति॑
।
ततो॒
वा
इन्द्र॒
उद॑तिष्ठत्
।
सोदी॑ची॒
दिक्
।
अथा॑रु॒णः
के॒तुर्मध्य॑
उ॒पाद॑धात्
।
ए॒वाहि
पूष॒न्निति॑
।
ततो॒
वै
पू॒षोद॑तिष्ठत्
।
सेयन्दिक्
॥
95
॥
1-23-6
अथा॑रु॒णः
के॒तुरु॒परि॑ष्टादु॒पाद॑धात्
।
ए॒वाहि
दे॒वा
इति॑
।
ततो॑
देवमनु॒ष्याः
पि॒तर॑:
।
ग॒न्ध॒र्वा॒प्स॒रस॒श्चोद॑तिष्ठन्
।
सोर्ध्वा
दिक्
।
या
वि॒प्रुषो॑
वि॒परा॑पतन्
।
ताभ्योऽसु॑रा॒
रक्षाग्॑ंसि
पिशा॒चाश्चोद॑तिष्ठन्
।
तस्मा॒त्ते
परा॑भवन्
।
वि॒प्रुड्भ्यो॒
हि
ते
सम॑भवन्
।
तदे॒षाऽभ्यनू᳚क्ता
॥
96
॥
1-23-7
आपो॑
ह॒
यद्बृ॑ह॒तीर्गर्भा॒मायन्॑
।
दक्ष॒न्दधा॑ना
ज॒नय॑न्तीस्स्वय॒म्भुम्
।
तत॑
इ॒मेऽद्ध्यसृ॑ज्यन्त॒
सर्गा᳚:
।
अद्भ्यो॒
वा
इ॒दग्ं
सम॑भूत्
।
तस्मा॑दि॒दग्ं
सर्वं॒
ब्रह्म॑
स्वय॒म्भ्विति॑
।
तस्मा॑दि॒दग्ं
सर्व॒ग्॒ं
शिथि॑लमि॒वाद्ध्रुव॑मिवाभवत्
।
प्र॒जाप॑ति॒र्वाव
तत्
।
आ॒त्मना॒त्मानं॑
वि॒धाय॑
।
तदे॒वानु॒प्रावि॑शत्
।
तदे॒षाऽभ्यनू᳚क्ता
॥
97
॥
1-23-8
वि॒धाय॑
लो॒कान्वि॒धाय॑
भू॒तानि॑
।
वि॒धाय॒
सर्वा᳚:
प्र॒दिशो॒
दिश॑श्च
।
प्र॒जाप॑तिः
प्रथम॒जा
ऋ॒तस्य॑
।
आ॒त्मना॒त्मान॑म॒भिसंवि॑वे॒शेति॑
।
सर्व॑मे॒वेदमा॒प्त्वा
।
सर्व॑मव॒रुद्ध्य॑
।
तदे॒वानु॒प्रवि॑शति
।
य
ए॒वं
वेद॑
॥
98
॥
1-23-9
चतु॑ष्टय्य॒
आपो॑
गृह्णाति
।
च॒त्वारि॒
वा
अ॒पाग्ं
रू॒पाणि॑
।
मेघो॑
वि॒द्युत्
।
स्त॒न॒यि॒त्नुर्वृ॒ष्टिः
।
तान्ये॒वाव॑रुन्धे
।
आ॒तप॑ति॒
वर्ष्या॑
गृह्णाति
।
ताः
पु॒रस्ता॒दुप॑दधाति
।
ए॒ता
वै
ब्र॑ह्मवर्च॒स्या
आप॑:
।
मु॒ख॒त
ए॒व
ब्र॑ह्मवर्च॒समव॑रुन्धे
।
तस्मा᳚न्मुख॒तो
ब्र॑ह्मवर्च॒सित॑रः
॥
99
॥
1-24-1
कूप्या॑
गृह्णाति
।
ता
द॑क्षिण॒त
उप॑दधाति
।
ए॒ता
वै
ते॑ज॒स्विनी॒राप॑:
।
तेज॑
ए॒वास्य॑
दक्षिण॒तो
द॑धाति
।
