ഹൈന്ദവം
हैं
హై
ഹൈന്ദവം
ஹி
હિં
English
हिंदी
മലയാളം
తెలుగు
தமிழ்
ಕನ್ನಡ
📍
𖦏
Auto Detect Location
Font Size:
a
a
a
മുകുംദമാലാ സ്തോത്രമ്
ഘുഷ്യതേ
യസ്യ
നഗരേ
രംഗയാത്രാ
ദിനേ
ദിനേ
।
തമഹം
ശിരസാ
വംദേ
രാജാനം
കുലശേഖരമ്
॥
ശ്രീവല്ലഭേതി
വരദേതി
ദയാപരേതി
ഭക്തപ്രിയേതി
ഭവലുംഠനകോവിദേതി
।
നാഥേതി
നാഗശയനേതി
ജഗന്നിവാസേ-
-ത്യാലാപനം
പ്രതിപദം
കുരു
മേ
മുകുംദ
॥
1
॥
ജയതു
ജയതു
ദേവോ
ദേവകീനംദനോഽയം
ജയതു
ജയതു
കൃഷ്ണോ
വൃഷ്ണിവംശപ്രദീപഃ
।
ജയതു
ജയതു
മേഘശ്യാമലഃ
കോമലാംഗോ
ജയതു
ജയതു
പൃഥ്വീഭാരനാശോ
മുകുംദഃ
॥
2
॥
മുകുംദ
മൂര്ധ്നാ
പ്രണിപത്യ
യാചേ
ഭവംതമേകാംതമിയംതമര്ഥമ്
।
അവിസ്മൃതിസ്ത്വച്ചരണാരവിംദേ
ഭവേ
ഭവേ
മേഽസ്തു
ഭവത്പ്രസാദാത്
॥
3
॥
നാഹം
വംദേ
തവ
ചരണയോര്ദ്വംദ്വമദ്വംദ്വഹേതോഃ
കുംഭീപാകം
ഗുരുമപി
ഹരേ
നാരകം
നാപനേതുമ്
।
രമ്യാരാമാമൃദുതനുലതാ
നംദനേ
നാപി
രംതും
ഭാവേ
ഭാവേ
ഹൃദയഭവനേ
ഭാവയേയം
ഭവംതമ്
॥
4
॥
നാസ്ഥാ
ധര്മേ
ന
വസുനിചയേ
നൈവ
കാമോപഭോഗേ
യദ്യദ്ഭവ്യം
ഭവതു
ഭഗവന്
പൂർവകര്മാനുരൂപമ്
।
ഏതത്പ്രാര്ഥ്യം
മമ
ബഹുമതം
ജന്മജന്മാംതരേഽപി
ത്വത്പാദാംഭോരുഹയുഗഗതാ
നിശ്ചലാ
ഭക്തിരസ്തു
॥
5
॥
ദിവി
വാ
ഭുവി
വാ
മമാസ്തു
വാസോ
നരകേ
വാ
നരകാംതക
പ്രകാമമ്
।
അവധീരിത
ശാരദാരവിംദൌ
ചരണൌ
തേ
മരണേഽപി
ചിംതയാമി
॥
6
॥
കൃഷ്ണ
ത്വദീയ
പദപംകജപംജരാംത-
-മദ്യൈവ
മേ
വിശതു
മാനസരാജഹംസഃ
।
പ്രാണപ്രയാണസമയേ
കഫവാതപിത്തൈഃ
കംഠാവരോധനവിധൌ
സ്മരണം
കുതസ്തേ
॥
7
॥
ചിംതയാമി
ഹരിമേവ
സംതതം
മംദമംദ
ഹസിതാനനാംബുജം
നംദഗോപതനയം
പരാത്പരം
നാരദാദിമുനിബൃംദവംദിതമ്
॥
8
॥
കരചരണസരോജേ
കാംതിമന്നേത്രമീനേ
