आस्तां तावदियं प्रसूतिसमये दुर्वारशूलव्यथा नैरुज्यं तनुशोषणं मलमयी शय्या च सांवत्सरी । एकस्यापि न गर्भभारभरणक्लेशस्य यस्य क्षमः दातुं निष्कृतिमुन्नतोऽपि तनयस्तस्यै जनन्यै नमः ॥ 1 ॥ गुरुकुलमुपसृत्य स्वप्नकाले तु दृष्ट्वा यतिसमुचितवेषं प्रारुदो मां त्वमुच्चैः । गुरुकुलमथ सर्वं प्रारुदत्ते समक्षं सपदि चरणयोस्ते मातरस्तु प्रणामः ॥ 2 ॥ न दत्तं मातस्ते मरणसमये तोयमपि वा स्वधा वा नो दत्ता मरणदिवसे श्राद्धविधिना । न जप्तो मातस्ते मरणसमये तारकमनुः अकाले सम्प्राप्ते मयि कुरु दयां मातरतुलाम् ॥ 3 ॥ मुक्तामणिस्त्वं नयनं ममेति राजेति जीवेति चिरं सुत त्वम् । इत्युक्तवत्यास्तव वाचि मातः ददाम्यहं तण्डुलमेष शुष्कम् ॥ 4 ॥ अम्बेति तातेति शिवेति तस्मिन् प्रसूतिकाले यदवोच उच्चैः । कृष्णेति गोविन्द हरे मुकुन्दे- -त्यहो जनन्यै रचितोऽयमञ्जलिः ॥ 5 ॥ इति श्रीमच्छङ्कराचार्य विरचितं मातृ पञ्चकम् ॥