तस्मा॒द्दक्षि॒णोऽर्ध॑स्तेज॒स्वित॑रः
।
स्था॒व॒रा
गृ॑ह्णाति
।
ताः
प॒श्चादुप॑दधाति
।
प्रति॑ष्ठिता॒
वै
स्था॑व॒राः
।
प॒श्चादे॒व
प्रति॑तिष्ठति
।
वह॑न्तीर्गृह्णाति
॥
100
॥
1-24-2
ता
उ॑त्तर॒त
उप॑दधाति
।
ओज॑सा॒
वा
ए॒ता
वह॑न्तीरि॒वोद्ग॑तीरि॒व
आकूज॑तीरि॒व
धाव॑न्तीः
।
ओज॑
ए॒वास्यो᳚त्तर॒तो
द॑धाति
।
तस्मा॒दुत्त॒रोऽर्ध॑
ओज॒स्वित॑रः
।
स॒म्भा॒र्या
गृ॑ह्णाति
।
ता
मध्य॒
उप॑दधाति
।
इ॒यं
वै
स॑म्भा॒र्याः
।
अ॒स्यामे॒व
प्रति॑तिष्ठति
।
प॒ल्व॒ल्या
गृ॑ह्णाति
।
ता
उ॒परि॑ष्टादु॒पाद॑धाति
॥
101
॥
1-24-3
अ॒सौ
वै
प॑ल्व॒ल्याः
।
अ॒मुष्या॑मे॒व
प्रति॑तिष्ठति
।
दि॒क्षूप॑दधाति
।
दि॒क्षु
वा
आप॑:
।
अन्नं॒
वा
आप॑:
।
अ॒द्भ्यो
वा
अन्न॑ञ्जायते
।
यदे॒वाद्भ्योऽन्न॒ञ्जाय॑ते
।
तदव॑रुन्धे
।
तं
वा
ए॒तम॑रु॒णाः
के॒तवो॒
वात॑रश॒ना
ऋष॑योऽचिन्वन्
।
तस्मा॑दारुणके॒तुक॑:
॥
102
॥
1-24-4
तदे॒षाऽभ्यनू᳚क्ता
।
के॒तवो॒
अरु॑णासश्च
।
ऋ॒ष॒यो
वात॑रश॒नाः
।
प्र॒ति॒ष्ठाग्ं
श॒तधा॑हि
।
स॒माहि॑तासो
सहस्र॒धाय॑स॒मिति॑
।
श॒तश॑श्चै॒व
स॒हस्र॑शश्च॒
प्रति॑तिष्ठति
।
य
ए॒तम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
य
उ॑चैनमे॒वं
वेद॑
॥
103
॥
1-24-5
जा॒नु॒द॒घ्नीमु॑त्तरवे॒दीङ्खा॒त्वा
।
अ॒पां
पू॑रयति
।
अ॒पाग्ं
स॑र्व॒त्वाय॑
।
पु॒ष्क॒र॒प॒र्णग्ं
रु॒क्मं
पुरु॑ष॒मित्युप॑दधाति
।
तपो॒
वै
पु॑ष्करप॒र्णम्
।
स॒त्यग्ं
रु॒क्मः
।
अ॒मृतं॒
पुरु॑षः
।
ए॒ताव॒द्वावा᳚स्ति
।
याव॑दे॒तत्
।
याव॑दे॒वास्ति॑
॥
104
॥
1-25-1
तदव॑रुन्धे
।
कू॒र्ममुप॑दधाति
।
अ॒पामे॒व
मेध॒मव॑रुन्धे
।
अथो᳚
स्व॒र्गस्य॑
लो॒कस्य॒
सम॑ष्ट्यै
।
आप॑मापाम॒पस्सर्वा᳚:
।
अ॒स्माद॒स्मादि॒तोऽमुत॑:
।
अ॒ग्निर्वा॒युश्च॒
सूर्य॑श्च
।
स॒हस॑ञ्चस्क॒रर्द्धि॑या॒
