ജപാകുസുമ സങ്കാശം കാശ്യപേയം മഹാദ്യുതിം । തമോരിം സർവപാപഘ്നം പ്രണതോസ്മിദിവാകരം ॥ 1 ॥ സൂര്യോ അര്യമാ ഭഗസ്ത്വഷ്ടാ പൂഷാർകസ്സരിതാരവിഃ । ഗഭസ്തി മാനജഃ കാലോ മൃത്യുർദാതാ പ്രഭാകരഃ ॥ 2 ॥ ഭൂതാശ്രയോ ഭൂതപതിഃ സർവലോക നമസ്കൃതഃ । സ്രഷ്ടാ സംവർതകോ വഹ്നിഃ സർവസ്യാദിരലോലുപഃ ॥ 3 ॥ ബ്രഹ്മ സ്വരൂപ ഉദയേ മധ്യാഹ്നേതു മഹേശ്വരഃ । അസ്തകാലേ സ്വയം വിഷ്ണും ത്രയീമൂർതീ ദിവാകരഃ ॥ 4 ॥ സപ്താശ്വരഥമാരൂഢം പ്രചണ്ഡം കശ്യപാത്മജം । ശ്വേതപദ്മധരം ദേവം തം സൂര്യം പ്രണമാമ്യഹം ॥ 5 ॥ ഓം ഗ്രഹരാജായ വിദ്മഹേ കാലാധിപായ ധീമഹി തന്നോ രവിഃ പ്രചോദയാത് ॥