അസ്യ ശ്രീകിരാതശസ്തുർമഹാമന്ത്രസ്യ രേമന്ത ഋഷിഃ ദേവീ ഗായത്രീ ഛന്ദഃ ശ്രീ കിരാത ശാസ്താ ദേവതാ, ഹ്രാം ബീജം, ഹ്രീം ശക്തിഃ, ഹ്രൂം കീലകം, ശ്രീ കിരാത ശസ്തു പ്രസാദ സിദ്ധ്യർഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ । കരന്യാസഃ – ഓം ഹ്രാം അംഗുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ । ഓം ഹ്രീം തർജനീഭ്യാം നമഃ । ഓം ഹ്രൂം മധ്യമാഭ്യാം നമഃ । ഓം ഹ്രൈം അനാമികാഭ്യാം നമഃ । ഓം ഹ്രൗം കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ । ഓം ഹ്രഃ കരതല കരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ । അംഗന്യാസഃ – ഓം ഹ്രാം ഹൃദയായ നമഃ । ഓം ഹ്രീം ശിരസേ സ്വാഹാ । ഓം ഹ്രൂം ശിഖായൈ വഷട് । ഓം ഹ്രൈം കവചായ ഹും । ഓം ഹ്രൗം നേത്രത്രയായ വൗഷട് । ഓം ഹ്രഃ അസ്ത്രായ ഫട് । ഭൂർഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്ബന്ധഃ । ധ്യാനം । കോദണ്ഡം സശരം ഭുജേന ഭുജഗേന്ദ്രഭോഗാ ഭാസാവഹൻ വാമേനച്ഛുരികാം വിഭക്ഷലനേ പക്ഷേണ ദക്ഷേണ ച । കാന്ത്യാ നിർജിത നീരദഃ പുരഭിദഃ ക്രീഡൻകിരാതാകൃതേ പുത്രോസ്മാകമനല്പ നിർമലയാ ച നിർമാതു ശർമാനിശം ॥ സ്തോത്രം । പ്രത്യർഥിവ്രാതവക്ഷഃസ്ഥലരുധിരസുരാപാനമത്താ പൃഷത്കം ചാപേ സന്ധായ തിഷ്ഠൻ ഹൃദയസരസിജേ മാമകേ താപഹം തം । പിഞ്ഛോത്തംസഃ ശരണ്യഃ പശുപതിതനയോ നീരദാഭഃ പ്രസന്നോ ദേവഃ പായാദപായാച്ഛബരവപുരസൗ സാവധാനഃ സദാ നഃ ॥ 1 ॥ ആഖേടായ വനേചരസ്യ ഗിരിജാസക്തസ്യ ശംഭോഃ സുതഃ ത്രാതും യോ ഭുവനം പുരാ സമജനി ഖ്യാതഃ കിരാതാകൃതിഃ । കോദണ്ഡക്ഷുരികാധരോ ഘനരവഃ പിഞ്ഛാവതംസോജ്ജ്വലഃ സ ത്വം മാമവ സർവദാ രിപുഗണത്രസ്തം ദയാവാരിധേ ॥ 2 ॥ യോ മാം പീഡയതി പ്രസഹ്യ സതതം ദേഹീത്യനന്യാശ്രയം ഭിത്വാ തസ്യ രിപോരുരഃ ക്ഷുരികയാ ശാതാഗ്രയാ ദുർമതേഃ । ദേവ ത്വത്കരപങ്കജോല്ലസിതയാ ശ്രീമത്കിരാതാകൃതേഃ തത്പ്രാണാന്വിതരാന്തകായ ഭഗവൻ കാലാരിപുത്രാഞ്ജസാ ॥ 3 ॥ വിദ്ധോ മർമസു ദുർവചോഭിരസതാം സന്തപ്തശല്യോപമൈഃ ദൃപ്താനാം ദ്വിഷതാമശാന്തമനസാം ഖിന്നോഽസ്മി യാവദ്ഭൃശം । താവത്ത്വം ക്ഷുരികാശരാസനധരശ്ചിത്തേ മമാവിർഭവൻ സ്വാമിൻ ദേവ കിരാതരൂപ ശമയ പ്രത്യർഥിഗർവം ക്ഷണാത് ॥ 4 ॥ ഹർതും വിത്തമധർമതോ മമ രതാശ്ചോരാശ്ച യേ ദുർജനാ- -സ്തേഷാം മർമസു താഡയാശു വിശിഖൈസ്ത്വത്കാർമുകാന്നിഃസൃതൈഃ ॥ ശാസ്താരം ദ്വിഷതാം കിരാതവപുഷം സർവാർഥദം ത്വാമൃതേ പശ്യാമ്യത്ര പുരാരിപുത്ര ശരണം നാന്യം പ്രപന്നോഽസ്മ്യഹം ॥ 5 ॥ യക്ഷഃ പ്രേതപിശാചഭൂതനിവഹാഃ ദുഃഖപ്രദാ ഭീഷണാഃ ബാധന്തേ നരശോണിതോത്സുകധിയോ യേ മാം രിപുപ്രേരിതാഃ । ചാപജ്യാനിനദൈസ്ത്വമീശ സകലാൻ സംഹൃത്യ ദുഷ്ടഗ്രഹാൻ ഗൗരീശാത്മജ ദൈവതേശ്വര കിരാതാകാര സംരക്ഷ മാം ॥ 6 ॥ ദോഗ്ധും യേ നിരതാസ്ത്വമദ്യ പദപദ്മൈകാന്തഭക്തായ മേ മായാച്ഛന്നകലേബരാശ്രുവിഷദാനാദ്യൈഃ സദാ കർമഭിഃ । വശ്യസ്തംഭനമാരണാദികുശലപ്രാരംഭദക്ഷാനരീൻ ദുഷ്ടാൻ സംഹര ദേവദേവ ശബരാകാര ത്രിലോകേശ്വര ॥ 7 ॥ തന്വാ വാ മനസാ ഗിരാപി സതതം ദോഷം ചികീർഷത്യലം ത്വത്പാദപ്രണതസ്യ നിരപരാധസ്യാപി യേ മാനവാഃ । സർവാൻ സംഹര താൻ ഗിരീശസുത മേ താപത്രയൗഘാനപി ത്വാമേകം ശബരാകൃതേ ഭയഹരം നാഥം പ്രപന്നോഽസ്മ്യഹം ॥ 8 ॥ ക്ലിഷ്ടോ രാജഭടൈസ്തദാപി പരിഭൂതോഽഹം കുലൈർവൈരിഭി- -ശ്ചാന്യൈർഘോരതരൈർവിപജ്ജലനിധൗ മഗ്നോഽസ്മി ദുഃഖാതുരം । ഹാ ഹാ കിങ്കരവൈ വിഭോ ശബരവേഷം ത്വാമഭീഷ്ടാർഥദം വന്ദേഽഹം പരദൈവതം കുരു കൃപാനാഥാർതബന്ധോ മയി ॥ 9 ॥ സ്തോത്രം യഃ പ്രജപേത് പ്രശാന്തകരണൈർനിത്യം കിരാതാഷ്ടകം സ ക്ഷിപ്രം വശഗാൻ കരോതി നൃപതീനാബദ്ധവൈരാനപി । സംഹൃത്യാത്മവിരോധിനഃ ഖിലജനാൻ ദുഷ്ടഗ്രഹാനപ്യസൗ യാത്യന്തേ യമദൂതഭീതിരഹിതോ ദിവ്യാം ഗതിം ശാശ്വതീം ॥ 10 ॥ ഇതി ശ്രീ കിരാതാഷ്ടകം ।