ശ്രമമുഷി
ഭുജവീചിവ്യാകുലേഽഗാധമാര്ഗേ
।
ഹരിസരസി
വിഗാഹ്യാപീയ
തേജോജലൌഘം
ഭവമരുപരിഖിന്നഃ
ഖേദമദ്യ
ത്യജാമി
॥
9
॥
സരസിജനയനേ
സശംഖചക്രേ
മുരഭിദി
മാ
വിരമ
സ്വചിത്ത
രംതുമ്
।
സുഖതരമപരം
ന
ജാതു
ജാനേ
ഹരിചരണസ്മരണാമൃതേന
തുല്യമ്
॥
10
॥
മാ
ഭീര്മംദമനോ
വിചിംത്യ
ബഹുധാ
യാമീശ്ചിരം
യാതനാഃ
നാമീ
നഃ
പ്രഭവംതി
പാപരിപവഃ
സ്വാമീ
നനു
ശ്രീധരഃ
।
ആലസ്യം
വ്യപനീയ
ഭക്തിസുലഭം
ധ്യായസ്വ
നാരായണം
ലോകസ്യ
വ്യസനാപനോദനകരോ
ദാസസ്യ
കിം
ന
ക്ഷമഃ
॥
11
॥
ഭവജലധിഗതാനാം
ദ്വംദ്വവാതാഹതാനാം
സുതദുഹിതൃകളത്രത്രാണഭാരാര്ദിതാനാമ്
।
വിഷമവിഷയതോയേ
മജ്ജതാമപ്ലവാനാം
ഭവതു
ശരണമേകോ
വിഷ്ണുപോതോ
നരാണാമ്
॥
12
॥
ഭവജലധിമഗാധം
ദുസ്തരം
നിസ്തരേയം
കഥമഹമിതി
ചേതോ
മാ
സ്മ
ഗാഃ
കാതരത്വമ്
।
സരസിജദൃശി
ദേവേ
താവകീ
ഭക്തിരേകാ
നരകഭിദി
നിഷണ്ണാ
താരയിഷ്യത്യവശ്യമ്
॥
13
॥
തൃഷ്ണാതോയേ
മദനപവനോദ്ധൂത
മോഹോര്മിമാലേ
ദാരാവര്തേ
തനയസഹജഗ്രാഹസംഘാകുലേ
ച
।
സംസാരാഖ്യേ
മഹതി
ജലധൌ
മജ്ജതാം
നസ്ത്രിധാമന്
പാദാംഭോജേ
വരദ
ഭവതോ
ഭക്തിനാവം
പ്രയച്ഛ
॥
14
॥
മാദ്രാക്ഷം
ക്ഷീണപുണ്യാന്
ക്ഷണമപി
ഭവതോ
ഭക്തിഹീനാന്പദാബ്ജേ
മാശ്രൌഷം
ശ്രാവ്യബംധം
തവ
ചരിതമപാസ്യാന്യദാഖ്യാനജാതമ്
।
മാസ്മാര്ഷം
മാധവ
ത്വാമപി
ഭുവനപതേ
ചേതസാപഹ്നുവാനാ-
-ന്മാഭൂവം
ത്വത്സപര്യാവ്യതികരരഹിതോ
ജന്മജന്മാംതരേഽപി
॥
15
॥
ജിഹ്വേ
കീര്തയ
കേശവം
മുരരിപും
ചേതോ
ഭജ
ശ്രീധരം
പാണിദ്വംദ്വ
സമര്ചയാച്യുതകഥാഃ
ശ്രോത്രദ്വയ
ത്വം
ശൃണു
।
കൃഷ്ണം
ലോകയ
ലോചനദ്വയ
ഹരേര്ഗച്ഛാംഘ്രിയുഗ്മാലയം
ജിഘ്ര
ഘ്രാണ
മുകുംദപാദതുലസീം
മൂര്ധന്നമാധോക്ഷജമ്
॥
16
॥
ഹേ
ലോകാഃ
ശൃണുത
