നമസ്തസ്മൈ ഗണേശായ സർവവിഘ്നവിനാശിനേ । കാര്യാരംഭേഷു സർവേഷു പൂജിതോ യഃ സുരൈരപി ॥ 1 ॥ പാർവത്യുവാച – ഭഗവൻ ദേവദേവേശ ലോകാനുഗ്രഹകാരകഃ । ഇദാനീം ശ്രോതൃമിച്ഛാമി കവചം യത്പ്രകാശിതം ॥ 2 ॥ ഏകാക്ഷരസ്യ മന്ത്രസ്യ ത്വയാ പ്രീതേന ചേതസാ । വദൈതദ്വിധിവദ്ദേവ യദി തേ വല്ലഭാസ്മ്യഹം ॥ 3 ॥ ഈശ്വര ഉവാച – ശൃണു ദേവി പ്രവക്ഷ്യാമി നാഖ്യേയമപി തേ ധ്രുവം । ഏകാക്ഷരസ്യ മന്ത്രസ്യ കവചം സർവകാമദം ॥ 4 ॥ യസ്യ സ്മരണമാത്രേണ ന വിഘ്നാഃ പ്രഭവന്തി ഹി । ത്രികാലമേകകാലം വാ യേ പഠന്തി സദാ നരാഃ ॥ 5 ॥ തേഷാം ക്വാപി ഭയം നാസ്തി സംഗ്രാമേ സങ്കടേ ഗിരൗ । ഭൂതവേതാലരക്ഷോഭിർഗ്രഹൈശ്ചാപി ന ബാധ്യതേ ॥ 6 ॥ ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ യോ ജപേദ്ഗണനായകം । ന ച സിദ്ധിമവാപ്നോതി മൂഢോ വർഷശതൈരപി ॥ 7 ॥ അഘോരോ മേ യഥാ മന്ത്രോ മന്ത്രാണാമുത്തമോത്തമഃ । തഥേദം കവചം ദേവി ദുർലഭം ഭുവി മാനവൈഃ ॥ 8 ॥ ഗോപനീയം പ്രയത്നേന നാജ്യേയം യസ്യ കസ്യചിത് । തവ പ്രീത്യാ മഹേശാനി കവചം കഥ്യതേഽദ്ഭുതം ॥ 9 ॥ ഏകാക്ഷരസ്യ മന്ത്രസ്യ ഗണകശ്ചർഷിരീരിതഃ । ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്തു വിഘ്നേശോ ദേവതാ പരികീർതിതാ ॥ 10 ॥ ഗം ബീജം ശക്തിരോങ്കാരഃ സർവകാമാർഥസിദ്ധയേ । സർവവിഘ്നവിനാശായ വിനിയോഗസ്തു കീർതിതഃ ॥ 11 ॥ ധ്യാനം – രക്താംഭോജസ്വരൂപം ലസദരുണസരോജാധിരൂഢം ത്രിനേത്രം പാശം ചൈവാങ്കുശം വാ വരദമഭയദം ബാഹുഭിർധാരയന്തം । ശക്ത്യാ യുക്തം ഗജാസ്യം പൃഥുതരജഠരം നാഗയജ്ഞോപവീതം ദേവം ചന്ദ്രാർധചൂഡം സകലഭയഹരം വിഘ്നരാജം നമാമി ॥ 12 ॥ കവചം – ഗണേശോ മേ ശിരഃ പാതു ഫാലം പാതു ഗജാനനഃ । നേത്രേ ഗണപതിഃ പാതു ഗജകർണഃ ശ്രുതീ മമ ॥ 13 ॥ കപോലൗ ഗണനാഥസ്തു ഘ്രാണം ഗന്ധർവപൂജിതഃ । മുഖം മേ സുമുഖഃ പാതു ചിബുകം ഗിരിജാസുതഃ ॥ 14 ॥ ജിഹ്വാം പാതു ഗണക്രീഡോ ദന്താൻ രക്ഷതു ദുർമുഖഃ । വാചം വിനായകഃ പാതു കണ്ഠം പാതു മദോത്കടഃ ॥ 15 ॥ സ്കന്ധൗ പാതു ഗജസ്കന്ധോ ബാഹൂ മേ വിഘ്നനാശനഃ । ഹസ്തൗ രക്ഷതു ഹേരംബോ വക്ഷഃ പാതു മഹാബലഃ ॥ 16 ॥ ഹൃദയം മേ ഗണപതിരുദരം മേ മഹോദരഃ । നാഭിം ഗംഭീരഹൃദയോ പൃഷ്ഠം പാതു സുരപ്രിയഃ ॥ 17 ॥ കടിം മേ വികടഃ പാതു ഗുഹ്യം മേ ഗുഹപൂജിതഃ । ഊരൂ മേ പാതു കൗമാരം ജാനുനീ ച ഗണാധിപഃ ॥ 18 ॥ ജംഘേ ജയപ്രദഃ പാതു ഗുൽഫൗ മേ ധൂർജടിപ്രിയഃ । ചരണൗ ദുർജയഃ പാതു സാംഗം മേ ഗണനായകഃ ॥ 19 ॥ ആമോദോ മേഽഗ്രതഃ പാതു പ്രമോദഃ പാതു പൃഷ്ഠതഃ । ദക്ഷിണേ പാതു സിദ്ധീശോ വാമേ വിദ്യാധരാർചിതഃ ॥ 20 ॥ പ്രാച്യാം രക്ഷതു മാം നിത്യം ചിന്താമണിവിനായകഃ । ആഗ്നേയ്യാം വക്രതുണ്ഡോ മേ ദക്ഷിണസ്യാമുമാസുതഃ ॥ 21 ॥ നൈരൃത്യാം സർവവിഘ്നേശോ പാതു നിത്യം ഗണേശ്വരഃ । പ്രതീച്യാം സിദ്ധിദഃ പാതു വായവ്യാം ഗജകർണകഃ ॥ 22 ॥ കൗബേര്യാം സർവസിദ്ധീശോ ഈശാന്യാമീശനന്ദനഃ । ഊർധ്വം വിനായകഃ പാതു അധോ മൂഷകവാഹനഃ ॥ 23 ॥ ദിവാ ഗോക്ഷീരധവലഃ പാതു നിത്യം ഗജാനനഃ । രാത്രൗ പാതു ഗണക്രീഡോ സന്ധ്യയോ സുരവന്ദിതഃ ॥ 24 ॥ പാശാങ്കുശാഭയകരഃ സർവതഃ പാതു മാം സദാ । ഗ്രഹഭൂതപിശാചേഭ്യോ പാതു നിത്യം ഗണേശ്വരഃ ॥ 25 ॥ സത്ത്വം രജസ്തമോ വാചം ബുദ്ധിം ജ്ഞാനം സ്മൃതിം ദയാം । ധർമം ചതുർവിധം ലക്ഷ്മീം ലജ്ജാം കീർതിം കുലം വപുഃ ॥ 26 ॥ ധനധാന്യഗൃഹാന്ദാരാൻ പുത്രാൻപൗത്രാൻ സഖീംസ്തഥാ । ഏകദന്തോഽവതു ശ്രീമാൻ സർവതഃ ശങ്കരാത്മജഃ ॥ 27 ॥ സിദ്ധിദം കീർതിദം ദേവി പ്രപഠേന്നിയതഃ ശുചിഃ । ഏകകാലം ദ്വികാലം വാ ത്രികാലം വാപി ഭക്തിതഃ ॥ 28 ॥ ന തസ്യ ദുർലഭം കിഞ്ചിത് ത്രിഷു ലോകേഷു വിദ്യതേ । സർവപാപവിനിർമുക്തോ ജായതേ ഭുവി മാനവഃ ॥ 29 ॥ യം യം കാമയതേ മർത്യഃ സുദുർലഭമനോരഥം । തം തം പ്രാപ്നോതി സകലം ഷണ്മാസാന്നാത്ര സംശയഃ ॥ 30 ॥ മോഹനസ്തംഭനാകർഷമാരണോച്ചാടനം വശം । സ്മരണാദേവ ജായന്തേ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ॥ 31 ॥ സർവവിഘ്നഹരേദ്ദേവീം ഗ്രഹപീഡാനിവാരണം । സർവശത്രുക്ഷയകരം സർവാപത്തിനിവാരണം ॥ 32 ॥ ധൃത്വേദം കവചം ദേവി യോ ജപേന്മന്ത്രമുത്തമം । ന വാച്യതേ സ വിഘ്നൗഘൈഃ കദാചിദപി കുത്രചിത് ॥ 33 ॥ ഭൂർജേ ലിഖിത്വാ വിധിവദ്ധാരയേദ്യോ നരഃ ശുചിഃ । ഏകബാഹോ ശിരഃ കണ്ഠേ പൂജയിത്വാ ഗണാധിപം ॥ 34 ॥ ഏകാക്ഷരസ്യ മന്ത്രസ്യ കവചം ദേവി ദുർലഭം । യോ ധാരയേന്മഹേശാനി ന വിഘ്നൈരഭിഭൂയതേ ॥ 35 ॥ ഗണേശഹൃദയം നാമ കവചം സർവസിദ്ധിദം । പഠേദ്വാ പാഠയേദ്വാപി തസ്യ സിദ്ധിഃ കരേ സ്ഥിതാ ॥ 36 ॥ ന പ്രകാശ്യം മഹേശാനി കവചം യത്ര കുത്രചിത് । ദാതവ്യം ഭക്തിയുക്തായ ഗുരുദേവപരായ ച ॥ 37 ॥ ഇതി ശ്രീരുദ്രയാമലേ പാർവതീപരമേശ്വര സംവാദേ ശ്രീ ഗണേശ ഹൃദയ കവചം സമ്പൂർണം ।