नमामीशमीशान निर्वाणरूपं विभुं व्यापकं ब्रह्मवेद-स्वरूपम् । निजं निर्गुणं निर्विकल्पं निरीहं चिदाकाश-माकाशवासं भजेऽहम् ॥ 1 ॥ निराकारमोङ्कारमूलं तुरीयं गिराज्ञानगोतीतमीशं गिरीशम् । करालं महाकालकालं कृपालुं गुणागार-संसारपारं नतोऽहम् ॥ 2 ॥ तुषाराद्रि-सङ्काशगौरं गभीरं मनोभूतकोटि-प्रभासी शरीरम् । स्फुरन्मौलिकल्लोलिनी चारुगङ्गा लसद्भाल-बालेन्दु कण्ठे भुजङ्गम् ॥ 3 ॥ चलत्कुण्डलं शुभ्रनेत्रं विशालं प्रसन्नाननं नीलकण्ठं दयालुम् । मृगाधीश-चर्माम्बरं मुण्डमालं प्रियं शङ्करं सर्वनाथं भजामि ॥ 4 ॥ प्रचण्डं प्रकृष्टं प्रगल्भं परेशं अखण्डं भजे भानुकोटिप्रकाशम् । त्रयी-शूल-निर्मूलनं शूलपाणिं भजेऽहं भवानीपतिं भावगम्यम् ॥ 5 ॥ कलातीत-कल्याण-कल्पान्तकारी सदा सज्जनानन्द-दाता पुरारी । चिदानन्द सन्दोहमोहापहारी प्रसीद प्रसीद प्रभो मन्मथारी ॥ 6 ॥ न यावदुमानाथ-पादारविन्दं भजन्तीह लोके परे वा नराणाम् । न तावत्सुखं शान्ति सन्तापनाशं प्रसीद प्रभो सर्वभूताधिवासम् ॥ 7 ॥ न जानामि योगं जपं नैव पूजां नतोऽहं सदा सर्वदा देव तुभ्यम् । जरा-जन्म-दुःखौघतातप्यमानं प्रभो पाहि शापान्नमामीश शम्भो ॥ 8 ॥ रुद्राष्टकमिदं प्रोक्तं विप्रेण हरतुष्टये । ये पठन्ति नरा भक्त्या तेषां शम्भुः प्रसीदति ॥ 9 ॥ ॥ इति श्रीरामचरितमानसे उत्तरकाण्डे श्रीगोस्वामि तुलसीदासकृतं श्रीरुद्राष्टकं सम्पूर्णम् ॥