പ്രസൂതിമരണവ്യാധേശ്ചികിത്സാമിമാം
യോഗജ്ഞാഃ
സമുദാഹരംതി
മുനയോ
യാം
യാജ്ഞവല്ക്യാദയഃ
।
അംതര്ജ്യോതിരമേയമേകമമൃതം
കൃഷ്ണാഖ്യമാപീയതാം
തത്പീതം
പരമൌഷധം
വിതനുതേ
നിർവാണമാത്യംതികമ്
॥
17
।
ഹേ
മര്ത്യാഃ
പരമം
ഹിതം
ശൃണുത
വോ
വക്ഷ്യാമി
സംക്ഷേപതഃ
സംസാരാര്ണവമാപദൂര്മിബഹുളം
സമ്യക്പ്രവിശ്യ
സ്ഥിതാഃ
।
നാനാജ്ഞാനമപാസ്യ
ചേതസി
നമോ
നാരായണായേത്യമും
മംത്രം
സപ്രണവം
പ്രണാമസഹിതം
പ്രാവര്തയധ്വം
മുഹുഃ
॥
18
॥
പൃഥ്വീരേണുരണുഃ
പയാംസി
കണികാഃ
ഫല്ഗുഃ
സ്ഫുലിംഗോഽലഘു-
-സ്തേജോ
നിഃശ്വസനം
മരുത്തനുതരം
രംധ്രം
സുസൂക്ഷ്മം
നഭഃ
।
ക്ഷുദ്രാ
രുദ്രപിതാമഹപ്രഭൃതയഃ
കീടാഃ
സമസ്താഃ
സുരാഃ
ദൃഷ്ടേ
യത്ര
സ
താവകോ
വിജയതേ
ഭൂമാവധൂതാവധിഃ
॥
19
॥
ബദ്ധേനാംജലിനാ
നതേന
ശിരസാ
ഗാത്രൈഃ
സരോമോദ്ഗമൈഃ
കംഠേന
സ്വരഗദ്ഗദേന
നയനേനോദ്ഗീര്ണബാഷ്പാംബുനാ
।
നിത്യം
ത്വച്ചരണാരവിംദയുഗള
ധ്യാനാമൃതാസ്വാദിനാ-
-മസ്മാകം
സരസീരുഹാക്ഷ
സതതം
സംപദ്യതാം
ജീവിതമ്
॥
20
॥
ഹേ
ഗോപാലക
ഹേ
കൃപാജലനിധേ
ഹേ
സിംധുകന്യാപതേ
ഹേ
കംസാംതക
ഹേ
ഗജേംദ്രകരുണാപാരീണ
ഹേ
മാധവ
।
ഹേ
രാമാനുജ
ഹേ
ജഗത്ത്രയഗുരോ
ഹേ
പുംഡരീകാക്ഷ
മാം
ഹേ
ഗോപീജനനാഥ
പാലയ
പരം
ജാനാമി
ന
ത്വാം
വിനാ
॥
21
॥
ഭക്താപായഭുജംഗഗാരുഡമണിസ്ത്രൈലോക്യരക്ഷാമണിഃ
ഗോപീലോചനചാതകാംബുദമണിഃ
സൌംദര്യമുദ്രാമണിഃ
।
യഃ
കാംതാമണി
രുക്മിണീ
ഘനകുചദ്വംദ്വൈകഭൂഷാമണിഃ
ശ്രേയോ
ദേവശിഖാമണിര്ദിശതു
നോ
ഗോപാലചൂഡാമണിഃ
॥
22
॥
ശത്രുച്ഛേദൈകമംത്രം
സകലമുപനിഷദ്വാക്യസംപൂജ്യമംത്രം
സംസാരോത്താരമംത്രം
സമുപചിതതമഃ
സംഘനിര്യാണമംത്രമ്
।
സർവൈശ്വര്യൈകമംത്രം
വ്യസനഭുജഗസംദഷ്ടസംത്രാണമംത്രം
ജിഹ്വേ