इति॑
।
वा॒य्वश्वा॑
रश्मि॒पत॑यः
।
लो॒कं
पृ॑णच्छि॒द्रं
पृ॑ण
॥
105
॥
1-25-2
यास्ति॒स्रः
प॑रम॒जाः
।
इ॒न्द्र॒घो॒षा
वो॒
वसु॑भिरे॒वाह्ये॒वेति॑
।
पञ्च॒चित॑य॒
उपद॑धाति
।
पाङ्क्तो॒ऽग्निः
।
याव॑ने॒वाग्निः
।
तञ्चि॑नुते
।
लो॒कम्पृ॑णया
द्वि॒तीया॒मुप॑दधाति
।
पञ्च॑पदा॒
वै
वि॒राट्
।
तस्या॒
वा
इ॒यं
पाद॑:
।
अ॒न्तरि॑क्षं॒
पाद॑:
।
द्यौः
पाद॑:
।
दिश॒:
पाद॑:
।
प॒रोर॑जा॒:
पाद॑:
।
वि॒राज्ये॒व
प्रति॑तिष्ठति
।
य
ए॒तम॒ग्निञ्चि॑नु॒ते
।
य
उ॑चैनमे॒वं
वेद॑
॥
106
॥
1-25-3
अ॒ग्निं
प्र॒णीयो॑पसमा॒धाय॑
।
तम॒भित॑
ए॒ता
अ॒बीष्ट॑का॒
उप॑दधाति
।
अ॒ग्नि॒हो॒त्रे
द॑र्शपूर्णमा॒सयो᳚:
।
प॒शु॒ब॒न्धे
चा॑तुर्मा॒स्येषु॑
।
अथो॑
आहुः
।
सर्वे॑षु
यज्ञक्र॒तुष्विति॑
।
अथ॑
हस्माहारु॒णस्स्वा॑य॒म्भुव॑:
।
सा॒वि॒त्रः
सर्वो॒ऽग्निरित्यन॑नुषङ्गं
मन्यामहे
।
नाना॒
वा
ए॒तेषां᳚
वी॒र्या॑णि
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
॥
107
॥
1-26-1
स॒त्रि॒यम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
सा॒वि॒त्रम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
ना॒चि॒के॒तम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
चा॒तु॒र्हो॒त्रि॒यम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
वै॒श्व॒सृ॒जम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
॥
108
॥
1-26-2
उ॒पा॒नु॒वा॒क्य॑मा॒शुम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒नः
।
कम॒ग्निञ्चि॑नुते
।
इ॒ममा॑रुणकेतुकम॒ग्निञ्चि॑न्वा॒न
इति॑
।
वृषा॒
वा
अ॒ग्निः
।
वृषा॑णो॒
सग्ग्स्फा॑लयेत्
।
ह॒न्येता᳚स्य
य॒ज्ञः
।
तस्मा॒न्नानु॒षज्य॑:
।
सोत्त॑रवे॒दिषु॑
क्र॒तुषु॑
चिन्वीत
।
