श्रीदेव्युवाच । भगवन् देवदेवेश सर्वज्ञ त्रिपुरान्तक । प्राप्ते कलियुगे घोरे महाभूतैः समावृते ॥ 1 ॥ महाव्याधि महाव्याल घोरराजैः समावृते । दुःस्वप्नशोकसन्तापैः दुर्विनीतैः समावृते ॥ 2 ॥ स्वधर्मविरतेमार्गे प्रवृत्ते हृदि सर्वदा । तेषां सिद्धिं च मुक्तिं च त्वं मे ब्रूहि वृषध्वज ॥ 3 ॥ ईश्वर उवाच । शृणु देवि महाभागे सर्वकल्याणकारणे । महाशास्तुश्च देवेशि कवचं पुण्यवर्धनम् ॥ 4 ॥ अग्निस्तम्भ जलस्तम्भ सेनास्तम्भ विधायकम् । महाभूतप्रशमनं महाव्याधिनिवारणम् ॥ 5 ॥ महाज्ञानप्रदं पुण्यं विशेषात् कलितापहम् । सर्वरक्षाकरं दिव्यमायुरारोग्यवर्धनम् ॥ 6 ॥ किमतो बहुनोक्तेन यं यं कामयते द्विजः । तं तमाप्नोत्यसन्देहो महाशास्तुः प्रसादतः ॥ 7 ॥ कवचस्य ऋषिर्ब्रह्मा गायत्रीश्छन्द उच्यते । देवता श्रीमहाशास्ता देवो हरिहरात्मजः ॥ 8 ॥ षडङ्गमाचरेद्भक्त्या मात्रया जातियुक्तया । ध्यानमस्य प्रवक्ष्यामि शृणुष्वावहिता प्रिये ॥ 9 ॥ अस्य श्रीमहाशास्तुः कवचस्तोत्र महामन्त्रस्य ब्रह्मा ऋषिः, गायत्री छन्दः, महाशास्ता देवता, ह्रां बीजं, ह्रीं शक्तिः, ह्रूं कीलकं, श्रीमहाशास्तुः प्रसाद सिद्ध्यर्थे जपे विनियोगः ॥ ह्रामित्यादि षडङ्गन्यासः ॥ अथ ध्यानम् । तेजोमण्डलमध्यगं त्रिनयनं दिव्याम्बरालङ्कृतं देवं पुष्पशरेक्षुकार्मुकलसन्माणिक्यपात्राऽभयम् । बिभ्राणं करपङ्कजे मदगजस्कन्धाधिरूढं विभुं शास्तारं शरणं व्रजामि सततं त्रैलोक्यसम्मोहनम् ॥ अथ कवचम् । महाशास्ता शिरः पातु फालं हरिहरात्मजः । कामरूपी दृशौ पातु सर्वज्ञो मे श्रुती सदा ॥ 1 ॥ घ्राणं पातु कृपाध्यक्षो मुखं गौरीप्रियः सदा । वेदाध्यायी च मे जिह्वां पातु मे चिबुकं गुरुः ॥ 2 ॥ कण्ठं पातु विशुद्धात्मा स्कन्धौ पातु सुरार्चितः । बाहू पातु विरूपाक्षः करौ तु कमलाप्रियः ॥ 3 ॥ भूताधिपो मे हृदयं मध्यं पातु महाबलः । नाभिं पातु महावीरः कमलाक्षोऽवतात्कटिम् ॥ 4 ॥ अपानं पातु विश्वात्मा गुह्यं गुह्यार्थवित्तमः । ऊरू पातु गजारूढो वज्रधारी च जानुनी ॥ 5 ॥ जङ्घे पात्वङ्कुशधरः पादौ पातु महामतिः । सर्वाङ्गं पातु मे नित्यं महामायाविशारदः ॥ 6 ॥ इतीदं कवचं पुण्यं सर्वाघौघनिकृन्तनम् । महाव्याधिप्रशमनं महापातकनाशनम् ॥ 7 ॥ ज्ञानवैराग्यदं दिव्यमणिमादिविभूषितम् । आयुरारोग्यजननं महावश्यकरं परम् ॥ 8 ॥ यं यं कामयते कामं तं तं प्राप्नोत्यसंशयः । त्रिसन्ध्यं यः पठेद्विद्वान् स याति परमां गतिम् ॥ 9 ॥ इति श्री महाशास्ता अनुग्रह कवचम् ।