ശിവ ഉവാച । ദേവീ ത്വം ഭക്തസുലഭേ സർവകാര്യവിധായിനി । കലൌ ഹി കാര്യസിദ്ധ്യര്ഥമുപായം ബ്രൂഹി യത്നതഃ ॥ ദേവ്യുവാച । ശൃണു ദേവ പ്രവക്ഷ്യാമി കലൌ സർവേഷ്ടസാധനമ് । മയാ തവൈവ സ്നേഹേനാപ്യംബാസ്തുതിഃ പ്രകാശ്യതേ ॥ അസ്യ ശ്രീ ദുര്ഗാ സപ്തശ്ലോകീ സ്തോത്രമംത്രസ്യ നാരായണ ഋഷിഃ, അനുഷ്ടുപ് ഛംദഃ, ശ്രീ മഹാകാളീ മഹാലക്ഷ്മീ മഹാസരസ്വത്യോ ദേവതാഃ, ശ്രീ ദുര്ഗാ പ്രീത്യര്ഥം സപ്തശ്ലോകീ ദുര്ഗാപാഠേ വിനിയോഗഃ । ജ്ഞാനിനാമപി ചേതാംസി ദേവീ ഭഗവതീ ഹി സാ । ബലാദാകൃഷ്യ മോഹായ മഹാമായാ പ്രയച്ഛതി ॥ 1 ॥ ദുര്ഗേ സ്മൃതാ ഹരസി ഭീതിമശേഷജംതോഃ സ്വസ്ഥൈഃ സ്മൃതാ മതിമതീവ ശുഭാം ദദാസി । ദാരിദ്ര്യദുഃഖ ഭയഹാരിണി കാ ത്വദന്യാ സർവോപകാരകരണായ സദാര്ദ്ര ചിത്താ ॥ 2 ॥ സർവമംഗളമാംഗള്യേ ശിവേ സർവാര്ഥസാധികേ । ശരണ്യേ ത്ര്യംബകേ ഗൌരീ നാരായണി നമോഽസ്തു തേ ॥ 3 ॥ ശരണാഗതദീനാര്തപരിത്രാണപരായണേ । സർവസ്യാര്തിഹരേ ദേവി നാരായണി നമോഽസ്തു തേ ॥ 4 ॥ സർവസ്വരൂപേ സർവേശേ സർവശക്തിസമന്വിതേ । ഭയേഭ്യസ്ത്രാഹി നോ ദേവി ദുര്ഗേ ദേവി നമോഽസ്തു തേ ॥ 5 ॥ രോഗാനശേഷാനപഹംസി തുഷ്ടാ- രുഷ്ടാ തു കാമാന് സകലാനഭീഷ്ടാന് । ത്വാമാശ്രിതാനാം ന വിപന്നരാണാം ത്വാമാശ്രിതാ ഹ്യാശ്രയതാം പ്രയാംതി ॥ 6 ॥ സർവബാധാപ്രശമനം ത്രൈലോക്യസ്യാഖിലേശ്വരി । ഏവമേവ ത്വയാ കാര്യമസ്മദ്വൈരി വിനാശനമ് ॥ 7 ॥ ഇതി ശ്രീ ദുര്ഗാ സപ്തശ്ലോകീ ।