विदिताखिल शास्त्र सुधा जलधे महितोपनिषत्-कथितार्थ निधे । हृदये कलये विमलं चरणं भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 1 ॥ करुणा वरुणालय पालय मां भवसागर दुःख विदून हृदम् । रचयाखिल दर्शन तत्त्वविदं भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 2 ॥ भवता जनता सुहिता भविता निजबोध विचारण चारुमते । कलयेश्वर जीव विवेक विदं भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 3 ॥ भव ऎव भवानिति मॆ नितरां समजायत चेतसि कौतुकिता । मम वारय मोह महाजलधिं भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 4 ॥ सुकृतेऽधिकृते बहुधा भवतो भविता समदर्शन लालसता । अति दीनमिमं परिपालय मां भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 5 ॥ जगतीमवितुं कलिताकृतयो विचरन्ति महामाह सच्छलतः । अहिमांशुरिवात्र विभासि गुरो भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 6 ॥ गुरुपुङ्गव पुङ्गवकेतन ते समतामयतां न हि कोऽपि सुधीः । शरणागत वत्सल तत्त्वनिधे भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 7 ॥ विदिता न मया विशदैक कला न च किञ्चन काञ्चनमस्ति गुरो । दृतमेव विधेहि कृपां सहजां भव शङ्कर देशिक मे शरणम् ॥ 8 ॥