उ॒त्त॒र॒वे॒द्याग्ं
ह्य॑ग्निश्ची॒यते᳚
।
प्र॒जाका॑मश्चिन्वीत
॥
109
॥
1-26-3
प्रा॒जा॒प॒त्यो
वा
ए॒षो᳚ऽग्निः
।
प्रा॒जा॒प॒त्याः
प्र॒जाः
।
प्र॒जावा᳚न्भवति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
प॒शुका॑मश्चिन्वीत
।
स॒ञ्ज्ञानं॒
वा
ए॒तत्प॑शू॒नाम्
।
यदाप॑:
।
प॒शू॒नामे॒व
स॒ञ्ज्ञाने॒ऽग्निञ्चि॑नुते
।
प॒शु॒मान्भ॑वति
।
य
ए॒वं
वेद॑
॥
110
॥
1-26-4
वृष्टि॑कामश्चिन्वीत
।
आपो॒
वै
वृष्टि॑:
।
प॒र्जन्यो॒
वर्षु॑को
भवति
।
य
ए॒वं
वेद॑
।
आ॒म॒या॒वी
चि॑न्वीत
।
आपो॒
वै
भे॑ष॒जम्
।
भे॒ष॒जमे॒वास्मै॑
करोति
।
सर्व॒मायु॑रेति
।
अ॒भि॒चरग्ग्॑श्चिन्वीत
।
वज्रो॒
वा
आप॑:
॥
111
॥
1-26-5
वज्र॑मे॒व
भ्रातृ॑व्येभ्य॒:
प्रह॑रति
।
स्तृ॒णु॒त
ए॑नम्
।
तेज॑स्कामो॒
यश॑स्कामः
।
ब्र॒ह्म॒व॒र्च॒सका॑मस्स्व॒र्गका॑मश्चिन्वीत
।
ए॒ताव॒द्वा
वा᳚स्ति
।
याव॑दे॒तत्
।
याव॑दे॒वास्ति॑
।
तदव॑रुन्धे
।
तस्यै॒तद्व्र॒तम्
।
वर्ष॑ति॒
न
धा॑वेत्
॥
112
॥
1-26-6
अ॒मृतं॒
वा
आप॑:
।
अ॒मृत॒स्यान॑न्तरित्यै
।
नाप्सु
मूत्र॑पुरी॒षङ्कु॑र्यात्
।
न
निष्ठी॑वेत्
।
न
वि॒वस॑नस्स्नायात्
।
गुह्यो॒
वा
ए॒षो᳚ऽग्निः
।
ए॒तस्या॒ग्नेरन॑तिदाहाय
।
न
पु॑ष्करप॒र्णानि॒
हिर॑ण्यं॒
वाऽधि॒तिष्ठे᳚त्
।
ए॒तस्या॒ग्नेरन॑भ्यारोहाय
।
न
कूर्म॒स्याश्नी॑यात्
।
नोद॒कस्या॒घातु॑का॒न्येन॑मोद॒कानि॑
भवन्ति
।
अ॒घातु॑का॒
आप॑:
।
य
ए॒तम॒ग्निञ्चि॑नु॒ते
।
य
उ॑चैनमे॒वं
वेद॑
॥
113
॥
1-26-7
इ॒मानु॑कं॒
भुव॑ना
सीषधेम
।
इन्द्र॑श्च॒
विश्वे॑
च
दे॒वाः
।
य॒ज्ञञ्च॑
नस्त॒न्वञ्च॑
प्र॒जाञ्च॑
।
आ॒दि॒त्यैरिन्द्र॑स्स॒ह
सी॑षधातु
।
आ॒दि॒त्यैरिन्द्र॒स्सग॑णो
म॒रुद्भि॑:
।
अ॒स्माकं॑
भूत्ववि॒ता
त॒नूना᳚म्
।
आप्ल॑वस्व॒
प्रप्ल॑वस्व
।
आ॒ण्डी
भ॑व
ज॒
मा
