श्रीभैरव उवाच – देवेशि देहरक्षार्थं कारणं कथ्यतां ध्रुवम् । म्रियन्ते साधका येन विना श्मशानभूमिषु ॥ रणेषु चातिघोरेषु महावायुजलेषु च । शृङ्गिमकरवज्रेषु ज्वरादिव्याधिवह्निषु ॥ श्रीदेव्युवाच – कथयामि शृणु प्राज्ञ बटोस्तु कवचं शुभम् । गोपनीयं प्रयत्नेन मातृजारोपमं यथा ॥ तस्य ध्यानम् त्रिधा प्रोक्तं सात्त्विकादिप्रभेदतः । सात्त्विकं राजसं चैव तामसं देव तत् शृणु ॥ ध्यानम् – वन्दे बालं स्फटिकसदृशं कुण्डलोद्भासिवक्त्रं दिव्याकल्पैर्नवमणिमयैः किङ्किणीनूपुराद्यैः । दीप्ताकारं विशदवदनं सुप्रसन्नं त्रिनेत्रं हस्ताब्जाभ्यां बटुकमनिशं शूलखड्गौदधानम् ॥ 1 ॥ उद्यद्भास्करसन्निभं त्रिनयनं रक्ताङ्गरागस्रजं स्मेरास्यं वरदं कपालमभयं शूलं दधानं करैः । नीलग्रीवमुदारभूषणशतं शीतांशुचूडोज्ज्वलं बन्धूकारुणवाससं भयहरं देवं सदा भावये ॥ 2 ॥ ध्यायेन्नीलाद्रिकान्तं शशिशकलधरं मुण्डमालं महेशं दिग्वस्त्रं पिङ्गकेशं डमरुमथ सृणिं खड्गशूलाभयानि । नागं घण्टां कपालं करसरसिरुहैर्विभ्रतं भीमदंष्ट्रं सर्पाकल्पं त्रिनेत्रं मणिमयविलसत्किङ्किणी नूपुराढ्यम् ॥ 3 ॥ अस्य वटुकभैरवकवचस्य महाकाल ऋषिरनुष्टुप्छन्दः श्रीवटुकभैरवो देवता बं बीजं ह्रीं शक्तिरापदुद्धारणायेति कीलकं मम सर्वाभीष्टसिद्ध्यर्थे विनियोगः । कवचम् – ओं शिरो मे भैरवः पातु ललाटं भीषणस्तथा । नेत्रे च भूतहननः सारमेयानुगो भ्रुवौ ॥ 1 भूतनाथश्च मे कर्णौ कपोलौ प्रेतवाहनः । नासापुटौ तथोष्ठौ च भस्माङ्गः सर्वभूषणः ॥ 2 भीषणास्यो ममास्यं च शक्तिहस्तो गलं मम । स्कन्धौ दैत्यरिपुः पातु बाहू अतुलविक्रमः ॥ 3 पाणी कपाली मे पातु मुण्डमालाधरो हृदम् । वक्षःस्थलं तथा शान्तः कामचारी स्तनं मम ॥ 4 उदरं च स मे तुष्टः क्षेत्रेशः पार्श्वतस्तथा । क्षेत्रपालः पृष्ठदेशं क्षेत्राख्यो नाभितस्तथा ॥ 5 कटिं पापौघनाशश्च बटुको लिङ्गदेशकम् । गुदं रक्षाकरः पातु ऊरू रक्षाकरः सदा ॥ 6 जानू च घुर्घुरारावो जङ्घे रक्षतु रक्तपः । गुल्फौ च पादुकासिद्धः पादपृष्ठं सुरेश्वरः ॥ 7 आपादमस्तकं चैव आपदुद्धारणस्तथा । सहस्रारे महापद्मे कर्पूरधवलो गुरुः ॥ 8 पातु मां वटुको देवो भैरवः सर्वकर्मसु । पूर्व स्यामसिताङ्गो मे दिशि रक्षतु सर्वदा ॥ 9 आग्नेय्यां च रुरुः पातु दक्षिणे चण्डभैरवः । नैरृत्यां क्रोधनः पातु मामुन्मत्तस्तु पश्चिमे ॥ 10 वायव्यां मे कपाली च नित्यं पायात् सुरेश्वरः । भीषणो भैरवः पातूत्तरस्यां दिशि सर्वदा ॥ 11 संहारभैरवः पातु दिश्यैशान्यां महेश्वरः । ऊर्ध्वे पातु विधाता वै पाताले नन्दिको विभुः ॥ 12 सद्योजातस्तु मां पायात् सर्वतो देवसेवितः । वामदेवोऽवतु प्रीतो रणे घोरे तथावतु ॥ 13 जले तत्पुरुषः पातु स्थले पातु गुरुः सदा । डाकिनीपुत्रकः पातु दारांस्तु लाकिनीसुतः ॥ 14 पातु साकलको भ्रातॄन् श्रियं मे सततं गिरः । लाकिनीपुत्रकः पातु पशूनश्वानजांस्तथा ॥ 15 महाकालोऽवतु च्छत्रं सैन्यं वै कालभैरवः । राज्यं राज्यश्रियं पायात् भैरवो भीतिहारकः ॥ 16 रक्षाहीनन्तु यत् स्थानं वर्जितं कवचेन च । तत् सर्वं रक्ष मे देव त्वं यतः सर्वरक्षकः ॥ 17 एतत् कवचमीशान तव स्नेहात् प्रकाशितम् । नाख्येयं नरलोकेषु सारभूतं च सुश्रियम् ॥ 18 यस्मै कस्मै न दातव्यं कवचेशं सुदुर्लभम् । न देयं परशिष्येभ्यः कृपणेभ्यश्च शङ्कर ॥ 19 यो ददाति निषिद्धेभ्यः स वै भ्रष्टो भवेद्ध्रुवम् । अनेन कवचेशेन रक्षां कृत्वा द्विजोत्तमः ॥ 20 विचरन् यत्र कुत्रापि विघ्नौघैः प्राप्यते न सः । मन्त्रेण म्रियते योगी कवचं यन्न रक्षितः ॥ 21 तस्मात् सर्वप्रयत्नेन दुर्लभं पापचेतसाम् । भूर्जे रम्भात्वचे वापि लिखित्वा विधिवत् प्रभो ॥ 22 धारयेत् पाठयेद्वापि सम्पठेद्वापि नित्यशः । सम्प्राप्नोति प्रभावं वै कवचस्यास्य वर्णितम् ॥ 23 नमो भैरवदेवाय सारभूताय वै नमः । नमस्त्रैलोक्यनाथाय नाथनाथाय वै नमः ॥ 24