ശ്രീകൃഷ്ണമംത്രം
ജപ
ജപ
സതതം
ജന്മസാഫല്യമംത്രമ്
॥
23
॥
വ്യാമോഹ
പ്രശമൌഷധം
മുനിമനോവൃത്തി
പ്രവൃത്ത്യൌഷധം
ദൈത്യേംദ്രാര്തികരൌഷധം
ത്രിഭുവനീ
സംജീവനൈകൌഷധമ്
।
ഭക്താത്യംതഹിതൌഷധം
ഭവഭയപ്രധ്വംസനൈകൌഷധം
ശ്രേയഃപ്രാപ്തികരൌഷധം
പിബ
മനഃ
ശ്രീകൃഷ്ണദിവ്യൌഷധമ്
॥
24
॥
ആമ്നായാഭ്യസനാന്യരണ്യരുദിതം
വേദവ്രതാന്യന്വഹം
മേദശ്ഛേദഫലാനി
പൂര്തവിധയഃ
സർവേ
ഹുതം
ഭസ്മനി
।
തീര്ഥാനാമവഗാഹനാനി
ച
ഗജസ്നാനം
വിനാ
യത്പദ-
-ദ്വംദ്വാംഭോരുഹസംസ്മൃതിർവിജയതേ
ദേവഃ
സ
നാരായണഃ
॥
25
॥
ശ്രീമന്നാമ
പ്രോച്യ
നാരായണാഖ്യം
കേ
ന
പ്രാപുർവാംഛിതം
പാപിനോഽപി
।
ഹാ
നഃ
പൂർവം
വാക്പ്രവൃത്താ
ന
തസ്മിന്
തേന
പ്രാപ്തം
ഗര്ഭവാസാദിദുഃഖമ്
॥
26
॥
മജ്ജന്മനഃ
ഫലമിദം
മധുകൈടഭാരേ
മത്പ്രാര്ഥനീയ
മദനുഗ്രഹ
ഏഷ
ഏവ
।
ത്വദ്ഭൃത്യഭൃത്യ
പരിചാരക
ഭൃത്യഭൃത്യ
ഭൃത്യസ്യ
ഭൃത്യ
ഇതി
മാം
സ്മര
ലോകനാഥ
॥
27
॥
നാഥേ
നഃ
പുരുഷോത്തമേ
ത്രിജഗതാമേകാധിപേ
ചേതസാ
സേവ്യേ
സ്വസ്യ
പദസ്യ
ദാതരി
സുരേ
നാരായണേ
തിഷ്ഠതി
।
യം
കംചിത്പുരുഷാധമം
കതിപയഗ്രാമേശമല്പാര്ഥദം
സേവായൈ
മൃഗയാമഹേ
നരമഹോ
മൂകാ
വരാകാ
വയമ്
॥
28
॥
മദന
പരിഹര
സ്ഥിതിം
മദീയേ
മനസി
മുകുംദപദാരവിംദധാമ്നി
।
ഹരനയനകൃശാനുനാ
കൃശോഽസി
സ്മരസി
ന
ചക്രപരാക്രമം
മുരാരേഃ
॥
29
॥
തത്ത്വം
ബ്രുവാണാനി
പരം
പരസ്മാ-
-ന്മധു
ക്ഷരംതീവ
സതാം
ഫലാനി
।
പ്രാവര്തയ
പ്രാംജലിരസ്മി
ജിഹ്വേ
നാമാനി
നാരായണ
ഗോചരാണി
॥
30
॥
ഇദം
ശരീരം
പരിണാമപേശലം
പതത്യവശ്യം
ശ്ലഥസംധിജര്ജരമ്
।
കിമൌഷധൈഃ
ക്ലിശ്യസി
മൂഢ
ദുര്മതേ
നിരാമയം
കൃഷ്ണരസായനം
പിബ
॥
31
॥
ദാരാ
വാരാകരവരസുതാ
തേ
തനൂജോ
വിരിംചിഃ
സ്തോതാ
