ധാ॒താ വി॑ധാ॒താ പ॑ര॒മോതസം॒ദൃക് പ്ര॒ജാപ॑തിഃ പരമേ॒ഷ്ഠീ വി॒രാജാ᳚ ।
സ്തോമാ॒ശ്ഛന്ദാ॑ꣳസി നി॒വിദോ॑ മ ആഹുരേ॒തസ്മൈ॑ രാ॒ഷ്ട്രമ॒ഭി സം ന॑മാമ ॥
അ॒ഭ്യാവ॑ർതധ്വ॒മുപ॒ മേത॑ സാ॒കമ॒യꣳ ശാ॒സ്താഽധി॑പതിർവോ അസ്തു ।
അ॒സ്യ വി॒ജ്ഞാന॒മനു॒ സꣳര॑ഭധ്വമി॒മം പ॒ശ്ചാദനു॑ ജീവാഥ॒ സർവേ᳚॥
ഭൂത॑നാ॒ഥായ॑ വി॒ദ്മഹേ॑ ഭവ॑പു॒ത്രായ॑ ധീമഹീ ।
തന്നഃ॑ ശാസ്താ പ്ര॒ചോ॑ദ॒യാ᳚ത് ।
ഓം ശാന്തിഃ॒ ശാന്തിഃ॒ ശാന്തിഃ॑ ॥
തൈത്തിരീയ-സംഹിതാ ॥ 5। 7। 4॥
ധാതാ വിധാതാ പരമോതസന്ദൃക് പ്രജാപതിഃ പരമേഷ്ഠീ വിരാജാ ।
സ്തോമാശ്ഛന്ദാꣳസി നിവിദോമ ആഹുരേതസ്മൈ രാഷ്ട്രമഭിസന്നമാമ ॥
അഭ്യാവർതധ്വമുപമേതസാക മയꣳ ശാസ്താഽധിപതിർവോ അസ്തു ।
അസ്യ വിജ്ഞാനമനുസꣳരഭധ്വമിമം പശ്ചാദനു ജീവാഥ സർവേ ॥
ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ।
ഭൂതനാഥായ വിദ്മഹേ ഭവപുത്രായ ധീമഹീ ।
തന്നഃ ശാസ്താ പ്രചോദയാത് ।
ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ॥
ഇതി ശാസ്താസൂക്തം ।