मु॒हुः
।
सुखादीन्दु॑:खनि॒धनाम्
।
प्रति॑मुञ्चस्व॒
स्वां
पु॒रम्
॥
114
॥
1-27-1
मरी॑चयस्स्वायम्भु॒वाः
।
ये
श॑री॒राण्य॑कल्पयन्
।
ते
ते॑
दे॒हङ्क॑ल्पयन्तु
।
मा
च॑
ते॒
ख्या
स्म॑
तीरिषत्
।
उत्ति॑ष्ठत॒
मा
स्व॑प्त
।
अ॒ग्निमि॑च्छध्वं॒
भार॑ताः
।
राज्ञ॒स्सोम॑स्य
तृ॒प्तास॑:
।
सूर्ये॑ण
स॒युजो॑षसः
।
युवा॑
सु॒वासा᳚:
।
अ॒ष्टाच॑क्रा॒
नव॑द्वारा
॥
115
॥
1-27-2
दे॒वानां॒
पूर॑यो॒ध्या
।
तस्याग्॑ं
हिरण्म॑यः
को॒शः
।
स्व॒र्गो
लो॒को
ज्योति॒षाऽऽवृ॑तः
।
यो
वै
तां᳚
ब्रह्म॑णो
वे॒द
।
अ॒मृते॑नाऽऽवृ॒तां
पु॑रीम्
।
तस्मै᳚
ब्रह्म
च॑
ब्रह्मा॒
च
।
आ॒युः
कीर्तिं॑
प्र॒जान्द॑दुः
।
वि॒भ्राज॑माना॒ग्॒ं
हरि॑णीम्
।
य॒शसा॑
सम्प॒रीवृ॑ताम्
।
पुरग्॑ं
हिरण्म॑यीं
ब्र॒ह्मा
॥
116
॥
1-27-3
वि॒वेशा॑ऽप॒राजि॑ता
।
पराङेत्य॑ज्याम॒यी
।
पराङेत्य॑नाश॒की
।
इ॒ह
चा॑मुत्र॑
चान्वे॒ति
।
वि॒द्वान्दे॑वासु॒रानु॑भ॒यान्
।
यत्कु॑मा॒री
म॒न्द्रय॑ते
।
य॒द्यो॒षद्यत्प॑ति॒व्रता᳚
।
अरि॑ष्टं॒
यत्किञ्च॑
क्रि॒यते᳚
।
अ॒ग्निस्तदनु॑वेधति
।
अ॒शृता॑सश्शृ॑तास॒श्च
॥
117
॥
1-27-4
य॒ज्वानो॒
येऽप्य॑य॒ज्वन॑:
।
स्व॑र्यन्तो॒
नापे᳚क्षन्ते
।
इन्द्र॑म॒ग्निञ्च॑
ये
वि॒दुः
।
सिक॑ता
इव
स॒म्यन्ति॑
।
र॒श्मिभि॑स्समु॒दीरि॑ताः
।
अ॒स्माल्लो॒काद॑मुष्मा॒च्च
।
ऋ॒षिभि॑रदात्पृ॒श्निभि॑
।
अपे॑त॒
वीत॒
वि
च॑
सर्प॒तात॑:
।
येऽत्र॒
स्थ
पु॑रा॒णा
ये
च॒
नूत॑नाः
।
अहो॑भिर॒द्भिर॒क्तुभि॒र्व्य॑क्तम्
॥
118
॥
1-27-5
य॒मो
द॑दात्वव॒सान॑मस्मै
।
नृ
मु॑णन्तु
नृ
पा॒त्वर्य॑:
।
अ॒कृ॒ष्टा
ये
च॒
कृष्ट॑जाः
।
कु॒मारी॑षु
क॒नीनी॑षु
।
जा॒रिणी॑षु
च॒
ये
हि॒ताः
।
रेत॑:
पीता॒
आण्ड॑पीताः
।
अङ्गा॑रेषु
च॒
ये
हु॒ताः
।
उ॒भया᳚न्
पुत्र॑पौत्र॒कान्
।
यु॒वे॒ऽहं
