ധാ॒താ വി॑ധാ॒താ പ॑ര॒മോതസം॒ദൃക് പ്ര॒ജാപ॑തിഃ പരമേ॒ഷ്ഠീ വി॒രാജാ᳚ । സ്തോമാ॒ശ്ഛന്ദാ॑ꣳസി നി॒വിദോ॑ മ ആഹുരേ॒തസ്മൈ॑ രാ॒ഷ്ട്രമ॒ഭി സം ന॑മാമ ॥ അ॒ഭ്യാവ॑ർതധ്വ॒മുപ॒ മേത॑ സാ॒കമ॒യꣳ ശാ॒സ്താഽധി॑പതിർവോ അസ്തു । അ॒സ്യ വി॒ജ്ഞാന॒മനു॒ സꣳര॑ഭധ്വമി॒മം പ॒ശ്ചാദനു॑ ജീവാഥ॒ സർവേ᳚॥ ഭൂത॑നാ॒ഥായ॑ വി॒ദ്മഹേ॑ ഭവ॑പു॒ത്രായ॑ ധീമഹീ । തന്നഃ॑ ശാസ്താ പ്ര॒ചോ॑ദ॒യാ᳚ത് । ഓം ശാന്തിഃ॒ ശാന്തിഃ॒ ശാന്തിഃ॑ ॥ തൈത്തിരീയ-സംഹിതാ ॥ 5। 7। 4॥ ധാതാ വിധാതാ പരമോതസന്ദൃക് പ്രജാപതിഃ പരമേഷ്ഠീ വിരാജാ । സ്തോമാശ്ഛന്ദാꣳസി നിവിദോമ ആഹുരേതസ്മൈ രാഷ്ട്രമഭിസന്നമാമ ॥ അഭ്യാവർതധ്വമുപമേതസാക മയꣳ ശാസ്താഽധിപതിർവോ അസ്തു । അസ്യ വിജ്ഞാനമനുസꣳരഭധ്വമിമം പശ്ചാദനു ജീവാഥ സർവേ ॥ ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ । ഭൂതനാഥായ വിദ്മഹേ ഭവപുത്രായ ധീമഹീ । തന്നഃ ശാസ്താ പ്രചോദയാത് । ഓം ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ശാന്തിഃ ॥ ഇതി ശാസ്താസൂക്തം ।