ശ്രീ മഹാദേവ ഉവാച – തതോ രാമഃ സ്വയം പ്രാഹ ഹനുമന്തമുപസ്ഥിതം । ശഋണു യത്വം പ്രവക്ഷ്യാമി ഹ്യാത്മാനാത്മപരാത്മനാം ॥ 1 ॥ ആകാശസ്യ യഥാ ഭേദസ്ത്രിവിധോ ദൃശ്യതേ മഹാൻ । ജലാശയേ മഹാകാശസ്തദവച്ഛിന്ന ഏവ ഹി । പ്രതിബിംബാഖ്യമപരം ദൃശ്യതേ ത്രിവിധം നഭഃ ॥ 2 ॥ ബുദ്ധ്യവച്ഛിന്നചൈതന്യമേകം പൂർണമഥാപരം । ആഭാസസ്ത്വപരം ബിംബഭൂതമേവം ത്രിധാ ചിതിഃ ॥ 3 ॥ സാഭാസബുദ്ധേഃ കർതൃത്വമവിച്ഛിന്നേഽവികാരിണി । സാക്ഷിണ്യാരോപ്യതേ ഭ്രാന്ത്യാ ജീവത്വം ച തഥാഽബുധൈഃ ॥ 4 ॥ ആഭാസസ്തു മൃഷാബുദ്ധിരവിദ്യാകാര്യമുച്യതേ । അവിച്ഛിന്നം തു തദ്ബ്രഹ്മ വിച്ഛേദസ്തു വികല്പിതഃ ॥ 5 ॥ അവിച്ഛിന്നസ്യ പൂർണേന ഏകത്വം പ്രതിപദ്യതേ । തത്ത്വമസ്യാദിവാക്യൈശ്ച സാഭാസസ്യാഹമസ്തഥാ ॥ 6 ॥ ഐക്യജ്ഞാനം യദോത്പന്നം മഹാവാക്യേന ചാത്മനോഃ । തദാഽവിദ്യാ സ്വകാര്യൈശ്ച നശ്യത്യേവ ന സംശയഃ ॥ 7 ॥ ഏതദ്വിജ്ഞായ മദ്ഭക്തോ മദ്ഭാവായോപപദ്യതേ മദ്ഭക്തിവിമുഖാനാം ഹി ശാസ്ത്രഗർതേഷു മുഹ്യതാം । ന ജ്ഞാനം ന ച മോക്ഷഃ സ്യാത്തേഷാം ജന്മശതൈരപി ॥ 8 ॥ ഇദം രഹസ്യം ഹൃദയം മമാത്മനോ മയൈവ സാക്ഷാത്കഥിതം തവാനഘ । മദ്ഭക്തിഹീനായ ശഠായ ന ത്വയാ ദാതവ്യമൈന്ദ്രാദപി രാജ്യതോഽധികം ॥ 9 ॥ ॥ ഇതി ശ്രീ രാമ ഹൃദയം ॥