कैलासशिखरासीनं देवदेवं जगद्गुरुम् । शङ्करं परिपप्रच्छ पार्वती परमेश्वरम् ॥ 1 श्रीपार्वत्युवाच – भगवन् सर्वधर्मज्ञ सर्वशास्त्रागमादिषु । आपदुद्धारणं मन्त्रं सर्वसिद्धिप्रदं नृणाम् ॥ 2 सर्वेषां चैव भूतानां हितार्थं वाञ्छितं मया । विशेषतस्तु राज्ञां वै शान्तिपुष्टिप्रसाधनम् ॥ 3 अङ्गन्यास करन्यास बीजन्यास समन्वितम् । वक्तुमर्हसि देवेश मम हर्षविवर्धनम् ॥ 4 श्रीभगवानुवाच – शृणु देवि महामन्त्रमापदुद्धारहेतुकम् । सर्वदुःखप्रशमनं सर्वशत्रुनिबर्हणम् ॥ 5 अपस्मारादिरोगाणां ज्वरादीनां विशेषतः । नाशनं स्मृतिमात्रेण मन्त्रराजमिमं प्रिये ॥ 6 ग्रहराजभयानां च नाशनं सुखवर्धनम् । स्नेहाद्वक्ष्यामि ते मन्त्रं सर्वसारमिमं प्रिये ॥ 7 सर्वकामार्थदं मन्त्रं राज्यभोगप्रदं नृणाम् । प्रणवं पूर्वमुच्चार्य देवी प्रणवमुद्धरेत् ॥ 8 बटुकायेति वै पश्चादापदुद्धारणाय च । कुरु द्वयं ततः पश्चाद्बटुकाय पुनः क्षिपेत् ॥ 9 देवी प्रणवमुद्धृत्य मन्त्रराजमिमं प्रिये । मन्त्रोद्धारमिमं देवि त्रैलोक्यस्यापि दुर्लभम् ॥ 10 अप्रकाश्यमिमं मन्त्रं सर्वशक्तिसमन्वितम् । स्मरणादेव मन्त्रस्य भूतप्रेतपिशाचकाः ॥ 11 विद्रवन्ति भयार्ता वै कालरुद्रादिव प्रजाः । पठेद्वा पाठयेद्वापि पूजयेद्वापि पुस्तकम् ॥ 12 नाग्निचौरभयं वापि ग्रहराजभयं तथा । न च मारीभयं तस्य सर्वत्र सुखवान् भवेत् ॥ 13 आयुरारोग्यमैश्वर्यं पुत्रपौत्रादिसम्पदः । भवन्ति सततं तस्य पुस्तकस्यापि पूजनात् ॥ 14 श्रीपार्वत्युवाच – य एष भैरवो नाम आपदुद्धारको मतः । त्वया च कथितो देव भैरवः कल्प उत्तमः ॥ 15 तस्य नामसहस्राणि अयुतान्यर्बुदानि च । सारमुद्धृत्य तेषां वै नामाष्टशतकं वद ॥ 16 श्रीभगवानुवाच – यस्तु सङ्कीर्तयेदेतत् सर्वदुष्टनिबर्हणम् । सर्वान् कामानवाप्नोति साधकः सिद्धिमेव च ॥ 17 शृणु देवि प्रवक्ष्यामि भैरवस्य महात्मनः । आपदुद्धारकस्येह नामाष्टशतमुत्तमम् ॥ 18 सर्वपापहरं पुण्यं सर्वापद्विनिवारकम् । सर्वकामार्थदं देवि साधकानां सुखावहम् ॥ 19 देहाङ्गन्यसनं चैव पूर्वं कुर्यात् समाहितः । भैरवं मूर्ध्नि विन्यस्य ललाटे भीमदर्शनम् ॥ 20 अक्ष्णोर्भूताश्रयं न्यस्य वदने तीक्ष्णदर्शनम् । क्षेत्रपं कर्णयोर्मध्ये क्षेत्रपालं हृदि न्यसेत् ॥ 21 क्षेत्राख्यं नाभिदेशे च कट्यां सर्वाघनाशनम् । त्रिनेत्रमूर्वोर्विन्यस्य जङ्घयो रक्तपाणिकम् ॥ 22 पादयोर्देवदेवेशं सर्वाङ्गे वटुकं न्यसेत् । एवं न्यासविधिं कृत्वा तदनन्तरमुत्तमम् ॥ 23 नामाष्टशतकस्यापि छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् । बृहदारण्यको नाम ऋषिश्च परिकीर्तितः ॥ 24 देवता कथिता चेह सद्भिर्वटुकभैरवः । धर्मार्थकाममोक्षेषु विनियोगः प्रकीर्तितः ॥ 25 अष्टोत्तरशतनाम स्तोत्रम् – ओं भैरवो भूतनाथश्च भूतात्मा भूतभावनः । क्षेत्रदः क्षेत्रपालश्च क्षेत्रज्ञः क्षत्रियो विराट् ॥ 26 श्मशानवासी मांसाशी खर्पराशी मखान्तकृत् । रक्तपः प्राणपः सिद्धः सिद्धिदः सिद्धसेवितः ॥ 27 करालः कालशमनः कलाकाष्ठातनुः कविः । त्रिनेत्रो बहुनेत्रश्च तथा पिङ्गललोचनः ॥ 28 शूलपाणिः खड्गपाणिः कङ्काली धूम्रलोचनः । अभीरुर्भैरवो भीरुर्भूतपो योगिनीपतिः ॥ 