ओङ्काररूपिणी देवि विशुद्धसत्त्वरूपिणी । देवानां जननी त्वं हि प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 1 ॥ तन्मात्रं चैव भूतानि तव वक्षःस्थलं स्मृतम् । त्वमेव वेदगम्या तु प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 2 ॥ देव दानव गन्धर्व यक्ष राक्षस किन्नरैः । स्तूयसे त्वं सदा लक्ष्मि प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 3 ॥ लोकातीता द्वैतातीता समस्तभूतवेष्टिता । विद्वज्जनकीर्तिता च प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 4 ॥ परिपूर्णा सदा लक्ष्मि त्रात्री तु शरणार्थिषु । विश्वाद्या विश्वकर्त्री च प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 5 ॥ ब्रह्मरूपा च सावित्री त्वद्दीप्त्या भासते जगत् । विश्वरूपा वरेण्या च प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 6 ॥ क्षित्यप्तेजोमरुद्वोमपञ्चभूतस्वरूपिणी । बन्धादेः कारणं त्वं हि प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 7 ॥ महेशे त्वं हैमवती कमला केशवेऽपि च । ब्रह्मणः प्रेयसी त्वं हि प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 8 ॥ चण्डी दुर्गा कालिका च कौशिकी सिद्धिरूपिणी । योगिनी योगगम्या च प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 9 ॥ बाल्ये च बालिका त्वं हि यौवने युवतीति च । स्थविरे वृद्धरूपा च प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 10 ॥ गुणमयी गुणातीता आद्या विद्या सनातनी । महत्तत्त्वादिसम्युक्ता प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 11 ॥ तपस्विनी तपः सिद्धिः स्वर्गसिद्धिस्तदर्थिषु । चिन्मयी प्रकृतिस्त्वं तु प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 12 ॥ त्वमादिर्जगतां देवि त्वमेव स्थितिकारणम् । त्वमन्ते निधनस्थानं स्वेच्छाचारा त्वमेव हि ॥ 13 ॥ चराचराणां भूतानां बहिरन्तस्त्वमेव हि । व्याप्यव्यापकरूपेण त्वं भासि भक्तवत्सले ॥ 14 ॥ त्वन्मायया हृतज्ञाना नष्टात्मानो विचेतसः । गतागतं प्रपद्यन्ते पापपुण्यवशात्सदा ॥ 15 ॥ तावत्सत्यं जगद्भाति शुक्तिकारजतं यथा । यावन्न ज्ञायते ज्ञानं चेतसा नान्वगामिनी ॥ 16 ॥ त्वज्ज्ञानात्तु सदा युक्तः पुत्रदारगृहादिषु । रमन्ते विषयान् सर्वानन्ते दुःखप्रदान् ध्रुवम् ॥ 17 ॥ त्वदाज्ञया तु देवेशि गगने सूर्यमण्डलम् । चन्द्रश्च भ्रमते नित्यं प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 18 ॥ ब्रह्मेशविष्णुजननी ब्रह्माख्या ब्रह्मसंश्रया । व्यक्ताऽव्यक्ता च देवेशि प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 19 ॥ अचला सर्वगा त्वं हि मायातीता महेश्वरि । शिवात्मा शाश्वता नित्या प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 20 ॥ सर्वकार्यनियन्त्री च सर्वभूतेश्वरेश्वरी । अनन्ता निष्काला त्वं हि प्रसन्ना भवसुन्दरि ॥ 21 ॥ सर्वेश्वरी सर्ववन्द्या अचिन्त्या परमात्मिका । भुक्तिमुक्तिप्रदा त्वं हि प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 22 ॥ ब्रह्माणी ब्रह्मलोके त्वं वैकुण्ठे सर्वमङ्गला । इन्द्राणी अमरावत्यामम्बिका वरुणालये ॥ 23 ॥ यमालये कालरूपा कुबेरभवने शुभा । महानन्दाग्निकोणे च प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 24 ॥ नैरृत्यां रक्तदन्ता त्वं वायव्यां मृगवाहिनी । पाताले वैष्णवीरूपा प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 25 ॥ सुरसा त्वं मणिद्वीपे ऐशान्यां शूलधारिणी । भद्रकाली च लङ्कायां प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 26 ॥ रामेश्वरी सेतुबन्धे सिंहले देवमोहिनी । विमला त्वं च श्रीक्षेत्रे प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 27 ॥ कालिका त्वं कालिघट्‍टे कामाख्या नीलपर्वते । विरजा औड्रदेशे त्वं प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 28 ॥ वाराणस्यामन्नपूर्णा अयोध्यायां महेश्वरी । गयासुरी गयाधाम्नि प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 29 ॥ भद्रकाली कुरुक्षेत्रे कृष्ण कात्यायनी व्रजे । महामाया द्वारकायां प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 30 ॥ क्षुधा त्वं सर्वजीवानां वेला च सागरस्य हि । महेश्वरी मथुरायां प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 31 ॥ रामस्य जानकी त्वं च शिवस्य मनमोहिनी । दक्षस्य दुहिता चैव प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 32 ॥ विष्णुभक्तिप्रदा त्वं च कंसासुर विनाशिनी । रावणनाशिनी चैव प्रसन्ना भव सुन्दरि ॥ 33 ॥ लक्ष्मीस्तोत्रमिदं पुण्यं यः पठेद्भक्तिसम्युतः । सर्वज्वरभयं नश्येत् सर्वव्याधिनिवारणम् ॥ 34 ॥ इदं स्तोत्रं महापुण्यमापदुद्धारकारणम् । त्रिसन्ध्यमेकसन्ध्यं वा यः पठेत् सततं नरः ॥ 35 ॥ मुच्यते सर्वपापेभ्यस्तथा तु सर्वसङ्कटात् । मुच्यते नात्र सन्देहो भुवि स्वर्गे रसातले ॥ 36 ॥ समस्तं च तथा चैकं यः पठेद्भक्तितत्परः । स सर्वदुष्करं तीर्त्वा लभते परमां गतिम् ॥ 37 ॥ सुखदं मोक्षदं स्तोत्रं यः पठेद्भक्तिसम्युतः । स तु कोटितीर्थफलं प्राप्नोति नात्र संशयः ॥ 38 ॥ एका देवी तु कमला यस्मिंस्तुष्टा भवेत्सदा । तस्याऽसाध्यं तु देवेशि नास्तिकिञ्चिज्जगत्त्रये ॥ 39 ॥ पठनादपि स्तोत्रस्य किं न सिद्ध्यति भूतले । तस्मात् स्तोत्रवरं प्रोक्तं सत्यं सत्यं हि पार्वति ॥ 40 ॥ इति श्री कमला स्तोत्रम् ।