വ്രജേ പ്രസിദ്ധം നവനീതചൌരം ഗോപാംഗനാനാം ച ദുകൂലചൌരമ് । അനേകജന്മാര്ജിതപാപചൌരം ചൌരാഗ്രഗണ്യം പുരുഷം നമാമി ॥ 1॥ ശ്രീരാധികായാ ഹൃദയസ്യ ചൌരം നവാംബുദശ്യാമലകാംതിചൌരമ് । പദാശ്രിതാനാം ച സമസ്തചൌരം ചൌരാഗ്രഗണ്യം പുരുഷം നമാമി ॥ 2॥ അകിംചനീകൃത്യ പദാശ്രിതം യഃ കരോതി ഭിക്ഷും പഥി ഗേഹഹീനമ് । കേനാപ്യഹോ ഭീഷണചൌര ഈദൃഗ്- ദൃഷ്ടഃശ്രുതോ വാ ന ജഗത്ത്രയേഽപി ॥ 3॥ യദീയ നാമാപി ഹരത്യശേഷം ഗിരിപ്രസാരാന് അപി പാപരാശീന് । ആശ്ചര്യരൂപോ നനു ചൌര ഈദൃഗ് ദൃഷ്ടഃ ശ്രുതോ വാ ന മയാ കദാപി ॥ 4॥ ധനം ച മാനം ച തഥേംദ്രിയാണി പ്രാണാംശ്ച ഹൃത്വാ മമ സർവമേവ । പലായസേ കുത്ര ധൃതോഽദ്യ ചൌര ത്വം ഭക്തിദാമ്നാസി മയാ നിരുദ്ധഃ ॥ 5॥ ഛിനത്സി ഘോരം യമപാശബംധം ഭിനത്സി ഭീമം ഭവപാശബംധമ് । ഛിനത്സി സർവസ്യ സമസ്തബംധം നൈവാത്മനോ ഭക്തകൃതം തു ബംധമ് ॥ 6॥ മന്മാനസേ താമസരാശിഘോരേ കാരാഗൃഹേ ദുഃഖമയേ നിബദ്ധഃ । ലഭസ്വ ഹേ ചൌര! ഹരേ! ചിരായ സ്വചൌര്യദോഷോചിതമേവ ദംഡമ് ॥ 7॥ കാരാഗൃഹേ വസ സദാ ഹൃദയേ മദീയേ മദ്ഭക്തിപാശദൃഢബംധനനിശ്ചലഃ സന് । ത്വാം കൃഷ്ണ ഹേ! പ്രലയകോടിശതാംതരേഽപി സർവസ്വചൌര! ഹൃദയാന് ന ഹി മോചയാമി ॥ 8॥ ഇതി ശ്രീബില്വമംഗലഠാകൂരവിരചിതം ചൌരാഷ്ടകം സംപൂര്ണമ് । ചൌരഗ്രഗണ്യ പുരുഷാഷ്ടകമ് ।