ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कवचं सर्वसिद्धिदम् । पठित्वा पाठयित्वा च नरो मुच्येत सङ्कटात् ॥ 1 ॥ अज्ञात्वा कवचं देवि दुर्गामन्त्रं च यो जपेत् । न चाप्नोति फलं तस्य परं च नरकं व्रजेत् ॥ 2 ॥ उमादेवी शिरः पातु ललाटे शूलधारिणी । चक्षुषी खेचरी पातु कर्णौ चत्वरवासिनी ॥ 3 ॥ सुगन्धा नासिकं पातु वदनं सर्वधारिणी । जिह्वां च चण्डिकादेवी ग्रीवां सौभद्रिका तथा ॥ 4 ॥ अशोकवासिनी चेतो द्वौ बाहू वज्रधारिणी । हृदयं ललितादेवी उदरं सिंहवाहिनी ॥ 5 ॥ कटिं भगवती देवी द्वावूरू विन्ध्यवासिनी । महाबला च जङ्घे द्वे पादौ भूतलवासिनी ॥ 6 ॥ एवं स्थिताऽसि देवि त्वं त्रैलोक्ये रक्षणात्मिका । रक्ष मां सर्वगात्रेषु दुर्गे देवि नमोऽस्तु ते ॥ 7 ॥ इति कुब्जिकातन्त्रोक्तं श्री दुर्गा कवचम् ।