य॒मराज॑गान्
।
श॒तमिन्नु
श॒रद॑:
॥
119
॥
1-27-6
अदो॒
यद्ब्रह्म॑
विल॒बम्
।
पि॒तृ॒णाञ्च॑
य॒मस्य॑
च
।
वरु॑ण॒स्याश्वि॑नोर॒ग्नेः
।
म॒रुता᳚ञ्च
वि॒हाय॑साम्
।
का॒म॒प्र॒यव॑णं
मे
अस्तु
।
स
ह्ये॑वास्मि॑
स॒नात॑नः
।
इति
नाको
ब्रह्मिश्रवो॑
रायो॒
धनम्
।
पु॒त्रानापो॑
दे॒वीरि॒हाहि॑ता
॥
120
॥
1-27-7
विशी᳚र्ष्णीं॒
गृध्र॑शीर्ष्णीञ्च
।
अपेतो॑
निरृ॒तिग्ं
ह॑थः
।
परिबाधग्ग्
श्वे॑तकु॒क्षम्
।
नि॒जङ्घग्॑ं
शब॒लोद॑रम्
।
स॒
तान्वा॒च्याय॑या
स॒ह
।
अग्ने॒
नाश॑य
स॒न्दृश॑:
।
ई॒र्ष्या॒सू॒ये
बु॑भु॒क्षाम्
।
म॒न्युं
कृ॒त्याञ्च॑
दीधिरे
।
रथे॑न
किग्ंशु॒काव॑ता
।
अग्ने॒
नाश॑य
स॒न्दृश॑:
॥
121
॥
1-28-1
प॒र्जन्या॑य॒
प्रगा॑यत
।
दि॒वस्पु॒त्राय॑
मी॒ढुषे᳚
।
स
नो॑
य॒वस॑मिच्छतु
।
इ॒दं
वच॑:
प॒र्जन्या॑य
स्व॒राजे᳚
।
हृ॒दो
अ॒स्त्वन्त॑र॒न्तद्यु॑योत
।
म॒यो॒भूर्वातो॑
वि॒श्वकृ॑ष्टयस्सन्त्व॒स्मे
।
सु॒पि॒प्प॒ला
ओष॑धीर्दे॒वगो॑पाः
।
यो
गर्भ॒मोष॑धीनाम्
।
गवा᳚ङ्कृ॒णोत्यर्व॑ताम्
।
प॒र्जन्य॑:
पुरु॒षीणा᳚म्
॥
122
॥
1-29-1
पुन॑र्मामैत्त्विन्द्रि॒यम्
।
पुन॒रायु॒:
पुन॒र्भग॑:
।
पुन॒र्ब्राह्म॑णमैतु
मा
।
पुन॒र्द्रवि॑णमैतु
मा
।
यन्मे॒ऽद्य
रेत॑:
पृथि॒वीमस्कान्॑
।
यदोष॑धीर॒प्यस॑र॒द्यदाप॑:
।
इ॒दन्तत्पुन॒राद॑दे
।
दी॒र्घा॒यु॒त्त्वाय॒
वर्च॑से
।
यन्मे॒
रेत॒:
प्रसि॑च्यते
।
यन्म॒
आजा॑यते॒
पुन॑:
।
तेन॑
माम॒मृत॑ङ्कुरु
।
तेन॑
सुप्र॒जस॑ङ्कुरु
॥
123
॥
1-30-1
अ॒द्भ्यस्तिरो॒धाऽजा॑यत
।
तव॑
वैश्रव॒णस्स॑दा
।
तिरो॑धेहि
सप॒त्नान्न॑:
।
ये
अपो॒ऽश्नन्ति॑
केच॒न
।
त्वा॒ष्ट्रीं
मा॒यां
वै᳚श्रव॒णः
।
रथग्॑ं
सहस्र॒वन्धु॑रम्
।
पु॒रु॒श्च॒क्रग्ं
सह॑स्राश्वम्
।
आस्था॒याया॑हि
नो
ब॒लिम्
।
यस्मै॑
भू॒तानि॑