വേദസ്തവ
സുരഗണോ
ഭൃത്യവര്ഗഃ
പ്രസാദഃ
।
മുക്തിര്മായാ
ജഗദവികലം
താവകീ
ദേവകീ
തേ
മാതാ
മിത്രം
ബലരിപുസുതസ്ത്വയ്യതോഽന്യന്ന
ജാനേ
॥
32
॥
കൃഷ്ണോ
രക്ഷതു
നോ
ജഗത്ത്രയഗുരുഃ
കൃഷ്ണം
നമസ്യാമ്യഹം
കൃഷ്ണേനാമരശത്രവോ
വിനിഹതാഃ
കൃഷ്ണായ
തസ്മൈ
നമഃ
।
കൃഷ്ണാദേവ
സമുത്ഥിതം
ജഗദിദം
കൃഷ്ണസ്യ
ദാസോഽസ്മ്യഹം
കൃഷ്ണേ
തിഷ്ഠതി
സർവമേതദഖിലം
ഹേ
കൃഷ്ണ
രക്ഷസ്വ
മാമ്
॥
33
॥
തത്ത്വം
പ്രസീദ
ഭഗവന്
കുരു
മയ്യനാഥേ
വിഷ്ണോ
കൃപാം
പരമകാരുണികഃ
കില
ത്വമ്
।
സംസാരസാഗരനിമഗ്നമനംതദീന-
-മുദ്ധര്തുമര്ഹസി
ഹരേ
പുരുഷോത്തമോഽസി
॥
34
॥
നമാമി
നാരായണപാദപംകജം
കരോമി
നാരായണപൂജനം
സദാ
।
വദാമി
നാരായണനാമ
നിര്മലം
സ്മരാമി
നാരായണതത്ത്വമവ്യയമ്
॥
35
॥
ശ്രീനാഥ
നാരായണ
വാസുദേവ
ശ്രീകൃഷ്ണ
ഭക്തപ്രിയ
ചക്രപാണേ
।
ശ്രീപദ്മനാഭാച്യുത
കൈടഭാരേ
ശ്രീരാമ
പദ്മാക്ഷ
ഹരേ
മുരാരേ
॥
36
॥
അനംത
വൈകുംഠ
മുകുംദ
കൃഷ്ണ
ഗോവിംദ
ദാമോദര
മാധവേതി
।
വക്തും
സമര്ഥോഽപി
ന
വക്തി
കശ്ചി-
-ദഹോ
ജനാനാം
വ്യസനാഭിമുഖ്യമ്
॥
37
॥
ധ്യായംതി
യേ
വിഷ്ണുമനംതമവ്യയം
ഹൃത്പദ്മമധ്യേ
സതതം
വ്യവസ്ഥിതമ്
।
സമാഹിതാനാം
സതതാഭയപ്രദം
തേ
യാംതി
സിദ്ധിം
പരമാം
ച
വൈഷ്ണവീമ്
॥
38
॥
ക്ഷീരസാഗരതരംഗശീകരാ-
-ഽഽസാരതാരകിതചാരുമൂര്തയേ
।
ഭോഗിഭോഗശയനീയശായിനേ
മാധവായ
മധുവിദ്വിഷേ
നമഃ
॥
39
॥
യസ്യ
പ്രിയൌ
ശ്രുതിധരൌ
കവിലോകവീരൌ
മിത്രേ
ദ്വിജന്മവരപദ്മശരാവഭൂതാമ്
।
തേനാംബുജാക്ഷചരണാംബുജഷട്പദേന
രാജ്ഞാ
കൃതാ
കൃതിരിയം
കുലശേഖരേണ
॥
40
॥
ഇതി
കുലശേഖര
പ്രണീതം
മുകുംദമാലാ
।
Recite with devotion and pure heart
Regular practice brings spiritual benefits