29 धनदो धनहारी च धनपः प्रतिभाववान् । नागहारो नागकेशो व्योमकेशः कपालभृत् ॥ 30 कालः कपालमाली च कमनीयः कलानिधिः । त्रिलोचनो ज्वलन्नेत्रस्त्रिशिखी च त्रिलोकपात् ॥ 31 त्रिवृत्तनयनो डिम्भः शान्तः शान्तजनप्रियः । वटुको वटुकेशश्च खट्वाङ्गवरधारकः ॥ 32 भूताध्यक्षः पशुपतिर्भिक्षुकः परिचारकः । धूर्तो दिगम्बरः सौरिर्हरिणः पाण्डुलोचनः ॥ 33 प्रशान्तः शान्तिदः शुद्धः शङ्करप्रियबान्धवः । अष्टमूर्तिर्निधीशश्च ज्ञानचक्षुस्तमोमयः ॥ 34 अष्टाधारः कलाधारः सर्पयुक्तः शशीशिखः । भूधरो भूधराधीशो भूपतिर्भूधरात्मकः ॥ 35 कङ्कालधारी मुण्डी च व्यालयज्ञोपवीतवान् । जृम्भणो मोहनः स्तम्भी मारणः क्षोभणस्तथा ॥ 36 शुद्धनीलाञ्जनप्रख्यदेहो मुण्डविभूषितः । बलिभुक् बलिभूतात्मा कामी कामपराक्रमः ॥ 37 सर्वापत्तारको दुर्गो दुष्टभूतनिषेवितः । कामी कलानिधिः कान्तः कामिनीवशकृद्वशी । सर्वसिद्धिप्रदो वैद्यः प्रभविष्णुः प्रभाववान् ॥ 38 फलश्रुतिः – अष्टोत्तरशतं नाम भैरवस्य महात्मनः । मया ते कथितं देवि रहस्यं सर्वकामिकम् ॥ 39 य इदं पठति स्तोत्रम् नामाष्टशतमुत्तमम् । न तस्य दुरितं किञ्चन्न रोगेभ्यो भयं तथा । न शत्रुभ्यो भयं किञ्चित् प्राप्नोति मानवः क्वचित् ॥ 40 पातकानां भयं नैव पठेत् स्तोत्रमनन्यधीः । मारीभये राजभये तथा चौराग्निजे भये ॥ 41 औत्पातिके महाघोरे यथा दुःस्वप्नदर्शने । बन्धने च तथा घोरे पठेत् स्तोत्रम् समाहितः ॥ 42 सर्वे प्रशमनं यान्ति भयाद्भैरवकीर्तनात् । एकादशसहस्रं तु पुरश्चरणमुच्यते ॥ 43 त्रिसन्ध्यं यः पठेद्देवि संवत्सरमतन्द्रितः । स सिद्धिं प्राप्नुयादिष्टां दुर्लभमपि मानुषः ॥ 44 षण्मासान् भूमिकामस्तु स जप्त्वा लभते महीम् । राजा शत्रुविनाशाय जपेन्मासाष्टकं पुनः ॥ 45 रात्रौ वारत्रयं चैव नाशयत्येव शात्रवान् । जपेन्मासत्रयं रात्रौ राजानं वशमानयेत् ॥ 46 धनार्थी च सुतार्थी च दारार्थी यस्तु मानवः । पठेद्वारत्रयं यद्वा वारमेकं तथा निशि ॥ 47 धनं पुत्रांस्तथा दारान् प्राप्नुयान्नात्र संशयः । रोगी रोगात् प्रमुच्येत बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ 48 भीतो भयात् प्रमुच्येत देवि सत्यं न संशयः । यान् यान् समी हते कामांस्तांस्तानाप्नोति निश्चितम् । अप्रकाश्यमिदं गुह्यं न देयं यस्य कस्यचित् ॥ 49 सत्कुलीनाय शान्ताय ऋजवे दम्भवर्जिते । दद्यात् स्तोत्रमिदं पुण्यं सर्वकामफलप्रदम् । ध्यानम् वक्ष्यामि देवस्य यथा ध्यात्वा पठेन्नरः ॥ 50 ओं शुद्धस्फटिकसङ्काशं सहस्रादित्यवर्चसम् । अष्टबाहुं त्रिनयनं चतुर्बाहुं द्विबाहुकम् ॥ 51 भुजङ्गमेखलं देवमग्निवर्णशिरोरुहम् । दिगम्बरं कुमारीशं वटुकाख्यं महाबलम् ॥ 52 खट्वाङ्गमसिपाशं च शूलं चैव तथा पुनः । डमरुं च कपालं च वरदं भुजगं तथा ॥ 53 नीलजीमूतसङ्काशं नीलाञ्जनचयप्रभम् । दंष्ट्राकरालवदनं नूपुराङ्गदभूषितम् ॥ 54 आत्मवर्णसमोपेतसारमेयसमन्वितम् । ध्यात्वा जपेत् सुसंहृष्टः सर्वान् कामानवाप्नुयात् ॥ 55 एतच्छ्रुत्वा ततो देवी नामाष्टशतमुत्तमम् । भैरवाय प्रहृष्टाभूत् स्वयं चैव महेश्वरी ॥ 56 इति विश्वसारोद्धारतन्त्रे आपदुद्धारकल्पे भैरव स्तवराजः समाप्तः ॥