ओं वाङ्मे मनसि प्रतिष्ठिता । मनो मे वाचि प्रतिष्ठितम् । आविरावीर्म एधि । वेदस्य म आणीस्थः । श्रुतं मे मा प्रहासिः । अनेनाधीतेनाहोरात्रान् संदधामि । ऋतं वदिष्यामि । सत्यं वदिष्यामि । तन्मामवतु । तद्वक्तारमवतु । अवतु माम् । अवतु वक्तारम् । ओं शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ तिस्रः पुरास्त्रिपथा विश्वचर्षणा अत्राकथा अक्षराः सन्निविष्टाः । अधिष्ठायैनामजरा पुराणी महत्तरा महिमा देवतानाम् ॥ 1 ॥ नवयोनीर्नवचक्राणि दीधिरे नवैवयोगा नवयोगिन्यश्च । नवानां चक्रे अधिनाथाः स्योना नव मुद्रा नव भद्रा महीनाम् ॥ 2 ॥ एका सा आसीत् प्रथमा सा नवासीदासोन विंशदासोनत्रिंशत् । चत्वारिंशदथ तिस्रः समिधा उशतीरिव मातरो मा विशन्तु ॥ 3 ॥ ऊर्ध्वज्वलज्ज्वलनं ज्योतिरग्रे तमो वै तिरश्चीनमजरं तद्रजोऽभूत् । आनन्दनं मोदनं ज्योतिरिन्द्रो रेता उ वै मण्डला मण्डयन्ति ॥ 4 ॥ तिस्रश्च रेखाः सदनानि भूमेस्त्रिविष्टपास्त्रिगुणास्त्रिप्रकाराः । एतत्पुरं पूरकं पूरकाणामत्र प्रथते मदनो मदन्या ॥ 5 ॥ मदन्तिका मानिनी मंगला च सुभगा च सा सुन्दरी सिद्धिमत्ता । लज्जा मतिस्तुष्टिरिष्टा च पुष्टा लक्ष्मीरुमा ललिता लालपन्ती ॥ 6 ॥ इमां विज्ञाय सुधया मदन्ति परिस्रुता तर्पयन्तः स्वपीठम् । नाकस्य पृष्ठे महतो वसन्ति परं धाम त्रैपुरं चाविशन्ति ॥ 7 ॥ कामो योनिः कमला वज्रपाणिर्गुहा हसा मातरिश्वाभ्रमिन्द्रः । पुनर्गुहा सकला मायया च पुरुच्येषा विश्वमातादिविद्या ॥ 8 ॥ षष्ठं सप्तममथ वह्निसारथिमस्या मूलत्रिक्रमादेशयन्तः । कथ्यं कविं कल्पकं काममीशं तुष्टुवांसो अमृतत्वं भजन्ते ॥ 9 ॥ त्रिविष्टपं त्रिमुखं विश्वमातुर्नवरेखाः स्वरमध्यं तदीले । बृहत्तिथीर्दशपञ्चादिनित्या सा षोडशी पुरमध्यं बिभर्ति ॥ 10 ॥ द्वा मण्डलाद्वा स्तना बिंबमेकं मुखं चाधस्त्रीणि गुहा सदनानि । कामीं कलां काम्यरूपां विदित्वा नरो जायते कामरूपश्च काम्यः ॥ 11 ॥ परिस्रुतं झषमाद्यं पलं च भक्तानि योनीः सुपरिष्कृतानि । निवेदयन् देवतायै महत्यै स्वात्मीकृत्य सुकृती सिद्धिमेति ॥ 12 ॥ सृण्येव सितया विश्वचर्षणिः पाशेन प्रतिबध्नात्यभीकान् । इषुभिः पञ्चभिर्धनुषा विध्यत्यादिशक्तिररुणा विश्वजन्या ॥ 13 ॥ भगः शक्तिर्भगवान्काम ईश उभा दाताराविह सौभगानाम् । समप्रधानौ समसत्त्वौ समोजौ तयोः शक्तिरजरा विश्वयोनिः ॥ 14 ॥ परिस्रुता हविषा पावितेन प्रंसकोचे गलिते वैमनस्कः । शर्वः सर्वस्य जगतो विधाता धर्ता हर्ता विश्वरूपत्वमेति ॥ 15 ॥ इयं महोपनिषत् त्रिपुराया यामक्षरं परमे गीर्भिरीट्टे । एषर्ग्यजुः परमेतच्च सामेवायमथर्वेयमन्या च विद्याम् ॥ 16 ॥ ओं ह्रीं ओं ह्रीं इत्युपनिषत् ॥ ओं वाङ्मे मनसि प्रतिष्ठिता । मनो मे वाचि प्रतिष्ठितम् । आविरावीर्म एधि । वेदस्य म आणीस्थः । श्रुतं मे मा प्रहासिः । अनेनाधीतेनाहोरात्रान् संदधामि । ऋतं वदिष्यामि । सत्यं वदिष्यामि । तन्मामवतु । तद्वक्तारमवतु । अवतु माम् । अवतु वक्तारम् । ओं शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ इति त्रिपुरोपनिषत् ।