ब॒लिमाव॑हन्ति
।
धन॒ङ्गावो॒
हस्ति॒हिर॑ण्य॒मश्वान्॑
॥
124
॥
1-31-1
असा॑म
सुम॒तौ
य॒ज्ञिय॑स्य
।
श्रियं॒
बिभ्र॒तोऽन्न॑मुखीं
वि॒राज᳚म्
।
सु॒द॒र्श॒ने
च॑
क्रो॒ञ्चे
च॑
।
मै॒ना॒गे
च॑
म॒हागि॑रौ
।
स॒तद्वा॒ट्टार॑गम॒न्ता
।
स॒ग्॒ंहार्य॒न्नग॑रं॒
तव॑
।
इति
मन्त्रा᳚:
।
कल्पो॑ऽत
ऊ॒र्ध्वम्
।
यदि॒
बलि॒ग्॒ं
हरे᳚त्
।
हि॒र॒ण्य॒ना॒भये॑
वितु॒दये॑
कौबे॒राया॒यं
ब॑लिः
॥
125
॥
1-31-2
सर्वभूतधिपतये
न॑म
इ॒ति
।
अथ
बलिग्ं
हृत्वोप॑तिष्ठे॒त
।
क्ष॒त्त्रं
क्ष॒त्त्रं
वै᳚श्रव॒णः
।
ब्राह्मणा॑
वय॒ग्ग्॒स्मः
।
नम॑स्ते
अस्तु॒
मा
मा॑
हिग्ंसीः
।
अस्मात्प्रविश्यान्न॑मद्धी॒ति
।
अथ
तमग्निमा॑दधी॒त
।
यस्मिन्नेतत्कर्म
प्र॑युञ्जी॒त
।
ति॒रोधा॒
भूः
।
ति॒रोधा॒
भुव॑:
॥
126
॥
1-31-3
ति॒रोधा॒स्स्व॑:
।
ति॒रोधा॒
भूर्भुव॒स्स्व॑:
।
सर्वेषां
लोकानामाधिपत्ये॑
सीदे॒ति
।
अथ
तमग्नि॑मिन्धी॒त
।
यस्मिन्नेतत्कर्म
प्र॑युञ्जी॒त
।
ति॒रोधा॒
भूस्स्वाहा᳚
।
ति॒रोधा॒
भुव॒स्स्वाहा᳚
।
ति॒रोधा॒
स्व॑स्स्वाहा᳚
।
ति॒रोधा॒
भूर्भुव॒स्स्व॑स्स्वाहा᳚
।
यस्मिन्नस्य
काले
सर्वा
आहुतीर्हुता॑
भवे॒युः
॥
127
॥
1-31-4
अपि
ब्राह्मण॑मुखी॒नाः
।
तस्मिन्नह्नः
काले
प्र॑युञ्जी॒त
।
पर॑स्सु॒प्तज॑नाद्वे॒पि
।
मास्म
प्रमाद्यन्त॑माध्या॒पयेत्
।
सर्वार्था᳚:
सिद्ध्य॒न्ते
।
य
ए॑वं
वे॒द
।
क्षुध्यन्निद॑मजा॒नताम्
।
सर्वार्था
न॑
सिद्ध्य॒न्ते
।
यस्ते॑
वि॒घातु॑को
भ्रा॒ता
।
ममान्तर्हृ॑दये॒
श्रितः
॥
128
॥
1-31-5
तस्मा॑
इ॒ममग्र॒पिण्ड॑ञ्जुहोमि
।
स
मे᳚ऽर्था॒न्मा
विव॑धीत्
।
मयि॒
स्वाहा᳚
।
रा॒जा॒धि॒रा॒जाय॑
प्रसह्यसा॒हिने᳚
।
नमो॑
व॒यं
वै᳚श्रव॒णाय॑
कुर्महे
।
स
मे॒
कामा॒न्काम॒कामा॑य॒
मह्यम्᳚
।
का॒मे॒श्व॒रो
वै᳚श्रव॒णो
द॑दातु
।
कु॒बे॒राय॑
