अम्भोधिमध्ये रविकोट्यनेकप्रभां ददात्याश्रितजीवमध्ये । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 1 ॥ विराजयोगस्य फलेन साक्ष्यं ददाति नमः कुमाराय तस्मै । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 2 ॥ योऽतीतकाले स्वमतात् गृहीत्वा श्रुतिं करोत्यन्यजीवान् स्वकोले । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 3 ॥ यस्यांश्च जीवेन सम्प्राप्नुवन्ति द्विभागजीवांश्च समैककाले । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 4 ॥ प्रचोदयान्नाद हृदिस्थितेन मन्त्राण्यजीवं प्रकटीकरोति । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 5 ॥ बान्धव्यकल्लोलहृद्वारिदूरे विमानमार्गस्य च यः करोति । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 6 ॥ सद्दीक्षया शास्त्रशब्दस्मृतिर्हृद्वातांश्च छिन्नादनुभूतिरूपम् । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 7 ॥ दीक्षाविधिज्ञानचतुर्विधान्य प्रचोदयान्मन्त्रदैवाद्वरस्य । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 8 ॥ कोट्यद्भुते सप्तभिरेव मन्त्रैः दत्वा सुखं कश्चिति यस्य पादम् । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 9 ॥ स्वस्वाधिकारांश्च विमुक्तदेवाः शीर्षेण सम्योगयेद्यस्य पादम् । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 10 ॥ हुङ्कारशब्देन सृष्टिप्रभावं जीवस्य दत्तं स्ववरेण येन । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 11 ॥ वीराजपत्रस्थ कुमारभूतिं यो भक्तहस्तेन संस्वीकरोति । ससर्वसम्पत् समवाप्तिपूर्णः भवेद्धि सम्याति तं दीर्घमायुः ॥ एतादृशानुग्रहभासिताय साकल्यकोलाय वै षण्मुखाय । ओं हंसः ओं तस्मै कुमाराय नमो अस्तु ॥ 12 ॥ ओं श्री सुब्रह्मण्याय नमः ॥