वैश्रव॒णाय॑
।
म॒हा॒रा॒जाय॒
नम॑:
।
के॒तवो॒
अरु॑णासश्च
।
ऋ॒ष॒यो
वात॑रश॒नाः
।
प्र॒ति॒ष्ठाग्ं
श॒तधा॑
हि
।
स॒माहि॑तासो
सहस्र॒धाय॑सम्
।
शि॒वा
न॒श्शन्त॑मा
भवन्तु
।
दि॒व्या
आप॒
ओष॑धयः
।
सु॒मृ॒डी॒का
सर॑स्वति
।
मा
ते॒
व्यो॑म
स॒न्दृशि॑
॥
129
॥
1-31-6
संवत्सरमेत॑द्व्रत॒ञ्चरेत्
।
द्वौ॑
वा
मा॒सौ
।
नियमस्स॑मासे॒न
।
तस्मिन्नियम॑विशे॒षाः
।
त्रिषवणमुदको॑पस्प॒र्शी
।
चतुर्थकालपान॑भक्त॒स्स्यात्
।
अहरहर्वा
भैक्ष॑मश्नी॒यात्
।
औदुम्बरीभिः
समिद्भिरग्निं॑
परि॒चरेत्
।
पुनर्मा
मैत्त्विन्द्रियमित्येतेनाऽनु॑वाके॒न
।
उद्धृतपरिपूताभिरद्भिः
कार्य॑ङ्कुर्वी॒त
॥
130
॥
1-32-1
अ॑सञ्च॒यवान्
।
अग्नये
वायवे॑
सूर्या॒य
।
ब्रह्मणे
प्र॑जाप॒तये
।
चन्द्रमसे
न॑क्षत्रे॒भ्यः
।
ऋतुभ्यस्संव॑थ्सरा॒य
।
वरुणायारुणायेति
व्र॑तहो॒माः
।
प्र॒व॒र्ग्यव॑दादे॒शः
।
अरुणाः
का᳚ण्डऋ॒षयः
।
अरण्ये॑ऽधीयी॒रन्
।
भद्रं
कर्णेभिरिति
द्वे॑
जपि॒त्वा
॥
131
॥
1-32-2
महानाम्नीभिरुदकग्ं
स॑ग्ग्स्प॒र्श्य
।
तमाचा᳚र्यो
द॒द्यात्
।
शिवा
नश्शन्तमेत्योशधी॑राल॒भते
।
सुमृडीके॑ति
भू॒मिम्
।
एवम॑पव॒र्गे
।
धे॑नुर्द॒क्षिणा
।
कग्ंसं
वास॑श्च
क्षौ॒मम्
।
अन्य॑द्वाशु॒क्लम्
।
य॑थाश॒क्ति
वा
।
एवग्ग्
स्वाध्याय॑धर्मे॒ण
।
अरण्ये॑ऽधीयी॒त
।
तपस्वी
पुण्यो
भवति
तपस्वी
पु॑ण्यो
भ॒वति
॥
132
॥
1-32-3
भ॒द्रं
कर्णे॑भिः
शृणु॒याम॑
देवाः
।
भ॒द्रं
प॑श्येमा॒क्षभि॒र्यज॑त्राः
।
स्थि॒रैरङ्गै᳚स्तुष्टु॒वाग्ंस॑स्त॒नूभि॑:
।
व्यशे॑म
दे॒वहि॑तं॒
यदायु॑:
।
स्व॒स्ति
न॒
इन्द्रो॑
वृ॒द्धश्र॑वाः
।
स्व॒स्ति
न॑:
पू॒षा
वि॒श्ववे॑दाः
।
स्व॒स्ति
न॒स्तार्क्ष्यो॒
अरि॑ष्टनेमिः
।
स्व॒स्ति
नो॒
बृह॒स्पति॑र्दधातु
॥
ओं
शान्ति॒:
शान्ति॒:
शान्ति॑:
॥